Nieznane losy autorów lektur szkolnych. Wstydliwe tajemnice mistrzów pióra

Druga część cyklu o tajemniczym życiu autorów lektur szkolnych, porwała mnie od początku. Ale muszę się przyznać, że z niecierpliwością wypatrywałam kolejnej dozy głęboko skrywanych tajemnic i ciekawostek.

Biografowie naszych ulubionych pisarzy musieli się naprawdę napracować, by ukryć tak sensacyjne, momentami wręcz bulwersujące wydarzenia z ich życia.

Sławomir Koper odkrywa te tajemnice, jednocześnie dość dokładnie opisując normy obyczajowe i tło polityczne dla tych wydarzeń. Dzięki temu łatwiej jest zrozumieć, że to, co dziś jest dla nas normą i niczym nadzwyczajnym, wtedy trąciło skandalem obyczajowym i stawało się gwoździem do przysłowiowej trumny danego pisarza...

Nie będę pisać, który rozdział najbardziej, a który najmniej przypadł mi do gustu. Dla każdego czytelnika to będzie bardzo subiektywny wybór, kierowany niejednokrotnie sympatią do danej postaci.

Książkę czyta się fenomenalnie, wciąga, intryguje i bardzo zaskakuje. A to jest to, co lubię najbardziej.

Każdy, kto sięgnie po tę książkę znajdzie w niej coś dla siebie i mam nadzieję, że poczuje się usatysfakcjonowany. Na końcu znajdziecie przypisy i dość obszerną bibliografię, dzięki której można poznać i sięgnąć po inne ciekawe historie związane z naszymi literatami.

Tak jak przy poprzedniej części* świetnym pomysłem jest karykatura i autograf bohatera, o którym będzie mowa. Nie brakuje również sarkastycznych grafik, które zabawnie opisują dane wydarzenie.

Osobiście nie mogę się doczekać dalszych tomów...

"Nieznane losy autorów lektur szkolnych" Sławomir Koper

W kolejnej swojej książce o autorach lektur szkolnych Sławomir Koper pokazuje jak tak na prawdę żyły złote postacie polskiej literatury. Na co dzień wykonywali zwykłe zawody: byli nauczycielami, czy też urzędnikami. Jednak nie wszyscy. Ich życie w wielu przypadkach było barwne i zawierało liczne epizody nie świadczące o porządności pisarzy, ale o ich rozwiązłości. W książce zapoznamy się [Adres usunięty]. z tajemnicami życia Władysława Reymonta, finansami i sytuacją majątkową Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej oraz perwersjach Brunona Schulza, których nie mógł pojąć ówczesny Drohobycz.

I tu zaczynają się schody... książkę czytało mi się bardzo szybko, język autora był bardzo przystępny dla czytelnika, ale kiedy większość historii przedstawionych jako "wstydliwe tajemnice mistrzów pióra" są wątkami romantycznymi i małżeńskimi to od razu tracimy zapał do tej książki, bo jak wspomniałem w recenzji pierwszej książki z tej serii "co za dużo to nie zdrowo". Podsumowując książkę polecam na własną odpowiedzialność.

⭐6/10

Recenzja powstała we współpracy z @wydawnictwo_fronda - dziękuję za książkę