Okrucieństwo

Jason Bourne... w wersji damskiej.

Dokładnie tak by to można było streścić w jednym zdaniu. Ale jedno zdanie to stanowczo zbyt mało :) ... Książka powiela, siłą rzeczy, pewne dobrze znane schematy dobrych powieści sensacyjnych, jednak... jednocześnie wywraca je do góry nogami, czyniąc głównym bohaterem nie faceta - maszynę do zabijania, lecz... dziewczynę, która z przemocą nie miała dotąd kompletnie nic wspólnego, jednak, by ratować ojca, jest w stanie poważyć się na wiele. I taka "obsada w roli głównej" to jest naprawdę coś!

Można by kręcić nosem, że to i tak powielanie schematów... Ok, na pewno można by tak uczynić... ale czy warto? Może jednak dać tej książce szansę? Ja jej tę szansę dałem - i nie żałuję. Kobieta w męskiej roli wypada arcy ciekawie :) A sama akcja też bynajmniej nie rozczarowuje - mamy fabularne zwroty, emocje, walkę z samym sobą i z bezwzględnymi wrogami, a wszystko jest tym bardziej jaskrawe (a przez to wciągające!), że oparte jest na bohaterce, która w ogóle na pierwszy rzut oka nie pasuje do roli, w jakiej postawił ją los. To fascynujące widzieć, jak z niewinnej dziewczyny wychodzi na światło dzienne ktoś tak pełen determinacji, uporu i... skuteczności w działaniu. To się naprawdę znakomicie czyta :)

"Okrucieństwo" jest pierwszym tomem zaplanowanego cyklu. Już nie mogę doczekać się następnych :) Pierwszy tom każe oczekiwać od kolejnych naprawdę wiele. Szalony rajd po Europie w poszukiwaniu ojca będzie miał, mam taką wielką nadzieję, godne kontynuacje. Oby :)

Polecam!

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu Bukowy Las oraz Forever Young Books za egzemplarz recenzencki.

Recenzja znajduje się także na moim blogu:

[Adres usunięty]

Jestem świeżo po lekturze „Okrucieństwa”. Jak wrażenia? Hm... mam mieszane uczucia.

Książka ta to beletrystyczny debiut amerykańskiego podróżnika i fotografa Scotta Bergstroma.

Poznajemy Gwendolyn Bloom, córkę dyplomaty, zwykłą siedemnastolatkę. Dzięki licznym podróżom i przeprowadzką zna 5 języków i jest niezłą gimnastyczką, potrafi też dostosować się do różnych warunków. Nagle podczas europejskiej wyprawy jej ojciec znika beż śladu, a Gwen dowiaduję się, że nie był zwykłym dyplomatą, tylko agentem CIA. Oficjalne poszukiwania nie przynoszą rezultatów. Nastolatka postanawia podjąć własną misję poszukiwawczą, a ta wcale nie jest prosta. Prowadzi przez takie miasta jak Paryż, Berlin, Praga, do naprawdę niebezpiecznych osób. Przewijają się tutaj wątki takie jak mafia, narkotyki, handel bronią i żywym towarem. Gwen przechodzi prawdziwą przemianę z zwyczajnej nastolatki staje się bezwzględna i okrutna, jak gangsterzy, których tropi. By znaleźć ojca jest gotowa naprawdę zrobić wszystko.

Myślałam, że polubię główną bohaterkę, ale wraz z biegiem akcji coraz mniej mi się podobała, jej poglądy, zachowanie. Ogólnie mam wrażenie, że autor przesadził odwracając tak schemat. Młoda kobieta ba nastolatka bez doświadczenia ratuje ojca przechytrzając niejednego zbira. Na obwolucie książki pojawia się zdanie „Uważaj, Katniss nadchodzi Gwendolyn. Ta dziewczyna skopie ci tyłek!” O ile w przygody bohaterki „Igrzysk śmierci” można było uwierzyć, w końcu działy się w utopijnym fantastycznym świecie, tak Gwen w realnym świecie mnie nie przekonuję. Może nauczyła się samoobrony i jest w stanie pokonać dorosłego mężczyznę, ale paru? Bronią posługuję się tak po prostu?

Pomimo wszystko książkę czyta się szybko, jest dobrze napisana, akcja jest wciągająca. Jednak autor mnie nie przekonał do swojej bohaterki. Podobno trwają pracę nad dalszymi losami Gwen, może wtedy rozjaśnią się niewyjaśnione wątki?

Komu mogę polecić książkę? Czytelnikom lubiącym sensacje i akcje.

MJ

źródło: [Adres usunięty]

Dla bliskich jesteśmy w stanie zrobić wszystko. Jednak najczęściej zdajemy sobie z tego sprawę, kiedy możemy daną osobę stracić. W debiutanckiej książce Scotta Bergstroma - Okrucieństwo, główna bohaterka staje w obliczu takiej decyzji. Trzeba przyznać, że autor rzuca się na głęboką wodę, ponieważ podejmuje temat, który został użyty w wielu pozycjach. Któż nie czytał książki o słabym człowieku, który musi stać się silny i odważny by uratować bliską osobę? Odpowiedź jest prosta - wielu z nas. Najczęściej bohaterami takich historii są rośli faceci, Bergson postanowił to zmienić i utrzeć nowy szlak.

Główną bohaterką jest nastoletnia Gwen Boom. Grzeczna, spokojna, brzydzi się przemocą oraz zna pięć języków. Krótko mówiąc - idealne dziecko. Wszystko zmienia się gdy bohaterka dowiaduje, że jej ojciec nie był tym za kogo zawsze go uważała. Jakby tego było mało, tata znika w dziwnych okolicznościach, a poszukiwania policji kończą fiaskiem. Wtedy coś pęka i nieśmiała Gwen pragnie za wszelką cenę odnaleźć ojca, zmieniając się przy tym w kompletnie inną osobę. Pytanie tylko jak dużą cenę będzie musiała za to zapłacić.

Jednym z największych atutów tej książki, jest przedstawienie przemiany głównej bohaterki w aspekcie psychicznym. Bergstrom pokazuje jak zmieniają się jej priorytety oraz sposób myślenia. Przede wszystkim pokazuje poszczególne etapy tej zmiany. Widać, że jest to długi i żmudny proces, a nie sytuacja na zasadzie jeden dzień i już jestem kimś innym. Dziewczyna dzień po dniu staje coraz bardziej pewna siebie, wyrachowana, zdolna do zamordowania człowieka z zimną krwią. Z dziewczynki staje się kobietą i to zdolną do wszystkiego. Autor ma lekkie pióro, język jest prosty i przyjemny w odbiorze. Książkę czyta się szybko i muszę przyznać, że naprawdę wciąga.

Nie mniej jednak jak przemiana wewnętrzna bohaterki jest dla mnie naturalna, tak zewnętrzna niestety nie. Po kilku dniach ćwiczeń nastolatka obezwładnia zawodowego mordercę? Rozumiem desperację Gwen, strach o ojca, ale pewnych spraw nie jesteśmy w stanie przeskoczyć. Poza tym uważam, że Bergstrom w niektórych momentach oszczędza nastolatkę. Można by powiedzieć, że dziewczyna jest w czepku urodzona! W kilku przypadkach, ślady które zostawia Panna Boom powinny przysporzyć jej dodatkowych problemów. Nie twierdzę, że powinna zginąć ale odrobina niepewności dodałaby tej książce większego pazura. Lubię kiedy fabuła jest po stronie bohatera, ale nie w tak dużym stopniu.

Mimo małych niedociągnięć to naprawdę dobra pozycja. Debiut autora można zatem uznać za udany. Czekam z niecierpliwością na kolejny tom, zobaczymy co los, a właściwie Bergstrom, zgotuje Gwen Boom. Jeśli chcecie przeczytać książkę o silnej dziewczynie, to jest to pozycja zdecydowanie dla was.

Och, jakże lubimy odważne i waleczne bohaterki! Takie, które w obronie swych bliskich zdolne są do największych nawet poświęceń, którym niestraszny jest ból i które nożem posługują się lepiej niż sam Sweeney Todd. Bohaterki, które walczą wręcz lepiej niźli Bruce Lee i które z łatwością dogadałyby się z Katniss Everdeen. Naprzeciw tym oczekiwaniom wychodzi Scott Bergstrom, debiutujący "Okrucieństwem" i powołujący do życia Gwendolyn Bloom.

Gwendolyn, będącą odpowiednikiem osławionej Katniss w bardziej realistycznym świecie niż dystopijne Panem.

Ma siedemnaście lat, zabitą matkę i ojca-dyplomatę, z którym przemierzyła pół świata.

Zna pięć języków, podstawy akrobatyki i doskonale wie, jak nie zwracać na siebie uwagi.

Żyje w miarę spokojnie - jeśli nie liczyć prześladującej jej w szkolnych murach Astrid.

Jest bystra, silna i bezpieczna.

Do czasu.

Kiedy w trakcie jednej z misji jej ojciec (a właściwie ojczym) ginie bez śladu, a śledztwo zostaje umorzone równie szybko jak się zaczęło, Gwen postanawia wziąć sprawy we własne ręce.

Nie cofnie się przed niczym, by odnaleźć ukochanego ojca.

I albo go znajdzie, albo sama - bardzo skutecznie i okrutnie - wymierzy sprawiedliwość.

"Okrucieństwo" Scotta Bergstroma oparte zostało na dokładnie takim samym schemacie jak każdy film sensacyjny - główny bohater zostaje wyrwany ze swojego bezpiecznego świata i gnany żądzą zemsty (czy też chcąc odnaleźć bliską swemu sercu osobę), rozpoczyna własną krucjatę przeciwko oprawcom. Przechodzi oczywiście krótki, acz intensywny trening, mający nauczyć go nowych reguł, w efekcie którego staje się maszyną do zabijania, która nie cofnie się przed niczym.

O tym właśnie jest "Okrucieństwo". Trzeba jednak przyznać Bergstromowi, że starał się stworzyć coś nowego, świeżego - jego Gwen nie jest zwalistym, silnym i dojrzałym mężczyzną, a drobną 17-latką, której obce są jakiekolwiek sztuki walki i która nigdy nie ucieka się do przemocy (nawet wtedy, gdy jest dręczona przez szkolną gwiazdę). Starannie ukazuje jej przemianę - zarówno zewnętrzną, jak i wewnętrzną - co uważam za duży plus. Z drugiej jednak strony prowadzi fabułę zawsze na jej korzyść, co - jeśli mam być szczera - trochę mi przeszkadzało. Rozumiem, że zabicie głównej bohaterki w pierwszej scenie jest idiotyzmem, ale prowadzenie akcji tak, jak to zrobił Bergstrom, odbiera całej powieści autentyczności. Bo proszę Was, jaka 17-latka po króciutkim treningu będzie w stanie obezwładnić olbrzymiego zabijakę z wieloletnim doświadczeniem czy pokonać grupę uzbrojonych mężczyzn? Żadna...? Pudło, moi drodzy, Gwen robi to bez problemu :/

W całej historii można znaleźć kilka kwiatków, które prawdopodobnie wynikają z niedoświadczenia autora jako pisarza - o ile na samym początku Bergstrom bardzo dba o to, by nikt nie rozpoznał naszej bohaterki i by zostawiała ona po sobie jak najmniej śladów, to im dalej w las, tym coraz mniej się tym przejmuje. Oczywiście Gwen sprzyja fortuna, a poszlaki, które zostawia, są nieistotne - ani dla niej, ani dla tropionej przez nią zwierzyny.

Muszę przyznać, że pomimo paru błędów (czy może raczej "nieścisłości"), "Okrucieństwo" czyta się naprawdę przyjemnie. Scott Bergstrom sprawnie manipuluje kolejnymi wydarzeniami, a język, którym operuje, jest bardzo dynamiczny. Sprawia to, że jego powieść, choć przecież nienajkrótszą, czyta się błyskawicznie i z zaciekawieniem, i że - kolokwialnie mówiąc - ma się ochotę na więcej.

Jeśli lubicie pełne akcji historie z konkretnymi głównymi bohaterami; jeśli z wypiekami na twarzy oglądacie filmy sensacyjne i jeśli nie odstrasza Was młody wiek postaci, to śmiało sięgajcie po "Okrucieństwo". Co prawda nie nazwiecie jej najlepszą przeczytaną w Waszym życiu książką, ale "dobrą" już na pewno tak.