Milczenie Puszczy Opowieści z Królestwa Turelionu

„Milczenie Puszczy” to pierwszy tom cyklu Opowieści z Królestwa Turelionu, który wprowadza w magiczny świat pełen tajemnic, zła czającego się w cieniu i bohaterów, których nie sposób zapomnieć. Autorka ze świetnym wyczuciem łączy elementy klasycznego fantasy z subtelną psychologią postaci.

W świecie, gdzie nadciąga zima, istnieją Obdarowani, którzy muszą się ukrywać, ze względu na prześladowanie osób posiadających magiczne umiejętności.

Druidka Rhena w czasie swojej wędrówki spotyka innych Obdarowanych i wspólnie postanawiają udać się do Twierdzy Białej Róży, uchodzącej za azyl dla magicznych osób. Nadciąga wojna, a wraz z nią zima. Obdarowani chcąc uniknąć zagłady muszą stawić czoła wrogowi i walczyć o wolność...

Główna bohaterka Rhena to nietypowa postać. Poza mocą, którą sama wciąż odkrywa, niesie ze sobą ciężar przeszłości i tajemnic... Jej podróż przez Turelion jest nie tylko wyprawą przez niebezpieczne tereny, ale przede wszystkim wewnętrzną wędrówką, podczas której odkrywa, że największe potwory nie zawsze mają kły i pazury – czasem przybierają znajome twarze. Dołączają do niej Delemira - nastolatka mająca bagaż w postaci traumy i mocy przerażającej innych oraz niemniej tajemnicza postać - łucznik Elwan.

Znajdziemy tu też wiele magicznych postaci i stworzeń.

Powieść zdecydowanie ma klimat – duszny, niepokojący, mroczny a jednocześnie piękny. Milcząca puszcza wręcz krzyczy – o tragediach, które miały miejsce, i o zagrożeniu, które dopiero nadchodzi. Piotrowska umiejętnie operuje opisem, tworząc obrazy niemal filmowe. Styl autorki, jak na debiut jest dojrzały, a dialogi naturalne – postacie wypowiadają się w sposób, który podkreśla ich charakter. Fabuła rozwija się płynnie, wciąga, stopniowo serwuje kolejne zaskoczenia i ujawnia tajemnice, choć nadal pozostawia elementy do odkrycia. Zakończenie natomiast łamie serce i zostawia z uczuciem niedosytu – ale tego dobrego, które każe sięgnąć po kolejny tom.

Milczenie Puszczy to książka o sile traumy, dojrzewaniu, poświęceniu i poszukiwaniu siebie w świecie pełnym cieni. To niezwykła polska fantastyka w stylu podobnym do "Hobbita" i "Wiedźmina".

Jestem nią totalnie oczarowana, a jednocześnie zdruzgotana i tak bardzo chciałbym czytać już kolejny tom.

Jeżeli autorka utrzyma poziom w kolejnych tomach, kuszę się o śmiałą deklarację, że cykl ten znajdzie się w czołówce moich ulubionych powieści fantasy.

Dzisiaj chciałabym pogadać o „Milczeniu Puszczy”, pierwszym tomie „Opowieści z Królestwa Turelionu” pióra Wiktorii Piotrowskiej, którą miałam możliwość przeczytać dzięki uprzejmości Autorki oraz Wydawnictwa Mroczna Puszcza.

Gdybym ja mogła sobie wybrać super moc, wybrałabym uzdrawianie. Taką umiejętność ma Rhena, jedna z głównych bohaterek „Milczenia Puszczy”. Jednak to nie jest jedyna wyjątkowo umiejętność druidki. Kobieta również potrafi się obronić i przy użyciu miecza i magii.

Silna, waleczna, skryta. Gdy jej losy splatają się z nieznośnym łucznikiem Elwanem i dziewczynką Delemirą, zaczyna się niebezpieczna podróż ku ratunkowi i wolności.

Jak z większością nowych serii miałam problem z wciągnięciem się w tą historię. Szczególnie, że pierwsze sceny były dość mroczne, a 12letnia Delemira odrobinę mnie przerażała. Jednak z każdą stroną, gdy poznawałam bliżej naszych bohaterów zżywałam się z nimi i coraz bardziej im kibicowałam.

Postaci stworzone przez Wiktorię są intrygujące i jedyne w swoim rodzaju. Chociaż Delemira była najmłodszą bohaterkę, jej mrok przerażał i fascynował. Jak dla mnie przeszła też największą przemianę, przez te wszystkie strony.

Elwan.. Tu sprawa wygląda inaczej. Ależ ja miałam ochotę mu przyłożyć! Jednak pomimo agresji, którą we mnie wzbudzał, ciekawił. Zresztą tak jak Rhena. Och, ależ przez całą tą historię chciałam poznać skrywane przez nich tajemnice!

Świat stworzony przez autorkę jest spójny i stworzony z wielkim rozmachem. Wyobraźcie sobie Królestwo, gdzie króluje terror. Osoby magiczne są unicestwiane, a jedynym ratunkiem jest ucieczka z Tureliony. Dodatkowo kraj dotąd nieznający zimy zaczyna cierpieć z powodu mrozów zapowiedzianych w przepowiedni.

Ta historia pełna jest głęboko skrywanych sekretów i niebezpieczeństw. Droga jaką przejdą bohaterowie będzie długa i wyboista, a jej koniec może zaskoczyć niejednego czytelnika. Chociaż „Milczenie Puszczy” jest momentami [Adres usunięty] i [Adres usunięty] nie zabrakło w nim również cudownej przyjaźni i powoli rodzącego się uczucia.

Końcówka za to zwala z nóg. Tak się zastanawiałam czemu Wiktoria aż tak nie lubi swoich bohaterów i czytelników, że zgotowała im taki los. Jednak mimo końcówki ja dalej mam nadzieję, że z tych czarnych chmur wychynie jakiś promień światła.

Ta historia właśnie taka jest. Tutaj mrok miesza się z nadzieją, nie ma niezniszczalnych postaci, a każde nawet najdrobniejsze zwycięstwo niesie z sobą ból i cierpienie.

Ja już nie mogę doczekać się kolejnych części. A Wy? Odważycie się wkroczyć ze mną do puszczy?

"Milczenie Puszczy” to książka, która wciąga od pierwszej strony i nie pozwala odetchnąć aż do ostatniego słowa. Pełna zwrotów akcji, brutalna i poruszająca opowieść o okrucieństwie oraz prześladowaniach Obdarowanych, ale także o poświęceniu, odwadze i heroizmie. W świecie, w którym magia jest ścigana bez litości, garstka Obdarowanych walczy o przetrwanie, stawiając czoła własnym lękom i ciemności, która narasta wokół nich.

Poznajcie Rhenę, druidkę złączoną z naturą, której życie nie oszczędzało. Mimo to troszczy się o tych, na których jej zależy, a pod osłoną sarkazmu kryje wrażliwą osobowość pełną skrywanych emocji. Lecz nie tylko Rhena przyciąganie Waszą uwagę. „Milczenie Puszczy” to powieść z doskonale skonstruowanymi postaciami, z których każda ma swoje emocje, tajemnice i bagaż, który porusza serce.

Dojrzała i przemyślana narracja sprawia, że trudno uwierzyć, że to debiut. Świetnie wykreowany świat pełen magii, polityki i tajemniczych przepowiedni czyni tę lekturę niezapomnianą.

Okładka, choć niedosłowna, oddaje klimat powieści — nadciąga zima, a wraz z nią cień króla Turelionu, przynoszący nie tylko chłód, ale i niepewność co do tego, czy bohaterom uda się odnaleźć schronienie i nadzieję. Książka wydana jest z największą dbałością o każdy szczegół a jej wnętrze prezentuje się zachwycajaco.

W tej brutalnej i epickiej opowieści poznajemy historię, w której można się zatracić, śmiać, płakać i bać na przemian. Jeśli szukacie czegoś, co poruszy Wasze emocje i zostawi trwały ślad w sercu, „Milczenie Puszczy” jest dla Was. To powieść, która pokazuje, że w najciemniejszych czasach trzeba podejmować najtrudniejsze decyzje.

„Milczenie puszczy” to debiutancka książka autorstwa Wiktorii Piotrowskiej, która przyciągnęła mnie do siebie na tyle mocno, że postanowiłam objąć ją swoim patronatem. Spoglądając na okładkę czułam spokój, zaciekawienie i naprawdę chciałam się udać na łono natury nie zapominając o książce. Uwielbiam książki fantastyczne, przenoszą czytelnika w zupełnie inne miejsce, staje się bohaterem pasjonującej opowieści, w której magia sprawia, że stają włoski na karku. Zima nie była łatwa, zwłaszcza, kiedy trzeba było podróżować, zapewnić sobie podstawowe potrzeby i nie dać się schwytać. Z rozwagą pakowałam zapasy i potrzebny oręż, przecież podróżowanie nie rzadko samotne bywa szalenie niebezpieczne. MS ponad czterysta stron stałam się jedną z uciekinierów z Królestwa Turelionu, czy uda mi się dotrzeć do Twierdzy Białej Róży?

„Milczenie puszczy” to książka, która przedstawia niesamowity świat, w którym Zorai to ludzie, którzy zostali Obdarowani szczególnymi mocami, z tego powodu także starają się walczyć i przetrwać. Nadzieję daje im Twierdza Białej Róży, gdzie mogliby być bezpieczni. Napiętnowanie z powodu posiadania magii i mordowanie jej użytkowników jest pozbawione człowieczeństwa i litości. Rhena jest druidką, jest częścią natury, z którą jest połączona. Bardzo chce zapewnić swoim towarzyszom bezpieczna przyszłość, a to oznacza dotarcie do twierdzy. Walczy na śmierć i życie, z ogromnym wyczerpaniem, aby zrobić coś dobrego. Zdaje sobie sprawę z tego, że ucieczka to dopiero początek, istotne są zmiany, a o nie trzeba zawalczyć. Wraz z Lem i sarkastycznym łucznikiem tworzą ciekawą grupę, jednak potrafią o siebie nawzajem zadbać. Czy uda im się dotrzeć do upragnionego azylu? Czy uda im się uciec z rąk oprawców?

„Milczenie puszczy” to książka, której akcja jest dynamiczna, interesująca, pobudzająca ciekawość i podtrzymująca zainteresowanie czytelnika. Nie przypuszczałabym, że Wiktoria Piotrowska jest debiutantką i tak bardzo dopracuje swoją pierwszą książkę. Uwielbiam Rhenę, jest silną kobietą i wyjątkową bohaterką, z przyjemnością czytałam jak rozwija się jej relacja z Elwanem Foxtrodd’em, majstersztyk. Byłam zaciekawiona wszystkimi wydarzeniami, które rozgrywały się przed moimi oczami. Autorka potrafi barwnie przedstawić każdą scenę słowami, dzięki czemu mogłam przenieść ją w swojej wyobraźni. „Milczenie puszczy” to książka emocjonalna, która sprawia, że chce się pozostać z jej bohaterami znacznie dłużej. Musze wiedzieć więcej, zwiedzić więcej tego niesamowitego świata. Bohaterowie mają swoje wady, zalety, potrafią zjednać sobie innych spotkanych na swej drodze, a także czytelnika. Zarys psychologiczny mi odpowiadał, to nie były papierowe postacie, miały swoje własne problemy i lęki. Styl autorki jest bardzo dobry, przystępny, dojrzały i sprawia, że przez powieść się płynie.

Gdy weźmiecie tę książkę do ręki i zaczniecie czytać, to gdy już skończycie w życiu byście nie powiedzieli, że to jest debiut!

Kapitalnie wykreowany świat, wraz z całą społecznością, historią, warstwą polityczną.

Do tego bohaterowie bardzo barwni, charakterni (nawet Ci poboczni).

Postaci jest sporo ale fabuła jest poprowadzona w taki sposób, że nie ma szans byśmy się w tym wszystkim pogubili.

Wyróżnia się kilku głównych bohaterów i antybohaterów, którzy stanowią niejako trzon tej historii.

Każdy inny, każdy ze swoimi demonami a jednocześnie łączy ich wszystko.

Wiktoria stworzyła fantastyczną historię, która (w końcu!) nie opiera się na romansie i fizyczności.

Oczywiście mamy wstawki dotyczące tej sfery ludzkiego życia ale są one gdzieś tam wspomniane mimochodem, często w żartach a fabuła nie skupia tak bardzo uwagi ma miłostkach.

Znajdziemy za to bardzo przeze mnie lubiany motyw drogi, przygoda to coś co lubię w książkach fantasy a tu tego na pewno nam nie zabraknie.

Akcja jest dynamiczna, stale się coś dzieje nawet w tych spokojniejszych pozornie rozdziałach, wszystko ładnie się zazębia i sprawia, że chce się czytać dalej.

Wątków jest sporo a jednak także nie dają uczucia dezorientacji, część z nich podsyca ciekawość tego, jak się dalej potoczą losy naszych bohaterów w kolejnym tomie.

Z tego co pamiętam, będzie to trylogia więc nastawcie się na to, że będzie się działo!

Muszę wspomnieć również o plot twistach, których nie brakuje a pod koniec książki autorka daje nam obuchem w głowę, dosłownie szczęki opadają i czytelnik zostaje wprawiony w konsternację.

Jak to tak?

Dlaczego?

Ale że już?

Kocham ten efekt, kiedy autorzy nas czymś zaskakują a fabuła jest nieprzewidywalna.

Na uwagę zasługuje także wprowadzenie tam potworów, które czerpią inspiracje z naszej rodzimej mitologii.

Sprytnie zostały wplecione nawiązania do niej i fanom Wiedźmina na pewno ta książka przypadnie do gustu.

Dziękuję autorce za możliwość wzięcia tej historii pod swe skrzydła.