Odrodzenie. Slay quartet. Tom 4

Rzadko kiedy czytam romanse, gdyż nie jest to mój ulubiony gatunek literacki. Wolę inne książki, interesują mnie inne tematy. Czasem jednak zdecyduje się na powieść obyczajową i na ogół mój wybór jest trafny. Tak było właśnie w przypadku "Odrodzenia", które mnie po prostu urzekło. Dawno już żadna powieść nie zrobiła na mnie aż tak dużego wrażenia. Książka wciągnęła mnie od pierwszej strony, cały czas trzymała w napięciu. Bohaterowie wykreowani są bardzo dokładnie, z dbałością o każdy szczegół. Są to postaci z krwi i kości, które każdy z nas może spotkać po sąsiedzku. Jeśli szukacie dobrego romansu, to jest to dla Was idealna lektura.

To była najlepsza część ze wszystkich.

Pamiętacie uwiklanych i Handlera i jego gry. Tutaj wracamy do uwiklanych i do tego życia. Kto zna i uwielbia tą serię zdecydowanie powinien znać i ten tom. Tutaj pojawia nam się Hudson bardzo często więc ja byłam w niebo wzięta bo go kocham oraz pojawił się jego brat Chandler który również jest mi dobrze znany. Mamy tu historie z ostatnich wydarzeń właśnie u Handlera tylko oczami Calli i Edwarda. Powrót do dzienników i przypomnienie sobie gier. Musieli sobie zaufać pomimo że obawiali się ze każdy gra. Porwanie Alissy żony Hudsona. To po prostu jest świetny dodatek który uzupełnia Uwiklanych czytając czułam się jak bym wróciła do tej chwili gdy zachwycałam się tą serią. Oczywiście mamy tutaj walkę Edwarda z Hudsonem o firmę i finał Poznajemy jak zakończyły się losy Calli która była czarnym charakterem w Uwiklanych.

Jak dla mnie stworzenie jej historii w nowej serii to znakomity pomysł. Tylko że trochę bym zmniejszyła fabułę bo zemsta niestety moim odczuciu psuje statystykę tej serii i wszystko przedłuża ale z drugiej strony to znakomity wstęp do ostatniego tomu i finału.

Tak jak kocham Uwiklanych to ta książka sprawiła że zakochałam się jeszcze bardziej. A Callie nawet polubiłam :)

Jak to mówią, wszystko, co dobre, szybko się kończy. Tak samo skończyła się moja przygoda z cyklem Slay Quartet @thereallaurelinpaige. "Odrodzenie" to ostatni tom i chociaż mogłabym czytać o Edwardzie i Celi w nieskończoność, to obydwoje dostali to czego szukali od samego początku. I takie zakończone jest dla mnie zadowalające. Celia była tą bohaterką, która niszczyła życie innych, ale od początku serii jej życie powoli się zmienia. I mimo że Edward był początkowo jej największym koszmarem, to w ostateczności obydwoje się dopełniali. Ostatnia cześć, to wyjaśnienie wszystkich tajemnic tych, które skrywała Celia, ale i Edward. Była emocjonująca i zaskakująca. A pojawienie się mężczyzny z przeszłości Celi namieszało mocno w jej życiu rodzinnym. @thereallaurelinpaige jest również dla mnie autorką, która pisze z dużą pasją i to daje się wyczuć, a erotyzm, romantyzm i uczucia są zdecydowanie wyczuwalne podczas czytania. Jej książki czyta się niesamowicie szybko. Cykl Slay Quartet zdecydowanie zahacza o tę ciemniejszą stronę romansów, w których ból przeplata się z pożądaniem, zło z dobrem, a ciemność dusz bohaterów jest jednocześnie fascynująca i druzgocącą. Jeśli lubicie nieszablonowe historie, to te książki są zdecydowanie dla Was.

Polecam gorąco, (𝒩𝒾ℯ)𝒸𝓏𝓎𝓉𝒶𝓂_𝓌_𝓅𝒶𝓅𝒾ℯ𝓇𝓏ℯ.

Czy ja mam jakąś samokontrolę? Myślę, że wątpię, gdy dorwałam obie nowości księgarni Tania Książka, czyli tom trzeci i czwarty z serii Slay Quartet nic mnie nie mogło powstrzymać przed czytaniem jednym tchem. Było to ryzykowne, bo mało który autor wytrzymuje taką lekturę za jednym zamachem, zwłaszcza w gatunku takim jak erotyk. Łatwo utonąć w prostocie, pójść w zbytnią wulgarność, a nie do końca tego oczekiwałam. Odrodzenie to finałowy tom. Wszystko miało się ułożyć, bo jednak takiego rodzaju historie zwykle kończą się happy endem, ale czy na pewno w tym przypadku tak będzie? Wszystko wskazywało, że tak, bo końcówka tomu trzeciego raczej obiecywała masę radości, tylko że już na samym początku mamy rozwiane złudzenia.

Celia postawiła na swoim, złapała męża w pułapkę biologiczną, zaszła w ciążę podstępem. Edward chciał się zgodzić na dziecko, ale pod pewnymi warunkami, Celia miała mu zdradzić, kto wciągnął ją w Grę, ale nie chciała, zrobiła po swojemu, a przecież ona powinna wiedzieć najlepiej, że z Edwardem się tak nie pogrywa. Tom czwarty zaczyna się więc od wielkiego kryzysu, a później chociaż będą momenty słodkie, to jednak się okaże, że największy kryzys przed nami, bo jednak prawda wyjdzie na jaw. Będzie prawdziwa karuzela uczuć.

Cenię Laurelin Paige za emocje, które wkłada w swoje książki, to są niby tylko erotyki, niby tylko romansidła, ale to są książki, które czarują ilością chemii pomiędzy bohaterami, jest mnóstwo motylków. Oczywiście, mamy erotykę, ale naprawdę na poziomie, chociaż seks odgrywa ważną rolę w życiu bohaterów, jest odzwierciedleniem burzliwych losów w ich związku. Chociaż związek bohaterów jest już zaawansowany, ciągle jest napięcie, walka o władzę, tajemnice, które tylko czekają by zepsuć to co ich łączy. I to wszystko wychodzi bardzo naturalnie, autorka nie robi nic na siłę. A zakończenie, bardzo udane. Jestem pewna, że to nie jest ostatnia moja styczność z powieściami autorki.

Nie wiem jak Wy, ale ja uważam, że Celia i Edward to jedna z najgorętszych par, jeżeli chodzi o książki w ostatnim czasie. W ogóle to ja uważam, że Laurelin Paige to jedna z najlepszych autorek, która pisze wspaniałe książki. Zawsze buzują we mnie ogromne emocje, kiedy je czytam. "Slay Quartet" to genialna seria, która śmiało mogłaby kontynuować z Greyem według mnie. Tutaj mamy coś zupełnie innego. Jak dla mnie jest to bardziej wysublimowana sztuka uwodzenia, walki ze sobą na uczucia. No nie wiem, lepiej się czułem czytając te książki niż E.L.James. Ja tam jestem całym sercem za tą dwójką, więc Wam ich polecam.

"Odrodzenie", czyli czwarty raz mamy przyjemność spotkać się z Celią i Edwardem. No proszę, nie byłem pewny, czy autorka będzie miała jeszcze jakiś pomysł na tą dwójkę, a tu proszę bardzo - coś zupełnie nowego, odświeżającego. Dzięki temu z wielką przyjemnością śledzi się losy tej dwójki. Jestem bardzo z tego zadowolony i mogę powiedzieć, że przy tym nikt nie będzie się nudził. Minus za to, że ...książka się skończyła. Mógłbym czytać i czytać bez końca, a tak musiałem pogodzić się z ostatnią kartką, która pozostawia we mnie buzujące emocje. Kocham Laurelin Paige i książki, które wychodzą spod jej ręki.

Diabeł i anioł. A może diablica i aniołek? Czytając tą książkę czasem gubiłam się w tym, kto jest tym złym, a kto jest tym dobrym. Czasem miałam dość Edwarda za to jak postępuje z Celią, a czasem to jej miałam dość. Niby taka dumna pani, ale jak przychodzi co do czego, to nie jest zbyt ogarnięta życiowo. Chociaż i tak obydwoje zapewniają nam niezłe emocje w tej książce. Właściwie to powinnam powiedzieć, że to autorka dba o to, aby nikt nie zanudził się podczas czytania. Świetna kontynuacja historii małżeństwa, w którym nie miała pojawić się żadna miłość. Tylko, że z takim uczuciem nikt nie ma szansy wygrać.

Gdy razem przechodzi się przez zemstę wydaje się, że nic nie może rozerwać więzi, która się wytworzyła. Ale czy na pewno?

Dokładnie takie myśli mnie nachodziły na początku czytania tej książki. Przyniosła mi ona bardzo dużo emocji i niepewności, gdyż do samego końca nie potrafiłam przewidzieć co zrobią główni bohaterowie. A z drugiej strony przywiązałam się do nich i szczerze im kibicowałam by się udało.

Czwarta część Slay quartet okazała się być równie dobra jak poprzednie części. Autorka cały czas trzyma wysoki poziom. Dzięki temu ma stale powiększające się grono czytelników. Czytajcie, bo warto.

Celia i Edward - znajomi nam bohaterowie powracają po to, aby w końcu zacząć żyć normalnie. Tylko czy w przypadku takich bohaterów, słowo "normalnie" jest prawidłowe? Tak sobie czytam o tej dwójce i zastanawiam się, czy ja byłabym gotowa do takiego związku? Czasem narzekam na nudę i rutynę u siebie, ale z drugiej strony - przynajmniej nie możemy mówić o problemach małżeńskich. A tutaj co po chwilę coś się dzieje. Niby jest dobrze, żeby za chwilę wszystko posypało się jak domek z kart i tak w kółko. Czasem nie idzie za tym wszystkim nadążyć, ale i tak jestem zadowolona z tego, że miałam przyjemność czytać tą książkę.

"Odrodzenie" to kolejny tom z serii niegrzecznych książek. Uwielbiam je czytać, gdyż bardzo dobrze odnajduję się w takich tematach. Taka powieść wciąga niemal od początku, od pierwszej strony, a w napięciu trzyma do samego końca. Udało mi się tę książkę przeczytać w ciągu jednego wieczoru, tak bardzo przypadła mi ona do gustu. Autorka zadbała o to, aby czytelnik nie nudził się nawet przez chwilę. Fabuła została przemyślana, jest spójna i logiczna. Moim zdaniem, jest to najlepsza książka napisana przez Laurelin Paige. Zachęcam każdego do przeczytania tej lektury, bo naprawdę warto. Polecam, sprawdźcie.