Opowieść Północna

Szukacie książki fantasy dla dzieci, w której młody czytelnik znajdzie niesamowite przygody i wartościową opowieść? Właśnie taka jest utrzymana w delikatnym klimacie grozy “Opowieść Północna”. Warto zatrzymać się przy niej dłużej.

👉 O czym jest “Opowieść Północna”?

Głównym bohaterem tej historii jest Tobi. Poznajemy go kilka miesięcy po tym, jak jego rodzina przeprowadziła do starego domu za wsią na Północy. Chłopiec jest rozgoryczony. Nietrudno się domyślić, że przeprowadzka nie jest spełnieniem jego marzeń. Do tego w rodzinie jakiś czas temu pojawiło się nowe dziecko - Sara, więc Tobi ma też nowe obowiązki. Musi zajmować się siostrą, a jej płacz i marudzenie niesamowicie go irytują.

Pewnego wieczora rodzice idą na przyjęcie i chłopiec musi zająć się młodszą siostrą. Gdy ta zaczyna płakać, Tobi wypowiada życzenie. Tym samym ściąga na Sarę wielkie niebezpieczeństwo. Raz wypowiedzianego życzenia nie da się cofnąć. Na szczęście stary dom ma też tajemnych mieszkańców, którzy decydują się pomóc. Przed nimi wieczór pełen niebezpieczeństw.

👉 “Opowieść Północna” - recenzja książki

W Opowieści Północnej znajdziecie to, co powinna mieć udana książka dla dzieci. Akcja toczy się szybko, a fabuła wciąga, więc młody czytelnik nie będzie się nudzić. Do tego sama książka jest dość krótka. Dorosły przeczyta ją w kilka godzin, a bardziej zdeterminowane dziecko może w dwa, trzy wieczory.

Szymon Krug szczędzi swojemu czytelnikowi długich opisów. Jest ich tylko tyle, żebyśmy łatwiej mogli zwizualizować sobie postaci i scenerię wydarzeń. Autor prowadzi swoją opowieść dynamicznie, a całość okrasza iskierką humoru.

👉 Bohater, z którym dzieci mogą się utożsamić

Rysowane słowem postaci, zwłaszcza te fantastyczne, są bardzo ciekawe i zaskakujące.

Madame Sandra Ettling to bohaterka niejednoznaczna. Z jednej strony energiczna, gotowa pomóc Tobiaszowi. Z drugiej - w jakiś sposób niepokojąca.

Podobnie zamieszkujący strych strach imieniem Trzaskoszczęk. Stwór niesamowicie sepleni. Podobało mi się, że autor postarał się to oddać w tekście. Jednak nie udało mu się sięgnąć takiego poziomu, jakiego sięgnęła Marta Kisiel, budując od strony językowej wypowiedzi czorta Bazyla. Seplenienie Trzaskoszczęka jest... seplenieniem. Seplenienie Bazyla wnosi do całej historii ekstrapokłady komizmu.

Z Tobim, bliższym realności głównym bohaterem Opowieści Północnej, łatwo się utożsamić. W gruncie rzeczy chłopiec przeżywa takie emocje jak każde dziecko po przeprowadzce, czy po pojawieniu się na świecie młodszego rodzeństwa. Z jednej strony jest nieco zagubiony w nowej sytuacji, z drugiej - buntuje się przeciwko nowym, bardziej odpowiedzialnym obowiązkom, jakie często wiążą się z byciem starszym bratem, czy siostrą.

Tobi szybko zaczyna rozumieć, jak ważna jest Sara, jak bardzo ją kocha i jak bardzo nie chce, żeby stała się jej krzywda. Chłopiec odnajduje w sobie wielkie pokłady bohaterstwa i rycerskości. Ostatecznie jest gotów poświęcić wszystko, żeby uratować siostrę.

👉 Przygody to nie wszystko

W Opowieści Północnej podobało mi się, że to historia nie tyle o przygodach, ile o miłości między rodzeństwem. To opowieść o odkrywaniu tego, jak ważne rodzeństwo jest dla siebie nawzajem. To książka, która być może pomoże młodemu czytelnikowi nabrać odpowiedniej perspektywy. Będzie iskierką do refleksji nad tym, co w życiu ważne.

👉 Opowieść jak ze złego snu…

Podobało mi się, że opowieść ma nieco oniryczny klimat. Trochę jak z mrocznego snu. Rzeczywistość przeplata się ze światem fantastycznym. Akcja powieść ma miejsce późną jesienią, wieczorem i w nocy - to potęguje niepokojącą otoczkę.

Autor serwuje nam kilka zaskakujących fabularnych twistów. Także czytelnik do samego końca nie ma pewności, jak skończy się ta historia. No dobra. To książka dla dzieci. Raczej mało prawdopodobne, żeby nie skończyła się happy endem. Jednak Krugowi udało się utrzymać swojego czytelnika w niepewności prawie do ostatniej strony.

👉 O wydaniu słów kilka

Zatrzymajmy się przy samym wydaniu. Wydawnictwo Nowa Baśń przekazało w ręce czytelników “Opowieść Północną” w formie powieści ujętej w ramy książki w twardej oprawie, formatu nieco mniejszego niż standardowy. W książce znajdziecie ilustracje Magdaleny Zwierzchowkiej a strony mają barwione marginesy. To bardzo ładne wydanie z niepokojącą, świetnie oddającą klimat całości okładką Iwa Widulińskiego.

👉 “Opowieść Północna” - dla fanów Małego Licha

“Opowieść Północna” to książka, którą śmiało można podarować dziecku, młodemu czytelnikowi, który lubi trzymające w napięciu opowieści z dreszczykiem. Polecam ją poszukiwaczom literackich, fantastycznych, niesamowitych postaci. Myślę, że książka Szymona Kruga spodoba się fanom serii Małe Licho Marty Kisiel.

Książka ta reklamowana jest jako publikacja dla młodzieży, ale powinna spodobać się również dorosłym miłośnikom książek łączących fantasy i grozę. Wyjątkowo podoba mi się stworzony przez autora klimat, który skutkuje poczuciem niepewności i narastającymi obawami. Perypetie głównego bohatera są ciekawie opisane, a całość skutkuje świetną zabawą, ale też nie brakuje tutaj morałów, które zwiększają wartość całej historii.

Tobi ma 12 lat i od trzech miesięcy mieszka w starym domu. Gdy jego rodzice wychodzą, zostaje sam wraz z niespełna roczną siostrą. Dziewczynka zaczyna płakać i chłopiec nie wie, jak sobie z tym poradzić. Wypowiada więc słowa, których wkrótce pożałuje, a następnie odkrywa, że jego czteroosobowa rodzina to nie wszyscy mieszkańcy domu.

Sięgając po „Opowieść północną”, miałam nadzieję na książkę grozy dla młodszych czytelników w stylu „Trylogii mgły” Zafona. Czyli na coś klimatycznego i stosunkowo poważnego, z faktycznymi horrorowymi scenami. W praktyce okazało się, że jest to po prostu książka fantasy z akcją osadzoną w starym domu, w którą kompletnie nie jestem w stanie uwierzyć.

Mój problem dotyczy już samego początku tej książki. Rodzice Tobiego troszczą się i o chłopca, i o swoją córkę. Specjalnie dla niej wyprowadzili się na wieś. Ale wychodząc na zaplanowaną imprezę, zostawiają go samego z niespełna rocznym dzieckiem, bez nagłego powodu (np. spóźnienie opiekunki). Co prawda, jest mowa o jakiejś osobie, która ma się nimi zajmować, ale to było zbyt mało, abym w ogóle była w stanie uwierzyć w coś takiego.

I to najzwyczajniej w świecie sprawiło, że ja, zamiast skupić się na fabule, skupiałam się na problemie, który dosłownie można było załatwić kilkoma zdaniami dialogowymi.

Jeśli już jednak przymknę na to oko, to dostaję książkę, która jest w swojej kategorii po prostu w porządku. Nie czuje, aby była szczególnie kreatywna, ale generalnie to po prostu przygodówka, z magicznymi bohaterami, w której dużo się dzieje. Nie uwielbiam jej, nie była dla mnie szczególnie interesująca, ale wydaje mi się, że młodszy odbiorca będzie się tą historią po prostu cieszył.

Szczególnie że książka jest ładnie wydana, co w przypadku książek dla tych nieco młodszych czytelników jest niezmiernie istotne. Ma twardą oprawę, ilustracje, czy zielone elementy wewnątrz. Pod tym względem doskonale nadaje się więc na prezent i tutaj nie mam jej kompletnie nic do zarzucenia.

Nie znam być może zbyt wielu książek fantastycznych dla tego przedziału wiekowego, ale to porównanie, które mam, powala mi ją uplasować gdzieś na poziomie miłego przeciętniaka. Jeśli więc ktoś szuka do swojej biblioteczki z jakiegokolwiek powodu takiej książki to jak najbardziej, można się w nią zaopatrzyć. Ale nie jest to historia, którą polecałabym zawsze, niezależnie od sytuacji.

"Opowieść północna" autorstwa Szymona Kruga, to książka w klimacie horroru, 😱 która skierowana jest do młodszego czytelnika. Ja, choć te dziecięce lata mam już dawno za sobą, 😉 to i tak bawiłam się świetnie, czytając tę historię. 🙂 Zaraz opowiem Wam dlaczego. 😊

Bohaterami książki są dwunastoletni Tobi i jego młodsza siostra Sara. 🧒👧 Rodzeństwo wraz z rodzicami przeprowadza się do nowego domu. Chłopiec nie przepada za miejscem, w którym przyszło mu od niedawna żyć. Nie lubi też towarzystwa swojej siostry. 😐 Pewnego wieczoru Tobi i Sara zostają w domu sami. W przypływie wściekłości na siostrę chłopiec wypowiada życzenie, które od razu się spełnia. 😯 Od tego momentu zaczynają dziać się rzeczy niezwykłe i przerażające. 🫣 W tym przypadku idealnie sprawdza się powiedzenie: "uważaj, czego sobie życzysz". 🤫

Historia ma wiele mrożących krew w żyłach momentów i wzbudza sporo emocji. 🤩 Mamy tu stare domostwo, zimę, mroczne klimaty, okropne stwory, czające się w ciemności niebezpieczeństwa i tajemnice. 👻😈 Groza i horror wyziewające ze stron książki oraz walka rodzeństwa o przetrwanie w starym, położonym na odludziu domu, dostarczają sporej dawki przerażenia. 😱 Akcja jest bardzo dynamiczna i ciągle coś się dzieje, dlatego przy lekturze nie ma czasu na nudę. Ja bawiłam się przy niej świetnie! 😃

"Opowieść północna" jest również pięknie wydana. 💚 Okładka przyciąga wzrok, a w środku książki znajduje się sporo ilustracji. 🥰

Ta wciągająca, zwariowana historia w klimacie horroru zawiera nie tylko rozrywkowe treści. Autor przemycił w niej również bardzo wartościowy morał dotyczący przyjaźni i miłości. 😊👍 Z ręką na sercu polecam Wam tę pełną przygód lekturę❗️🙂

✨"Opowieść Północna" - Szymon Krug

Tobi przeprowadza się wraz z rodziną do starego domu za wsią na Północy kraju. Chłopiec nie przepada zarówno za nowym lokum, jak i powodem przeprowadzki - siostrą Sarą. Gdy pewnego wieczoru rodzeństwo zostaje samo w domu, zirytowany nieustannym płaczem Sary Tobi wypowiada słowa: „Czy ktoś mógłby ją w końcu uciszyć”, i nagle w całym domu zapada cisza.

Jeśli kojarzycie film "Labirynt" z 1986 r. (za sprawą Davida Bowiego i jego króla Goblinów, trudno o nim zapomnieć😉) zapewne od razu coś wam świat. W książce Sara i Tobi mają odwrócone role. Jednak obie historie choć oczywiście różne, opierają się na próbie ratowania młodszego rodzeństwa, przed kłopotami, które ściągnęło to starsze.

"Wiem,że nie rozumiesz. To dlatego, ze jesteś głupi. Ale nie martw się możliwe, że to przejdzie z czasem."

Autor stworzył bardzo fajną historię dla młodszych czytelników. To przygoda pełna strasznych stworzeń i niespodziewanych sojuszy z wartościowym morałem. Książkę czytało mi się naprawdę dobrze. Mamy tu parę nawiązań i porównań, które skierowane są raczej do starszych czytelników (cyngiel Ala Capone). Nie wiem, czy były konieczne w powieści dla dzieci, ale mi jako staremu człowiekiwi urozmaiciły lekturę. Nie raz uśmiechałam się pod nosem.😁

’’-On ma dwa cienie.

-Ma w sobie za dużo mroku, nie mieści mu się w jednym”

Ten zwariowany świat wciąga, a kolorowe i charakterystyczne postaci są nie do zapomnienia. Całość jest w "starym stylu", dom na odludziu, tajemnicza lokatorka, strachy, Kołysacz-Ponury Wędrowiec i podróż bohatera. Uwielbiam klimat stworzony przez autora. Budzi pewien sentyment, a jednocześnie jest czymś nowym i intrygującego.

✨Książkę polecam! Mimo że jest króciutka, bawiłam się świetnie!