Wyjątkowa książka dla wszystkich, którzy chcą spojrzeć na Polskę z nieco innej strony. Punktu widzenia Elizy Piotrowskiej nie sposób wyprzeć z pamięci.
"Obczyzno moja" jest debiutancką powieścią dla dorosłych Elizy Piotrowskiej, autorki książek dla dzieci i ilustratorki, od lat mieszkającej poza granicami Polski. Eliza Piotrowska pisze dla dzieci i młodzieży, tworzy poezję, działa jako edukatorka, w szczególności w dziedzinie muzealnictwa. Mieszka w Brazylii od wielu lat i z tego punktu widzenia stworzyła swoją powieść.
Autorka przygląda się Polsce - tej dawnej i tej obecnej. W ten sposób udało jej się stworzyć niezwykle interesujący obraz naszych narodowych cech. Patrząc na nasz kraj i jego mieszkańców z dystansu, wskazuje wady i zalety, radości i smutki, udręki i powody do chwały Polaków. Próbuje zdefiniować polskość, mówi o wolności i uwikłaniu, czasem z odrobiną goryczy, choć częściej dowcipnie.
Głównymi bohaterkami powieści Elizy Piotrowskiej są: Lotta i Polska. Jeśli chcesz wiedzieć, dlaczego Lotta boi się, że Polska się na nią rozgniewa, sięgnij po tę niezwykle błyskotliwą powieść.
Jeśli lubisz nietypowe pozycje książkowe, koniecznie sięgnij po pozycję "Obczyzno moja" i zobacz, jak intrygująco można bawić się słowem.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii obyczajowa
Czy "Obczyzno moja" to książka skierowana wyłącznie do osób mieszkających na emigracji?
Książka "Obczyzno moja" jest uniwersalną opowieścią o tożsamości, która zainteresuje każdego czytelnika, nie tylko emigrantów. Autorka analizuje polskie cechy narodowe z perspektywy osoby patrzącej na kraj z dystansu, co pozwala na głęboką refleksję nad naszą kulturą. Tematyka uwikłania i wolności dotyczy relacji z ojczyzną bez względu na aktualne miejsce zamieszkania odbiorcy. Lektura prowokuje do zastanowienia się nad własnym poczuciem przynależności w dzisiejszym, zglobalizowanym świecie.
Czym różni się ta powieść od wcześniejszej twórczości Elizy Piotrowskiej?
Powieść ta stanowi debiut autorki w literaturze dla dorosłych, odchodząc od jej dotychczasowej twórczości dziecięcej. Choć Eliza Piotrowska jest powszechnie znana z książek dla najmłodszych, tutaj posługuje się dojrzalszym językiem i porusza złożone problemy społeczne. Czytelnik odnajdzie w tekście charakterystyczną dla autorki błyskotliwość, lecz podaną w formie gorzko-słodkiej analizy dorosłego życia. To doskonała okazja, by poznać zupełnie nowe, poważniejsze oblicze cenionej ilustratorki i pisarki.
Jaki nastrój dominuje w tej historii o polskiej tożsamości?
Narracja balansuje między humorem a gorzką ironią, unikając przy tym patosu i narodowego zadęcia. Autorka z dużą wnikliwością punktuje narodowe wady i zalety, tworząc obraz Polski widzianej przez pryzmat codziennych doświadczeń. Styl pisania jest lekki i błyskotliwy, co pozwala na przystępne zmierzenie się z trudnymi pytaniami o współczesny patriotyzm. Taka konstrukcja sprawia, że poważne tematy stają się łatwiejsze do przyswojenia i skłaniają do uśmiechu przez łzy.
Dla jakiego typu czytelnika ta powieść może okazać się nieodpowiednim wyborem?
Powieść nie przypadnie do gustu osobom szukającym wartkiej akcji sensacyjnej lub klasycznego romansu opartego na prostych schematach. Jest to literatura obyczajowa z silnym akcentem psychologicznym, skupiona głównie na wewnętrznych przeżyciach i obserwacjach socjologicznych głównej bohaterki. Czytelnicy oczekujący heroicznej wizji polskości mogą poczuć się niekomfortowo z powodu krytycznego i ironicznego spojrzenia autorki na nasze cechy narodowe. Książka wymaga od odbiorcy gotowości do autorefleksji i dystansu wobec własnych przekonań patriotycznych.
Czy fabuła skupia się na linearnych wydarzeniach, czy raczej na refleksjach bohaterki?
Fabuła opiera się przede wszystkim na podróżach bohaterki, które stanowią pretekst do snucia głębokich rozważań o kondycji współczesnego społeczeństwa. Każdy odwiedzony kraj staje się swoistym lustrem, w którym odbijają się polskie przywary oraz tęsknoty za pełną wolnością. Zamiast skomplikowanych zwrotów akcji, autorka stawia na celne spostrzeżenia i analizę klaustrofobicznego uwięzienia w narodowych ramach. Dzięki temu czytelnik otrzymuje fascynującą mozaikę obrazów, które składają się na portret współczesnego Polaka.
