Nigdy nie jest za daleko

W ostatnim czasie coraz rzadziej, jednak lubię sięgać po książki obyczajowe z romansem w tle. Potrzebowałam czegoś lekkiego, dlatego zdecydowałam się na ten tytuł. Czy otrzymałam to, co chciałam?

'Od zawsze całą sobą chciałam każdemu udowadniać, że pieniądze są tylko środkiem, nie celem, a nie każdy cel można zrealizować dzięki bogactwu.'

Antonina ma własną firmę i właściwie wszystko, czego jej w życiu potrzeba. Żyje na wysokim poziomie i jest bardzo wymagająca. Do pełni szczęścia brakuje jej tylko mężczyzny. Czy podczas nietypowych wakacji odnajdzie tego, którego szuka? Czy okażą się one dla niej szczęśliwe?

Historia jest prosta i dość schematyczna. Główna bohaterka jest kobietą, która stara się odnaleźć samą siebie. Pomimo bogactwa nie jest próżna, ma swój honor i zaciekle go broni. Właśnie to sprawia, że decyduje się na wakacje inne niż zawsze. Nie wyleci do ciepłych krajów, spędzi je zupełnie inaczej. Pozna nowych ludzi i nieznaną kulturę. Dzięki tym wakacjom przewartościuje swoje życie i wyciągnie wnioski, do których nie doszłaby podczas codziennych luksusów.

'(...) nie powinno się oceniać spraw, których się nie rozumie. I nie poddawać ocenie tych, których nie ma możliwości zrozumieć.'

Lekka i niewymagająca lektura, przy której można miło i przyjemnie spędzić czas. Jeśli potrzebujecie prostej odskoczni to ten tytuł idealnie się wpasuje. Czyta się szybko i przyjemnie. Warto spędzić z nią popołudnie pod kocem i z kubkiem herbaty.

'Wciąż wracało do mnie to uczucie, jakiego doznałam, kiedy mnie pocałował, a moje ciało, zupełnie wbrew mnie, już po raz drugi reagowało na niego tym dziwnym bezwładem.'

Seria książek "Kobiety to czytają" jest zapewne znana wielu czytelnikom i to nie tylko płci żeńskiej. Wystarczy odkleić naklejeczkę (na szczęście łatwą do usunięcia) i już niejeden Pan z chęcią sięgnie po książkę z tej serii. Czytanie powieści wydawanych pod szyldem „Kobiety to czytają” jest jednak obarczone sporą dozą ryzyka. Zdarzyło mi się rozczarować kiepskim piórem albo infantylną fabułą. Dobrze, że taka seria jest, gdyż mam wrażenie, że Wydawnictwo Prószyński i spółka dało dzięki niej możliwość zaistnienia wielu damskim piórom, które w innych wydawnictwach przeszłyby bez echa. A tak wiele talentów zostało odkrytych oraz – na szczęście - kilka piór schowano głęboko do szuflady.

"Nigdy nie jest za daleko" to książka, którą początkowo zaliczyłam do kategorii niezbyt udanych uczestniczek tej serii. Oto Antonina – piękna i bogata właścicielka kilku salonów kosmetycznych w Krakowie. Niczego do szczęścia jej nie brakuje i to mnie od początku rozdrażniło. Wydawało się, że fabuła będzie nudna i przewidywalna. Ot księżniczka, która czeka na rycerza na białym koniu, a potem żyli długo i szczęśliwie. Otóż nic bardziej mylnego! Powiem Wam, że warto ten słodki początek przetrwać, aby poznać dalszy ciąg fabuły.

Akcja rozkręca się dzięki wyzwaniu rzuconemu przez przyjaciela domu, Szymona. Otóż proponuje ON Antoninie wyzwanie, polegające na wakacjach w Armenii. Nie ma to być jednak bogaty kurort, a dom zaprzyjaźnionych Ormian, którzy pokażą dziewczynie, co znaczy prawdziwe armeńskie życie.

Od tej chwili przepadłam. Losy Antoniny mnie zauroczyły, a sama bohaterka zyskała wiele w moich oczach. Żeby nie było - nie jest to literatura wysokich lotów, ale na pewno warto poczytać o tym jak wygląda życie w dalekiej Armenii. Do tego wszystkiego autorka zaskoczyła mnie rodzinną tajemnicą i świetnym zakończeniem, czym spowodowała, że powieść w moim osobistym rankingu poszybowała ... no może nie na szczyt, ale na pewno dość wysoko.

Na zakończenie chciałabym podkreślić jeszcze jeden aspekt powieści. Otóż autorka ma bardzo zgrabne poczucie humoru, które z łatwością przelewa na kartki papieru. Nie jest to taki humor wprost (jak np. w książkach Olgi Rudnickiej, przy lekturze których rechoczę jak żaba w stawie), ale podczas czytania uśmiech nie schodził z mojej twarzy. Uczłowieczanie Jagody i jej bezpośrednie wypowiedzi, rozmowy z Kastorem i wiele dialogów prowadzonych np. z Dawidem czy też innymi mieszkańcami Armenii rodziły uśmiech na mojej twarzy, który jest tak potrzebny w dzisiejszych czasach.

Polecam „Nigdy nie jest za daleko” każdemu, kto ma ochotę na chwilę oddechu.