Nowy współlokator. Pod jednym dachem. Tom 1

𝑵𝒐𝒘𝒚 𝒘𝒔𝒑𝒐́ł𝒍𝒐𝒌𝒂𝒕𝒐𝒓 - 𝑲𝒍𝒂𝒖𝒅𝒊𝒂 𝑩ł𝒂𝒔𝒛𝒄𝒛𝒚𝒔𝒛𝒚𝒏

 𝒑𝒊𝒆𝒓𝒘𝒔𝒛𝒚 𝒕𝒐𝒎

 𝒃𝒓𝒐𝒕𝒉𝒆𝒓’𝒔 𝒃𝒆𝒔𝒕 𝒇𝒓𝒊𝒆𝒏𝒅

 𝒍𝒊𝒄𝒆𝒖𝒎

 𝒘𝒚𝒔́𝒄𝒊𝒈𝒊

 𝒓𝒐𝒐𝒎𝒎𝒂𝒕𝒆𝒔

 𝒓𝒂𝒑𝒆 𝒂𝒕𝒕𝒆𝒎𝒑𝒕

 𝒘𝒂𝒕𝒕𝒑𝒂𝒅 𝟐𝟎𝟏𝟔 𝒗𝒊𝒃𝒆

[współpraca reklamowa/recenzencka @wydawnictwoniezwykle , dziękuję ślicznie za tą możliwość!

"Wiedziałam, że to nie jest chłopak na całe życie, ale chciałam z nim spędzić chociaż tę jedną chwilę".

Romans o paczce nastolatków, o beztroskich chwilach szaleństwa, relaksu i imprez. Pierwsze pocałunki, pierwsza miłość. A serce Nicole skradł nie kto inny jak największy przystojniak ze szkoły i na dodatek jej współlokator. Jak to jest, że największe łobuzy szkolne są również najbardziej pociągające? Jeszcze na dodatek, on przecież nie może być nią zainteresowany. To przyjaciel jej brata, kobieciarz, flirciarz i na pewno nie ktoś, kogo obchodzą stałe związki… to nie mogło by się udać!

Nicole to szalona nastolatka, której głowę wypełniają żarty, docinki i wewnętrzne przemyślenia, budząc uśmiech czytelnika 🙂 Nicole przeprowadza się do starszego brata, gdzie rozpoczyna naukę w nowej szkole, w której wszyscy są dla niej obcy. Nie spodziewa się, że młody mężczyzna, który jest jej nowym współlokatorem to również znany chłopak ze szkoły, nazywany najprzystojniejszym wśród rówieśników. Nicole zdaje się być na początku lekko zagubioną postacią, przez co ma problem z obdarzeniem ludzi zaufaniem. Tym bardziej ciekawe staje się śledzenie jej losów, kiedy zyskuje przyjaciół i otwiera się na ludzi 🙂

"– To jest Tobias Black. – Kiwnęłam głową, bo to już sama wiedziałam. – Ten Najprzystojniejszy Chłopak w Szkole. – Nie macie tu zbyt wysokich standardów, jeśli to on nim jest. – Parsknęłam śmiechem. – Może nie jest brzydki, ale pokażę ci dwudziestu innych, przystojniejszych".

Tobias jest szkolnym przystojniakiem, arogantem z oślej ławki, który chodzi do szkoły wtedy, kiedy on ma na to ochotę, a nie wtedy kiedy należy się w niej pojawić. Chłopak ewidentnie już od samego początku jest młodym samcem alfa, który chodzi własnymi ścieżkami. Jest jedną wielką zagadką, mieszając w głowie swojej współlokatorce a także okazując zainteresowanie i troskę, by naglę stać się obojętnym draniem.

"Uświadomiłam sobie jednak coś bardzo ważnego. Nie mogłam chcieć Ethana i nie mógł mnie pociągać, bo ktoś inny już zajął miejsce w moim sercu. I niestety była to osoba, od której musiałam trzymać się z daleka".

"Nowy współlokator" to książka, którą z każdą kolejną stroną czyta się z coraz większym zaciekawieniem. Bohaterowie są jak dwa magnesy, które czasem przyciąga niewidzialna siła, a naglę potrafi je niespodziewanie od siebie odpychać. Autorka buduje tym elektryzujące napięcie między Nicole i Tobiasem, natomiast udaje jej się to również wśród paczki przyjaciół opowiadając o bohaterach drugoplanowych. W książce poznacie wiele postaci, które ubarwiają historię, dodając jej humoru ale również i momentów grozy. Historia ta przywołała u nas pewne wspomnienia nastoletnich lat przypominając o beztroskim życiu 😊 A zakończenie książki podziałało na nas niczym kubeł zimnej wody, po którym chciało się krzyczeć „Chcemy więcej! Przecież to nie mogło się tak skończyć” 😱

Dzisiaj przychodzę do was z opinią o książce "Nowy współlokator" autorstwa Klaudii Błaszczyszyn. Okłsdka książki piękna, a jakie jest jej wnętrze?

Największy plus tej książki to jej długość. Liczy trochę ponad 200 stron, ale co to była za lektura😅. Niestety nie przypadliśmy sobie do gustu. Ta historia zupełnie nie trafia do mnie. Niedawno czytałam, a już nawet za bardzo nie pamiętam o czym to było. Niczym nie wyróżniający się bohaterowie, brak jakiegoś ich opisu, zupełnie nie mogłam ich sobie wyobrazić. Jedyne co zapadło mi w pamięć o głównej bohaterce, to to, że uwielbia słodycze. Sama fabuła mnie nie wciągnęła. Ich związek, kojarzył mi się z piosenka. Zaraz wam ją przytoczę.

"Pojawia się i znika, i znika,

Mam na twym punkcie bzika, mam bzika,

Daj się sobą nacieszyć, nacieszyć,

I siedem razy zgrzeszyć, i zgrzeszyć."

(Kto zgadnie co to za piosenka?)

Za mało tu było wszystkiego. Za mało opisów, za mało spójności. Miałam wrażenie, że nic do końca nie wiadomo i mnie to po prostu męczyło. A to zakończenie, no proszę, to było do przewidzenia. To było takie oczywiste. Raczej nie dam się skusić drugiej części. Mi się nie podobała, ale może trafi w wasz gust.

"Nowy współlokator" autorstwa Klaudii Błaszczyszyn to debiut literacki, który przyciąga uwagę piękną okładką, cudownymi wklejkami i intrygującym opisem, który zdecydowanie zachęcił mnie do sięgnięcia po tę publikację. Muszę przyznać, że gdy miałam ją już w swoich dłoniach, kilkukrotnie obracałam książkę w dłoniach, zachwycając się jej wyglądam i nieco narzekając, że jest taka krótka, bo spędzę z nią jedynie jedno popołudnie. Finalnie czytałam ją jednak 3 dni... Dlaczego? Już śpieszę z wyjaśnieniem.

Nicole Noen to młoda dziewczyna, która do tej pory mieszkała z babcią. Przyszedł jednak taki czas, że kobieta nie mogła dłużej zajmować się wnuczką, dlatego Nicole musiała wprowadzić się do starszego brata. Kiedy dziewczyna przybyła na miejsce, okazało się, że brat mieszka ze współlokatorem.

Tobias Black to chłopak, dla którego do tej pory liczyły się wyłącznie przygodne znajomości z dziewczynami oraz ogólnie pojęta zabawa. Czy z uwagi na siostrę swojego przyjaciela zmieni swoje postępowanie? Tego dowiecie się, sięgając po pierwszą część serii "Pod jednym dachem".

Muszę przyznać, że jestem rozczarowana tą publikacją. Jeżeli miałabym jednym słowem opisać całą książkę z pewnością określiłabym ją mianem chaosu.

Sam pomysł na historię był całkiem ciekawy, ale wykonanie zupełnie do mnie nie przemówiło. Było nieskładne, nielogiczne i przeraźliwie nudne.

Już podczas czytania pierwszego rozdziału miałam wrażenie, że trafiłam na jakąś wyliczankę, bo większość zdań była bardzo krótka, więc automatycznie zaczęłam czytać je w konkretnym tempie. Dodatkowo bardzo irytowały mnie sformułowania typu: "nie był chudy ani gruby" czy "nie był biedny ani bogaty", ponieważ od razu nasuwało mi się, że takie osoby były po prostu nijakie.

Niestety nie poczułam również żadnej chemii z bohaterami, zarówno z tymi głównymi, jak i pobocznymi. Było to głównie spowodowane tym, że akcja gnała do przodu, jakby brała udział w Wielkiej Pardubickiej. Na dodatek poszczególne osoby, które pojawiały się w całej historii wyłaniały się niczym z podziemi, by następnie szybko zniknąć w równie niezrozumiałych okolicznościach. Ponadto autorka nie zadała sobie także trudu, aby zapoznać czytelnika z relacjami rodzinnymi głównej bohaterki, które w zasadzie powinny być podwaliną całej historii.

Jeżeli chodzi o zakończenie to chociaż jakoś niespecjalnie lubię ten motyw, myślę, że w tym wypadku może być dobrym wyjściem do kolejnej części, o ile zostanie odpowiednio rozegrany.

Chociaż "Nowy współlokator" niekoniecznie przypadł mi do gustu, pamiętajcie, że jest to tylko i wyłącznie moje zdanie. Każdy czytelnik jest inny i każdemu może podobać się co innego, dlatego, jeżeli chcecie dowiedzieć się, czy jest to lektura dla Was, musicie przekonać się o tym sami.