Nieznajoma. Osiedle Sielanka. Tom 1

Uwielbiam książki Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk.

Osiedla Sielanka to nowy cykl Małgorzaty Gutowskiej- Adamczyk, który otwiera Nieznajoma. Bardzo lubię książki tej Autorki i mam nadzieję, że Osiedle Sielanka, będzie tak ciekawe jak Cukiernia Pod Amorem, która podbiła moje serce. Nowy cykl jest zabawny, bardzo prawdziwy, a co przyciąga uwagę - to ilustracje autorstwa Joanny Klimaszewskiej, które ubarwiają cała opowieść i są jej wielkim atutem!

Zapraszam Was więc na warszawskie Osiedle Sielanka, gdzie tubylcy mieszają się z "imigrantami - słoikami", a osiedle domków jednorodzinnych zaczyna przytłaczać rozrastające się blokowisko. Starzy mieszkańcy nie nadążają za zmianami i strasznie ich denerwują ulotki, które znajdują w swoich skrzynkach, zachęcające do sprzedaży domów. Wśród brzydkich nowych bloków bryluje deweloper prosto z Krasnegostawu, Marian Jakubek, który przy wsparciu syna i synowej, którym podarował mieszkanie w jednym z bloków, prowadzi swój biznes. Nie zawsze robi to drogami oficjalnymi, ale niestety jest skuteczny i zmienia zieloną dotąd Sielankę w szare blokowisko.

Ala, synowa Jakubka, czuje się przytłoczona i nie na miejscu. Chce coś zrobić dla siebie i wymyśla zajęcia z jogi, które chce prowadzić. Na skutek zbiegu okoliczności nikt się na nich nie pojawia oprócz aktorki Arlety Gołąb, która staje się ich gościem na domówce i muzą starego Jakubka.

Lokalna społeczność, choć w większości wiekowa, jest niezwykle barwna. Poznacie tutaj profesorową Jaskólską podczas spacerów z jej czterema psami, emerytowana nauczycielkę Marię Bąk, ich sąsiadkę Emilię Makowską, w której skrycie podkochuje się od lat Ryszard Mrówczyński. Mieszka tuta również i pracuje fryzjerka Beata z synem i córką Zuzią, która "nie umie być gzecna". Pojawi się również Stefan Grzegrzółka, który niedawno wrócił ze Stanów i mieszka w dawnym domu rodziców w Sielance i który poznał młodych Jakubków dość specyficznych warunkach. Ala wpadła mu w oko, ale panowie J zdecydowanie nie leżą w kręgu jego przyjaciół. Oczywiście, to nie wszyscy mieszkańcy Sielanki - wystarczy przespacerować się po kartach powieści, aby poznać mieszkańców tego osiedla i ich perypetie.

Małgorzata Gutowska-Adamczyk stworzyła bardzo charakterystyczne postacie, może miejscami lekko przerysowane, ale przy tym bardzo prawdziwe, tak jak i całe osiedle i sytuacja, w jakim się znalazło. Osiedle Sielanka to studium naszych czasów, zarówno miejsc, jak i ludzi. Autorka pokazała zmieniające się środowisko i jego wpływ na mieszkańców, a zrobiła to w sposób zabawny i ciekawy. Przeczytałam z wielką przyjemnością i już wypatruję kontynuacji :)

[Adres usunięty]

Jedną z moich ulubionych, współczesnych polskich pisarek jest Małgorzata Gutowska-Adamczyk. Niedawno, jak to często z tą autorką bywa, bo na jesieni ukazała się na liście nowości nowa książka mająca być początkiem serii Sielanka - Nieznajoma byłam bardzo ciekawa w jaką stronę pójdzie autorka. Kto czytał książki Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk ten wie, że ta autorka jest wszechstronna, czuje się dobrze w klimacie absurdu, w komedii, w obyczajówce, ale i w powieści historycznej. Zwykle z założenia nie sięgam po książki humorystyczne, ale tutaj moja sympatia do autorki pokonały wszystkie obawy. Jedyną plama na Słońcu teraz, jest to że na kolejny tom trzeba będzie pewnie czekać przynajmniej rok.

Przenosimy się na osiedle Sielanka, to miejsce jest pograniczem Warszawy nowe, biurowej, agresywnej z luksusowymi apartamentami, z Warszawą starą, z domkami i emerytami, z małymi punktami usługowymi które nie są częścią żadnej sieciówki. Ludzie znają się tu od pokoleń, wiedzą o sobie wszystko. Autorka przedstawa nam pewien wycinek i bardzo konkretną sytuację. Na osiedlu pojawia się Ala, ekstrawagancko wyglądająca kobieta, która chce rozkręcać zajęcia z jogi(oj mohery zastrajkują), jest żoną dewelopera, który wraz z teściem Ali planują zbić w tej okolicy fortunę. Czy ma to związek z tajemniczymi kartkami, które mieszkańcy zaczynają znajdować w skrzynkach? Będzie bardzo śmiesznie, czy jednak bardziej obyczajowo i refleksyjnie?

Cudowne jest to końcowe nawiązanie do narratora serialu Alternatywy 4, w sumie Małgorzata Gutowska- Adamczyk właśnie w ten sposób demaskuje codzienne absurdy. Te problemy, które w realnym życiu są poważne, mafia wywłaszczeniowa, nuworysze, bucowaci mężowie, wścibskie sąsiadki, problemy z rodziną, dzięki łagodnemu stylowi autorki zyskują delikatność i nie drażnią tak jak w realu. Połknęłam tę książkę bardzo szybko jest napisana bardzo ciekawie. Bohaterowie tej książki są różnorodni i barwni a książka na pewno umili Wam wieczory!!

Książka bardzo miła i przyjemna. Fajnym motywem są obrazki w czarno białych odcieniach. Sprawiają, że książkę czyta się na luzie, bez przymusu. Druczek jest większy i przejrzysty, co ułatwiało czytanie. Rozdziały nie są za długie, należą bardziej do średniaków. Super pomysł na bohaterów, którzy niby są podobni, aczkolwiek mają inny sposób widzenia tych samych rzeczy. Jedni udają wszechwiedzących, inni zagubionych, bywają podstępni i przesadnie mili. Knują spiski i wyczekują, kiedy komuś powinie się noga. Pozycja porusza motywy sprzątania śmieci. Pani fryzjerka twierdzi, że elicie nie wolno podnosić porozrzucanych puszek, bo tylko się tym poniża. Natomiast pani profesor nie widzi w tym nic dziwnego. Marzy jej się czyste osiedle i dlatego sprząta po pijaczkach. Jest przekonania, że każdy powinien to robić bez względu na stan, kim się jest. Ludzie z miasteczka uważają, że miejscowy, to tylko ten, który od urodzenia tam przebywał. Nie ważne, że ktoś wprowadził się tutaj dziesięć lat temu, dla nich zawsze będzie tym nowym, którego trzeba obserwować.

Bardzo zaciekawi ich widok młodej dziewczyny, której nie znają. Będą bacznie jej się przyglądać i wnioskują, że z jej przyjazdu wynikną tylko same kłopoty. Powracają też do dawniejszych czasów, gdzie każdy się z każdym znał i nie było takiej prywatności jak teraz. Teraz ludzie siedzą w domach na telefonach, a kiedyś wychodziło się na środek ulicy i dołączało do sąsiadek, by zwyczajnie o sobie opowiedzieć. Tęsknią za tymi czasami, choć nie wszyscy.

Na tym książka się nie kończy. To praktycznie dopiero początek sielankowego osiedla, który uwiódł mnie stylem wypowiedzi bohaterów. Coś jak sklepowa z Rancza i sceny, kiedy przychodzą do niej różne postacie i zwierzają się z problemów. Wszystko o wszystkim wiedzą i nie lubią zmian. Nie ważne jakie by nie zachodziły, oni zawsze będą je widzieć w gorszych perspektywach. A kiedy sprowadzi się do nich instruktorka jogi, to już widziałam w niej Lucy:-)

Mnie książka urzekła i bardzo się cieszę, że w domu mam drugą część:-)

Bardzo przyjemna z nutą dowcipu , lekko napisana ale podkreślająca różnorodność charakterów ludzkich . Czekam na następne części .