Nigdy nie jest za późno na siebie

Izabela Zeiske. Pewnie niektórzy z Was, tak jak i ja, znają ją z programu telewizyjnego. To, według mnie, pozytywna i tryskająca humorem kobieta, dlatego wiedziona ciekawością, sięgnęłam po książkę inspirowaną jej życiem.

„Nigdy nie jest za późno na siebie” to historia napisana lekkim stylem, z ogromną dozą humoru i dystansem do siebie.

Wciągnęła mnie od pierwszych stron i bardzo miło spędziłam z nią czas.

Naszą bohaterkę poznajemy kiedy przechodzi udar, co ma na nią ogromny wpływ i popycha do wprowadzenia zmian w życiu. Nie chce powolnej egzystencji, jaką często prowadzą osoby w wieku emerytalnym. Chce czerpać z życia ile się da i tego samego chce dla Zdzisława. Chce podróżować, cieszyć się sek&em i czuć, że to nie koniec, że ma jeszcze wiele przed sobą. Kocha męża i chce go rozruszać, aby nie spędzał godzin w swoim ulubionym fotelu z książką. Tylko czy on tego chce i czy będzie w stanie dotrzymać kroku tej swojej nowej żonie?

„Nigdy nie jest za późno na siebie” to historia która bawi, wzrusza i dostarcza rozrywki. Ogromnie podobało mi się podejście Belli do życia oraz jej energia i optymizm. Ta chęć smakowania życia i oddawania się pasjom.

Czekam na kontynuację.

Izabela Zeiske napisała powieść swojego życia. Książkę, której fabuła inspirowana jest życiem jej autorki. Choć nie jest to (auto)biografia, to mocno czerpie z życiowego doświadczenia Pani Izy. Doświadczenia, którym dziś dzieli się z nami, dając nam wiele radości płynącej z odkrywania historii zapisanej na kartach książki „Nigdy nie jest za późno na siebie”.

Sięgając po tę powieść, wkraczamy do świata przykładnej żony, matki, przyjaciółki. Bo taka właśnie jest Iza, czyli Bella, kobieta, która czerpie radość z życia, a swym szczęściem dzieli się ze swoimi bliskimi – dziećmi, mężem i … nami czytelnikami. Choć pewnego dnia Iza uświadamia sobie, że jej życie jest odzwierciedleniem życia jej matki. Czy dobrze to, czy źle? Wie to tylko Bella i każdy, kto pozna historię ukazaną w tej książce.

Bez wątpienia „Nigdy nie jest za późno na siebie” to historia o życiu, które Izabela chce chwytać z całą mocą. Zwłaszcza że udar, który przeszła uświadamia jej, że najwyższy czas wyjść z życiowego marazmu, by czerpać z życia całymi garściami – mocniej, bardziej, intensywniej, lepiej.

Czy zatem historia, którą poznajemy w tej książce, może być dla nas natchnieniem? Oczywiście, że tak! Czy historia głównej bohaterki, to samo życie? Ależ oczywiście! Zatem jeśli uwielbiacie poznawać historie innych ludzi, to koniecznie sięgnijcie po książkę „Nigdy nie jest za późno na siebie”. Dzięki niej możecie przekonać się jak, smakuje prawdziwe życie, jakie ma barwy i jak odkryć w sobie niespożyte pokłady radości z życia, które nabiera barw, gdy oddajemy się swym marzeniom i pasji. Niech zatem ta książka obudzi w Was radość, którą dzieli się z nami Izabela Zeiske.

Koniecznie poznajcie świat Belli? Niech to zaproszenie będzie dla Was otwarciem się na nowe, lepsze… bo kto wie, co przyniesie Wam lektura tej książki? Jestem przekonany, że wiele dobrego bowiem czytanie to samo zdrowie.

Książka „Nigdy nie jest za późno na siebie” ukazała się nakładem Wydawnictwa Prószyński i S-ka

„Nigdy nie jest za późno na siebie” Izabela Zeiske.

Bella to kobieta w okolicach sześćdziesiątki, która właśnie przeszła udar. Nie poddając się sytuacji patrzy optymistycznie na świat.

Jej wsparciem od czterech dekad jest mąż Zdzisław oraz oddane i serdeczne przyjaciółki. Coś jednak pęka w sercu kobiety i postanawia ona nie poddawać się tak jednostajnie etapowi starzenia się.

Usilnie stara się zmienić nawyki swoje i męża. Wprowadza zmiany od sypialnianych pieleszy aż po sportowe upodobania.

Czy kobieta odnajdzie wspólny język z mężem ?

Czy wyjazd do Wenecji będzie przełomowy dla małżeństwa ?

Jak odnaleźć siebie na nowo ?

Ciepła i wesoła historia kobiety w średnim wieku. Widzimy rozterki bohaterki ale i odczuwamy jej ciągle pragnienie życia i miłości.

Bella to kolorowy ptak, marzy i dąży do czegoś. Jej mąż Zygmunt to mężczyzna stateczny i tradycjonalista pod każdym względem. Zastanawiamy się czy odnalezienie wspólnej drogi dającej obu radość i spełnienie jest tu możliwe?

Świetnie wykreowani bohaterowie przyciągają jak magnes. Przyjaciółki zachwycają i choć każda ma za sobą już spory bagaż doświadczeń kochają się niezmiennie.

Nie można nie wspomnieć o mamuni- Jadwiga 🥹🥹 Jedyna w swoim rodzaju. Prawdziwa kobieta, dama i znawczyni świata. Cięty język i swoje specyficzne spojrzenie na innych to piorun przy którym nie sposób się nie zatrzymać choć na chwile.

Podobało mi się, że książka dotyka tak wielu tematów. Rodzin wielodzietnych, adopcji, małżeństwa ze sporym stażem, przyjaźni ponad wszystko. To wszystko sprawia, że czytamy jednym tchem i pomimo sporej różnicy wieku (bohaterowie-czytelnik) nie czujemy aby to była jakaś odległa historia.

Pewne wątki zostały rozpoczęte a więc oczekujemy na kontynuację losów Belli i Zdzisława 💖💖💖

Na wstępie chciałabym podziękować @izazeiske i @proszynski za zaufanie i możliwości objęcia patronatem medialnym książki "Nigdy nie jest za późno na siebie". Jest debiutancka powieść Pani Izy, którą możecie znać z programu Googlebox. Jak wiecie bardzo lubię poznawać nowych pisarzy, tym bardziej nie mogłam przejść obejmie obok tego tytułu, dodatkowo książka jest inspirowana życiem autorki, co jeszcze bardziej skłoniło mnie do lektury tej niesamowicie życiowej historii. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się w zawrotnym tempie, ja pochłonęłam ją w jedno popołudnie i nie odłożyłam póki nie przeczytałam ostatniego zdania. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i dobrze poprowadzona, natomiast bohaterowie zostali naprawdę świetnie wykreowani. To postaci, które nie są idealne, mają swoje wady i zalety, tak jak my popełniają błędy, postępują pod wpływem emocji, chwili dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne bolączki i dylematy moralne. Na kartach powieści mogłam lepiej poznać Izę, jej myśli, odczucia, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć jej postępowanie oraz decyzję. Istotną rolę w tej historii odgrywają również jej bliscy - mąż, dzieci oraz przyjaciółki, wprowadzają oni tutaj wiele zamieszania, a tym samym sporo emocji i wrażeń. Główna bohaterka od pierwszych chwil zaskarbiła sobie moją sympatię. Oj chciałabym mieć tyle werwy. będąc w jej wieku. Jedna chwila, jedno wydarzenie - udar - sprawia, za Iza postanawia zmienić swój tryb życia. Kobieta zaczyna żyć pełną piersią, decyduje się na rzeczy, o których wcześniej nawet nie myślała. We wszystkich tych poczynaniach towarzyszą jej mąż i przyjaciółki, które zawsze służą radą. Muszę przyznać, że niektóre rozmowy kobiet sprawiły, że wielokrotnie ma mojej twarzy pojawiał się uśmiech, a tematy przez nie poruszane często w tym wieku uznawane są już za tak zwane "tabu". Niemniej jednak w tej opowieści momenty pełne humoru, radości idealnie równoważą się z tymi bardziej smutnymi oraz trudnymi, tworząc idealną i mocno życiową całość. Pani Iza w swojej powieści porusza wiele ważnych oraz ponadczasowych kwestii, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas. Autorka na przykładzie swoich bohaterów pokazuje, że emeryci również mogą wieść interesujące, pełne wrażeń i przygód życie. Pani Iza dzieląc się swoimi przeżyciami i "ubierając w nie" swoją bohaterkę udowadnia, że nigdy nie jest za późno na siebie, a zmian w naszym życiu możemy dokonać w każdym jego momencie. Należy cieszyć się i celebrować dzisiejszy dzień, bo nie wiadomo czy nadejdzie jakieś jutro. Natomiast zakończenie tej książki pozostawiło mnie z mocno bijącym serce i sporą ilością pytań bez odpowiedzi. Nie mogę się już doczekać dalszych losów bohaterów, bo już wiem, że z nimi z pewnością nie będę narzekała na nudę! "Nigdy nie jest za późno na siebie" to emocjonująca, miejscami poruszająca i okraszona dobrym humorem historia pełna życiowych mądrości, doświadczeń i prawd o poszukiwaniu siebie, spełnianiu marzeń oraz przyjaźni i miłości, która zdecydowanie skłania do refleksji. Polecam!

Izabela Zeiske w swojej debiutanckiej książce "Nigdy nie jest za późno na siebie" udowodniła mi, że po sześćdziesiątce i przebytym udarze da się funkcjonować pełną parą. Czy emeryci mają prawo do szaleństwa? Czy raczej stworzeni są tylko do zabawy z wnukami? Oczywiście, że mają prawo do życia, tak jak chcą i nie możemy ich do niczego zmuszać. To jest ich czas, w którym mogą spełniać swoje niespełnione marzenia.

Przyznam szczerze, że program "Gogglebox" z udziałem autorki oglądałam tylko kilka razy. Jakoś nie było nam po drodze. Panią Izabelę zwaną w książce Bellą poznałam lepiej dzięki tej historii. Autorka opisuje swoje życie po przebytym udarze. Jest mamą, żoną, córką i najlepszą przyjaciółką. Jej synowie kochają ją ponad życie. Mąż Zdzisław kocha ją nadżycie, tylko czy podoła jej erotycznym zachcianką? Z przyjaciółkami spotyka się regularnie. Dziewczyny nie boją się rozmawiać na każdy temat. I to mi się bardzo podobało. Przyjaciółki sobie doradzały. Tylko czy każda ich porada była na wagę złota? Mogę wam z ręką na sercu powiedzieć, że Pan Zdzisiu ma bardzo oryginalną małżonkę. Po jej zachowaniu nigdy nie powiedziałabym, że jest po sześćdziesiątce. Belli nie da się nie lubić.

Przerażająca jest jej mamusia. Nie lubię ludzi, którzy non stop poprawiają innych i zawsze wiedzą najlepiej. Czy Bella wytrzyma ze swoją mamuśką?

Historię ukrytą na kartkach powieści "Nigdy nie jest za późno na siebie" przeczytałam jednym tchem.

Było zabawnie, smutno i miejscami przerażająco. Jeżeli chcecie zobaczyć, co robią ludzie po sześćdziesiątce, gdy ich dzieci wyfruną z gniazda, to przeczytajcie tę książkę. Nie jest gruba, więc śmiało dacie radę ją przeczytać w ciągu jednego dnia.

"Nigdy nie jest za późno na siebie" bawi i uczy. Z przyjemnością przeczytam kolejną książkę Izabeli Zeiske. Mam nadzieję, że tym razem autorka wspomni kilka słów o swoich udziałach w programach telewizyjnych.

Czy Pan Zdzisław, który jest typowym kanapowiczem podoła swojej zwariowanej żonie i spełni jej każdą zachciankę?

Czy Bella zrealizuje swoje wszystkie marzenia? Czy z kanapowiczki zmieni się w kobietę wampa? Po odpowiedzi na te i inne pytania odsyłam was do tej książki.

Warto ją przeczytać. Kto wie, może dzięki tej historii zaczniecie barwniej żyć. I może tak jak Bella ruszycie z kanap i po prostu zaczniecie żyć.

Muszę wam wspomnieć o okładce. Bardzo mi się podoba.