Opóźnienie może ulec zmianie. Fascynujący świat pociągów oczami maszynisty

Czytanie tej książki to była sama przyjemność. To pozycja podobna do "Pilot ci tego nie powie", również Wydawnictwa Muza, którą czytałam 2 lata temu. Czyli w skrócie osoba zajmująca się jakimś zawodem opowiada o swojej pracy w ciekawy sposób. W dodatku u Marcina Antosza słychać pomiędzy wersami, jaką pasją dla niego jest świat pociągów. Aż miło, że jego marzenie się spełniło i swoimi wrażeniami chce się dzielić ze światem.

Większość z nas pewnie miała już do czynienia z takimi środkami transportu. Wsiadamy do samolotu lub pociągu i ten zabiera nas w podróż do celu, to proste. Wszelkie opóźnienia czy problemy w drodze powodują naszą złość, a często nawet nie wiemy na kogo i na co się gniewać, bo nie mamy pojęcia, co się dzieje. Motorniczy? Kierowca? Ten pan tam zamknięty na początku pewnie ma do wciskania tylko jeden guzik i kupę wolnego czasu na parzenie kawy. A może warto na chwilę się zatrzymać i zainteresować pracą człowieka, któremu w zasadzie na te kilka godzin podróży poświęcamy własne zdrowie?

Ta książka na pewno sprawi, że czytelnik nabierze większego szacunku do pracowników kolei, może rozbudzi wyobraźnię na tyle, by któregoś dnia wybrać się np. do tematycznego muzeum. Ja po niej mam ochotę na wycieczkę do innego miasta, koniecznie pociągiem.

Trzeba zwrócić uwagę na podtytuł tej pozycji, "świat pociągów oczami maszynisty", i przygotować się na opowieści z innej perspektywy. Nie będzie tutaj niesamowitych przygód pasażerów, które czasem opowiadają nam znajomi. Dowiemy się za to [Adres usunięty]., jak w ogóle zostać zawodowym maszynistą, jak wygląda jego dzień w pracy, jakie nietypowe sytuacje go spotkały. Nie unikniemy fachowego słownictwa i objaśniania, jak działa pociąg, chociaż ja niewiele z tego zrozumiałam, to narzeczonemu elektrykowi z wykształcenia, akurat ten rozdział najbardziej przypadł do gustu. Pomiędzy rozdziałami znajdują się zdjęcia. Pomaga to lepiej wczuć się w klimat, porównać wnętrza lokomotyw, o których pisze autor.

Polecam książkę ciekawskim i zazdroszczę tym, którzy będą ją czytać nie w domu, ale w podróży.

Jeśli zdarzyło nam się kiedykolwiek jechać pociągiem, czekać na dworcu na opóźniony skład bądź zastanawiać się jak wygląda praca maszynisty, koniecznie musimy przeczytać tę książkę! Podszedłem do niej z lekką obawą, bo przecież o pociągach wiem tyle, co przeciętny pasażer. Podczas czytania nie zanudziłem się, choć niektóre części były pewnie bardziej interesujące dla ludzi z branży. Kopalnia wiedzy o pracy maszynisty, po której nabiera się większego szacunku do tego zawodu. Do tego ciekawe anegdoty, również dotyczące pasażerów. Książka została napisana przez maszynistę, bardzo prostym językiem, tak aby mogła trafić nawet do zupełnych laików.

Większość z nas na pewno podróżowała pociąganiem. Ale czy zastanawialiśmy się kiedyś jak wygląda praca maszynisty? Ja raczej nie.

Ale zaciekawił mnie tytuł “Opóźnienie może ulec zmianie”. Jest to książka napisana przez pana, który jest maszynistą. Tytuł ten pokazuje jak naprawdę wygląda taka praca i że wcale nie polega na siedzeniu sobie w kabinie. Bo pewnie przez wielu tak jest odbierana, przecież pociąg jedzie po szynach i maszynista nie musi wybierać drogi jaką musi jechać. A wcale nie jest tak, bo oprócz obserwowania trasy, maszynista musi przygotować maszynę do podróży, często przeprowadza drobne naprawy, no i przede wszystkim obserwuje czy na drodze nie pojawiają się niepotrzebne przedmioty i osoby.

Bardzo mnie zdziwiło jaką długą drogę musi przejść osoba, która chce pracować w tym zawodzie. Byłam pewna, że wygląda to mniej więcej jak uzyskanie uprawnień na kierowcę zawodowego. Byłam w dużym błędzie.

Co bardzo mi się podoba to to, że książka jest napisana bardzo prostym językiem. Za bardzo nie znam się na kolei, a specjalistyczne nazwy są dla mnie czarną magią, ale autor wszystko tak wytłumaczył, że każdy zrozumie o co chodzi.

Przede wszystkim książkę czyta się bardzo szybko i nie nudzi. A Pan Marcin pisze tak, że od razu czuć pasję jaką ma do pociągów i swojej pracy.

Jeśli chcecie się dowiedzieć trochę więcej o pociągach i pracy maszynisty to polecam Wam ten tytuł.

@onaczytanoca

Bardzo ważny w tego typu książkach jest styl ich napisania. Wąską tematykę należy tak przedstawić aby czytelnika zainteresować. Tu się to w dużej mierze udało. Zagadnienia są dla mnie zupełnie nieznane, kompletny laik ze mnie. O czym przeczytamy? O zdobywaniu zawodu, o szkoleniu, egzaminach, łącznie z ich niedostatkami. O tym jak praca maszynisty wygląda obecnie, jak kiedyś. Dowiemy się o wadach i zaletach takiej służby, poznamy ciekawostki (kto pojmie system numeracji siedzeń, berło mu!) i anegdoty "z pierwszej ręki". Ale będzie i o tym, jak "działa" pociąg, co w kabinie maszynisty znajdziemy, te wszystkie przyciski, ekraniki, a nawet dowiemy się do czego maszyniście kierownica. Napady na pociągi, kierowcy na przejazdach, awarie, samobójcy. Trochę tego się nazbiera.

Przyjemnym, lekkim językiem podane. Co najważniejsze, prostym, zrozumiałam dla osób spoza branży.

Pozbawione wodolejstwa, które miałoby na celu jedynie zwiększenie ilości stron. Wszystko trzyma się tematu choć jedne zagadnienia interesowały mnie mniej, inne bardziej. Ale to nie zarzut, to raczej coś zupełnie normalnego przy takich "zawodowych" pozycjach. A ma to swoje plusy, bo każdego co innego ciekawi. Ja omijałam i tyle. Podobają mi się spostrzeżenia autora, jego życiowe wnioski co do pracy, szkoleń, przepisów. Nieubarwione, prawdziwe, zdaje sobie sprawę z mankamentów całego systemu, nikomu nie stara się przypodobać. Książkę uatrakcyjniają zdjęcia z prywatnego archiwum autora.

Spostrzeżenia mam takie może i nie książkowe, ale widzę, że w szeregach mundurowych to wszędzie podobnie. Wszystkim się wydaje, że wszystko podane na tacy a tu i nepotyzm, i biurokracja, brak przywilejów i kiepskie warunki, nie mówiąc o odpowiedzialności i nieadekwatnej za nią kasie. Absurd goni absurd, kto nie doświadczył zwykle te służby krytykuje. A i praca maszynisty okazuje się nie taka prosta. Szacunek 🙌