Ojciec Gwiazdka I Ja

ELFI JAR I PROBLEMY

Elfi Jar, z fabryką zabawek, z domkami z piernika, z małymi mieszkańcami i szkolną lekcją latania na saniach. Miejsce, któremu nie brakuje magii. Okryte białym puchem i zamieszkałe w dużej mierze przez przychylne duszyczki. Z jednym wyjątkiem. Bo przecież nie byłoby dobrej bajki bez czarnego charakteru. Postaci są więc przedstawicielami życzliwości i dobroci oraz stanowią wspaniały kontrast dla pewnego zazdrośnika, który swoją nienawiścią wywołuje niemałe zamieszanie. Pod kreacją pozornie błahych postaci kryje się jednak głębokie przesłanie powiązane z obrazem współczesnego świata i mocy wyniszczającej, niesłusznej plotki. Często wystarczy kilka nieprawdziwych, puszczonych w obieg słów, by wywołać czyjeś nieszczęście czy nawet doprowadzić do wielkiej tragedii.

LUDZIE, ELFY I KRÓLIKI… CZYLI SŁOWO O BOHATERACH

Główna bohaterka to ludzka dziewczynka, otwarta na nowe wyzwania, z nie do końca kolorową przeszłością. Gotowa do pomocy, odważna, pomysłowa. Podobnie jak Ojciec Gwiazdka, wiedzie uczciwe i szczęśliwe życie pośród o wiele mniejszych przyjaciół. I choć nie jest to takie łatwe, chętnie postanawia do wszystkiego się dostosować. O samym Mikołaju wiele pisać nie trzeba, wszak każdy zna hojnego pana z charakterystycznym „ho ho ho’. Autor książki zadbał o zróżnicowany pod względem osobowości drugi plan i o tym chciałabym wspomnieć. Są elfy otwarte, skryte, ufne, wspierające, są i takie, które zasłużyłyby na porządne lanie. Pojawia się także okrąglutka, ale pełna ciepła kobiecinka, miłość Mikołaja. Tak tak, Ojciec Gwiazdka się zakochał. No przecież jemu także się należy. Co jednak w powieści o grudniowych świętach robi Wielkanocny Królik? Przekonajcie się sami.

KOLEJNA PRZYGODA MIKOŁAJA

W specyficznym środowisku pojawiają się nietuzinkowe problemy. Jak na magiczną rzeczywistość przystało, nie brak finezji, ciekawych rozwiązań i zaskakujących elementów. W pełni świąteczna historia, napisana przystępnym dla dziecka językiem, bez nużących opisów, za to z sytuacjami potrafiącymi wywołać różnorakie emocje. To nie jest standardowa bajka o Mikołaju, to jedna z jego kolejnych przygód opowiedziana oczyma pewnej dziewczynki. Kurczę, tęskno mi opuszczać Elfi Jar, więc mogę sobie wyobrazić jakie wrażenia będą podczas czytania towarzyszyły młodym odbiorcom lektury. Zakręcona, zabawna, ale niosąca morał powieść ucząca tego co dobre i co złe oraz przekazująca cenną lekcję tych najważniejszych wartości. Idealna na świąteczne dni dla każdego mniejszego czytelnika (sugerowałabym wiek 6+).

[Adres usunięty]

GWIAZDKA Z MATTEM HAIGIEM PO RAZ TRZECI

Mamy już połowę listopada, do Bożego Narodzenia został nam mniej więcej miesiąc, a sklepy, które do tej pory jakimś cudem nie zaatakowały nas świąteczną ofertą (a pierwsze jej przebłyski w pewnej znanej sieci widziałem już na samym początku października), nadrabiają ten błąd. Nic więc dziwnego, że i na księgarskich półkach przybywa publikacji w tym temacie. I nic też dziwnego, że Matt Haig, wielokrotnie nagradzany autor książek dla dzieci i dorosłych, powraca z trzecią swoją powieścią z gwiazdkowej serii, kontynuując w niej losy Amelii. Nie ma jednak znaczenia, czy czytaliście dwa poprzednie tomy – jeśli szukacie uroczej, ciepłej, sympatycznej i wciągającej historii dla całej rodziny, Ojciec Gwiazdka i ja to dzieło dla was idealne.

Główną bohaterką książki jest dziewczynka, Amelia Wishart, której w życiu niezbyt się układało. Po śmierci matki i zaginięciu ojca wiodła nieciekawy żywot i nie potrafiła znaleźć swojego miejsca na tym świecie. Została jednak zabrana przez Ojca Gwiazdkę do Elfiego Jaru i…

… w tym momencie zaczyna się ta historia. Czym jest Elfi Jar? To miasteczko na Dalekiej Północy, którego nie znajdziecie na żadnej z map. Co więcej – dla większości ludzi jest ono niewidzialne. Wszystko dlatego, że jest magiczne, a by móc je dostrzec, trzeba w nie uwierzyć, co nie jest wcale łatwe. Poza tym, jak wskazuje sama nazwa, poza Amelią mieszkają tu praktycznie same Elfy. Ale chociaż w tej okolicy panuje wieczny mróz, a w elfiej szkole nieustannie śpiewa się świąteczne piosenki, dziewczynce żyje się tu naprawdę wspaniale. Niestety już wkrótce wszystko to może zniknąć, bo zazdrosny Króliczek Wielkanocny chce raz na zawsze zniszczyć święta Bożego Narodzenia. Jego armia rusza do ataku, a jedynie Amelia i jej nowa rodzina mogą go zatrzymać. Pytanie tylko, czy będą w stanie to zrobić…

Lekka, ciepła, sympatyczna – tak w skrócie można określić tę lekturę. Usiąść z tą książką w jakieś śnieżne, mroźne popołudnie, przy kominku, w którym trzaska ogień, z kubkiem gorącego kakao w dłoni i piernikowymi ciasteczkami – to byłoby niezwykłe przeżycie, ale nawet bez takiej otoczki Ojciec Gwiazdka i ja potrafi obudzić w dorosłych czytelnikach tęsknotę za dzieciństwem, wiele sentymentów i, oczywiście, magię świąt.

I dokładnie o to chodzi. Ta książka taka ma być, dać dzieciom i dorosłym – bo nie sądzę, by jedynie najmłodsi po nią sięgnęli – wszystko to, czego oczekują od podobnych dzieł. Podobnie jak świąteczne familijne filmy, które takimi pasjami ogląda się na całym świecie (legendarny status Kevina samego w domu jedynie to potwierdza, w końcu nie tylko u nas jest kultowy), tak i trylogia Haiga doskonale wykorzystuje familijne ciepło i niezwykłą atmosferę tego czasu w roku, który przestał być jedynie religijnym doświadczeniem. Dzięki temu budzi wiele uczuć i emocji, i wciąga, nawet mimo swej przewidywalności.

Stylistycznie całość jest prosta, ale nie infantylna. Podobnie rzecz ma się z treścią. Haig swoją opowieść opiera na schemacie, jaki wykorzystali np. twórcy Lobo w Paramilitarnych Świętach specjalnych, ale robi to z wyczuciem i urokiem. Historię czyta się lekko, szybko i przyjemnie – i równie przyjemnie ogląda się czarno-białe ilustracje, których w książce jest mnóstwo. Warto też docenić samo wydanie, z dodatkową obwolutą, tłoczeniami i zdobieniami, naprawdę wpadającymi w oko. W skrócie: warto kupić dzieciom, przeczytać z nimi lub samemu. Idealna lektura na Gwiazdkę gwarantowana.