O miłości bez litości

Od samego początku, gdy rozpoczęłam czytanie tej niezwykle napisanej powieści autorstwa Pani Katarzyny Augustyniak-Rak w książce pt. „O miłości bez litości” poczułam sympatię do głównej bohaterki Pani doktor- Honoraty Małkowskiej.

Jak dla mnie stanowi ona zagadkową postać, która sama nie wie, czego oczekuje od swojego życia. Posiada w wielu kwestiach własne zdanie brzmiące zazwyczaj zabawnie. Jeśli nawet nie jest przygotowana do wypełniania swoich zadań to i tak ma zdolność do wychodzenia cało praktycznie z każdej sytuacji, w której dane jest jej być.

Lubię, gdy w trakcie czytania są odpowiednio i dobrane do sytuacji z życia wziętej opisy oraz opracowane w interesujący sposób dialogi, które po dokładnym zapoznaniu się z nimi doprowadzają do łez.

Przykład. Przypadkowe spotkania z nieznajomym mężczyzną, które towarzyszą doktor Honoracie.

Dzięki zdradzonym przez nią sekretom pracy lekarza poznamy, jak prezentuje się jej życie zawodowe.

W trakcie czytania nie zabraknie emocji, gdy na horyzoncie pojawi się tajemniczy mężczyzna, który wiele namiesza w życiu naszej Pani doktor Honoraty.

Każdy z występujących tutaj bohaterów głównych, jak i drugoplanowych marzy o spotkaniu prawdziwej miłości.

Książka ta składa się z przedstawionych i barwnie skonstruowanych językowo 10 rozdziałów.

Polubiłam Panią doktor Honoratę, która początkowo nie należała do osób miłych za to potrafi żartować z samej siebie i ma, dystans do wielu spraw zachowując przy tym delikatność i ostrożność.

Można z największą przyjemnością zaprzyjaźnić się ze wszystkimi występującymi w tej oto zaprezentowanej przez autorkę powieści, która dodatkowo ma zdolność do uatrakcyjniania ich dotychczasowego życia.

Polecam przeczytać tę książkę.

Książka Katarzyny Augustyniak- Rak pt. „O miłości bez litości” to powieść obyczajowa, dziejąca się współcześnie.

Opowiada o losach Honoraty, kobiety koło czterdziestki, która jest lekarzem- pulmonologiem. Honorka jest kobietą samotną, zakochaną po uszy w dawnym znajomym sprzed lat. Nie stroni od alkoholu, co ma negatywny wpływ na aspekty jej życia.

Kiedy umawia się z dziennikarzem, Marcelim w sprawie wywiadu, nie ma pojęcia, że jej życie ulegnie zmianie. Razem prowadzą prywatne, zagmatwane śledztwo, pełne zagadek i niejasnych sytuacji.

Czy ostateczny wynik wnikliwej szperaniny, w cudze życie doprowadzi ją do ukochanego mężczyzny?

Co ma z tym wspólnego wokalista Rolling Stones, Mick Jagger i pusta butelka po Whisky Jack’u Daniel’s?

* * Jak tylko przeczytałam opis na odwrocie książki, wiedziałam, że mi się ta powieść spodoba. Czyta się bardzo przyjemnie, kartka po kartce. Dialogi napisane płynnie i z humorem, umiejętnie wciągają. Wartka i zwinna akcja. Brakuje mi tylko jakiegoś jednoznacznego zakończenia, bo nie tego się spodziewałam. Serdecznie polecam, przeczytajcie koniecznie. Mnie ujęła prostym językiem, dużą dawką humoru i ciekawym zwrotem akcji.

Wciąż nie opuszcza mnie szczęście do debiutów - zwłaszcza tych udanych. A jak było tym razem? Niestety, mimo zachęcającego opisu na okładce, zdecydowanie nieco mniej kolorowo.

Honorata Małkowska to trzydziestosiedmioletnia pulmonolog stanu wolnego, obdarzona upodobaniem do papierosów, alkoholu oraz wyraźną niechęcią do zwierząt. W oczach pacjentów stanowi obraz niekompetentnej, nieempatycznej oraz zimnej suki. Choć jej serce wydaje się oporne na męskie zaloty, - szczególnie kolegi po fachu Adama - to niespodziewane spotkanie z pewnym dziennikarzem przypomina jej o największej i niespełnionej miłości życia, jaką był Wojtek niezbyt znany alpinista. Ów dziennikarzyna nie dość, że próbuję uwieść Honoratę, to jeszcze oświadcza jej, że pisze książkę o Wojtku. Wojtku, który jakiś czas temu zaginął i nikt nie wie, gdzie może przebywać... Co wyjdzie z tego nieoczekiwanego trójkąta bądź wręcz wielokąta? Kto kogo uwiedzie? I czy Wojtek da się odnaleźć?

"O miłości bez litości" to w gruncie rzeczy obyczajowa komedia omyłek. Nie zawsze zabawnych, bowiem gdzieś tam pod powierzchnią pozornej wesołości oraz ironii przebija się gorzki posmak niespełnionej miłości, zderzenia wyobraźni z rzeczywistością oraz... samotności. Nie polubiłam się z Honoratą, choć miała kilka scen, w których błyszczała. Nie polubiłam się również z innymi bohaterami, ani z dialogami, które, choć miały stanowić o dystansie postaci, mnie wydawały się jedynie nieudolne, mało zabawne i nienaturalne. Plusem zaś jest mój ukochany Wrocław, który przewija się w fabule oraz dosłownie cztery cytaty, które udało mi się z całości powieści wyciągnąć. Nie mam natomiast poczucia całkowitej straty czasu. To zwyczajnie nie moja literatura. Choć ośmielę się sądzić, że doczekaliśmy się polskiej odpowiedzi na "Hot mess" Lucy Vine.

O miłości bez litości to tytuł, który idealnie pasuje do treści! Autorka bez litości opisuje miłość oraz jej negatywne strony i to, co miłością nie powinno być w ogóle nazywane. Honorata - fajna babka o zdrowym podejściu do facetów, ale niestety niezbyt przypadającym mi do gustu stosunku do zwierząt. Jednak wszystko do czasu, głupota dopada ludzi kiedy na horyzoncie pojawia się pierwsza i jedyna miłość. 🤷 Autorka miała świetny pomysł na fabułę, tematy są tak intrygujące, że z wypiekami na twarzy chce się dowiedzieć czy to, co się tam dzieje, to może jednak prawda. Cechy charakterystyczne to zabawne scenki i dialogi, kobiecy humor i rozśmieszające zachowania bohaterów. Jednak czasami nie czułam chemii między mną a książką i mogłam się od niej oderwać i odłożyć ją na później. Honorata i Marcel to partnerzy rozwiązujący zagadkę i ten aspekt autorka dobrze zgrała z damską komedią. Przesłanie jest świetne, czasami miłością obdarzamy nie drugiego człowieka, ale wyobrażenie o nim i z tym musi sobie poradzić Honorata i zadać pewne pytania samej sobie. Chcecie poznać bezpośrednią, czasami wredną, ale do tańca i do różańca kobietę? A co ważniejsze może chcecie dowiedzieć się jak to się stało, że w tej powieści ważny udział ma Mick Jagger? To nalejcie sobie dobrego winka i wejdźcie w świat Honoraty, tak po prostu z butami, a ona stuknie się z wami kieliszkiem i opowie wam swoją historię. Na koniec napomknę tylko, że zakończenie daje niezłego pstryczka w nos. 😉

Poznajcie samotną, dobiegającą czterdziestki lekarkę obdarzoną przez los dystansem do siebie i lekkim upodobaniem do alkoholu. W jej monotonne życie wkracza lokalny dziennikarz, który wciąga ją do swojego prywatnego śledztwa. Mężczyzna nie jest zbyt lotny w swym fachu, a w dodatku durzy się w lekarce. Tymczasem ona wciąż kocha się w pewnym zaginionym przed laty himalaiście. Żeby było ciekawiej, nieźle namieszał tu Mick Jagger…

"Moje życie nagle skomplikowało się w dziwny sposób i nie umiałam z tego wybrnąć."

Bardzo polubiłam główną bohaterkę Honoratę, z którą chętnie napiłabym się wina. To kobieta jakich wiele wokół nas. Posiadająca wady, kompleksy, ale i marzenia. W żadnym razie nie obawiajcie się, że to jakaś kolejna szara myszka. Co to, to nie. To postać wyrazista, kobieta zakręcona, zafiksowana, po prostu brak mi słów, by w pełni Wam ją opisać. Co ciekawe, w książce nie ma ani słowa o alkoholu.🍷 A przecież Honorata ma do niego słabość... Wiedzie monotonne życie, lecz kiedy pojawi się Marcel, Maria i Wojtek, nuda na pewno jej nie będzie grozić. Wydarzy się tyle, że głowa mała! Gdy Honorata rzuci jakimś tekstem, można pokładać się ze śmiechu, więc czytając tę lekturę w miejscu publicznym narażamy się dziwne spojrzenia. Pozostali bohaterowie również są charakterystyczni, oryginalni, ale naturalni w swojej kreacji. Każdy z nich pełni niebagatelną rolę w fabule.

"Serce miałam zahartowane w wysokich temperaturach i chyba już bardziej wytrzymałe na groty strzał Amora. Rozum mówił: ,,Spokój! Leżeć! Siad! Nie gorączkuj się! Podawanie na tacy swojego serca żadnej kobiecie nie przyniosło niczego dobrego, szczególnie żonom kanibali i kardiochirurgów…"

Lektura obfituje w liczne zbiegi okoliczności i zaskakujące zwroty akcji. Pod przykrywką humoru, ironii oraz groteski przebija się ważny morał: że to czego szukamy nie zawsze jest tym, czego chcemy lub naprawdę potrzebujemy. Żyjemy albo też sami tworzymy sobie świat iluzji, idealizujemy osoby, dlatego powinniśmy nauczyć się odróżniać fikcję od prawdy.

"Baba musi mieć faceta z krwi i kości, a nie obrazek na komodzie i maila z pozdrowieniami."

Autorka posługuje się prostym, przystępnym językiem. To chyba za sprawą tej lekkości powieść w pełni trafiła w moje gusta. Narracja, opisy, tempo akcji - tu wszystko wydaje się być na swoim miejscu.

"O miłości bez litości" to powieść obyczajowa z szeroko zakrojonym wątkiem śledztwa dziennikarskiego. To książka o relacjach damsko-męskich, samotności pośród ludzi, potrzebie bliskości, braku dojrzałości, ludzkich kompleksach. To lektura uświadamiająca, że zawsze można zacząć wszystko od nowa. Jestem pewna że uśmiech nie będzie Wam schodził z twarzy od pierwszej do ostatniej strony. Polecam wszystkim bez wyjątku, dobra zabawa gwarantowana!