Odprysk Świtu. Archiwum Burzowego Światła. Tom 3.5

,,Odprysk świtu" Brandona Sandersona to tak naprawdę przystawka przed ,,Rytmem wojny", w której możemy sobie po dłuższej przerwie przypomnieć bohaterów i świat, choć tak naprawdę ta historia częściowo stoi na własnych nogach. Ma ciekawą fabułę i wyjątkową bohaterkę. Myślę, że fani Brandona Sandersona mogą być także usatysfakcjonowani z odniesienia do ,,Z mgły zrodzonego" .

Pełna recenzja na blogu Książki jak narkotyk

Kolejna część "Archiwum..", którą już sam nie wiem jak mam ocenić. Czytałem wszystkie poprzednie części i wiem na co stać Sandersona, ale tutaj miałem wrażenie jakby autor nieco obniżył swój lot. Czy mi się wydaje, że akcja nieco bardziej się uspokoiła? Już nie ma tego efektu "wow"? Pamiętam, jak przy jednej z poprzednich części musiałem czytać i czytać, bo tak byłem ciekaw co będzie dalej. A tu doczytałem to końca rozdziału i poszedłem ze spokojem spać. Chociaż nie mówię, że książka jest zła. Jest dobra, ponieważ fabuła jest napisana w świetny sposób. Tylko, że ten spokój gryzie mnie w jakiś sposób.

Brandon niezmiennie zadziwia niesamowitą głębią swoich książek. Z przyjemnością czytam historie, które rozgrywają się w świecie wykreowanym przez autora. Powieść tworzy niezależną i wciągającą fabułę, jednak jest wiele części, które wymagają kontekstu i zapoznania się z wcześniejszą twórczością. Mocno czerpie ona z wydarzeń z poprzednich książek. Przed przystąpieniem do lektury warto najpierw przeczytać przynajmniej "Drogę królów". Miło jest mieć te małe podróże między większymi tomami serii Sandersona. Bohaterowie byli wciągający, zabawni, a ich podróże wydawały się wyjątkowe. Intrygująca historia, która zaczyna odkrywać sekrety Cosmere.

Akcja Odprysku Świtu ma miejsce pomiędzy Dawcą Przysięgi, a Rytmem Wojny i podobnie jak Tancerka Krawędzi, książka skupia się na postaciach drugoplanowych - głównie Rysn, Lopenie i Sznur. Nowelka jest dość krótka i liczy około 170 stron, jest więc to lektura na jeden dłuższy wieczór. Odradzam jednak czytanie Odprysku Świtu bez znajomości pierwszych trzech tomów Archiwum Burzowego Światła, ponieważ można natknąć się na spojlery, a pewne wydarzenia nie do końca mogą być zrozumiałe. W pewnych momentach autor daje również wskazówki, co się stało z głównymi bohaterami i światem po zakończeniu Dawcy Przysięgi, przez co jeszcze bardziej nie mogę się doczekać lektury Rytmu Wojny.

Z początku akcja książki jest wolna, ale z czasem przyśpiesza do emocjonującego finału. Jest to schemat znany z poprzednich książek, ale mnie to w ogóle nie przeszkadzało i z wielką przyjemnością poznawałem kolejne sekrety i nowe miejsca Rosharu, jednocześnie mając wiele kolejnych pytań. Odprysk Świtu daje niesamowitą możliwość, aby lepiej poznać Rysn, Lopena i Sznur i kilkoro innych postaci, które do tej pory w dość ograniczonym stopniu były przedstawiane w książkach. Bardzo mnie to cieszy, szczególnie, że ta trójka bohaterów jest zdecydowanie bardziej skomplikowana niż mogłoby się wcześniej wydawać. Sama zaś historia przynosi wiele ciekawych i nowych informacji. Sanderson po raz kolejny udowadnia, że wykreował świat niezwykle interesujący, z mnóstwem tajemnic i sekretów, który chce się nieustannie poznawać.

Odprysk Świtu to druga obok Tancerki Krawędzi nowelka ze świata Archiwum Burzowego Światła. Historia skupia się na Rysn, Lopenie i Sznur, których mamy okazję lepiej poznać, jak również odkryć kolejne tajemnice i niezwykłe miejsca na Rosharze.