Odwrócone życie

Książek o przeszczepach przeczytałam jedną, czy dwie, a więc bardzo mało. W pamięci najbardziej utknęła mi ,,Moje serce należy do Ciebie", która w ogóle mnie nie zachwyciła. A jak było z ,,Odwróconym życiem"?

Narracja prowadzona jest z kilku perspektyw. Początkowo wątki w ogóle się nie łączą, jednak w finale dochodzimy do wniosku, że wszystko miało jakiś sens. Matka Ewy odeszła od niej kilka lat temu po śmierci braciszka Stasia, zostawiając ją i męża samego. Nikt nie wie, co się z nią dzieje. Jednocześnie na Teneryfie Aldona samotnie wychowuje syna chorego na serce. Jego ojciec jest cenionym naukowcem w Polsce, nie wie jednak, że ma potomka. Kobieta postanawia poinformować go o tym fakcie. W jaki sposób losy wszystkich bohaterów mają się połączyć?

Na książkę pewnie nigdy nie zwróciłabym uwagi, gdyby nie to, że pewnego dnia otrzymałam ją niespodziewanie od wydawnictwa. Opis na okładce zainteresował mnie na tyle, że dość szybko postanowiłam się z nią zapoznać. Książka opowiada o samotnym rodzicielstwie, odejściu od rodziny, nowym życiu, bieganiu, przeszczepach, nadziei na lepsze jutro, pogodzeniu się ze swoją śmiercią, poznawaniu rodziny na nowo po kilkunastu latach, o niepewności, co dzieje się z ukochaną osobą. Autorka nie boi się podejmować trudnych tematów, dzięki czemu publikacja jest bardzo realistyczna.

Mimo tego, że tematów jest mnóstwo niemal przez całą książkę zastanawiamy się, w jaki sposób losy wszystkich bohaterów się połączą. Przyznam szczerze, ze od pewnego czasu miałam swoje podejrzenia w tej sprawie i po części się sprawdziły. Książka ma dość otwarte zakończenie, więc nie wykluczam, że w przyszłości może pojawić się jej kontynuacja.

,,Odwrócone życie" to pozycja przede wszystkim o przeszczepie, nadziei lub też pogodzeniu się ze śmiercią, o nieoczekiwanych nieszczęśliwych splotach wypadków. Czyta się ją całkiem szybko i ze sporym zainteresowaniem, jednak czegoś mi w niej zabrakło, bym mogła uznać ją za rewelacyjną.

Często mówi się: nie oceniaj książki po okładce. Czasami jest to jednak silniejsze od nas, prawda? Kiedy spojrzałam po raz pierwszy na Odwrócone życie, spodziewałam się lekkiego i bezrefleksyjnego czytadła pełnego miłości i romansów. Na szczęście - bardzo się pomyliłam!

Trudno jednoznacznie wyłonić głównych bohaterów, gdyż niemal każda postać ma tutaj duże znaczenie. Najważniejsza jest jednak Ewa - nastolatka, która musi sama o siebie zadbać, ze względu na tajemnicze zniknięcie jej matki. Mieszka sama, uczy się, biega i chroni swoją prywatność przed rówieśnikami.

Kolejną pierwszoplanową postacią jest Artur - zamknięty w wirtualnym świecie chłopak z monstrualną nadwagą, chorym sercem i opiekuńczą matką. Każde z nich przeżywa osobiste dramaty, zmaga się z przeszłością i przyszłością i walczy z własnym strachem. Ich los w niespodziewany sposób się kiedyś połączy i pokaże, jak przewrotne bywa życie.

Podczas lektury można wyczuć, że autorka ma dużą wiedzę i prawdopodobnie wiele w życiu przeszła. Pięknie są bowiem opisane emocje bohaterów - zwłaszcza Ewy i Artura. Książka zmusza do refleksji na parę istotnych tematów: życia, śmierci, choroby, przerażającego postępu techniki czy przeszczepów. Czy przyjmując serce lub nerkę dawcy, biorca zyskuje nowe cechy charakteru? Odwrócone życie pozwoli Wam się nad tym zastanowić. Jeżeli czegoś mi tu zabrakło, to głębi, wątków pobocznych, dialogów i większego elementu zaskoczenia. Jakoś mało tu było wymiany myśli między postaciami - najważniejsze były emocje i myśli bohaterów.

Polecam książkę Urszuli Jaksik wszystkim tym, którzy potrzebują nie tylko relaksu przy lekturze, ale również refleksji, emocji i wiedzy. Sama przeczytałam ją jednym tchem z prawdziwą przyjemnością.