Opowieści biblijne oczami kobiet

Aż trudno uwierzyć, ile mocnych wrażeń kryją w sobie starotestamentowe przypowieści. To tutaj bowiem znajdziemy zapis pierwszej zbrodni w dziejach świata, a jako tło - miłość, która przeplata się równie mocno z nienawiścią, zazdrością, bólem i cierpieniem...

.

"Opowieści biblijne oczami kobiet" to zbiór opowiadań, dla których źródłem inspiracji były przypowieści biblijne. Autorka kreśli sylwetki kobiet tamtych czasów i problemów, z jakimi musiały się borykać. Matki, żony, córki, siostry - to właśnie im oddaje głos, stosując pierwszoosobową narrację. Tworzy to spójną, fabularną całość, przepełnioną emocjami, dylematami, trudnymi życiowymi wyborami, codziennymi wątpliwościami oraz nieustanną konfrontacją z losem i rolą siebie (jako kobiety) w społeczeństwie. Autorka stara się przy tym oddać realia tamtych czasów, łącznie z warstwą językową. Ani przez chwilę jednak nie ma się wrażenia archaiczności, zarówno w kwestii języka, jakim się posługuje, jak i podejmowanej tematyki. Problematyka jest na tyle uniwersalna, że śmiało można odnieść ją także do czasów współczesnych.

.

Kobieta- ta, która wraz z życiem obdarza swoje potomstwo nieuniknioną śmiercią. W jej oczach bywają rzeczy ważniejsze, niż szczęście. Wszystko, co robi - w założeniu wypełnione jest troską i rodzicielskim uczuciem. I chociaż bywa ono także ciężarem i koniecznością rezygnacji z siebie i swoich pragnień - niesie swój bagaż każdego dnia. Otrzymujemy cały wachlarz dylematów związanych z opatrznością. Przeczytamy także o bólu na myśl o stracie dziecka. O tym, że macierzyństwo to jednak stąpanie po bardzo niepewnym gruncie, a cierpienie zamyka oczy na inne ważne kwestie. Subtelność przekazu stanowi kontrast dla czasów biblijnych- pełnych brutalności, okrucieństwa, szaleństwa. Zaufanie, zazdrość, zdrada, problem bezdzietności, rola kobiety- wokół tych kwestii oscyluje przekaz płynący z ust bohaterek. Polifoniczny głos zmusza do refleksji, pozwala skonfrontować się z wieloma stereotypami funkcjonującymi do dzisiaj. Wiele warstw ukrytych jest między wierszami i to od inwencji czytelnika zależy, czy je odnajdzie...I czy sprowokuje go to do osobistych przemyśleń...

Każdy z Nas wie i zna historię Ewy i Adama, ponieważ od najmłodszych lat Biblia była nam czytana przez rodziców, dziadków czy przerabiana we fragmentach na lekcjach religii. Ewa zerwała jabłko z zakazanego drzewa i od tamtego dnia staliśmy się ludźmi obdarzonymi wolną wolą, odróżniania dobra od zła. Dotąd pewnie cieszylibyśmy się rajem, ale nie wiadomo czy bylibyśmy ludźmi, którzy mają powody do radości i smutków.

Ewa przedstawiana jest, jako „matka wszelkiego życia”, naznaczona jest szczególną godnością, bo to od niej wszystko się zaczęło. Dzięki niej jesteśmy żonami, matkami, córkami, siostrami i jako kobiety mamy możliwość poczuć, czym jest macierzyństwo.

Matka jest bardzo ważną osobą w życiu każdego człowieka, bo to ona wydaje nas na świat ze swych trzewi. Ona wie jak nikt inny, co to jest ból i poświęcenie. To z nią mamy największą więź. To ona nad wszystkim czuwa. To ona nas najlepiej zna i wie, co jest dla nas dobre, a co złe. To na niej spoczywa cała odpowiedzialność przekazania najważniejszych wartości w życiu i to ona sprawuje nad nami opiekę.

„Dzień w dzień zadziwiałam samą siebie, kładąc wszystkie dzieci spać czyste, najedzone i chyba nawet szczęśliwe”, „pielęgnacja, karmienie czy uspokajanie niemowlęcia przestały stanowić dla mnie wyzwanie”

Adam i Ewa, jako pierwsi ludzie muszą się wiele o życiu nauczyć, aby przekazać je swojemu potomstwu. Nie jest to łatwe ani dla niego, ani dla niej. Sami muszą się najpierw wszystkiego nauczyć po przez metodę prób i błędów, obserwacji, „musiałam nadążyć wzrokiem za jego podskakującymi złotymi loczkami”.

Jednak, gdy nasze dzieci dorastają nie mamy już nad nimi takiej kontroli jak na samym początku. Sami już podejmują decyzje te dobre i te złe. Nie każdy wybór jest ta dobrą drogą i trzeba za nią zapłacić jak w przypadku Kaina.

„Dopilnowałam, by opuścił nas z wyrytym na piersi znamieniem, żeby następni ludzie, którzy wyjdą z mego łona, poznali, że ów tułacz jest potomkiem z tego samego żebra, z którego powstała ich matka i żeby nikt nie ważył się podnieść na niego ręki. Tylko tak mogłam teraz pomóc swojemu ukochanemu synkowi. Pierwszemu mordercy.”

Książka została wydana w skrzydełkowej oprawie, klejona. Okładka bardzo magnetyzująca przedstawiająca kobietę w raju. Każdy rozdział opatrzony jest siglum, który odsyła nas do konkretnego fragmentu Biblii. Ciekawe ozdobniki cieszą oczy. Na końcu znajdziemy rodowód Jezusa Chrystusa. Do czego mogę się przyczepić to brak spisu treści, chociaż nie jest to, aż tak istoty element tej książki. Autorka lekko i zwiewnie pisze oraz zaciekawia. Książka zawiera ok. 150 stron, które pochłaniamy w godzinkę.

„Opowieści biblijne oczami kobiet” są opowieściami o kobietach zamkniętych w pięciu krótkich historiach. Autorka udziela swoim bohaterkom głosu, abyśmy mogli poznać ich historie jej oczami poprzez pryzmat Biblii. Pokazuje nam świat jak żyły pierwsze potomkinie, ich emocje wobec rozgrywających się dramatów i bardzo trudnych warunków do bytowania, z którymi każda z Nas boryka się każdego dnia do dziś dnia.

Dzięki tym opowieścią poznamy szerzej historię kobiet, które często są pomijane, a tak wiele znaczą dla świata.

Polecam. Mnie książka urzekła, ponieważ kobieta jest ciekawie przedstawiona, dla niektórych może nabrać zaskakującego znaczenia, ale oczywiście jest to uzależnione od tego jak bardzo jesteście otwarci na domysły i jak bardzo wierzycie.

My, współczesne kobiety szukamy wzorców, aby móc się na nich oprzeć. Jesteśmy przecież tak różne – panny, mężatki, siostry zakonne, każda kobieta z osobna ma swoją własną historię. Jednak wszystkie razem mamy wspólny cel – bronienie swojego rodzinnego ogniska oraz dbanie o to żeby dzieci były szczęśliwe.

Autorka książki „Opowieści biblijne oczami kobiet” – Joanna Osesik to nie tylko pisarka, tłumaczka ale także wykładowczyni na Uniwersytecie Warszawskim. W swojej książce opisuje, co mogły czuć biblijne matki, jakie emocje i rozterki przeżywały, martwiąc się o swoje dzieci. Jest to także zachęta dla nas – kobiet i matek oraz inspiracja, aby korzystać z ich doświadczenia. Niejedna kobieta z Biblii ma nam coś ważnego do przekazania. W jednym z rozdziałów czytelnik ma szansę poznać historię matki Kaina, zabójcy swojego młodszego brata. Co wtedy czuła ich rodzicielka? Wyrzucała sobie, że nie podjęła wysiłku aby dowiedzieć się jakie mają problemy jej synowie? Nie mogła uwierzyć, że jej synowie stanęli naprzeciwko siebie i to sprawiło jej największy ból.

Pomimo, iż chłopcy dorastali razem to każdy chadzał własnymi drogami. Może nie bawili się zbyt często razem, ale nigdy nie wdawali się w bójki, nie obrzucali wyzwiskami i ich matka nie musiała słuchać kłótni. Zresztą nie miała przecież czasu, ponieważ wychowywała jeszcze inne swoje dzieci.

A co czuła Sara? Wszak urodziła Izaaka, kiedy już była w podeszłym wieku. Sara wraz z Abrahamem mieli mieć potomstwo jak gwiazdy na niebie, a tu Bóg chce pozbawić ich jedynego syna. Co w takim wypadku czuje matka, która tak długo czekała na swoje jedyne dziecko. Przecież wraz z mężem bardzo długo nie mogli się doczekać jakiegokolwiek potomka. To jakże okrutne żądanie od Boga nagle zmienia życie Sary, wszak Biblia opisuje tutaj tylko uczucia Abrahama.

„Opowieści biblijne oczami kobiet” to książka, która porusza temat macierzyństwa w czasach Chrystusa, a nawet jeszcze wcześniej. Autorka posługując się odpowiednimi fragmentami, które zaczerpnęła z Biblii poddaje analizie pewne zachowania kobiet w odległych czasach. W porównaniu z XXI wiekiem można by stwierdzić, że coś zmieniło się w mentalności matek, jednak czy aby na pewno? Obecnie również kobiety na całym świecie mają te same problemy, troski i zmartwienia jak i te, żyjące ponad dwa tysiące lat temu. Tę książkę powinna przeczytać każda kobieta, obojętnie w jakim jest wieku. To literatura z gatunku tych, które inspirują.

Polecamy: Dobre Recenzje