Orzechowa czarownica

Nastoletnia Hazel trafia pod opiekę pewnego architekta. Opuszczenie murów sierocińca i oswojenie się z nowym domem nie jest łatwe. Tym bardziej, że dom jest w większości zamknięty na przysłowiowe cztery spusty. A opiekun Hazel? No cóż... Jakoś nie mieli okazji się poznać... bowiem przebywający w delegacji pan Grymes, powierzył opiekę nad dziewczyną swojej sekretarce.

Drwiny i wyzwiska w szkole, cichy chłopak, który intryguje i owiany tajemnicą ogród... Ah tak ogród! Zamknięty na klucz, dziwnie martwy, o którym mieszkańcy nie chcą wspominać. No nie ma co, zagadkę trzeba rozwiązać! Jak się okaże naszej bohaterce pomoże w tym wspomniany wcześniej chłopak imieniem Colin - małomówny, wycofany, pogrążony w świecie fizyki i wielkich odkryć.

Czy tym dwojgu uda się się rozwiązać tajemnicę martwego ogrodu?

"Orzechowa czarownica" to lekka i przyjemna powieść, która swoim ciepłem zachwyci zarówno młodszych jak i starszych czytelników. Świetny pomysł na fabułę. Uważam, że wykorzystanie motywu z tajemniczym, niedostępnym miejscem, które przyciągnęło młodych ciekawskich bohaterów - to kuszący kąsek dla czytelnika.

Autorka w swojej książce porusza wiele ważnych tematów dotyczących młodych ludzi [Adres usunięty]. inność, odmienność, wycofanie a to często stanowi powód do drwin. Tak właśnie czuli się Hazel i Colin, których prześladowali rówieśnicy.

Serwuje nam także pokaz rodzącego się młodzieńczego uczucia, ukazanego w najczystszej postaci, co niezwykle mnie urzekło.

Za bardzo ciekawy uważam wątek problemów rodzinnych Colina. Chłopak, choć sam potrzebował jeszcze opieki, zajmował się swoją rodzicielką.

Tak więc książkę z czystym serduszkiem polecam, miło spędziłam czas w towarzystwie Colina i Hazel!

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Akapit Press

Hazel jest sierotą i od lat tuła się po rodzinach zastępczych. Kiedy zamożny architekt z Londynu oferuję jej dom, opiekunowie dziewczynki ochoczo wysyłają ją do nowego miejsca. Rzeczywistość okazuję się nieco inna, bo tajemniczy Pan Grymes wyjechał w podróż, a nad Hazel pieczę sprawuje sekretarka właściciela domu. Nowe miejsce potrafi przytłoczyć, szczególnie tak młodą osobę, jaką jest Hazel. Na szczęście dziewczynka jest pełna energii i kiedy znajduję opuszczony ogród, do którego nikt nie ma kluczy, dostaje niemal obsesji, by poznać jego zakamarki. Czy uda jej się poznać sekrety ogrodu? Co tak naprawdę miało w nim miejsce lata temu? Czy wszyscy są bezpieczni?

Elisa Puricelli Guerra jest znaną mi pisarką i jej książki pozostawiły po sobie bardzo pozytywne wrażenia. Autorka pisze lekko i bardzo dojrzale. Jest to książka dla dzieci i młodszej młodzieży, a jednak mimo swoich lat, cudownie czytało mi się tę książkę i jest to zasługa głównie języka, oraz wątków poruszonych przez autorkę.

Z jednej strony mamy Hazel, która szuka stabilizacji i swojego miejsca w świecie. Nieco buntownicza, z pewnością odważna i pełna dobrej energii, szybko zaskarbiła sobie moją sympatię. Drugim ważnym bohaterem jest Colin, który jest przeciwieństwem Hazel. Cichy, wycofany, zamknięty w sobie i bardzo lojalny względem rodziny. Kocha fizykę i do każdego zagadnienia podchodzi z prawdziwie naukowym zapałem. Oboje przykuwają uwagę i stanowią kwintesencje tej powieści.

Wielki plus za mnogość wątków. Oczywiście motyw ogrodu jest najważniejszy i nieustannie wpływa na przebieg wydarzeń. Ogród jest tajemniczy i wszystko z nim związane jest niejasne i bardzo intrygujące. Autorka nie skupia się tylko na magicznym aspekcie powieści, bo poświęciła dużo uwagi na szkolne i rodzinne perypetie. Porusza problemy, z jakimi muszą mierzyć się dzieci w obliczu choroby rodzica, z samotnością i porzuceniem. Doskonale te sprawy się dopełniają i tworzą spójną całość.

„Orzechowa czarownica” to idealna powieść dla młodych czytelników, którzy szukają wspaniałej przygody i sporej dawki tajemnic. Akcja jest zawrotna, trzecioosobowy narrator cudownie opowiada historię Hazel i Colina, a dzięki temu czyta się szybko i bardzo przyjemnie. Bardzo dużo emocji i poruszających zdarzeń. Nawet starszy odbiorca znajdzie w niej coś dla siebie. Jak najbardziej polecam, jest to kolejna piękna książka tej autorki! 8/10

Hazel trafia do domu architekta, który ma zostać jej prawnym opiekunem. Jej ciekawska natura nie pozwala przejść obojętnie obok tajemniczego ogrodu, od lat zamkniętego na cztery spusty, na temat którego pobliscy mieszkańcy niechętnie udzielają informacji. Życie w nowej szkole uprzykrzają starsi koledzy. Orzechowa czarownica to pseudonim, który nadają jej przez bujną rudą czuprynę i ciemne oczy. Sprzymierzeńcem Hazel okaże się Colin - cichy i nieśmiały fanatyk zagadnień fizycznych. Czy upór Hazel i wiedza Colina pomogą odkryć sekret ogrodu?

Jeśli obawiacie się, że ta książka może do Was nie przemówić ze względu na wiek, ja Wam mówię, że nie ma się czego bać! Orzechowa czarownica to opowieść o przyjaźni i pierwszym młodzieńczym uczuciu. Hazel to dziewczyna o wyjątkowym uporze, niewiele potrafi zniechęcić ją do osiągnięcia postawionego sobie celu. Colin to bohater początkowo zamknięty w sobie, zanurzony w książkach fantasy. W trakcie opowieści ewoluuje, otwiera się, nabiera odwagi, a wszystko za sprawą Hazel. Niesamowicie spodobał mi się motyw związany z tajemnicą ogrodu, ocierający się ciekawe teorie fizyczne. Pomimo pierwszych wątpliwości, książka okazała się niesamowicie wciągająca, a zaledwie 178 stron pozwala pochłonąć ją nawet w jedno popołudnie. Po tej lekturze z pewnością sięgnę kolejne książki tego gatunku. Polecam Orzechową czarownicę! Jestem pewna, że historia Hazel i Colina pozytywnie Was zaskoczy 😊