Noce za nocami

„Nawet gdy ludzie się rozstają, to chyba włożyli sporo czasu i wysiłku w bycie razem. Nawet jeśli potem żałują, to wcześniej było im ze sobą dobrze. To zawsze jest jakaś decyzja i odpowiedzialność”, czyli wampiry w Warszawie.

Do tej opowieści przyciągnęła mnie urocza okładka i informacja, że jest to debiut autorki. Byłam ciekawa, jak z tematem wampirów poradzi sobie Małgorzata Wilk. Sam opis zwiastował lekką i niezobowiązującą lekturę idealną na przerwę w czytaniu bardziej wymagających pozycji.

Fryderyk, a właściwie hrabia Fiodor Iwanow, jest dwustuletnim wampirem. Samotnicze życie w Warszawie wypełnia mu pisanie romansów historycznych i wypady do klubów z Nikiforem, księciem wampirów. Podczas jednej z nocnych eskapad poznaje Feliksa, uroczego eksstudenta, który właśnie stracił dach nad głową. Dowiedziawszy się, że chłopak świetnie maluje, Fryderyk składa mu propozycję: Feliks może u niego zamieszkać, jeśli stworzy jego portret.

Postawionego pod ścianą chłopaka nie trzeba długo przekonywać. Tylko że dni spędzane na przygotowywaniu obrazu zmieniają się w tygodnie, tygodnie w miesiące, a Fryderykowi coraz trudniej jest dopuścić do siebie myśl o rozstaniu…

Noce za nocami to historia wampira, który mieszka w Warszawie. Byłam niezwykle ciekawa, jak autorka przedstawi znane mi miasto. To właśnie w stolicy naszego kraju poznajemy Feliksa (byłego studenta, który trafia na ulicę) i Fryderyka (dwustuletniego wampira). Ta dwójka bohaterów różni się od siebie praktycznie we wszystkim, co jest naszą siłą napędowa tej historii. Akcja toczy się tutaj bardzo powoli. Tak samo, jak rozwijanie się relacji naszych głównych bohaterów. Autorka ukazała wampiryzm dosyć klasycznie — picie krwi, unikanie słońca i czerwone oczy. Fryderyk jest bohaterem zamkniętym w sobie, nieco melancholijnym i nieufający ludziom. Dopiero przy Felixie, który jest taką iskierką szczęścia, zaczyna się otwierać na innych. Możemy zaobserwować, jak oboje na siebie oddziałują i jak dzięki temu zmieniają się ich charaktery.

Noce za nocami to urocza, ciepła i typowo młodzieżowa historia, która umili wam kilka wieczorów. Dla mnie jest to kolejna książka na mojej liście comfort book. Nie raz wywołała u mnie uśmiech i naprawdę z przyjemnością czytałam kolejne rozdziały. Polubiłam wykreowanych przez autorkę bohaterów, nawet ci poboczni byli ciekawie przedstawieni. Warto też wspomnieć, że kociary dostaną w tej opowieści uroczego kotka Zefira, który idealnie współgra z naszą główną parą. Dzięki lekkiemu językowi książkę czyta się błyskawicznie, pomimo objętości (ponad 500 stron). Jestem ciekawa czy dostaniemy kolejny tom. Myślę, że jeśli się pojawi, to na pewno po niego sięgnę. Playlista do książki świetnie pozwala się wczuć w tę historię. Jeśli szukacie lekkiej i niezobowiązującej lektury, która sprawi, że nie raz się uśmiechniecie, to Noce za nocami sprawdzą się idealnie. To naprawdę dobry debiut Małgorzaty Wilk i czekam na jej kolejne książki.

4,5

Książka urocza, wampistyczna i uwaga coś dla kociar i kociarzy! Fryderyk, Feliks i kot Zefir czyli połączenie idealne. 🤭

Książka wciągająca chociaż muszę przyznać, że miałam kilka momentów, gdzie akcja mnie nudziła. Jednak była to znaczna mniejszość. Książka bardzo urocza i ciekawa poprzez motyw w niej występujący. Osobiście bardzo lubię wampiry, dlatego dla mnie już za sam fakt ich występowania ocena idzie w górę.

Co do bohaterów bardzo ich polubiłam i im kibicowałam. Miałam również wrażenie dosłownie, że Feliks to serio taki typowy student, który nie boi się niczego. 😂 Wampiry? Potrzymaj mi kota. 😂

I mimo, że w głowie miał sprzeczne myśli jego czyny przemawiały za jego odwagą. 🙌🏼

Fryderyk już doświadczony przez czas jaki dane mu jest być na świecie, dystyngowany i lekko uprzedzony do ludzi. W końcu ile razy można mieć złamane serducho. 😭

Myślę, że to książka idealna na późne, nocne czytanie. Kiedy na niebie widzimy księżyc, a dookoła panuje niezmącona cisza. Wtedy ten świat jeszcze bardziej nas wciąga.

Fryderyk jest dwustuletnim wampirem, który wiedzie raczej samotnicze życie w Warszawie. Zabija czas, pisząc romanse historyczne i sporadycznie wychodząc do klubów ze swoim przyjacielem. Podczas jednego takiego wyjścia poznaje Feliksa, który ledwo wiąże koniec z końcem w stolicy. Fryderyk postanawia mu pomóc – pozwala mu u siebie zamieszkać, a jako zapłatę przyjmuje portret od młodego artysty.

Noce za nocami Małgorzaty Wilk to powieść określana jako literatura młodzieżowa, chociaż mam wrażenie, że to raczej new adult niż young adult ze względu na wiek postaci (Feliks jest studentem, a Fryderyk ma dwieście lat…). W książce znajdziemy dwóch głównych bohaterów, których losy śledzi trzecioosobowy narrator. To dzięki niemu możemy obserwować, co dzieje się nie tylko w momencie, gdy Fryderyk i Feliks są razem, lecz przede wszystkim, gdy przebywają osobno.

Fryderyk jest wampirem. Jest raczej skryty, nie mówi za dużo o sobie i swoich emocjach. Ma dobre serce, pomaga Feliksowi, gdy ten jest na dnie. Potrafi też nim potrząsnąć, by osiągnąć lepszy efekt. Fryderyk jest tajemniczy, ale powoli zaczyna odkrywać przed współlokatorem pewne fakty ze swojego życia.

Feliks jest młodym artystą, który boleśnie zderzył się z rzeczywistością po przyjeździe do wielkiego miasta. Mimo wszystko nie utracił energii i pogody ducha, jest pełen życia, widać w nim młodzieńczą werwę. Mimo przeciwności losu jakoś daje sobie radę. Nie chce wykorzystywać dobroci Fryderyka, ale też nie ma za bardzo innej opcji na zamieszkanie. Jego decyzje dziwią znajomych, którzy ostrzegają go przed nieznajomym i tajemniczym człowiekiem, ale Feliks wierzy w szczerość i bezinteresowność Fryderyka.

Powieść nie jest może zbyt odkrywcza – od początku spodziewamy się wątku romantycznego, który jest tu wzajemnym odpychaniem i przyciąganiem. Obawa przed dopuszczeniem do siebie kogoś bliżej sprawia, że bohaterowie są dość ostrożni i zachowawczy w rozwijaniu swojej znajomości. Ich relacja jest jednak ciepła i urocza, nie ma tu porywów namiętności, lecz powoli rodząca się przyjaźń i zauroczenie, które zbudowane są na wzajemnym poznawaniu.

Oprócz tego nie ma za wiele wątków – są raczej w tle wydarzeń między Fryderykiem i Feliksem. Możemy zaobserwować motyw przyjaźni, artystyczne tematy, próby radzenia sobie w Warszawie. Najciekawiej wypada jednak kwestia życia wampirów w wielkim mieście. To, jak Fryderyk zdobywa pokarm, jak uczestniczy w życiu miasta, spotyka się z innymi wampirami – to wszystko było bardzo interesujące. Na plus wypada fakt, że autorka umieściła akcję w Polsce. Ja nie spotkałam się ze zbyt wieloma rodzimymi twórcami, którzy lokują fabułę w kraju, z którego pochodzą, a to naprawdę mi się podobało.

Mimo że powieść jest dość duża objętościowo, nie czułam tego podczas czytania. Akcja była płynna, nie dłużyła się, nie było zbędnych wątków. Miałam jednak wrażenie, że czasem było… nudno. Zabrakło mi jakichś elementów zaskoczeń, zwrotów akcji – owszem, były, ale trochę za mało. To jednak bardziej obyczajówka z wątkiem romantycznym niż powieść sensacyjna, więc można to wybaczyć.

Jeśli szukacie książki z motywem wampirów, a na dodatek takiej, której akcja rozgrywa się w Polsce, weźcie pod uwagę ten tytuł. Spodoba się on przede wszystkim fanom romantycznych historii.

Książka ta jest debiutem autorki i skierowana jest głównie do młodzieży, która interesuje się tematyką wampirów. W sposób niezwykle ujmujący opisane jest życie warszawskich wampirów, w tym głównie dwustuletniego Fryderyka, który szuka sposobów na wypełnienie nudy, która wkradła się w jego życie. Wszystko zmienia się, kiedy główny bohater poznaje młodego malarza Feliksa, któremu proponuje gościnę w swoim domu. "Noce za nocami" to książka, przy której trudno się nudzić, z wypiekami na twarzy śledziłam rozwijające się uczucie Fryderyka do jego lokatora.

Książki z takim motywem jeszcze nie czytałam 🫡. A Wy? Co powiecie na love of boys w dodatku między śmiertelnikiem a wampirem?

Połączenie zaskakujące (chyba że ktoś czytał mnóstwo fanfików na Wattpadzie/starych blogach — nie wiem 🤷🏼‍♀️), ale fajne.

,,Każdy wampir zasługuje na swoje wiecznie i szczęśliwie."

Wampir Fryderyk (hrabia Fiodor Iwanow) ma już ponad 200 lat i nie-życie spędza w Warszawie na pisaniu romansów historycznych czy ewentualnych wypadów z księciem wampirów — Nikiforem (równie ciekawy gość). Na jednej z takich imprez (po raz drugi) spotyka pewnego eksstudenta, który zaczyna mieć kłopoty w życiu (brak mieszkania, pieniędzy, kot do wykarmienia). KOT oczywiście łapie Fryderyka za serce, więc postanawia ich przygarnąć jako współlokatorów w swoim wypasionym apartamencie.

Czynszem Feliksa i jego kota ma być namalowany portret Fryderyka (bo zdjęć przecież nie może sobie robić 🤭). Czy Feliks ma jakieś wyjście? Tak, ale mniej korzystne, no i wtedy fabuła niezbyt by nam się rozwinęła 😌.

Feliks zaczyna uczyć Fryderyka życia w Warszawie i okazuje się, że wampir nawet zaczyna ją lubić, ale "kiedyś to było, a teraz to nie ma" jednak chucha w kark. Chłopcy zaczynają co raz bardziej za sobą przepadać... No i przepadli ❤️.

Książka jest bardzo przyjemną powieścią na rozluźnienie po ciężkim dniu. Nie wymaga dużej analizy; a relacja bohaterów jest doprawdy rozkoszna.☝🏻 Nie zabrakło także wątku z niebezpieczeństwem (łowcy wampirów), walki, i drobnego plot twistu. Wątek artystyczny też mega przypadł mi do gustu, i jest obecny praktycznie przez całą powieść.

Jeśli kiedykolwiek będzie kontynuacja, to chętnie ją przeczytam 🤗.