Noc, kiedy umarła

Na początku nie byłam przekonana do tej książki. Bardzo się z nią męczyłam i stale zastanawiałam się czy chcę dobrnąć w ogóle do końca. Te pierwsze sto stron szło mi jak flaki z olejem i martwiłam się, że ją odlożę, bo bardzo mało się w niej działo.

Z tym, że po przeczytaniu tych magicznych stu stron, wszystko się zmieniło. Fabuła nabrała tak jakby sensu, bohaterowie stali się wyraźiści i ogólnie wątek rozwikłania zagadki bardzo mnie zaciekawił i oczarował.

Z początku przeszkadzało mi, że w tej książce jest tak mało bohaterów, ale potem? Zaczęłam to wręcz doceniać. Po prostu miałam wrażenie, że z tej książki ,, nie da się wyjść" bez poznania zakończenia i tyle. I szczerze? Byłam bardzo pozytywnie zaskoczona zakończeniem, bo nie przypuszczałam, że będzie ono aż tak dobre. Najlepsze jest właśnie to, że nie domyśliłam się końca, a to się bardzo ceni w takiego rodzaju książkach.

Co więcej? Wydaję mi się, że w tę książkę trzeba się po prostu i najzwyczajniej wciągnąć. Ja ją czytałam przez tydień i wiecie co, nie żałuję. Może właśnie dlatego byłam tak oczarowana tą lekturą? Bo czytałam ją po woli i to dało mi wiele do myślenia. Mogłam się tą książką po woli delektować.

W ogóle, Autorka bardzo fajnie rozłożyła akcje w czasie. Poznajemy historię zarówno tą obecną, która rozgrywa się teraz jak i w przeszłości, z perspektywy dwóch osób. Z tego punktu widzenia, poddawane są nam stale jakieś wskazówki, ale nie do końca to wygląda tak jak być powinno, bo wiele faktów jest mylących. Myślę, że jest to właśnie celowy zabieg, aby nieco zgubić czytelnika.

Jest to książka bardzo dobra, ale nie idealna. Czytałam poprzednie ksiażki tej Autorki i śmiało mogę powiedzieć, że poprzednie wypadły one znacznie lepiej. To nie zmienia jednak faktu, że ta książka jest dobra i warto po nią sięgnąć.

Opis fabuły

To miał być jej dzień. Jedyny i niepowtarzalny. Miała wziąć ślub, być szczęśliwa i pełna zadowolenia.

Stała nad klifem w sukni ślubnej, z welonem, pełna przemyśleń i skupienia. Nikt jednak nie przypuszał, że będzie w stanie skoczyć, ale skoczyła, dopuściła się tego. Nikt jednak nie wie dlaczego to zrobiła, bo przecież to miał być jeden z najszczęśliwszych dni w jej życiu.

Policja prowadzi śledztwo, ale nic z niego nie wynika, bo nie są w stanie znaleźć ciała Evie.

Prawdę zna jednak jedna osoba - Rebecca, najlepsza przyjaciółka Evie.

Po jakimś czasie od zaginięcia, Evie otrzymuje dziwne wiadomości w stylu ,,Mogłaś mnie uratować", z konta na facebooku, które rzekomo należy do Evie.

Nawet sama Rebecca zaczyna się w tym wszystkim gubić i nie jest pewna tego co jest prawdą w sprawie, a co nie.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję wydawnictwu Albatros.

Jenny Blachurst zadebiutowała bardzo wciągającym thrillerem psychologicznym. Obecnie w Polsce ukazały się już jej cztery powieści.

Eve i Rebecca przyjaźniły się ze sobą od czasu studiów. Wiele udało im się razem przejść, a nie zawsze były to szczęśliwe chwile. Eve w dzieciństwie i młodości naprawdę wiele przeszła, jednak nie o wszystkim mówiła przyjaciółce. Teraz nadszedł czas na ślub Eve. Niestety, kobieta w sukni ślubnej skoczyła z klifu. Dlaczego to zrobiła?

Miałam względem tej książki chyba za duże oczekiwania, biorąc pod uwagę poprzednie powieści autorki. Ta okazała się dla mnie za bardzo przewidywalna. Już na długo przed tym, nim autorka to zdradziła, odkryłam dwa kluczowe elementy fabuły i to przeszkodziło mi w cieszeniu się niedopowiedzeniami.

Zapoznałam się do tej pory z wszystkimi czterema thrillerami Jenny Blackhurst. Ten w moim odczuciu jest najbardziej przewidywalny. Nie oznacza to jednak, że Wam tak szybko też uda się poukładać brakujące elementy układanki. Może zakończenie będzie dla Was wielką niespodzianką.

"Noc, kiedy umarła" Jenny Blackhurst to powieść, w której wydarzenia z przeszłości przeplatają się z tymi teraźniejszości, dnia ślubu, przed i po ślubie. Bohaterów jest mała ilość, więc nie sposób się w tym względzie zagubić.

Książka Noc, kiedy Umarła była dla mnie zaskoczeniem. Szybkie i dynamiczne wydarzenia, które się w niej rozgrywały sprawiały, ze nie mogłam przestać jej czytać. Książka opiera się również na retrospekcji wydarzeń. Bardzo lubię takie gatunki. Dzięki temu łatwo mogę sobie wyobrazić akcje dziejącą się w niej. Zakończenie było dla mnie równie zaskakujące, co ciekawe. Nie zawiodłam się. Polecam każdemu czytelnikowi!

Interesująca książka. Szybko się czyta, a zakończenie bardzo ciekawe. Są momenty, gdy czytelnik może domyślać się zakończenia. Jednak fabuła jest dość zaskakująca i nic w tej książce nie jest na 100% oczywiste. Polecam przeczytać

Wywodząca się z dobrego domu Evelyn Rousseau zdaje się mieć niemal wszystko - urodę, talent do tworzenia emocjonalnych fotografii, uwielbienie innych ludzi oraz nadmiernie troskliwego i bogatego ojca. Nie ma tylko jednego: miłości swojego życia. Gdy w noc swojego wesela rzuca się do morza z pobliskiego klifu rodzą się pytania. Czy Evie popełniła samobójstwo? A jeśli tak, to jakie miała ku temu powody? A może ktoś jej w tym "pomógł"? Mąż Evelyn święcie wierzy, że jego żona padła ofiarą zbrodni, podczas gdy jej najbliższa przyjaciółka wie znacznie więcej niż pozostali...

"Noc, kiedy umarła" ma szansę stać się tuż obok "Czarownice nie płoną" moim ulubionym thrillerem autorstwa Jenny Blackhurst i to wcale nie za sprawą jakiegoś szalonego plot twistu. Po prostu jest coś takiego w postaci Evelyn i jej życiorysie, co mnie zaciekawiło - a po części również dziwnie urzekło - że tak chętnie wyczekiwałam rozdziałów z jej udziałem. Zgoda, fabuła wydaje się momentami nieco chaotyczna, zwłaszcza gdy do głosu dochodzi Rebbeca, będąca najlepszą przyjaciółką Evie, a wszelaka narracja zaczyna się nieco rozjeżdżać, a tym samym dłużyć, po przekroczeniu 250 strony, ale są to jedynie szczegóły wynikające raczej z mojej percepcji niźli z błędów popełnionych przez autorkę. Ostatecznie całość czyta się bardzo szybko za sprawą krótkich rozdziałów, a mieszana narracja stanowi niewątpliwy atut tej książki.

"Noc, kiedy umarła" to jeden z tych thrillerów, gdzie każdy ukrywa coś przed innymi. Zabrakło mi w nim jedynie pewnego napięcia odczuwanego podczas czytania.

To było moje pierwsze spotkanie z powieścią Jenny Blackhurst. Ciekawość i w tym przypadku zwyciężyła. Czułam, że to będzie coś mocnego, coś co mi się spodoba a może nawet będzie numerem jeden w przeczytanych do tej pory thrillerach, choć zapewne nie jest ich jeszcze setki- wszystko przede mną ;) Noc, kiedy umarła to thriller i uważam, że najlepszy jaki do tej pory czytałam!. Niesamowicie trzyma w napięciu do samego końca. Spodobały mi się takie książki, choć co jakiś czas dla odmiany od dreszczyku emocji sięgam po coś lżejszego.

*

Już na samym początku zastanawiające jest to, dlaczego kobieta w dniu swojego ślubu, gdy powinna być najszczęśliwszą osobą na ziemi- skacze z klifu. Akcja książki toczy się między dwiema przyjaciółkami: Evelyn Bradley i Rebeccą, i ich przemyśleniach. Poznajemy urywek z życia Evelyn podczas przyjęcia zorganizowanego w ich domu, na którym poznaje Jamesa juniora- syna jednego z rywali jej ojca. Dowiadujemy się o życiu Evie przed ślubem min.: że bardzo kochała skakać z klifów do wody. Następnie sam dzień ślubu i zniknięcie Evie oraz to, co się dzieje teraz.

Odkąd Evelyn i Rebecca się poznały były praktycznie nierozłączne. Wszystko o sobie wiedziały, ale jak się okazało nie do końca...

Miesiąc po zaginięciu, Rebecca dostaje zaproszenie do grona znajomych na Facebooku od nieżyjącej Evie, a Rebecca jest przekonana, że ktoś ją wrabia i tylko podszywa się pod jej przyjaciółkę ponieważ doskonale wie, że gdyby Evie naprawdę żyła, na pewno nie kontaktowałaby się przez Facebooka. Postanawia zablokować wiadomości, ale wkrótce zaczyna otrzymywać sms-y o treści: "Mogłaś mnie ocalić". Rebecca jest w szoku, bo dobrze wie jak nikt inny, że Evelyn nie żyje!. Zaczyna popadać w obłęd i stale podejrzewa kto mógłby jej to zrobić. Richard po śmierci żony jest w totalnej rozsypce, nie może uwierzyć, że jego ukochana zginęła bez śladu. Zaczyna się zaniedbywać, więc Rebecca postanawia mu pomóc zacząć normalnie funkcjonować, bo wiedziała że kiedyś w końcu musi się otrząsnąć po bolesnej stracie. Ona ma też inny plan... Jednak nie zaznaje spokoju... Wciąż targają nią myśli, czy aby na pewno dobrze znała swoją najlepszą przyjaciółkę? Przecież wszystko miały dokładnie zaplanowane. Znała jej mroczne, ukrywane sekrety. Ale czy wszystkie?

*

Chyba nie zdziwi Cię fakt kiedy napiszę, że naprawdę jestem zachwycona tą książką, bo tak naprawdę jest! :) Bardzo mi się podobała i choć wiem, że na pewno znajdą się miłośnicy jak i przeciwnicy tego typu powieści, to mnie osobiście ujęła, a zakończenie zaskakujące!. Czyta się przyjemnie, a przy tym jest bardzo wciągająca, co uważam za plus, bo nie męczy- a umówmy się, że nie ma nic gorszego od męczącej fabuły, w której nic kompletnie się nie dzieje.

Sięgnę po więcej twórczości Jenny Blackhurst, bo aż jestem ciekawa jakie mroczne historie pokazuje w pozostałych książkach ;)

Serdecznie polecam!

Jenny Blackhurst dowiodła, że potrafi trzymać czytelnika w napięciu. Jak mało kto dawkuje emocje solidnymi porcjami, dając czytelnikowi ekstremalne przeżycia. „Noc, kiedy umarła” to kolejny thriller autorki, który w Polsce ukazał się nakładem Wydawnictwa Albatros. Fabuła tej książki sprawi, że zarwiecie noc podczas jej czytania, a emocje, w które w Was pozostaną nie pozwolą zmrużyć oczu, bowiem co rusz w Waszej wyobraźni pojawiać będą się sceny poznanej historii. Wyjątkowość pióra Jenny Blackhurst sprawi, że nie oderwiecie się myślami, od tego, co przeżyliście wraz z główną bohaterką. Wydawałoby się, że do pełni szczęścia Evie Bradley nic nie brakuje. Jednak w noc swojego ślubu, w czasie weselnego przyjęcia kobieta rzuca się z klifu do morza. Czy to możliwe, że szczęśliwa kobieta, postanawia popełnić samobójstwo? Dlaczego, osoba, której w życiu niczego nie brakuje, posuwa się do takiego kroku? A może komuś zależało na tym, by kobieta odeszła z tego świata. Na pierwszej linii policyjnych podejrzeń staje jej mąż Richard Bradley, który nie wierzy w samobójstwo małżonki. Jest przekonany, że Evie żyje. Dopóki nie znajdą się zwłoki kobiety, mężczyzna głęboko wierzy, że żona tylko zaginęła. Jedynie przyjaciółka zaginionej jest przekonana o jej śmierci. Rebecca Thompson jak nikt inny znała sekrety Evie. Sekrety, które dla niej są jednoznacznym dowodem na morderstwo kobiety. Jenny Blackhurst stworzyła genialną historię, której fabuła to ciągłe zaskoczenia. Gdy już pojawi się w naszej głowie ślad wiodący do rozwikłania zagadki, pojawiają się nowe elementy, które budują całkiem inny obraz wydarzeń z feralnej nocy. Komu mogło zależeć na zniknięciu Evie Bradley? Kto miesiąc po tragedii wysłał do Rebecci sms o treści „Mogłaś mnie uratować”? Czy można było uniknąć tej tragedii? Sięgnijcie po ten thriller, a na własnej skórze przekonacie się jaki jest finał tej historii. Tylko musicie pamiętać o jednym „Noc, kiedy umarła”, sprawi, że noc, kiedy sięgniecie, po tę książkę, będzie nocą nie przespaną! Karuzela buzujących emocji, sprawi, że jeszcze długo kotłować będzie w Waszej głowie ta historia. Jej finał zaskoczy każdego z nas. Jenny Blackhurst zasługuje na ogromne uznanie, a ten thriller, to kolejny dowód, na to, że pisarka jest w czołówce autorów tego gatunku. A w oczekiwaniu na kolejną książkę autorki, z miłą chęcią sięgnę po jej wcześniejsze tytuły „Zanim pozwolę Ci wejść”, Czarownice nie płoną”, „Tak Cię straciłam”. Jenny Blackhurst dziękuję za emocje, które zgotowały moją czytelniczą krew. Jestem pod ogromnym wrażeniem. Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Albatros [Adres usunięty]

"Stoi na skraju klifu... fale znają jej imię i jej historię."

Intrygująco pokręcona fabuła, częste zmiany kierunków podążania akcji, różnorodny koloryt życia bohaterów, przyjmujący barwy od czarnego do białego, i odwrotnie. Wiele się dzieje, warto cały czas być w trybie uważnego czuwania, aby wychwycić niuanse frapująco skonstruowanego głównego planu i ciekawie odmalowanego tła. Bohaterowie przyciągająco nakreśleni, nie są sztywno obsadzeni w przypisanych rolach, nieoczekiwane zdarzenia potrafią odwrócić naszą sympatię lub antypatię wobec postaci. Jenny Blackhurst ma moc zaskakiwania, kiedy wydaje się, że wszystko już przejrzeliśmy, to właśnie gdzieś z boku wyłania się kolejna odsłona historii, istotna z punktu widzenia rozszyfrowania, tego co tak naprawdę się dzieje.

Okazuje się, że patrząc z różnych perspektyw snujemy odmienne przypuszczenia, a te są umiejętnie podsycane przez wątpliwości i wahania. I tego właśnie oczekujemy po dobrze skonstruowanym thrillerze, aby swobodnie niósł, angażował intelektualnie i emocjonalnie, sympatycznie budując napięcie. Mam wrażenie, że autorka coraz lepiej radzi sobie na tym polu, znakomity pomysł na fabułę podpiera coraz lepszym warsztatem pisarskim. Z zainteresowaniem wyczekiwać będę kolejnych książek wychodzących spod jej pióra. Nawet jeśli kierowane są do młodszego ode mnie czytelnika, to i tak lekko w nie wchodzę i mam poczucie familiarnego poruszania się. Zerknijcie też na wrażenia po przeczytaniu "Tak cię straciłam", "Czarownice nie płoną", "Zanim pozwolę ci wejść", wszystkie powieści prezentują dobry poziom.

Targnięcie się na życie w dniu własnego ślubu? A może morderstwo pod wpływem chwili? Albo perfekcyjnie zaplanowane zabójstwo? Kilka alternatyw, ale żadna z nich zdaje się nie mieć solidnego wyjaśnienia i uzasadnienia. Intensywne śledztwo trwa, pojawiają się nowe tropy, lecz zbiór podejrzanych maleje. Mimo usilnych starań wciąż nie odnaleziono ciała panny młodej, która rzuciła się z klifu, albo została z niego zepchnięta. Krok po kroku, oczami męża i najlepszej przyjaciółki, poznajemy tajemnicze aspekty przedziwnej sprawy, tylko pozornie dostrzegając właściwe powiązania i zależności. Bo kiedy już prawie ułożymy układankę z niewiadomych, Blackhurst przyciąga naszą wyobraźnię w pobliże zupełnie innego brzegu, poszarpanego sekretami i zagadkami. Zakończenie pełne niespodzianek i atrakcyjnych zwrotów akcji, choć intuicyjnie domyślamy się jego barwy. Odpowiadało mi takie właśnie postawienie kropki nad i w tej osobliwej historii. Warto zapoznać się z książką, sympatyczne chwile relaksu z dreszczykiem.

[Adres usunięty]

Książka zaczyna się mocną sceną. Evie w dniu swojego wesela skacze z klifu. Nikt nie wie dlaczego, jej mąż Richard jest zrozpaczony. W ryzach trzyma go najlepsza przyjaciółka Evie - Rebecca, która ewidentnie nie mówi całej prawdy... W czasie gdy policja szuka ciała, a Richard próbuje pogodzić się z tym co się stało, czytelnik odkrywa przeszłość obydwu bohaterek, która doprowadziła ich do tego, co właśnie się wydarzyło...

"Noc, kiedy umarła" to ciekawy, lekki thriller, który w przeszłości bohaterów szuka uzasadnienia tragicznych wydarzeń bieżących. Głównymi bohaterkami są dwie młode kobiety, kompletne przeciwieństwa, a jednak najbliższe przyjaciółki. Postacie są ciekawe, intryga lekka, ale spójna. Przez całą lekturę miałam wrażenie, że podejrzewam o co może chodzić, jednak co chwilę też w to wątpiłam. Myślę, że autorka dobrze wiedziała co robi i jak kieruje uwagą czytelnika. Jestem zadowolona, to przyjemna lektura na relaksujące dwa – trzy wieczory.

Evie to kobieta przy której nigdy nie było czasu na nudę. Pełna życia, odważna bohaterka, która roztaczała wokół siebie aurę tajemniczości, którą ciężko było zlekceważyć. Każdy chciał móc zamienić z nią choćby słowo, jednak to Rebecce udało się poznać prawdziwą Evie. Życie które wiodła wydawałoby się idealne, lecz jej to nie wystarczyło. Wydarzyło się coś, co sprawiło, że w dniu własnego ślubu kobieta skoczyła z klifu. Wygląda to na samobójstwo, lecz mimo zeznań świadków policja ma wątpliwości. Również świeżo poślubiony mąż nie może uwierzyć, że jego żona mogła targnąć się na własne życie. Jest jednak ktoś, kto nie ma co do tego żadnych wątpliwości, Rebecca- najlepsza przyjacióła Evie. Bohaterka wie, że kobieta zginęła, jak i również zna powód tego czynu, w końcu znała ją jak nikt inny. Kiedy dostaje tajemniczego SMS-a nie zaburza ON jej spokoju, gdyż wydaje jej się, że poznała odpowiedzi na wszystkie pytania. Jednak czy, aby na pewno?

"Noc, kiedy umarła" to bardzo dobry thriller, który mimo troszkę wolno rozkręcającego się początku z każdą kolejną stroną zapewnia coraz więcej wrażeń. Historia, która wydawałaby się prosta i którą łatwo da się wyjaśnić, jednak czym głębiej w nią wsiąkamy tym wszystko coraz bardziej się komplikuje. Wydarzenia z teraźniejszości przeplatają się z przeszłością, która jest bardziej zagmatwana niż mogłoby się wydawać. Wiele rzeczy, które były oczywiste i łatwe okazują się zupełnie inne, a obraz najbliższych osób z każdym odkryciem coraz bardziej się zmienia. Tajemnica goni tajemnice, a uczucie strachu, które coraz bardziej zagnieżdża się w bohaterce nie może być dłużej lekceważone, gdyż nic nie jest takie jak zakładała, a niebezpieczeństwo czyha tuż za rogiem. Lektura, którą bardzo dobrze się czytało, a towarzyszące jej emocje zapewniły przyjemnie spędzony czas. Polecam.

Podczas swojego wesela z klifu skacze panna młoda. Jej zwłoki nie zostały odnalezione. Prowadzone jest śledztwo, które ma sprawdzić, czy było to samobójstwo, czy może ktoś maczał palce w tym wydarzeniu. Jak to najczęściej ma miejsce, głównym podejrzanym jest świeżo upieczony małżonek, który kochał Evie i szaleje z rozpaczy za nią. Wciąż wierzy, że jego ukochana żyje i dlatego nie może ruszyć dalej. Rebecca, najbliższa przyjaciółka Evie wie o rzeczach, o których nie wie nikt inny, a pewnego dnia dostaje wiadomość o treści „Mogłaś mnie uratować”. Czy rzeczywiście tak dobrze znała kobietę, która targnęła się na swoje życie?

Muszę przyznać się, że nie przepadam za twórczością Jenny Blackhurst, wszystkie jej poprzednie powieści nie przypadły mi do gustu i po przeczytaniu lądowały na półce mojej przyjaciółki, która wręcz ją uwielbia. Tym razem jest jednak inaczej! Wciągnęłam się w „Noc, kiedy umarła” i nie wiem, jak wytłumaczę kumpeli, że nie oddam jej tej książki.

Podoba mi się klimat tej pozycji. Do samego końca nie rozgryzłam zagadki, autorka umiejętnie manewrowała między czasem teraźniejszym a przeszłym. Nie raz udało jej się mnie wyprowadzić na manowce. W pewnym momencie już wszyscy bohaterowie wydawali mi się podejrzani. Jak na thriller przystało, atmosfera jest gęsta, są pogróżki, tajemnica z przeszłości, która zaczyna wychodzić na jaw, a przede wszystkim jest też ciekawie poprowadzona fabuła.

Bohaterowie są różnorodni. Choć Evie już w prologu rzuca się z klifu, dzięki retrospekcji z przeszłości poznajemy jej charakter. Kobieta nie miała łatwego życia, przed laty została zdradzona przez najbliższe osoby i w sumie było mi jej żal. Rebecca natomiast ma w sobie coś dziwnego, coś, co sprawia, że nie do końca jej ufałam. Myślę, że może przez to, że od początku widać, że wie coś, o czym nie chce, by dowiedzieli się inni, a w szczególności policja. Richarda poznajmy jako zrozpaczonego, do szaleństwa zakochanego mężczyznę, który po domniemanym samobójstwie żony, traci sens życia, nie dba o siebie, ani o dom. Czytelnik z jednej strony ma ochotę nim potrząsnąć, a z drugiej zaopiekować się nim. Jest jeszcze James. Kim jest tajemniczy człowiek?

Akcja książki nie toczy się zbyt szybko, jest tym rodzajem powieści, w której wszystko powoli wskakuje na odpowiednie miejsce, ale zanim to nastąpi, autorka nakreśla nam całą sytuację, która doprowadziła do miejsca, w którym się zaczęła. W żadnym razie nie jest nudna, choć nie pędzi do przodu w nieubłaganym tempie, to przykuwa uwagę swym tajemniczym klimatem i zawiera parę wydarzeń, które z pewnością Wami wstrząsną.

Polecam Wam ten thriller psychologiczny. Będziecie się przy nim bawić wyśmienicie. Mnie było ciężko zrobić sobie przerwę od niej, chociażby na sen :)

Ach, co to był za ślub…

Dla wielu kobiet dzień ślubu jest tym wymarzonym i wytęsknionym dniem, którego szczegóły dopracowują latami. Już jako małe dziewczynki projektują one ślubne suknie, planując wspaniałe przyjęcie weselne, a jeszcze wcześniej – uroczystą ceremonię. W praktyce ten ślub wygląda nieco inaczej, niezmiennie jednak pozostaje ON (a przynajmniej powinien) jednym z najszczęśliwszych dni życia Młodej Pary.

O czym zatem świadczyć może fakt, że Panna Młoda po zaślubinach rzuca się z klifu, pozostawiając na ślubnym przyjęciu roztrzęsionych gości? Czy z jakiegoś powodu nie chciała tego ślubu? A może samobójstwo jest pokłosiem depresji, której objawów nikt z otoczenia nie dostrzegł? A jeśli … ktoś pomógł kobiecie skoczyć? Odpowiedzi na te pytania poszukiwać będziemy w kolejnym już, znakomitym i trzymającym w napięciu thrillerze autorstwa Jenny Blackhurst. Książka pt. „Noc, kiedy umarła”, opublikowana nakładem Wydawnictwa Albatros, to niezwykle wciągająca i zagadkowa historia, która zachwyci nie tylko wielbicieli autorki, ale również – dzięki niesłabnącemu napięciu i warstwie psychologicznej – wszystkich ceniących sobie dobrze skonstruowane thrillery i powieści psychologiczne.

Evie to kobieta, która miała wszystko – pieniądze, wielki talent i wspaniałego mężczyznę u boku. Choć właściwszym jest stwierdzenie, że ma wszystko, bowiem pomijając relację świadków jej rzekomego samobójstwa, jej ciała dotąd nie odnaleziono. Pozostawiła na tym świecie zrozpaczonego męża, Richarda, który nie jest w stanie uwierzyć w teorię o samobójczej śmieci oraz najlepszą przyjaciółkę, Rebeccę. Tak naprawdę ona, jako jedyna, wie co tak naprawdę stało się z Evie, choć prawda może być dla wszystkich bolesna. Ze wszystkich sil stara się ona wspierać Richarda, który zupełnie się załamał i desperacko chwyta się wszystkich przesłanej, świadczących o tym, że jego ukochana nie zdecydowała się sama na ten śmiertelny skok.

Prowadzone przez policję śledztwo przynosi wiele zaskakujących odkryć, zaś Richard przekonuje się, że tak naprawdę wcale nie znał swojej żony. Jednocześnie Rebecca nie może pozbyć się obsesyjnych myśli o Evie, wydaje jej się, że ją widuje, na domiar złego, otrzymuje złowróżbną wiadomość tekstową z konta Evie i zaproszenie do jej grona znajomych. Kto może być tak okrutny, by podszywać się pod zmarłą kobietę? A może … Evie wciąż żyje?

Zagłębiając się w lekturę coraz bardziej zanurzamy się w świecie kłamstwa i pozorów. Poznajemy szczegóły z życia Evie, bogatej dziewczynki, która miała wszystko, poza oddaniem rodziców i czasem jej poświęcanym. Śledzimy też rozwój przyjaźni Evie i Rebeccy, przyjaźni na tyle osobliwej, że pochodziły one z dwóch różnych światów, miały też zupełnie różne osobowości. Jesteśmy także świadkami dramatu, jaki rozegrał się pomiędzy Evie i jej chłopakiem, a także dalszych konsekwencji tej relacji. Czy uda nam się z tych fragmentów historii stworzyć spójną całość i odgadnąć, kto stoi za śmiercią Evie? Może być to trudne, bowiem autorka jest mistrzynią suspensu, jak nikt inny potrafi również prowadzić czytelnika z ślepą uliczkę w momencie, kiedy jest przekonany o rozwiązaniu zagadki. Dodatkowo, możliwość śledzenia stanu emocjonalnego bohaterów, fakt oddania im głosu sprawia, że książkę czyta się z zapartym tchem, zastanawiając jednocześnie nad motywami kierującymi ludzkim postępowaniem. Niestety, refleksja nie jest optymistyczna, a my zostajemy pozbawieni złudzeń co do tego, że komukolwiek można w życiu zaufać …

Justyna Gul

Qultura słowa

"Nie umarłych powinnaś się bać, tylko żywych"

"Noc, kiedy umarła" to trzecia przeczytana przeze mnie, a czwarta wydana w Polsce książka Jenny Blackhurst. Poprzednie jej powieści czytałam z przyjemnością. Na taką lekturę liczyłam też i w tym przypadku. Niestety na tle pozostałych książek autorki ta wypadła trochę słabo. Nie jest zła, ale ja spodziewałam się czegoś więcej...

Evie w dniu swojego ślubu znika bez śladu. Świadkowie twierdzą, że widzieli ją skaczącą z klifu. Ciała jednak nie odnaleziono. Policja twierdzi, że było to samobójstwo, a świeżo upieczony mąż jest zrozpaczony. Mężczyzna nie chce wierzyć, że kobieta mogła się zabić i za wszelką cenę stara się znaleźć odpowiedzi na dręczące go pytania. Pomaga mu przyjaciółka Evie, Rebecca.

"Noc, kiedy umarła" to lekki thriller psychologiczny z wątkiem obyczajowym. Czyta się go szybko, jednak zabrakło mi w tej książce napięcia i zaskoczenia. Nie czułam ekscytacji podczas lektury i bez większego problemu udało mi się przewidzieć większość zdarzeń.

Muszę przyznać, że potencjał w tej historii był duży, pomysł na fabułę świetny, styl autorki też, ale niestety po drodze coś wyszło nie tak jak miało. Jeżeli macie ochotę na niewymagającą lekturę na jeden wieczór, odskocznię od trudniejszych pozycji ta książka będzie dla was idealna.

Evelyn Bradley popełnia samobójstwo w noc swojego ślubu. Podczas przyjęcia weselnego opuszcza gości, wychodząc bez słowa, i rusza w kierunku klifu, z którego skacze do morza. Jej ciało nie zostaje odnalezione.

Z uwagi na brak zwłok, policja ma wątpliwości, czy Evie sama odebrała sobie życie. Jej mąż, Richard, który nie wierzy w samobójstwo żony i wciąż ma nadzieję, że Evie żyje, staje się pierwszym podejrzanym. Najlepsza przyjaciółka Evelyn, Rebecca, wie jednak, że Evie zginęła, a na dodatek wie, dlaczego. Od wielu lat była przecież powiernicą jej najskrytszych sekretów. Nawet gdy z nieznanego numeru otrzymuje niepokojącego SMS-a o treści: „MOGŁAŚ MNIE URATOWAĆ”, nie zaczyna wątpić w to, że wiedziała o przyjaciółce wszystko.

Ale czy na pewno? A może Evie posiadała tajemnice, których nigdy nie wyjawiła Rebecce?

Jenny Blackhurst jest jedną z autorek, po której książki sięgam bez żadnego zastanowienia. W momencie, gdy widzę kolejną jej powieść w zapowiedziach wydawniczych, czuję już, że chcę ją przeczytać, i wiem mniej więcej, czego mogę się spodziewać. Nazwisko pisarki stało się już dla mnie swego rodzaju marką – gwarantem jakości, który nigdy nie zawodzi. Lektura dwóch poprzednich jej książek (Zanim pozwolę ci wejść oraz Tak cię straciłam) przekonała mnie, że od twórczości Blackhurst można oczekiwać wiele: realistycznych kreacji bohaterów, napięcia rosnącego z każdą stroną i zaskakującego rozwiązania akcji na końcu. Czy Noc, kiedy umarła wpisała się w ten schemat? Czy nie okazała się nieoczekiwanym rozczarowaniem?

Evelyn Bradley rzuciła się z klifu w dniu, który miał być najszczęśliwszym w jej życiu. Pochodząca z zamożnej rodziny, piękna i obdarzona talentem artystycznym zawsze przyciągała do siebie ludzi, którym często sama nie poświęcała wiele uwagi. Najczęściej to oni zabiegali o jej aprobatę, chcąc wkupić się w jej łaski. Choć pozornie w domu Evie niczego nie brakowało, już w dzieciństwie musiała zmagać się z problemami: z chorą, nieobecną matką i zapracowanym ojcem, który nie szanował swojej żony, poświęcając się przygodnym romansom. Jej rodzice, którzy posiadali swoje własne wyobrażenie o przyszłości córki, odebrali jej nawet pierwszą, prawdziwą miłość do chłopca, którego poznała jako nastolatka – do Jamesa Addlingtona.

Zupełnym przeciwieństwem żywej, kolorowej i pociągającej Evie była jej przyjaciółka, Rebecca. Doskonałym podsumowaniem relacji tych dwóch bohaterek byłoby stwierdzenie, że Rebecca była cieniem Evie – podążała za nią jak ćma do światła, była w nią wpatrzona jak w obrazek, a jej własny charakter przyćmiewany był przez fascynującą osobowość przyjaciółki. W porównaniu z Evie, Rebecca była nadzwyczaj nudna, pokorna i nijaka. Mimo to, obie kobiety odnalazły się w przyjaźni znakomicie i przez długi czas były nierozłączne. Rebecca najlepiej ze wszystkich znała Evie i przechowywała w tajemnicy jej sekrety … nawet te związane z jej śmiercią.

W Nocy, kiedy umarła poznajemy całą historię z dwóch perspektyw – część rozdziałów prowadzona jest z perspektywy Rebekki, opisującej teraźniejsze zdarzenia, a część z perspektywy Evie, opowiadającej o swoim życiu od najwcześniejszych jego etapów. W miarę pokonywania kolejnych rozdziałów docieramy do doświadczenia pierwszej miłości Evie, do jej dorosłości, wyjazdu na studia i poznania Rebekki. Młodość Evie jest w całej historii bardzo znacząca – pozwala zrozumieć motywacje bohaterki i emocje, które nią kierują. Warto jednak zaznaczyć, że narracja retrospektywna zdecydowanie przeważa nad tą teraźniejszą – śmiało można stwierdzić, że 70% książki poświęcona jest przeszłości Evie, co w mojej opinii wpłynęło negatywnie na budowanie napięcia powieści. Czytając, skupiałam się w głównej mierze na wspomnieniach z życia bohaterki, zapominając o jej późniejszej śmierci, która miała być najbardziej istotnym elementem historii.

W ocenie tej książki nie mogę nie odnieść się do poprzednich powieści Jenny Blackhurst, które czytałam. Zanim pozwolę ci wejść oczarowała mnie precyzyjnie nakreśloną psychiką bohaterek, Tak cię straciłam zszokowała poruszającym zakończeniem, a Noc, kiedy umarła… wypada na ich tle gorzej. Głównym czynnikiem, który przesądza o tym, jest fakt, że cała misternie utkana intryga związana ze śmiercią Evie podporządkowana jest motywowi miłości. Nie zrozumcie mnie źle – nie mam nic przeciwko wątkom romansowym w literaturze, a samą miłość uważam za najpiękniejsze uczucie świata, ale sądzę, że jako wiodąca motywacja bohaterek była ona nieproporcjonalnie błaha w zestawieniu ze złożonością i powagą ich czynów. Gdy pod koniec książki udało mi się poznać całą tajemnicę, wokół której stworzono fabułę książki, wydawało mi się to wszystko bardzo mocno naciągane i zupełnie niewiarygodne. Byłaby to historia dobra na ekrany kin, ale niemająca szans na zaistnienie w rzeczywistości.

O ile bohaterka, jaką jest Evie, od początku do końca była dosyć przewidywalna i schematyczna, to Rebecca, która przez większość czasu pozostawała nieodgadniona, nieoczekiwanie rozkwita. Autorce udało się zmylić mnie kreacją Rebekki jako nieporadnej, cichej i bezpłciowej postaci, tak że nie spodziewałam się z jej strony niczego zaskakującego. A jednak okazało się, że z każdym kolejny rozdziałem, który pozwalał rozszyfrować tę bohaterkę, jej skrywana natura ujawniała się. Choć nie mogę powiedzieć, że popieram jej postępowanie i że jej działania nie wydawały mi się nadmiernie radykalne, to miłą niespodzianką była możliwość ujrzenia w niej głęboko chowanej własnej tożsamości, niepodporządkowanej Evie.

Gdy zbliżałam się do zakończenia książki, moje przerażenie rosło, ponieważ widziałam, że zmierza ono w najbardziej oczywistym kierunku. Nie miałam ochoty spotkać kolejnego oklepanego rozwiązania zagadki, którego przewidzenie nie stwarzało najmniejszego kłopotu. Ku mojej radości, Jenny Blackhurst na ostatnich stronach nieźle namieszała, tak że ostatecznie zakończenie zrobiło na mnie naprawdę dobre wrażenie. Może nie było nadzwyczaj szokujące i nie wbiło mnie w fotel, ale wciąż było znacznie lepszą alternatywą dla utartej ścieżki, jaką jeszcze chwilę wcześniej książka podążała.

Mimo kilku wad tej powieści, o jakich wspomniałam, wciąż uważam Noc, kiedy umarła za lekturę godną uwagi. Jak cała twórczość autorki, jest ona PORZĄDNYM thrillerem w pełnym tego słowa znaczeniu. Posiada wszystkie elementy niezbędne do tego, aby się podobać, i choć nie jest szalenie odkrywcza, to czyta się ją znakomicie. Blackhurst pisze sprawnie i lekko, sprytnie w odpowiednim czasie wplatając w narrację kolejne wątki, które wzmagają ciekawość czytelnika. Jeśli chodzi o mój stosunek do tej autorki, nic się nie zmieniło – wciąż bez wahania będę sięgać po jej następne powieści.

Noc, kiedy umarła to intrygujący thriller, w którym na pierwszy plan wychodzi motyw miłości. Choć motywacje bohaterek nie zawsze wydawały mi się adekwatne do podejmowanych przez nie działań, intryga zawarta w fabule powieści jest na tyle zawiła, że nie można się nudzić. Po raz kolejny przekonałam się, że w kwestii thrillerów można ufać Jenny Blackhurst niemal bezgranicznie.

[Adres usunięty]

Jenny Blackhurst oplotła mnie intrygą w swojej najnowszej książce "Noc, kiedy umarła". Tylko czy to wystarczy?

To miał być jeden z najszczęśliwszych dni w życiu Evie... W takim razie czemu skoczyła?

W trakcie swojego wesela Evie skacze z klifu do morza. Czy popełniła samobójstwo? A może ktoś ją do tego zmusił? Policja ma wiele wątpliwości, bo choć świadkowie potwierdzają, że widzieli kobietę w sukni ślubnej, która skacze z klifu, to ciała wciąż nie znaleziono. Na jaw wychodzi również wiele tajemnic, które nie ułatwiają zrozumienia całej sytuacji.

Jej mąż Richard nie potrafi uwierzyć, w to, co się stało. Czemu kobieta, którą kochał i która była z nim szczęśliwa miałaby popełnić samobójstwo w dniu swojego ślubu? Stara się za wszelką cenę dowiedzieć, co wydarzyło się w życiu Evie i czy aby na pewno skoczyła z tego klifu. Póki nie ma ciała, wciąż można mieć nadzieję.

W poznaniu prawdy i powrocie do życia bez Evie pomaga mu jej najlepsza przyjaciółka, Rebecca. Opiekuje się nim i wspiera w poszukiwaniach, choć nie liczy na to, że Evie wróci, bo ona wie. Wie, że jej przyjaciółka zginęła i zna powód, dla którego postanowiła skoczyć. Tylko ona wie o niej wszystko. Tylko ona zna ją tak dobrze. Czy na pewno? Miesiąc po tragedii Rebecca otrzymuje SMS o treści: MOGŁAŚ MNIE URATOWAĆ.

Twórczość Jenny Blackhurst kojarzyłam z mediów społecznościowych. Opinię o jej książkach były pozytywne więc gdy nadarzyła się okazja, postanowiłam sięgnąć po jej najnowszą książkę.

"Noc, kiedy umarła" jest thrillerem psychologicznym, który wciąga nas w swoje tajemnice. Czułam, jak intryga oplata mnie swoimi mrocznymi mackami i trzyma w nich do samego końca. Stopniowo odkrywałam, co się wydarzyło i co się dzieje obecnie, a to za sprawą narracji podzielonej na Evie i Rebecce. Evie przedstawia nam swoje dzieciństwo oraz czasy przed weselem. Natomiast Rebecca prowadzi nas przez wydarzenia po tragedii, jaka się wydarzyła. W kilku rozdziałach mamy też narracje Richarda, ale głównie jest ona podzielona na dwie przyjaciółki. Jeśli miałabym wybrać, którą z nich bardziej polubiłam, to chyba byłaby to, Evie, choć muszę przyznać, że obie były świetnie wykreowane.

Długo nie mogłam uwierzyć jakim cudem Rebecca zaprzyjaźniła się z Evie. Sytuacja, w jakiej się poznały, nie sprzyjała przyjaźni. Im dalej jednak byłam, tym bardziej rozumiałam, co się wydarzyło między dziewczynami. Jenny Blackhurst w swojej książce pokazała nam przyjaźń z tej ciemniejszej strony. Bohaterki stąpały po bardzo kruchej granicy między przyjaźnią a zazdrością, a nawet powiedziałabym obsesją.

"Noc, kiedy umarła" jest książką, w której większy nacisk położono na przedstawienie relacji bohaterek, ich życia i osobowości. Jest to raczej taki thriller w delikatniejszej odsłonie, co nie czyni go przez to mniej ciekawym.

Autorka stopniowo buduje napięcie, a każdy rozdział dostarczał mi nowego elementu układanki. Miałam ochotę przeczytać "jeszcze jeden" by poznać losy bohaterek i dowiedzieć się co wydarzyło się tamtego wieczora.

Samo zakończenie wywołało we mnie ogromne zmieszanie i do tej pory nie wiem, co czuję wobec niego. Moje napięcie w trakcie lektury było tak duże, że kiedy poznałam prawdę, ta bańka, w której tkwiłam, prysnęła, a ja zostałam poza nią, nie wiedząc co ze sobą zrobić. Nie czuję się zawiedziona, ale nie określiłabym też tego stanu jako zadowolenie. Pozostała niewiedza, której nie mogę wytłumaczyć w żaden logiczny sposób.

Jenny Blackhurst pokazała nam swoją książką, że nigdy nie jesteśmy w stanie poznać drugiego człowieka (a czasem i samych siebie) w stu procentach, a nasza ocena może być mylna (tak jak moja co do Rebeki). Opowiada nam o zaufaniu, poczuciu winy, potrzebie akceptacji i miłości. I choć gdzieś w tym wszystkim brakowało mi tego efektu "WOW" to nadal uważam, że jest to dobra książka na umilenie wieczoru z dreszczykiem w tle.

Recenzja pochodzi z bloga: www/[Adres usunięty]

Jenny Blackhurs dowiodła, że potrafi trzymać czytelnika w napięciu. Jak mało kto dawkuje emocje solidnymi porcjami, dając czytelnikowi ekstremalne przeżycia. „Noc, kiedy umarła” to kolejny thriller autorki, który w Polsce ukazał się nakładem Wydawnictwa Albatros. Fabuła tej książki sprawi, że zarwiecie noc podczas jej czytania, a emocje, w które w Was pozostaną nie pozwolą zmrużyć oczu, bowiem co rusz w Waszej wyobraźni pojawiać będą się sceny poznanej historii. Wyjątkowość pióra Jenny Blackhurst sprawi, że nie oderwiecie się myślami, od tego, co przeżyliście wraz z główną bohaterką. Wydawałoby się, że do pełni szczęścia Evie Bradley nic nie brakuje. Jednak w noc swojego ślubu, w czasie weselnego przyjęcia kobieta rzuca się z klifu do morza. Czy to możliwe, że szczęśliwa kobieta, postanawia popełnić samobójstwo? Dlaczego, osoba, której w życiu niczego nie brakuje, posuwa się do takiego kroku? A może komuś zależało na tym, by kobieta odeszła z tego świata. Na pierwszej linii policyjnych podejrzeń staje jej mąż Richard Bradley, który nie wierzy w samobójstwo małżonki. Jest przekonany, że Evie żyje. Dopóki nie znajdą się zwłoki kobiety, mężczyzna głęboko wierzy, że żona tylko zaginęła. Jedynie przyjaciółka zaginionej jest przekonana o jej śmierci. Rebecca Thompson jak nikt inny znała sekrety Evie. Sekrety, które dla niej są jednoznacznym dowodem na morderstwo kobiety. Jenny Blackhurst stworzyła genialną historię, której fabuła to ciągłe zaskoczenia. Gdy już pojawi się w naszej głowie ślad wiodący do rozwikłania zagadki, pojawiają się nowe elementy, które budują całkiem inny obraz wydarzeń z feralnej nocy. Komu mogło zależeć na zniknięciu Evie Bradley? Kto miesiąc po tragedii wysłał do Rebecci sms o treści „Mogłaś mnie uratować”? Czy można było uniknąć tej tragedii? Sięgnijcie po ten thriller, a na własnej skórze przekonacie się jaki jest finał tej historii. Tylko musicie pamiętać o jednym „Noc, kiedy umarła”, sprawi, że noc, kiedy sięgniecie, po tę książkę, będzie nocą nie przespaną! Karuzela buzujących emocji, sprawi, że jeszcze długo kotłować będzie w Waszej głowie ta historia. Jej finał zaskoczy każdego z nas. Jenny Blackhurst zasługuje na ogromne uznanie, a ten thriller, to kolejny dowód, na to, że pisarka jest w czołówce autorów tego gatunku. A w oczekiwaniu na kolejną książkę autorki, z miłą chęcią sięgnę po jej wcześniejsze tytuły „Zanim pozwolę Ci wejść”, Czarownice nie płoną”, „Tak Cię straciłam”. Jenny Blackhurst dziękuję za emocje, które zgotowały moją czytelniczą krew. Jestem pod ogromnym wrażeniem. Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Albatros [Adres usunięty]

Evie miała zacząć nowe życie u boku ukochanego mężczyzny. Dzień ich ślubu zakończył się jednak tragedią. Dlaczego musiało do niej dość? Co ukrywa najlepsza przyjaciółka kobiety?

Na początku tygodnia miałam okazję czytać bardzo wolny i niezbyt dobry thriller. Nie byłam pewna, po jaką książkę miałabym chęć sięgnąć w następnej kolejności, ale kiedy spojrzałam na okładkę nowej powieści Jenny Blackhurst, wiedziałam, że to właśnie ta, która może uratować sytuację. Z twórczością tej autorki miałam już wcześniej do czynienia dwukrotnie i byłam przekonana, że spokojnie mogę jej ponownie zaufać.

„Noc, kiedy umarła” to historia, jaką bez problemu przeczytać można jednego wieczoru. Szczególnie teraz, kiedy pogoda za oknem coraz częściej nieprzyjemnie zaskakuje, taka lektura świetnie się sprawdzi.

Najnowsza opowieść Blackhurst, podobnie jak jej poprzedniczki, została zbudowana wokół mrocznych wydarzeń, a duszna i ciężka atmosfera tajemnicy sprawia, że czytelnik w błyskawicznym tempie pochłania kolejne strony. Miałam wrażenie, że im bardziej angażuję się w tę powieść, tym szybciej mi się czyta, aż doszłam do momentu, kiedy wzrok nie był w stanie już nadążyć za rosnącą ciekawością.

Autorka oferuje swoim czytelnikom pełną niespodzianek podróż śladami zadziwiającej przyjaźni i niespełnionej miłości. Te motywy, choć wydają się przepracowane, w tym przypadku stanowią najlepszy dowód na to, że zawsze można pokazać coś na nowo, w interesujący sposób, trzeba tylko mieć odpowiedni pomysł, a Blackhurst udowadnia, że tych jej nie brakuje. Powieść zaczyna się interesująco, a wraz z kolejnymi rozdziałami przykuwa czytelnika do fotela, nie pozwalając mu się oderwać i nakłaniając, by podążał śladem zapętlającej się intrygi, która nie raz i nie dwa go zaskoczy.

Bardzo cenię sobie takie kobiece thrillery, pisane lekko, wprawną ręką. Tej historii nie brakuje subtelności i finezji, autorka zdaje się czerpać prosto z życia i może właśnie to sprawia, że w czasie czytania przechodzą nas dreszcze. Im bardziej bowiem jesteśmy przekonani, że wiemy, co mogło się wydarzyć, tym bardziej później czujemy się zaskoczeni tym, w jakim kierunku Blackhurst poprowadziła książkowa fabułę, prowadząc do satysfakcjonującego zakończenia.

Autorka wspaniale łączy ze sobą wyobraźnię i pisarskie doświadczenie, dzięki czemu przy tej książce nie można się nudzić i ciężko do czegokolwiek się przyczepić. Fabuła bardzo przypadła mi do gustu, ale jestem pewna, że te uczucia nie byłyby aż tak pozytywne, gdyby nie to, jak została ona przedstawiona. Blackhurst umiejętnie uzupełnia bieżące wydarzenia refleksami przeszłości, naprzemiennie pokazując, co doprowadziło do koszmarnych wydarzeń. Taka narracja budzi większą ciekawość czytelnika, sprawia, że mocniej się ON angażuje i pogłębia towarzyszące mu napięcie.

Sporo emocji wywołują również wykreowane przez autorkę kobiece sylwetki. Najlepsze przyjaciółki. Temat rzeka. Mnóstwo skojarzeń. Czy rzeczywiście dobrych? Kim są? Co je łączy? Czego mogą się po sobie spodziewać? Czy rzeczywiście tak dobrze się znają? Blackhurst mistrzowsko wnika w psychikę bohaterek, pokazując, co determinuje je do działania, a im lepiej mamy okazję je poznać, tym bardziej zadziwiające uczucia one w nas wywołują.

Moim zdaniem „Noc, kiedy umarła” to najlepsza książka autorki. Przemyślana i dopracowana. Intrygująca i zaskakująca. A przy tym nieprzekombinowana, dość realistyczna. Stanowiąca źródło wspaniałej czytelniczej rozrywki.

Czytałam wcześniejsze książki autorki, więc spodziewałam się wciągającej lektury i rzeczywiście się nie zawiodłam.

Evie rzuca się z klifu w dniu swojego ślubu. Zrozpaczony mąż próbuje znaleźć odpowiedź na nurtujące go pytanie "dlaczego"? Nie wierzy, że Evie umarła. Dopóki nie ma ciała tli się w nim nadzieja.

Czy słusznie? Najlepsza przyjaciółka żony, Rebecca, wspierająca go w najgorszym okresie, jest pewna, że Evie nie żyje. Nawet gdy zaczyna otrzymywać sms-y od przyjaciółki, jest przekonana, że ktoś się pod nią podszywa. Zdecydowanie wie więcej niż mąż i prowadzący śledztwo detektywi. Ale czy znała ją naprawdę? Czy Evie miała tajemnice również przed przyjaciółką?

Czytam i czytam, pół książki za mną i nie mogę doczekać się wyjaśnienia. Czy ona zginęła skacząc, ktoś jej w tym pomógł, czy uciekła od męża mistyfikując swoją śmierć? Zaczęłam podejrzewać w czym rzecz dopiero na 330. stronie, gdy tajemnice z przeszłości zostały odsłonięte.

Akcja książki toczy się dość leniwie, przez co moja ciekawość w pewnym momencie sięgnęła zenitu. Zakończenie, mimo, że częściowo przewidziałam, ostatecznie i tak bardzo zaskakuje. To z pewnością ciekawa i dość lekka, jak na thriller, lektura na zbliżające się jesienne wieczory.

Z nutką ciekawości sięgnęłam po twórczość Jenny Blackhurst. Nie miałam wcześniej okazji na lekturę żadnej powieści autorki. I jak pierwsze wrażenie? Pozytywne. Ciekawe i interesujące spotkanie, obfitujące w nadmiar emocji i napięcia. Zabrakło stanowczego tąpnięcia mną i nagłego wstrząsu, ale odkrywane po kolei karty tajemnicy wciągały mnie coraz bardziej. Ciekawość zżerała mnie od środka …

Autorka przedstawiła ciekawy sposób na główny wątek powieści. Evie Bradley ginie w dniu swojego ślubu, skacze ze skarpy. Kto czyni takie rzeczy w tak ważnym dniu? Od razu pojawiają się liczne pytania i spekulacje, dlaczego to zrobiła? Musiała zapewne mieć powody, aby zdecydować się na tak szaleńczy i odważny krok. Ale co dziwne, nie odnaleziono jej ciała. Więc co wytrawniejszy czytelnik zada pytanie: czy na pewno zginęła? A może to była uknuta misternie mistyfikacja? Im dalej brnie się w gąszcz kłamstw i ujawnianych tajemnic, tym bardziej ta ewentualność staje się realna. Ale jak było naprawdę, warto dowiedzieć się samemu? Trzeba spróbować przeżyć wspólną przygodę z bohaterami i skorzystać z bukietu emocji oferowanych przez autorkę.

Cała fabuła jest przedstawiana z punktu widzenia zarówno Evie, jej męża Richarda oraz jej przyjaciółki Rebeccy. Akcja dzieje się zarówno w czasach obecnych, jak też przenosimy się do przeszłości. Liczne retrospekcje pozwalają nam zrozumieć, dlaczego Evie postąpiła tak, a nie inaczej, ukazują wiele spraw z jej punktu widzenia, dla nas być może niezrozumiałego i niedostępnego. Jej dzieciństwo, buntownicze wkraczanie w świat dorosłości, trudne relacje z ojcem wpłynęły na jej postawę w przyszłości. I jej pierwsza miłość, która odbiła piętno na całym życiu.

Noc, kiedy umarła to świetnie skonstruowana, przemyślana i dopracowana w każdym szczególe powieść, obfitująca w szeroki wachlarz emocji. Każda z postaci jest niezbędnym elementem układanki, nie wyobrażam sobie, aby kogoś z bohaterów nie było, umniejszyłoby to znacznie jej wartość. Każdy z nich dokłada swoją osobistą cegiełkę do całości, sprawia, że całość jest tworem pełnym i skończonym, otoczonym kokonem aury tajemniczości. Autorka stopniuje nam emocje, nie pozwala, abyśmy od początku zmagali się z nadmiarem i przesytem wrażeń, nic z tego, powolutku i cierpliwie odkrywany smakowite kąski tej powieści, delektujemy się nimi, aby na długo pozostał ich smak w naszych ustach. Tajemniczość emanująca z tej historii rozprzestrzenia się i unosi wokół nas, nawet po przeczytaniu tej książki, odczuwa się mrok i mrowienie na plecach.

Noc, kiedy umarła to lekcja budowania i zdobywania zaufania bliskich, to historia trudnej i niemożliwej miłości, ale i nadziei i wiary we własne możliwości. Ale z drugiej strony to smutny obraz zakłamania, skrywania tajemnic przed bliskimi. Nie wiem, czy bohaterowie kierują się w tym względzie dobrem bliskiej osoby czy też nie chcą, aby ich przeszłość zaważyła na relacjach z bliskimi, boją się ich stracić ? Na każdym kroku w tej powieści króluje kłamstwo i niewyobrażalne intrygi.

Świetny i przyjazny język, zrozumiały, bez zbędnych upiększeń i udziwnień, szybko mknie się ku zaspokojeniu naszej ciekawości. Krótkie i zwięzłe rozdziały bardzo szybko przenoszą nas w czasie, nie ma miejsca na zbędne ceregiele. Bohaterowie prawdziwi i realni, normalni, żądni przeżyć i emocji, potrafiący kochać i nienawidzić, a nawet zabijać, nie potrafiący czasem zapanować nad swoim postępowaniem, zranieni przez życie.

Zaskakujący thriller, z mistrzowskim zakończeniem. Rzeczywisty i prawdziwy. Pełen emocji i mrocznych tajemnic. Czy czegoś potrzeba więcej, aby miło spędzić jesienny wieczór? Tak, dużego kubka gorącej kawy, aby przetrwać do rana, mając w ręce najnowszą powieść Jenny Blackhurst. Obok niej nie można przejść obojętnie.

"Nie umarłych powinnaś się bać, tylko żywych. A żywi - w przeciwieństwie do duchów - nie przestrzegają zasad."

Evelyn Bradley jest świeżo upieczoną mężatką, w zasadzie jej stan cywilny uległ zmianie kilka godzin temu. Dzień ślubu powinien być dla kobiety jednym z piękniejszych dni w życiu. Dlaczego więc, podczas przyjęcia weselnego, panna młoda rzuca się z klifu do morza? Samobójstwo? A jakże by inaczej! Sprawę jednak utrudnia fakt, że zwłok kobiety nie odnaleziono. Mąż Evie - Richard Bradley nie uwierzy w samobójstwo żony, póki nie zobaczy ciała na własne oczy. Dlaczego Evelyn postanowiła się zabić? Takie informacje posiada jedynie jej najlepsza przyjaciółka - Rebecca. Znała ją jak nikt inny, były przecież nierozłączne, znały się od podszewki. Czy aby na pewno? W niedługim czasie po śmierci Evie, Becky otrzymuje wiadomość SMS: "Mogłaś mnie uratować"...

Po przeczytaniu opisu najnowszej książki Jenny Blackhurst spodziewałam się naprawdę dobrego thrillera psychologicznego. Chyba się ze mną zgodzicie, że brzmi interesująco. Dzień ślubu, skok z klifu, nie ma ciała, przyjaciółka coś wie, ale milczy jak grób, a na dokładkę smaczek w postaci intrygującego SMS-a. No kosmos, główka pracuje na najwyższych obrotach. Niestety, ale nie. Już w pierwszej połowie książki przewidziałam, co tu się święci, więc główny element zaskoczenia miałam z głowy. Co prawda, poznawałam całą tę historię z ciekawością, bo gdzieś w tzw. "międzyczasie" autorka potrafiła mnie zainteresować wydarzeniami z przeszłości Evie. Styl Jenny Blackhurst jest nadzwyczaj lekki (nie mam pojęcia, czy jedynie w tej książce, czy autorka tak już po prostu "ma"), co spowodowało, że dobrnęłam do końca powieści bardzo szybko. Styl działa na korzyść tej pozycji, zdecydowanie. Czy "Noc, kiedy umarła" jest dobrym thrillerem psychologicznym? Możliwe. Ilu ludzi, tyle opinii. Nie jestem ani na tak, ani na nie. Plasuję się gdzieś po środku. Historia nie zachwyca jakoś szczególnie, ale też nie odczuwałam ochoty, by ją odłożyć i do niej nie wracać. Taki średniaczek, według mnie. Czy sięgać po ten tytuł? Nie zachęcam, nie odradzam. Decyzja należy do Was :).

"Musisz znaleźć sposób, by ludzie patrzyli na świat twoimi oczami. I nie pozwól nigdy, żeby świat zmienił to, co widzisz. (...) Nie pozwól, by ktokolwiek mówił ci, ile jesteś warta. Sama musisz to odkryć."

Miała rozpocząć nowe życie, dlaczego więc zdecydowała inaczej?

Kto targa się na własne życie w chwili, w której powinien czuć pełnię szczęścia?

W noc swojego ślubu, podczas przyjęcia weselnego Evie Bradley rzuca się z klifu do morza. Zwłoki nie zostają odnalezione.

Policja nie do końca wierzy w samobójstwo i pierwszym podejrzanym zostaje mąż - Richard Bradley.

On również nie wierzy w taką wersję wydarzeń i nie traci nadziei, że jego ukochana wciąż żyje.

Tylko Rebecca - przyjaciółka Evie, wie że ona jednak zginęła. I wie również dlaczego.

Nawet w momencie, kiedy otrzymuje SMS-a o treści :"Mogłaś mnie uratować"

- wciąż jest przekonana, że poznała najmroczniejsze tajemnice Evie.

Ale czy wszystkie?

Ten wstęp spowodował, że pomyślałam, że przepadłam i że nie odłożę tej książki, dopóki nie dowiem się, jaka jest prawda.

Czy ten stan utrzyma się do końca tej historii? Zobaczymy ❤️📖☕🦋

Kto odpowiada za tę decyzję? Kto jest winny temu, co się stało?

Pojawiają się nowe fakty i coraz więcej

pytań bez odpowiedzi.

Kolejne sekrety z przeszłości Evie zaczynają wypływać na światło dzienne.

Rozpoczyna się batalia o prawdę.

Historia opowiedziana jest z perspektywy dwóch przedziałów czasowych. Przeszłość Evie przeplata się z obecnymi wydarzeniami.

Książka jest pełna sekretów i kłamstw, zazdrości i miłości.

Mimo bardzo rozbieżnych opinii książka mi się podobała, a zakończenie zaskoczyło...

Polecam😊dołączając cytat, który skłania do myślenia ❤️

"Musisz znaleźć sposób, żeby ludzie patrzyli na świat twoimi oczami. I nie pozwól nigdy, aby świat zmienił to, co widzisz. Kochamy ludzi niezależnie od tego, do jakiej należą warstwy społecznej, niezależnie od ich statusu, wyznania i koloru skóry (...) Bo gdyby odrzeć ich z tego wszystkiego, okaże się, że serce osoby, która trzyma tacę, jest takie samo jak serce osoby, która z niej je(...)."

Opis z zapowiedzi od Wydawnictwa Albatros był tak intrygujący, że mimo kilku książek czekających na przeczytanie, nie mogłam się oprzeć i zamówiłam książkę - Noc, kiedy umarła Jenny Blackhurst. Co mnie tak zaciekawiło?

„W noc swojego ślubu, podczas przyjęcia weselnego, Evie Bradley rzuca się z klifu do morza. Zwłoki nie zostają odnalezione.

Samobójstwo? Policja ma wątpliwości i jak zawsze w takich wypadkach pierwszym podejrzanym jest mąż – Richard Bradley. On również nie wierzy w samobójstwo; co więcej, nie traci nadziei, że ukochana wciąż żyje.

Tylko Rebecca Thompson, najbliższa przyjaciółka jego żony, nie ma wątpliwości – wie, że Evie zaginęła. I wie również dlaczego. Znała ją jak nikt inny. I nawet kiedy otrzymuje SMS-a o treści MOGŁAŚ MNIE URATOWAĆ, wciąż jest przekonana, że poznała najczarniejsze tajemnice Evie. Ale czy wszystkie?”

Rebecca po zaginięciu swojej najbliższej przyjaciółki wspiera jej męża. Pomaga mu podnieść się po poniesionej stracie. Robi mu zakupy, gotuje, sprawdza czy wstał z łóżka. Razem z nim odkrywa przeszłość i szuka śladów jakie Evie mogła zostawić. I tylko ona wie na pewno, że przyjaciółka popełniła samobójstwo.

Richard jest zrozpaczony, ale chwyta się każdego śladu, a fakt, że ciała do tej pory nie odnaleziono umacnia go w wierze, że jego żona żyje. Razem z Becky prowadzą swoje własne śledztwo szukając przyczyn zaginięcia Evie. Wie, że policja go podejrzewa o zabójstwo żony. Czy ma z tym coś wspólnego?

„- Jakoś mnie to nie dziwi – odparła druga dziewczyna. Kim one były? – Wcześniej czy później musiała się zrobić taka jak ta nudna Becky. A ten jaj nowy chłopak? Wygląda jak statysta z tego serialu komediowego, IT Crowd.

Parsknęły śmiechem, a ja poczułam, że policzki mi płoną. Evie na moim miejscu wyszłaby z toalety i patrzyła, jak wychodzą zawstydzone i zastanawiają się, jak wiele usłyszała, lecz ja stałam jak słup soli.

- Jesteś poła – odezwała się trzecia. Jej głos brzmiał znajomo, choć nie mogłam sobie przypomnieć, kto to jest. – Mnie wydawał się miły.

- No tak, skoro, jest miły, to znaczy że jest idealny dla Evie, tak? – spytała ta druga. – Wyobrażasz ją sobie z kimś miłym, ubraną w fartuch i zajmującą się czwórką miłych dzieci? Bo ja nie. Zobaczysz, że rzuci go dla kogoś fajniejszego. Ludzie tacy jak Evie nie bujają się zbyt długo z nerdami.

- Myślę, że Becky dostanie go w spadku – powiedziała ta trzecia. – Słyszałam, że coś ich łączyło, zanim gość oszalał na punkcie E. No i pasują do siebie.”

Ten thriller to opowieść pełna sekretów i tajemnic. Opowieść o zazdrości, miłości, trudnych relacjach rodzinnych. Zakończenie jest zaskakujące i w zasadzie można powiedzieć, że książka kończy się happy endem. Takim trochę odwróconym, ale jednak. Polecam.

Jenny Blachurst zadebiutowała bardzo wciągającym thrillerem psychologicznym. Obecnie w Polsce ukazały się już jej cztery powieści.

Eve i Rebecca przyjaźniły się ze sobą od czasu studiów. Wiele udało im się razem przejść, a nie zawsze były to szczęśliwe chwile. Eve w dzieciństwie i młodości naprawdę wiele przeszła, jednak nie o wszystkim mówiła przyjaciółce. Teraz nadszedł czas na ślub Eve. Niestety, kobieta w sukni ślubnej skoczyła z klifu. Dlaczego to zrobiła?

Miałam względem tej książki chyba za duże oczekiwania, biorąc pod uwagę poprzednie powieści autorki. Ta okazała się dla mnie za bardzo przewidywalna. Już na długo przed tym, nim autorka to zdradziła, odkryłam dwa kluczowe elementy fabuły i to przeszkodziło mi w cieszeniu się niedopowiedzeniami.

Zapoznałam się do tej pory z wszystkimi czterema thrillerami Jenny Blackhurst. Ten w moim odczuciu jest najbardziej przewidywalny. Nie oznacza to jednak, że Wam tak szybko też uda się poukładać brakujące elementy układanki. Może zakończenie będzie dla Was wielką niespodzianką.

,,Noc, kiedy umarła" Jenny Blackhurst to powieść, w której wydarzenia z przeszłości przeplatają się z tymi teraźniejszości, dnia ślubu, przed i po ślubie. Bohaterów jest mała ilość, więc nie sposób się w tym względzie zagubić.

Powiem wam, że to naprawdę fajny thriller psychologiczny. Czyta się go bardzo dobrze i z każdą kolejną stroną robi się ciekawiej. Co prawda od początku domyślałam się jak historia może się zakończyć (nie pomyliłam się), ale w zupełności nie odebrało mi to przyjemności z czytania. Co tu dużo mówić, autorka niczym mnie nie zaskoczyła (chyba czytam za dużo takich książek :D), ale dostarczyła mi ciekawych wrażeń i fajnie spędzonego czasu.

Podobało mi się i jestem ciekawa innych powieści Jenny Blackhurst. Zwłaszcza, że ma takie lekkie pióro i potrafi czytelnika przyciągnąć do siebie, zaciekawić, wzbudzić napięcie już od pierwszych stron. Ta książka jest wręcz nieodkładala. Wciąga, zapewnia dużo emocji i zdecydowanie ma w sobie to "coś". Mi bardzo się podobało i śmiało mogę polecić. :)

Przyjaźń to piękna więź łącząca dwójkę ludzi. Czasem może narodzić się z czystego przypadku, innym razem rodzi się latami i dojrzewa. Dobrze jest mieć przyjaciela, któremu można zaufać i powierzyć swoje najgłębsze tajemnice. Jednak – czy mimo wszelkich chęci – jesteśmy w stanie otworzyć się przed kimś do końca? Czy możemy z czystym sumieniem powiedzieć o kimś, że go znamy? A może są jakieś mroczne sekrety, z których obecności sprawy sobie nie zdajemy?

„Noc, kiedy umarła” to książka, która krótko mówiąc dała mi popalić. Żeby w pełni wyrazić swoją obiektywną opinię na jej temat musiałam doczytać ją do końca i dać sobie chwilę na poukładanie treści. Początkowo książka ani mnie za bardzo nie wciągała, ani mi się nie podobała. Dopiero mniej więcej w połowie, zaczęłam się coraz bardziej nią interesować.

Tematem fabuły jest samobójstwo młodej kobiety, która w dniu swojego ślubu w białej sukni rzuca się z klifu. Już samo to może być szokujące – panna młoda powinna być szczęśliwa, przecież właśnie wydarzyła się najpiękniejsza chwila w jej życiu. Czemu zatem młoda kobieta tego pięknego życia u boku męża się pozbawia?

W toku akcji napotykamy na kolejne wspomnienia z przeszłości Evie i to jest ten moment, kiedy ze strony na stronę robi się coraz ciekawiej. Przyglądamy się jej dzieciństwu w bogatym dworze, jej relacjom z ojcem i chorą matką. Poznajemy problemy, z jakimi się borykała i odkrywamy coraz bardziej niezwykłą naturę tej charakternej dziewczyny. Poznajemy jej przyjaciółkę od serca, przyjaciółkę, która była w stanie dla szczęścia tej drugiej zrezygnować z miłości i szczęścia własnego. Czyż to nie prawdziwa przyjaźń? Czy Ty był(a)byś w stanie poświęcić się tak dla drugiej osoby?

Ta historia to thriller, jednak nie krwisty i mroczny, a taki, w którym akcja toczy się dość spokojnie, leniwie wręcz. Świetny, lekki styl autorki sprawia, że książkę czyta się szybko i można się przy niej zrelaksować. Jednak nie dajcie się zwieść – pod tą pozorną kołderką małostkowości ukrywa się ogrom psychologicznych uwarunkowań, wpływających na postępowanie bohaterów. I tak naprawdę dopiero na sam koniec jesteśmy w stanie obiektywnie zastanowić się nad ich postępowaniem i próbą osądzenia go. Być może zakończenie nie jest nieprzewidywalne. Być może są etapy, gdy podejrzewamy jak mogło być i co mogło się zadziać. Ale warto pamiętać, że książki mają też ukryte drugie dno, trzeba chcieć je dostrzec i gdy wejdzie się głębiej w naturę ludzką, w motywację, można bardzo dużo dostrzec. Tylko trzeba chcieć.

[Adres usunięty]

Evie miała kochającego narzeczonego i najlepszą przyjaciółkę, która znała ją jak nikt inny. Jednak w dniu swojego ślubu kobieta postanowiła rzucić się z klifu do morza. Poszukiwania nie przyniosły żadnego rezultatu i ciała panny młodej nie udało się odnaleźć. Richard Bradley - Mąż Evie, nie wierzy, że jego ukochana popełniła samobójstwo. Stara się sam dojść do prawdy. Pomaga mu w tym ich wspólna przyjaciółka - Rebecca Thompson. Jako jedyna jest pewna, że Evie zginęła i doskonale wie dlaczego przyjaciółka postanowiła skoczyć. Nie może jednak zdradzić tego nikomu. Nie traci tej pewności nawet wtedy, kiedy otrzymuje wiadomość o treści: MOGŁAŚ MNIE URATOWAĆ.

To moje pierwsze spotkanie z autorką, choć na swojej półce mam jej dwie inne książki. Tym bardziej jestem ich teraz ciekawa. "Noc, kiedy umarła" jest lekturą, która w zasadzie czyta się sama. Krótkie rozdziały sprawiają, że płynnie przechodzimy od jednej zagadki do drugiej. Pomysł na fabułę jest ciekawy. Prosta, nie zagmatwana historia, zawierająca kilka zwrotów akcji i tajemnice do rozwiązania. W pewnym momencie książka stała się przewidywalna, lecz kompletnie mi to nie przeszkadzało. Narracja poprowadzona jest głównie z perspektywy Evie i Becky. Dwie przyjaciółki o totalnie odmiennych charakterach. Evie, dziewczyna z bogatego domu, lubiana przez wszystkich, pewna siebie, choć skrzywdzona przez los. Becky natomiast, to cicha myszka, która dla innych była niewidzialna i wciąż żyła w cieniu swej najlepszej przyjaciółki. Poznajemy historię ich życia zanim się poznały. Każda dorastała w zupełnie innym środowisku. Połączyła je wielka przyjaźń. Ale czy na pewno była ona prawdziwa? Nie jest to thriller z serii tych mrożących krew w żyłach, ale przypadł mi do gustu. W najbliższym czasie planuję zapoznać się z kolejnym tytułem od autorki.

„Nie pozwól, by ktokolwiek mówił Ci, ile jesteś warta. Sama musisz to odkryć”, czyli thriller psychologiczny Jenny Blackhurst.

Noc, kiedy umarła to thriller Jenny Blackhurst i moje pierwsze spotkanie z autorką, która na swoim koncie ma już kilka powieści. Z serią thrillerów psychologicznych wydawnictwa Albatros spotkałam się przy okazji Za zamkniętymi drzwiami, Zabójca z sąsiedztwa czy też Dziewczyny, które zabiły Chloe i jak na razie żadna z tych książek mnie nie zaskoczyła czymś nowym. Czy z Noc, kiedy umarła będzie podobnie?

Tej nocy stała na klifie i patrzyła w dół, na fale tak jak dziesiątki razy wcześniej. Ale tym razem było inaczej – miała na sobie suknię ślubną, na rozwianych blond włosach welon i… tym razem skoczyła. Świadkowie stali na tyle blisko, że wszystko widzieli, nie zdążyli jednak jej zatrzymać. Policja prowadziła poszukiwania – bez skutku. Evie Bradley przepadła, a jej ciało zmyły fale morza. I tylko jedna osoba wie dlaczego. Jej najlepsza przyjaciółka, Rebecca. Miesiąc po tej tragedii zdruzgotana Rebecca dostaje wiadomość: Mogłaś mnie uratować. Ale umarli nie mówią ani nie piszą… Kto więc wciąga Rebeccę i męża Evie, Richarda, w chorą grę oskarżeń i iluzji? I, na litość boską dlaczego?

Autorka swoim stylem przypomina mi B. A. Paris, która nawet napisała polecajkę o książce, że jest to „wyjątkowy thriller z porażającym zakończeniem”. Fani mrocznych thrillerów podobno będą zachwyceni. Cóż, jako fanka thrillerów i osoba, która czyta ich bardzo dużo, muszę przyznać, że do zachwytu mi daleko. Jeśli szukacie lektury na jeden wieczór, która nie będzie wymagała większego zaangażowania z waszej strony to Noc, kiedy umarła będzie dobrą lekturą. Natomiast jeśli tak jak ja jesteś osobą, która pochłania thrillery to raczej książka Blackhurst Cię nie zachwyci.

Praktycznie od samego początku wiemy, jak ta historia się skończy. Rodzinnych tajemnic owszem jest wiele, ale kiedy jedna się wyjaśni, to autorka wrzuca kolejne. Do pewnego momentu jest to do przełknięcia, ale im więcej takich zagrań tym zaczyna to irytować. Im dalej tym autorka coraz więcej zdradza, psując tym samym zakończenie. Bohaterowie są nijacy i zupełnie im nie kibicowałam.

Noc, kiedy umarła to thriller dla osób, które albo dopiero zaczynają przygodę z tym gatunkiem, albo dla tych, którzy nie czytają takich książek. Dla reszty będzie to mdła, pozbawiona zaskoczenia i momentami irytująca książka. Jedna z tych książek, które się przeczytało i szybko się o niej zapomni.

W dniu swojego ślubu Evie Bradley skacze z klifu do morza. Brak ciała, jak i powodów, dla których świeżo upieczona panna młoda miałaby chcieć zakończyć swój żywot. Jedną osobą, która zna przyczynę desperackiego działania kobiety jest Rebecca Thompson – jej najbliższa przyjaciółka. Wkrótce Becky otrzymuje tajemnicze wiadomości, których adresatką jest Evie. Czy samobójczyni aby na pewno umarła?

Narracja w książce w większości prowadzona jest z perspektywy dwóch osób – Evie i Rebbeccy. To pozwala od podszewki poznać przeszłość każdej z osobna. „Noc, kiedy umarła” przepełniona jest skomplikowanymi, niekiedy patologicznymi relacjami międzyludzkimi. Zrozpaczony, gotów wszystko wybaczyć Richard, matka cierpiąca na chorobę afektywną dwubiegunową, apodyktyczny ojciec, rozpieszczona Evie i żyjąca w jej cieniu Becky. Każda z postaci ma swoją mroczną stronę i tajemnice, które stopniowo są nam ujawniane. Jednak autorka balansuje na cienkiej granicy pomiędzy trzymaniem czytelnika w napięciu, a robieniem z niego głupka. Dowiadujemy się, że bohaterka umarła, po czym dostajemy wskazówkę, że jednak żyje, ponownie spotykamy się z twierdzeniem, że pożegnała się z życiem i tak w kółko…

Wobec tej pozycji miałam zbyt surowe wymagania. Było to moje pierwsze spotkanie z tą autorką, więc zupełnie nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać. Po blurbie liczyłam na głębszą analizę psychologiczną ze szczególnym uwzględnieniem zagadnienia dotyczącego samobójstwa. W książce owszem – zostają poruszone trudne tematy, ale potraktowane są zbyt powierzchownie i płytko.

Z pewnością „noc, kiedy umarła” zadowoli niejednego czytelnika. Jednak tylko wtedy, kiedy szuka ON niewymagającej, intrygującej lektury na jeden wieczór. W takiej więc kategorii dokonałam oceny tej pozycji. Po poprzednie, jak i następne książki z pewnością sięgnę, jednak dopiero w momencie, kiedy zapragnę odpoczynku i odmóżdżenia.

Ginie Evie, w dzień swojego ślubu rzuca się z klifu. Nie ma ciała, trudno mówić o świadkach. Jest mąż. Jest ojciec. I jest Rebecca, przyjaciółka ofiary. To ona początkowo opowiada historię zaginionej, choć z tego kto i co opowiada po jakimś czasie robi się bałagan. W rozdziałach przeplata się czas po wypadku, z życiem przyjaciółek od czasów szkolnych, w których się poznały. Cała ta historia zdaje się być baaardzo tajemnicza. Czy ktoś w ogóle znał prawdziwą Evie? Czy ktoś w tej historii w ogóle wie kim jest?

Mamy potencjał, dla mnie zabrakło mocy. Bez wątpienia jest mnóstwo niewiadomych. Co strona, to jakaś zagadka, kolejne niedomówienie. Ale dlaczego ja mam wrażenie, że trochę to na siłę? Czytelnik jest wodzony ciągle za nos. I pomimo tych plusów, ja się nie polubiłam ze stylem autorki. Przez 1/3 książki, w ogóle nie byłam do niej przekonana. Później było trochę lepiej ale to zbyt mało aby napisać, że historia mnie uwiodła.

Lubię chaos w książce, to zbieranie wątków, rozwikłanie zagadek ale tu jest dla mnie coś nie tak... Historia mnie nie wciągnęła, nie było tego fajnego napięcia, wyczekiwania. Dla mnie jest  wymuszona i oczywista choć achów i ochów już sporo zalało IG. Ale napiszę jak zawsze, czytajcie, poznawajcie, oceniajcie sami, tylko proszę, nie piszcie później, że was zaskoczyło zakończenie 🙈

I jeszcze na koniec... mam nieodparte wrażenie, że gdzieś już tę historię czytałam 🤷‍♀️

To już moje trzecie spotkanie z twórczością autorki Jenny Blackhusrt. Każda książka inna, na swój sposób i wywołujące odmienne emocje. Po ostatnio mało satysfakcjonującej lekturze, nie miałam wygórowanych oczekiwań. Miałam jedynie ochotę na książkę, która będzie w stanie mnie zaciekawić od początku do końca.

Muszę przyznać, że tym razem tak było. Autorka żonglowała między romansem, a thrillerem psychologicznym, co zdecydowanie mi się spodobało. Mamy czasowe przeskoki, więc krok po kroku dowiadujemy się, co takiego się wydarzyło, że jedna z głównych bohaterek posunęła się do tak tragicznego czynu.

Historia nie jest może, czymś nowym i odkrywczym ale czytało mi się to naprawdę dobrze. Potwierdzi to fakt, że potrzebowałam jednego południa, aby ją skończyć. Mimo, swojej przewidywalności, byłam tak ciekawa co się wydarzy na końcu, że nie chciałam jej odkładać ani na moment. Zakończenie w żaden sposób mnie nie zaskoczyło, ale też nie rozczarowało. Wpasowało się idealnie w całość. Ciekawie skonstruowani bohaterowie jak i relacje między nimi są plusem historii.

,,Noc, kiedy umarła" to książka, którą czytałam z ogromną przyjemnością, bez krzty nudy i na pewno wciągająca od pierwszych stron. Jeśli szukacie dobrej rozrywki na jesienny wieczór, polecam sięgnąć po wrześniową nowość od Wydawnictwa Albatros.