O. Zbigniew Kotliński, redemptorysta, urodził się w 1930 roku. W 1956 roku przyjął święcenia kapłańskie. Pracował jako duszpasterz i misjonarz ludowy, jednak jego wielkim marzeniem były misje w obcych krajach. W 1970 roku został skierowany do pracy w Argentynie. Posługiwał tam wśród Polaków emigrantów i miejscowych Indian. W 1980 roku przeniósł się do Boliwii, gdzie przez następne 12 lat otaczał duszpasterską opieką tubylców.
W 1992 roku o. Kotliński podjął nowe wyzwanie. Udał się na Białoruś, stamtąd po roku wyjechał do Kazachstanu, gdzie założył pierwszą placówkę misyjną redemptorystów. Był duszpasterzem Polaków, zesłańców i potomków zesłańców. W Pietropawłowsku jego staraniem powstało okazałe Sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Pracował też w Rosji.
W 2018 roku o. Zbigniew wrócił do kraju. Posługiwał w Toruniu do 2022 roku. Obecnie mieszka w Tuchowie.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii biografie i autobiografie
Jakie konkretne regiony świata opisuje książka "Od boliwijskich gór po kazachskie stepy"?
Książka szczegółowo dokumentuje misyjną drogę autora przez Argentynę, Boliwię, Białoruś oraz Kazachstan i Rosję. Czytelnik poznaje realia życia wśród Polonii w Ameryce Południowej oraz wyzwania duszpasterskie na terenach postradzieckich. Autor skupia się na pracy z rdzennymi Indianami oraz potomkami polskich zesłańców na Wschodzie. To rzetelne świadectwo historyczne obejmujące ponad pół wieku posługi na trzech kontynentach.
Czy publikacja koncentruje się bardziej na opisach podróżniczych, czy na aspektach religijnych?
Publikacja stanowi połączenie osobistych wspomnień misjonarza z elementami reportażu z odległych zakątków świata. Dominującym wątkiem jest realizacja powołania kapłańskiego w trudnych warunkach politycznych i kulturowych. Autor opisuje budowę sanktuariów i zakładanie placówek misyjnych, co czyni tę pozycję cenną dla osób zainteresowanych historią Kościoła. Jednocześnie bogate tło geograficzne i społeczne zadowoli czytelników szukających autentycznych relacji z życia w egzotycznych krajach.
Jakie okresy historyczne obejmują wspomnienia ojca Zbigniewa Kotlińskiego?
Treść książki obejmuje szeroki zakres czasowy, począwszy od lat 50. XX wieku aż do powrotu autora do Polski w 2018 roku. Kluczowe rozdziały poświęcone są pracy w Kazachstanie w latach 90., co pozwala zrozumieć proces odradzania się wiary po upadku Związku Radzieckiego. Czytelnik śledzi zmiany społeczne zachodzące w Boliwii i Argentynie na przestrzeni dwóch dekad. Jest to unikalny zapis transformacji kulturowej i religijnej widzianej oczami naocznego świadka.
Dla jakiego typu czytelnika ta biografia może nie być odpowiednim wyborem?
Ta pozycja nie jest klasyczną powieścią przygodową ani sensacyjną, lecz refleksyjnym zapisem życia duszpasterskiego. Osoby szukające dynamicznej akcji lub fikcji literackiej mogą poczuć się zawiedzione dokumentalnym charakterem narracji. Skupienie na pracy misyjnej, budowie kościołów i sprawach wiary sprawia, że jest to lektura wymagająca skupienia i zainteresowania tematyką sakralną. Publikacja kładzie nacisk na fakty historyczne i duchowe doświadczenia, a nie na rozrywkową formę przekazu.
Jakim stylem językowym posługuje się autor w swojej autobiografii?
Autor posługuje się prostym, bezpośrednim i autentycznym językiem, charakterystycznym dla duszpasterza-misjonarza. Narracja jest pozbawiona zbędnych ozdobników, co pozwala w pełni wybrzmieć faktom i emocjom towarzyszącym posłudze na obczyźnie. Styl ten ułatwia zrozumienie skomplikowanych realiów życia w Kazachstanie czy Boliwii bez konieczności posiadania specjalistycznej wiedzy teologicznej. Dzięki tej przystępności książka staje się bliska czytelnikowi, tworząc atmosferę bezpośredniej rozmowy z doświadczonym człowiekiem.
