Nomadland

Genialnie opisany obraz mniej jasnej części amerykańskiego snu. Polecam

Jednym z moich postanowień czytelniczych na rok 2021 jest czytanie nowych gatunków książkowych, jak i sięganie po tematy, po które wcześniej odkładałam na bok. Dlatego jeszcze w styczniu przeczytałam jeden z pierwszych reportaży w życiu. Zamówiłam Nomadland. W drodze za pracą z popularnej księgarni internetowej i od razu zabrałam się za czytanie.

Zacznijmy od tego, że jestem dość świeża w czytaniu reportaży oraz literatury faktu. Niestety przez to ciężej czytało mi się książkę Jessici Bruder. Nieprzyzwyczajona do tego typu narracji, czytałam książkę zdecydowanie wolniej, niż zazwyczaj. Nie oznacza to, że była ona kiepsko i źle napisana. Raczej jest ona skierowana do czytelników, którzy są bardziej wprawieni w ten gatunek. Jeśli, jednak tematyka Wam się podoba to sięgajcie mimo to. Może spędzicie z książką więcej czasu, niż zazwyczaj, ale jest ona tego warta.

Stany Zjednoczone głownie kojarzą nam się z przepychem, wielkimi budynkami, porcjami jedzenia i autami. Większość aktorów, celebrytów, czy też muzyków mieszka tam w wielomilionowych willach oraz posesjach. Zapominamy jednak o zwyczajnych mieszkańcach. I niestety okazuje się, że przeciętni Amerykanie nie mają tak idealnego życia, jakby to mogło się wydawać. Co mnie najbardziej zaskoczyło to płaca minimalna, która wynosiła około 8 dolarów za godzinę, w momencie w którym Bruder zbierała materiały na reportaż.

Jessica Bruder w swoim reportażu porusza wiele aspektów życia nowoczesnego nomady. Bardzo często byłam poruszona stanem, w jakim żyją ci ludzie. A także, w jaki sposób życie zmusiło ich do diametralnej zmiany stylu życia. Ja nie jestem sobie w stanie wyobrazić sytuacji, w której jestem zmuszona sprzedać swój dom i kupić przyczepę, by nie wylądować na ulicy, jako bezdomna. Było też sporo momentów, które mogą nas rozczulić, jak i rozbawić. Według mnie jest to historia warta poznania i przeczytania. Nie chcę zdradzać za dużo, ponieważ warto jest samemu odkrywać kolejne warstwy, które kryją się za stronami reportażu Jessici Bruder.

Niezmiernie cieszę się, że przeczytałam Nomadland. Książka zdecydowanie otworzyła mi oczy i uświadomiła, jak czasem życie potrafi wywrócić się do góry nogami. Myślę, że nadal będę kontynuować swoją przygodę z reportażami, a w szczególności tych z Serii Amerykańskiej. Koniecznie sprawdźcie inne reportaże na Taniej książce. Liczę, że sięgnięcie po Nomadland. W drodze za pracą

Marzenie o spokojnej emeryturze to luksus, na który bohaterów i bohaterki “Nomadlandu” nie stać. W większości nie spłacają już kredytów, nie płacą czynszu, ani składek ale wciąż mają wydatki. Jedzenie i benzyna kosztują, a ideą koczowniczego życia jest podróż, w tym wypadku za pracą. “Pomocną dłoń” wyciągnął Amazon, który od października do połowy grudnia potrzebuje sezonych pracowników. Na wielkich kempingach przed halami powstają tymczasowe miasteczka, których mieszkańcy na dziesięciogodzinnych zmianach zapełniają półki chińskimi towarami. Praca jest żmudna i ciężka. Nie bez powodu na magazynowych ścianach wiszą maszyny z darmowymi lekami przeciwbólowymi.

Wymagająca fizyczna praca przy zbiorach buraków, stróżowanie i sprzątanie turystycznych atrakcji w zamian na tymczasowe poczucie bezpieczeństwa, to dla mnie rzecz trudna do zrozumienia. To zmierzch idei amerykańskiego snu. Nomadowie ery technologii, którzy nie załapali się na pociąg do bezpiecznej starości, organizują sobie życie najlepiej jak potrafią. Są cenionymi pracownikami bo zależy im na pracy. Dobrymi sąsiadami ponieważ nigdzie nie zostają długo, a tam gdzie parkują starają się nie rzucać w oczy. Nie chcą być ciężarem dla dzieci więc dopóki mogą pracują, a z rodzinami widują się rzadko.

Takiego obrazu Ameryki nie znałam, te historie pokazują gdzie prowadzi rozbuchany kapitalizm. Jak pogłębiają się różnice społeczne, a pieniądze próbują odebrać ludzim godność. Nic dziwnego, że film na podstawie “Nomadland” zdobył Złotego Lwa dla najlepszego obrazu na Festiwalu Filmowym w Wenecji.

Co to była za książka! Petarda. Niby reportaż a czytało się jak najświetniejszą powieść. Powieść drogi. Jessika Bruder w swoim „Nomadlandzie” kupuje przyczepę i jedzie. W świat. W świat, w którym rządzą ludzie bezmiejscowi. Nie bezdomni. Mają swoje małe przyczepy i aby utrzymać się na powierzchni pracują w magazynach, w centrach handlowych, w ogrodach. Podróżują po całych Stanach Zjednoczonych, zwiedzają zapomniane miejsca. Mają marzenia. Mają plany. I … mają po sześćdziesiąt lat. Ich emerytury stopniały po nieudanych transakcjach, zakupach, krachu na giełdzie. Linda, Vincent, Silvianne, Ghost Dancer… marzą o lepszym życiu. Do końca. Absolutnie polecam “Nomadland” Jessiki Bruder. To reportaż prosty, piękny, wyjątkowy.

"Nomadland" Jessici Bruder, to kolejny świetny reportaż od @wydawnictwoczarne

który opowieda nam o losach amerykanów bez stałego miejsca zamieszkania. Ludzie Ci, z przeróżnych przyczyn zamieszkują w kamperach i właśnie ta książka opisuje to w bardzo przystępny i interesujący sposób.

Jak dla mnie był to świetny i ciekawy reportaż, który z pewnością otwiera oczy i skłania do myślenia. Przyznaję, trochę mi zajęło zabranie się za tę książkę, jednak jak już zaczęłam ją czytać, to kompletnie się w niej zatraciłam - przez co pochłonęłam ją w dwa wieczory. "Nomadland" porusza bardzo ważny jak i trudny temat, ale został tak umiejętnie przedstawiony, przez co nie miałam żadnych trudności w skończeniu go. Styl jakim operuje Jessica jest dość rzeczowy jak i płynny, więc nie obawiajcie się, że będą tutaj sama suche fakty. Autorka przedstawia nam tutaj obraz Ameryki, którego kompletnie nie znaliśmy, dzięki czemu uświadamiamy sobie, do czego prowadzi właśnie taki kapitalizm. Dla osób takich jak ja, czyli nie interesujących się losami współczesnych nomadów, ten reportaż będzie szokował i momentami nawet przerażał.

POLECAM!