Ofiara losu. Saga kryminalna. Tom 4

Szkoda, że jest tylko 9 książek w tej serii. Z przyjemnością czytałabym co miesiąc nową pozycję tej autorki. Pożeracz czasu w 'najsmaczniejszym" tego słowa znaczeniu.

"Ofiara Losu" sporo przeleżała na mojej półce ,sięgnęłam po nią by "pozbyć się" niedoczytanych pozycji z zeszłego roku. Co prawda "Ofiara Losu" to czwarta cześć z serii o Fjallbace,ale nic nie szkodzi na przeszkodzie aby potraktować ją jako oddzielną powieść.

To powieść,która jak dla mnie jest zbyt przewidywalna,ponieważ bardzo łatwo przyszło mi odgadnąć,kto jest sprawcą.Akcja nie śmiga tak zawrotnie,autorka chyba zbyt często w swoich książkach przypisuje je osobom,które w przeszłości doznały jakiejś traumy i to troszkę robi się nudne.W zupełności nie podoba mi się wątek przedstawionego reality show,który tak właściwie nic ciekawego nie wniósł do powieści, a po drugie nie lubię tego typu programy ,więc ogólnie to mi grało na nerwach.

W tej części autorka postawiła na spora ilość wątków obyczajowych i ilość postaci.Śledzimy losy Anny, która po jednym spotkaniu z przyjacielem Eriki praktycznie zostaje wyleczona z depresji. Następnie obserwujemy przygotowania do ślubu Eriki i Patrika, problem z wagą Panny Młodej czy ciężkie rozmowy z przyszłą teściową. Jest tu również pokazany wątek miłosny szefa komisariatu Mellberg, który niestety nie kończy się dla niego zbyt dobrze.No i wspomniani uczestnicy reality show,ich wzajemne relacje, a przede wszystkim kłótnie, całkowity brak zahamowań przed tym, żeby stać się popularnym. A wątek kryminalny ?Chyba tak na prawdę rozkręca się dopiero po trzy setnej stronie,gdzie coś zaczyna się dziać a i kończy ciekawie ,więc z chęcią sięgnę po kolejna część by zobaczyć co tam autorka wymyśli ciekawego.

Czy można stworzyć postać seryjnego mordercy, w którym dostrzeżemy ofiarę i której będziemy współczuć? Czy rodzimy się źli, czy to życiowe doświadczenia nas takimi czynią? Czy kolorowy świat celebrytów jest rzeczywiście taki wspaniały jak nam się wydaje? I dlaczego dorośli, którzy mają troszczyć się o dzieci, skazują je na cierpienie, samotność, brak akceptacji, zaniedbanie? Książki Camilli Lackberg to o wiele więcej niż zwykłe kryminały, a wątki psychologiczne i społeczne są w nich równie ważne jak wątek kryminalny. "Ofiara losu" to rozrywka, ale na najwyższym poziomie. Na długo pozostaje w pamięci. A czy znajdziemy w niej odpowiedzi na powyższe pytania? Cóż... Przeczytajcie i przekonajcie się sami!

Policja w Tanumshede bada wypadek samochodowy. To, co wygląda na tragiczne zdarzenie, po kolejnym, podobnym wypadku zaczyna budzić podejrzenia. Policja ma pełne ręce roboty, tym bardziej, że w mieście kręcony jest telewizyjny reality show. Obecność kamer podsyca tylko konflikt między "gwiazdami" a miejscową społecznością. Pogoń za zabójcą oraz problemy osobiste wywołują u Patrika Hedströma stres i frustrację. Tym silniejsze, że staje wobec największego dotąd wyzwania detektywistycznego w swojej karierze, a przy okazji musi się zmierzyć z bolesną przeszłością.

Czwarta część bestsellerowej sagi o Fjällbace.

Camilla Läckberg to współczesna, szwedzka pisarka. Autorka powieści kryminalnych, książeczek dla dzieci oraz książek kryminalnych. Za jej debiut uważa się Księżniczkę z lodu.

Język książki jest lekki, oryginalny, niezawierający trudnych wyrazów, których tłumaczenia bądź znaczenia musimy doszukiwać się w internecie, zostawiając książkę. To sprawia przyjemność z czytania, którą zapamiętamy na długo i do powieści będziemy powracać. Styl Läckberg jest inny w dobrym znaczeniu tego słowa.

Przeczytał gdzieś, że gdy rodzi się dziecko, rodzice przez resztę życia czują się tak, jakby im przystawiono pistolet do skroni. Wiele w tym prawdy. W głowie bez przerwy czai się lęk przed wszechobecnymi zagrożeniami.

Do Tanumshede przyjeżdżają "gwiazdy", które będą grać w znanym na całej Szwecji reality show. Ma ON na celu zareklamowanie danego miasta. "Fucking Tanum", bo tak się ON nazywa, jest niskopoziomowy, czyli taki, jaki lubi większość młodzieży. Jednocześnie jest wypadek samochodowy pewnej kobiety. Patrik wraz z nową policjantką – Hanną, po oględzinach miejsca, sugerują, że jechała po pijanemu, co świadczy butelka trunku. Gdy sytuacja ponawia się w taki sam sposób, zaczynają wątpić w swoją pierwszą tezę.

Postacie książki są wiarygodne, ciekawe i intrygujące. Są realistyczne, bo uczą się na własnych, dość ważnych, błędach.

Patrik Hedström to policjant z komisariatu z Tanumschede. Jest młody, przystojny i... wybitnie inteligentny oraz obdarzony dużym talentem rozwikływania spraw kryminalnych. Jest przyszłością komisariatu...

Bertil Mellberg to oddelegowany z Göteborga szef policji. Jest cyniczny, leniwy i nieznośny. Wszystkie zasługi Patrika, a także innych "kolegów" z pracy, przypisuje sobie. Najlepiej wychodzi jemu wypowiadanie się przed kamerami.

Książka od pierwszej strony mnie zachwyciła. Przed jej przeczytaniem, myślałem, że wiem co się w niej będzie działo i jak będzie wyglądać śledztwo – w porównaniu z innymi częściami – skończywszy ją doszedłem do wniosku, że się myliłem. Czekam, aż Camilla Läckberg napisze kolejną, tak wspaniałą sagę, ale niestety chyba taki moment nie nadejdzie.

"Smakosze" kryminałów, po tej recenzji powinni od razu zacząć czytać całą serię.

Camila Lackberg ponownie zaprasza nas do Tanumshede. „Ofiara losu” to czwarta część kryminalnej sagi o Fjalbace.

W tej części wraz z Patrikiem i Martinem dążymy do rozwikłania zagadki wypadku samochodowego, w którym ginie młoda kobieta. Wydarzenie to na pierwszy rzut oka nie rzuca większych podejrzeń. Zdawałoby się, że do wypadku doszło w wyniku prowadzenia pojazdu pod wpływem alkoholu. Czy wypadek był wynikiem działania osób trzecich?

Jednak nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie kolejne wydarzenia, które rzucają nowe światło. Odnalezienie kolejnych zwłok na śmietniku sprawia, że na mieszkańców pada blady strach Zwłaszcza, że w mieście kręcony jest telewizyjny reality show „Fucking Tanum”, a morderstwo dokonano na jednej z uczestniczek programu. Światła kamer oraz ciekawość dziennikarzy jeszcze bardziej podkręcają atmosferę. Śledczy nie tylko mają ręce pełne roboty, lecz muszą zmierzyć się z obecnością kamer, które nie ułatwiają prowadzenia śledztwa. Dodatkowo osobiste problemy Patrika Hedstroma, który musi zmierzyć się ze swoją przeszłością, wpływają na tok prowadzonego śledztwa.

Camila Lackberg zarysowała intrygującą historię kryminalną. Autorka zdążyła przyzwyczaić nas do tego, że w swej twórczości oprócz kryminału, serwuje ciekawą warstwę obyczajową. Tajemnica matki Eriki jeszcze bardziej podsyca chęć poznania tej historii. „Ofiara losu” to kryminał, który wciąga bez reszty. To również ciekawa powieść obyczajowa, która intryguje swymi tajemnicami.

Na uwagę zasługuje również stworzenie postaci tych pierwszo i dwuplanowych. A ja w najbliższych planach mam lekturę kolejnej części pt. „Niemiecki bękart” której recenzję wkrótce przeczytać będziecie mogli na stronie bloga. Zachęcam do jej lektury, a przede wszystkim do przeczytania „Ofiary losu”.

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Czarna Owca [Adres usunięty]

[Adres usunięty]