Niezauważalna

Po przeczytaniu tej powieści zadaję sobie pytanie kto tak naprawdę jest jej targetem? Pamiętam jakie książki czytałam będąc nastolatką, czy też młodą studentką i jestem przekonana, że "Niezauważalna" nijak nie wpasowałaby się w mój gust. Czy jestem wyjątkiem? Patrząc po komentarzach innych czytelników zdania są podzielone. Dla mnie powieść Sedgwicka była niczym innym niż nudnym, przefilozofowanym i naciąganym utworem, którego jedyną zaletą był talent pisarski autora. Książka ta jest tak niewiarygodna, że spokojnie można ją zaliczyć do kanonu fantasy a samemu autorowi nie udało się do mnie dotrzeć. "Niezauważalna" to studium zbiegu okoliczności i przypadku, które oprócz kilku ciekawostek jest zawiłym, przerysowanym pseudonaukowym bełkotem.

Niewidoma nastolatka z Wielkiej Brytanii, Laureth, od ponad tygodnia nie ma wieści od swojego ojca. Jest przekonana, że wybrał się w podróż po Europie w poszukiwaniu inspiracji do swojej nowej powieści. Pewnego dnia w jego skrzynce mailowej, którą dziewczyna się opiekuje, odkrywa wiadomość od mieszkańca Nowego Yorku, który znalazł jeden z dzienników pisarza i za opłatą jest w stanie zwrócić go właścicielowi. Laureth podając się za swojego ojca umawia się ze znalazcą dziennika i postanawia na własną rękę udać się do Stanów Zjednoczonych. W podróży pomóc ma jej 7-letni braciszek Benjamin.

Tu się zaczyna się nasza opowieść fantasy. Podróż 16-letniej dziewczyny z kontynentu na kontynent

wraz z niespełna 7-letnim braciszkiem, która nikogo nie dziwi ani zaskakuje. Ale zacznijmy od początku. Po pierwsze : gdzie są rodzice dziewczyny? Matka na pytanie dzieci odpowiada, że ojciec gdzieś podróżuje i kiedyś się odezwie i zamiast pocieszyć zdenerwowaną córkę zadziera kiecę i zostawia dzieci bez opieki samej jadąc na imprezę do innego miasta. Ojciec za to, w pogoni za pisarską weną, totalnie zapomniał o swoich tak uwielbianych pociechach. Zauważyłam, że wydawnictwo YA! ma słabość do sylwetek patologicznych rodziców.

Idźmy dalej. Laureth, jak na szesnastolatkę przystało, zachowuje się skrajnie nieodpowiedzialnie. Używa karty kredytowej swojej rodzicielki by kupić bilety do Stanów Zjednoczonych. Na lotnisku nie dość, że udaje jej się ukryć własną ślepotę, to jeszcze bez problemów wywozi nieletniego braciszka z kraju. To się jeszcze mogło udać, Brytyjczycy raczej nie mają nic przeciwko opuszczaniu kraju przez swoich obywateli, i tak jest przeludniony.

Najbardziej zdziwił mnie fakt, że Urząd Imigracyjny na lotnisku w Nowym Yorku również nie zauważył nic podejrzanego w dwójce nieletnich. Wpływ na to miał zapewne dar posiadany przez Benjamina- talent do psucia urządzeń elektrycznych w wyniku bezpośredniego kontaktu.

Reszta potoczyła się jak z płatka. Za sprawą szczęśliwych zbiegów okoliczności dzieciom udało się wpaść na ślad ojca, pozyskać sojusznika i zamiast głodować na ulicach amerykańskiej metropolii mogli spokojnie zamieszkać w kilkugwiazdkowym hotelu, gdzie oczywiście nie wzbudzili większej sensacji.

Już po tym wstępie (jest to mniej więcej połowa książki) powinnam sobie darować i zabrać się za coś bardziej realistycznego. Jedynie notatki z dziennika ojca Laureth oraz sposób narracji, który sugerował nieoczekiwany zwrot akcji, sprawiły że czytałam dalej.

Kolejną rzeczą oprócz nierealnych bohaterów (autor zupełnie nie wie jak się zachowują i rozumują 16-letnie dziewczynki), która miała wpływ na mój odbiór powieści, był fakt braku pomysłu na fabułę. Mamy tutaj dwójkę dzieci, która poszukuje swojego ojca, a pomóc im w tym ma jego dziennik. Z początku notatki pisarza, zwróciły mają uwagę ze względu na ciekawostki i żartobliwy język jakim zostały napisane. Paradoks daty urodzin czy prawo Benforda to rzeczy, o których nie spodziewałam się przeczytać w książce dla młodzieży. Jednak im dalej w las tym więcej drzew a co za tym idzie i chaosu. W pewnym momencie notatki stały się niezrozumiałe, nudne i napisane zbyt naukowym językiem co raczej nie przyciąga uwagi nastolatków (jak widać części dorosłych też nie).

Cały czas miałam wrażenie, że brak fabuły autor stara się nam czym zrekompensować. Te starania było widać w każdym zdaniu. Aż kipiały wysiłkiem umysłowym, Sedgwick za wszelką cenę chciał uczynić ją głęboko filozoficzną, zadawał "wielkie" pytania nie zawracając sobie głowy udzieleniem odpowiedzi.

Jednym z nielicznych plusów tej książki jest przedstawienie czytelnikom sylwetki niewidomej głównej bohaterki- jest to spotykane niezwykle rzadko. W moim otoczeniu raczej nie spotykam osób niewidomych, co innego to telewizja czy internet. Jednak media te nie przybliżają nam ich sylwetek, mówią o problemie niezbyt wnikając w szczegóły. Dzięki Laureth wiem jak czują się osoby którym nie dane nigdy było oglądać otaczającego je świata. Autor w przystępny sposób przybliżył mi problemy z jakimi się borykają. Co ich drażni, czego oczekują od społeczeństwa. Za te fakty szczerze dziękuję.

To było moje pierwsze spotkanie z autorem dlatego postanowiłam go nie skreślać na samym wstępie. Tysiące czytelników, dobre komentarze i sporo wydanych książek muszą o czymś świadczyć. Być może właśnie ta książka nie była dla mnie, a inne mnie zachwycą czy wręcz powalą na kolana? By to sprawdzić muszę sięgnąć po kolejny tytuł. Tej powieści akurat nie polecam ale inne? Kto wie.

Laureth jest córką pisarza Jacka Peaka. Ojciec pojechał do Szwajcarii, gdzie ma robić research do nowej książki. Dziewczyna niepokoi się, bo tata się do niej nie odzywa, nie odbiera telefonów. Na dodatek na poczcie ojca, którą Laureth się zajmuje, pojawia się mail, w którym jakiś nieznajomy twierdzi, że znalazł notatnik pisarza. Problem polega na tym, że ojciec nigdy nie rozstaje się z notesem, a na dodatek zeszyt znajduje się... w Stanach, a nie w Europie. Czy to możliwe, że ojciec pojechał w zupełnie inne miejsce? A jeśli coś mu się stało? Matka Laureth nic nie robi sobie ze zniknięcia męża, co bardzo drażni dziewczynę. Nastolatka postanawia, że poszuka ojca na własną rękę.

Niezauważalna Marcusa Sedgwicka to powieść młodzieżowa, której główną bohaterką jest szesnastoletnia Laureth. Jest ona także narratorką książki. Laureth to zaradna dziewczyna, która mimo swojej niepełnosprawności jest samodzielna. Matka zachęca ją do podejmowania nowych wyzwań, dlatego gdy nastolatka nie otrzymuje od niej wsparcia w kwestii ojca, postanawia wziąć sprawy we własne ręce.

Laureth towarzyszy siedmioletni brat, który jest naprawdę rezolutnym i zdyscyplinowanym chłopcem. Aż zadziwiające, że ma tylko tyle lat. Rodzeństwo rusza w podróż do Stanów Zjednoczonych – samo! – by odszukać ojca. Laureth sądzi, że tata zaginął – nie odbiera telefonu, nie odpowiada na sms, nie mówił też, że zamierza wybrać się poza Europę. Dziewczyna martwi się o niego, dlatego postanawia rozpocząć własne śledztwo w tej sprawie.

W szukaniu ojca pomocny jest notatnik, który zgubił. Dzieci czytają jego fragmenty, otrzymując tym samym podpowiedzi. Idąc po nitce do kłębka, pojawiają się w miejscach, w których był lub miał być ich ojciec. Niestety, ciągle są krok za nim. Co takiego się wydarzyło, że znany pisarz nie daje znaku życia?

Zachwycające w pozycji jest to, jak doskonale radzi sobie szesnastoletnia Laureth. Przy drobnej pomocy brata, z którym rozumie się niemal bez słów, jest w stanie zrobić wszystko. Czasem czytelnik zapomina, że dziewczyna jest niewidoma. Pomysł na coś w stylu śledztwa jako głównego wątku powieści jest ciekawe. Nie mniej interesujące są też przemyślenia dotyczące zbiegów okoliczności, którymi interesuje się ojciec rodzeństwa. Fragmenty jego notesu są inne stylistycznie niż reszta tekstu. Dobrze, że zapisano je inną czcionką, dzięki temu łatwiej jest się połapać w narracji.

Niezauważalna to ciekawa książka, która potrafi trzymać w napięciu. To lektura dla młodzieży, ale i nieco starsi czytelnicy nie będą rozczarowani. Powieść porusza kwestie zbiegów okoliczności, pisarstwa, ale wątek śledztwa też jest bardzo ciekawy i wciągający. Trochę rozczarowuje zakończenie – dla mnie nieco mało widowiskowe, ale nie jest najgorzej. Jeśli szukacie książki młodzieżowej z niezłą fabułą, sięgnijcie śmiało po Niezauważalną.

Książka pt. "Niezauważalna" opowada o szesnastoletniej Laureth, która ma upośledzony wzrok i imię po składniku chemicznym szamponu. Pewnego dnia otrzymuje niepokojący e-mail, w którym Pan Michael Walker pisze, że znalazł Czarną Księgę (notatnik) jej ojca. Jack Peak był pisarzem, od dłuższego czasu interesowały go zbiegi okoliczności. Ale dlaczego notes znajdował się w Nowym Jorku? Przecież mężczyzna miał być w Szwajcarii! Laureth przeczuwa, że jej ojciec zaginął. Pod wpływem impulsu postanawia go odszukać. Uprowadza swojego młodszego brata Benjamina oraz pluszowego Stana (nie wronę - kruka!). W notesie znajduje wiele zagadek, ktorych z początku ani ona, ani brat nie rozumieją. Czy uda im się odnaleźć ojca?

Uwaga, spoiler! Książka na początku przyjemna, ale zwyczajna, bez żadnych zaskoczeń. Dopiero pod koniec, gdy wszystko się wyjaśnia, zaczyna się ciekawa akcja. Posiada kilka niedociągnięć typu "Zobaczę Nowy Jork, zobaczę tatę" - powiedziała niewidoma dziewczyna. Mimo wszystko warto ją przeczytać.

"Muszę udawać pewność siebie, bo inaczej, kiedy milknę, staję się niezauważalna."