#niewidzialna

Vicky Decker marzy tylko o tym, aby nie rzucać się w oczy i pozostać niezauważoną. Wpada w panikę przy najmniejszym kontakcie z ludźmi, jest chorobliwie nieśmiała i po tym, jak jej najlepsza przyjaciółka Jenna wyprowadziła się z miasta, nie zamienia z nikim ani słowa.

Observi jest duszą towarzystwa i nie waha się spełniać własnych marzeń. Zyskuje niesamowitą popularność na Instagramie, gdzie wrzuca swoje zdjęcia z imprez i dzieli się fantastycznymi przygodami.

Observi jest fikcyjną postacią stworzoną przez Vicky Decker i chociaż szybko staje się gwiazdą Internetu, jej twarz pozostaje w ukryciu, a tożsamość wciąż jest słodką tajemnicą Vicky. Im większe grono fanów zdobywa Observi, tym bardziej Vicky uświadamia sobie, że świat jest pełen ludzi, którzy, tak jak ona, są samotni i niezauważalni. Czy Vicky zdecyduje się wyjść z cienia i zacznie żyć naprawdę?

#niewidzialna zdołała przekonać mnie do siebie już samym opisem. Dziś, gdy każdy z nas spędza w Internecie mniejszą lub większą część swojego życia, bardzo łatwo jest zauważyć kontrast między prawdziwą rzeczywistością a tą wirtualną. Wielu ludzi, tak jak Vicky Decker, w momencie wzięcia do swojej dłoni smartphone'a, staje się zupełnie inną osobą. Ten temat jest mi bardzo bliski, więc z ogromną ciekawością sięgnęłam po #niewidzialną - powieść, która wpisuje się idealnie w tematy obecne w dzisiejszym świecie.

Jenna, najlepsza przyjaciółka Vicky, była jedyną osobą, która potrafiła wydobyć z Vicky choć odrobinę śmiałości i odnaleźć jej prawdziwą osobowość - nie tą Vicky, która panicznie boi się, że któryś nauczyciel wywoła jej nazwisko, a przerwy między lekcjami spędza w szkolnej toalecie, próbując zapanować nad zżerającym ją strachem. Vicky po wyprowadzce Jenny starała się niczym nie wyróżniać i stać się niezauważalną. Szczerze mówiąc, chociaż zachowanie Vicky było obrazem skrajnej obawy przed światem, w niektórych momentach potrafiłam odnaleźć tam siebie. Myślę, że jest to bohaterka, z którą każdy może się choć odrobinę identyfikować. W końcu nieraz miewamy watpliwości, jesteśmy przerażeni i chcemy tylko zamknąć się w czterech ścianach i przenieść do innej rzeczywistości... tej wirtualnej.

To właśnie robi Vicky Decker. Tworzy fikcyjne konto Observi na Instagramie, gdzie zaczyna zamieszczać przerobione w fotoshopie zdjęcia siebie samej w wymarzonych miejscach, z podziwianymi ludźmi - podczas lotu na Hipogryfie, na koncercie zespołu światowej sławy, na fotelu w The Ellen Show... Vicky kreuje postać, która jest jej zupełnym przeciwieństwem - otwarta, odważna i pełna życia. Observi po pewnym czasie udaje się zebrać wokół siebie społeczność ludzi, którzy tak jak ona czują się samotni i niechciani. Chociaż Vicky ma wrażenie, że jest ze swoim problemem zupełnie sama, okazuje się, że zarówno w Internecie, jak i w realnym świecie, otaczają ją osoby, które gotowe są ją zrozumieć. Są to nastolatkowie, których wielokrotnie mijała na korytarzu i którzy wydawali jej się szczęśliwi i spełnieni, a w rzeczywistości cierpieli w duchu. Vicky przekonała się, w jak wielki błąd wprowadziły ją pozory...

Na przykładzie Vicky można bliżej przyjrzeć się umysłowi osoby, która zaczyna zmagać się z depresją. Jej myśli są pełne sprzeczności: pragnie pozostać w cieniu, lecz chce, aby ktoś ją zauważył i zrozumiał; ogarnia ją przerażenie na samą myśl o kontakcie z innymi ludźmi, a jednocześnie ma dosyć samotności i potrzebuje zrozumienia. Nie może liczyć na swoją matkę, która dąży do zmienienia jej na wzór obrazu idealnej córki, który sama stworzyła we własnym umyśle. Brakuje jej też wsparcia ze strony ojca, który w każdej sytuacji konfliktowej podporządkowuje się matce. Jednym słowem, Vicky nie jest łatwo. Observi staje się dla niej odskocznią od codzienności; namiastką życia, które chciałaby prowadzić.

#niewidzialna okazała się naprawdę dobrą powieścią; jedną z tych, które, mimo że są całkiem krótkie i niezbyt ambitne, zostawiają w umyśle czytelnika coś więcej niż satysfakcję po skończeniu kolejnej książki. Przez akcję tej powieści mknęłam błyskawicznie, a w przerwach w czytaniu mój umysł wciąż przywoływał zdarzenia z książki. Nie mogłam się od niej oderwać!

Książka Sharon Huss Roat została napisana bardzo prostym i przyjemnym językiem, który będzie łatwy w odbiorze dla każdego. Styl nie odgrywa tutaj jednak dużej roli - najważniejsze jest przesłanie, jakie autorka próbuje przekazać na kartach powieści. Jest ono niezwykle mądre i daje do myślenia. Przysięgam, po lekturze tej książki będziecie w stanie spojrzeć na świat nieco inaczej i zaczniecie zauważać więcej. 

Podsumowując, #niewidzialna to powieść, którą powinien przeczytać każdy nastolatek, który na co dzień żyje pomiędzy światem rzeczywistym a tym wirtualnym. Ta książka może Was zmusić do zmiany sposobu myślenia i do zwrócenia większej uwagi na otaczających Was ludzi. To wszystko opakowane jest we wciągającą historię z wartką akcją. Polecam!

[Adres usunięty]

Zabierając się za powieść "#niewidzialna" byłam przekonana, że będzie to zwykła, lekka lektura dla młodzieży, która nie wniesie nic szczególnego do mojego życia. Mimo wszystko zdecydowałam się na jej przeczytanie dla rozrywki. Miałam nadzieję, że bardzo miło spędzę z nią czas i zapomnę o otaczającej mnie szarej rzeczywistości. Kompletnie nie spodziewałam się, że ta pozornie niezobowiązująca lektura może skrywać w sobie tyle życiowych wskazówek. Cieszę się, że coraz częściej książki skierowane do młodzieży poza dostarczaniem radości, uczą prawdziwego życia i ukazują w jaki sposób rozwiązywać pojawiające się na naszej drodze przeszkody i problemy. Jeśli zastanawiacie się co takiego urzekło mnie w tytule "#niewidzialna", zapraszam do zapoznania się z dalszą częścią recenzji, z której z pewnością się tego dowiecie.

W prawdziwym życiu Vicky Decker jest bardzo przeciętną i nierzucającą się w oczy dziewczyną. Jest wręcz chorobliwie nieśmiała i nie potrafi nawiązywać kontaktów z nowymi osobami. Bohaterka czuje się okropnie samotna, tym bardziej, że jej najlepsza przyjaciółka Jenna niedawno się przeprowadziła, a ich kontakt z dnia na dzień zaczyna się osłabiać. Bohaterka tworzy fikcyjne konto na Instagramie - z jednej strony czuje się anonimowa, z drugiej odnajduje w internecie bratnie dusze i zauważa, że nie tylko ona zmaga się z samotnością. Jej profil zyskuje coraz więcej obserwujących, wydaje się, że dosłownie wszyscy zaczynają mówić o @Observi, jednak nikt nie wie kim tak naprawdę jest ta szalona i rozrywkowa dziewczyna. Czy Vicky zdecyduje się ujawnić swoją tożsamość?

Fabuła książki może nie jest zbyt wymyślna i oryginalna - szczególnie na początku wydaje nam się, że "#niewidzialna" to kolejna głupiutka i niesamowicie nieprawdopodobna historia, jednak po przeczytaniu pierwszych kilkudziesięciu stron zaczyna docierać do nas, że pod całą tą otoczką żartów, autorka porusza bardzo ważne tematy, które dotyczą większej części młodych ludzi. Aby dostrzec coś więcej w tej powieści trzeba trochę głębiej pomyśleć o problemach opisanych przez Sharon Huss Roat, ale to tylko dodaje tej książce wartości i atrakcyjności. Historię Vicky Decker warto potraktować jako ważną życiową lekcję, a do tego wyciągnąć z niej wnioski i nie popełniać tych samych błędów co główna bohaterka.

Bohaterowie są przeciętnie wykreowani i poza głównymi cechami charakteru raczej nie jesteśmy w stanie ich lepiej poznać. Vicky jest postacią, która z jednej strony wzbudza naszą sympatię oraz całą masę współczucia, ale także mocno doprowadza nas do szaleństwa swoim nieporadnym zachowaniem. Czytając "#niewidzialna" wielokrotnie miałam ochotę potrząsnąć tą dziewczyną i zmusić ją do tego, aby się opanowała i przestała tak usilnie unikać ludzi. Całe szczęście było także mnóstwo momentów kiedy czułam pełne zrozumienie dla głównej bohaterki z uwagi na to, że sama zmagam się ze sporą nieśmiałością.

"#niewidzialna" porusza kilka ważnych kwestii i zwraca uwagę na problemy, które coraz częściej pojawiają się w życiu młodych ludzi. Przede wszystkim pozwala lepiej przyjrzeć się w jaki sposób działa Instagram i jak łatwo można wpaść w pułapkę ukazywanego za pomocą tego portalu "idealnego życia". Ludzie codziennie za pomocą tej aplikacji publikują miliony zdjęć udając przy tym osoby, którymi tak naprawdę nie są. Na Instagramie znajdziemy wiele profili, które uchodzą za idealne i perfekcyjne, jednak jestem pewna, że codzienność ludzi, którzy je prowadzą wcale nie wygląda tak kolorowo. Warto zastanowić się nad tym co sami publikujemy na tego typu portalach, a także spojrzeć z dystansem na to co widzimy u osób, które obserwujemy. Dodatkowo autorka dobrze oddaje myśli i uczucia głównej bohaterki, która zmaga się z chorobliwą nieśmiałością. Dzięki temu możemy lepiej zrozumieć takie osoby i obdarzyć je większą akceptacją i życzliwością. Z pewnością każdy z was zna kogoś kto boi się odzywać w towarzystwie i raczej unika większych skupisk ludzi - być może nawet sami walczycie z tym problemem. Myślę, że jest to dosyć powszechne zjawisko, dlatego cieszę się, że Sharon Huss Roat zwróciła na to uwagę.

Język, którym posługuje się autorka jest prosty i niesamowicie lekki, dzięki czemu powieść czyta się po prostu błyskawicznie. "#niewidzialna" to lektura, przy której skutecznie można się zrelaksować i zapomnieć o otaczającym nas świecie. Nie jestem pewna czy historia Vicky Decker na dłużej zostanie w mojej pamięci, ale na pewno nie żałuję czasu, który poświęciłam na jej poznanie. Czytając powieść stworzoną przez Sharon Huss Roat naprawdę spędziłam bardzo miło czas i kompletnie oderwałam się od rzeczywistości. Tego samego życzę wam i mam nadzieję, że to życzenie się spełni.

Myślę, że powieść Sharon Huss Roat trafi przede wszystkim do młodzieży i będzie przez nich pozytywnie odebrana. Możecie potraktować tę książkę jako czystą rozrywkę i nic więcej, ale jeśli macie ochotę warto rozważyć podczas czytania kilka kwestii. Pamiętajcie, że najważniejsze to pozostać sobą pomimo wszelkich przeciwności, które pojawiają się na waszej drodze. Mam nadzieję, że historia Vicky pomoże wam to zrozumieć i uwierzyć, że absolutnie każdy jest w jakiś sposób wyjątkowy.

Vicky jest nastolatką z fobią społeczną. Najprostsze rzeczy wywołują w niej atak paniki. Prezentacja przed całą klasą lub zwykłe przywitanie się z kimś graniczy z cudem, nie wspominając już o pójściu na imprezę czy wyjściu do kina. Po przeprowadzce do innego miasta swej jedynej przyjaciółki jeszcze bardziej zamyka się w sobie. Pod wpływem chwili zakłada konto na Instagramie. Jako „Observi” staje się popularna wśród milionów fanów. Dzięki magii photoshopa może przenieść się, gdzie tylko chce, bez potrzeby wychodzenia z pokoju.

Temat przewodni nie jest niczym nowym, w samym październiku czytałam książkę o innej nastolatce, tak samo stroniącej od ludzi i skrajnie nieśmiałej, dla której Internet okazał się odskocznią, w której mogła być anonimowa. Z drugiej strony ilu jest nastolatków, którzy utożsamiają się z takimi właśnie postaciami. Powieść jest nieco naciągana, infantylna i pompatyczna, ale mi to nie przeszkadzało. Całkowicie pochłonęła mnie ta historia.

Nie zabrakło wątku romantycznego, ale nie jest ON zbyt nachalny i przytłaczający, to raczej miłość platoniczna dwójki młodych ludzi, którzy dopiero poznają się nawzajem. Urocze, niewinne uczucie nie wpływa na komfort czytania, wręcz przeciwnie, sprawia, że powieść staje się piękniejsza.

Sama bohaterka czasami mnie irytowała do granic wytrzymałości. Fobia, fobią, ale zachowywała się jak rozkapryszona smarkula. Jej zachowanie było niedorzeczne, w każdym widziała wroga, miłe słowa odbierała jako atak. Równie niedorzeczne były jej myśli: „powiedz coś” lub „przestań mówić”, tak jakby nie mogła zapanować ani nad swoim ciałem, ani umysłem. Równie denerwująca była jej matka. Kto normalny zmusza swoje dziecko do pójścia na imprezę, mimo że widzi, iż jest ono introwertykiem, stroni od ludzi, a do tego właśnie ma atak paniki?

Podobał mi się motyw z kontem na Instagramie. Sama od jakieś czasu jestem przywiązana do tego portalu społecznościowego. W dobie dwudziestego pierwszego wieku Internet jest bardzo istotną rzeczą: skarbnicą wiedzy, źródłem rozrywki, narzędziem komunikacji między ludzkiej, ale trzeba znać umiar, ponieważ świat wirtualny nie może zastąpić nam świata rzeczywistego, a tak wielu młodych ludzi o tym zapomina. Co mają powiedzieć nasi rodzice i dziadkowie, którzy wychowywali się bez sieci i komputerów. Jak radzili sobie z fobią społeczną?

„#niewidzialna”, to lekka historia, przy której można odprężyć się po ciężkim dniu. Czasami bawi, czasami ściska za serce, jest ciekawa i szybko się ją czyta. Nie jest to płytka opowieść, o popularności w sieci, ale opowieść o głębokiej samotności i nieśmiałości, która blokuje normalne życie. Myślę, że będzie odpowiednia nie tylko dla nastolatków, ale również dla starszych czytelników. Z całą pewnością powinni przeczytać ją ci, którzy choć raz w życiu naśmiewali się z kogoś, tylko dlatego, że różnił się od nich samych. „#niewidzialna” może być podręcznikiem do nauki empatii. Polecam!

Jaką moc w dzisiejszych czasach mają media społecznościowe? Pozwalają nam poznawać ludzi z całego świata, dzielić się momentami z życia oraz po prostu dać się zauważyć. Zanotowane jest wiele negatywnych czynników, które sprawiają, że ludzkość uzależnia się od Instagrama, Facebooka czy Twittera, jednak niespecjalnie mówi się o ich pozytywnych stronach. Wszyscy wiemy, że są tam pokazywane nierzeczywiste kanony piękna i wiele gwiazd jest produktem agencji reklamowej. Jednak zastanawialiśmy się czasem, ilu samotnych ludzi szuka w nich kontaktu z drugim człowiekiem? Będąc nieśmiałym oraz wrażliwym ciężko jest się otworzyć i podejść do obcej osoby na ulicy. Napisanie do drugiej osoby na Twitterze nie wydaje się już takie ciężkie. Jednak czy jest to rzeczywista pomoc dla człowieka samotnego, czy tylko złudny moment, kiedy ktoś czuje się z kimś związany?

Książka #Niewidzialna Sharon Huss Roat okazała się dla mnie wielkim zaskoczeniem. Przez to nieszczęsne porównanie do Girl Online na okładce, spodziewałam się raczej płytkiej historii o zdobywaniu popularności w sieci. Jednak zamiast tego dostałam opowieść o wielkiej samotności i nieśmiałości, która, mimo że blokuje życie Vicky nie pozwalając jej nawiązywać kontaktów, sprawia, że tworzy źródło pomocy dla ludzi z podobnymi problemami.

Wszystko zaczęło się dość niefortunnie. Najlepsza przyjaciółka Vic wyprowadziła się do innego stanu. W przypadku, gdy całe życie ma się jednego przyjaciela, taki cios może zaboleć. Do tego główna bohaterka widzi, że Jen zaczyna nowe życie z popularnymi znajomymi, kiedy ona nadal jest zbyt wstydliwa by powiedzieć cześć do koleżanki z szafki obok. Wszystkie te wydarzenia sprawiają, że Vicky wymyśla Observi. Jednak nie tworzy tylko swojego popularnego alter ego, nie taki był jej zamysł. Wiedząc jakie to uczucie być samotnym, chciała dotrzeć do osób jej podobnych. W ten sposób dowiedziała się, że istnieją różne rodzaje samotności. Osoby, które na co dzień w szkole wydają się duszami towarzystwa, w zaciszu domu mogę cierpieć, a ich jedynym ratunkiem jest krótka rozmowa, która może wszystko zmienić.

Książka ukazuje drogę Vic przez zrozumienie swojego problemu, aż do momentu, kiedy postanawia sobie pomóc. Jest swoistym podręcznikiem dla nastolatków, którzy czują się w jakiś sposób odizolowani od otaczających ich ludzi, czy nawet rodziny. Jednak nie rzuca nam znanym frazesów typu: „wyjdź do ludzi”, „odważ się to zrobić” itp. Droga bohaterów tej książki wcale nie jest prosta i usłana różami. Jeśli chce się sobie pomóc, to należy o tę pomoc poprosić. Młode osoby odnajdą w niej wiele cennych porad, niezależnie od tego czy identyfikują się z przedstawionymi przypadkami osób, czy nie. Książka wręcz zachęca nas, by spojrzeć wokół siebie i zastanowić się co czują inni.

Jednak #niewidzialna to nie same porady i nauka empatyczności, przede wszystkim to ciekawa historia oraz wyraziści bohaterzy. Fabuła, choć typowa dla książek młodzieżowych, okazała się bardzo ciekawie i przede wszystkim realnie skonstruowana. Czytając kolejne rozdziały czujemy, że takie osoby mogłoby żyć w naszej szkole i otoczeniu. Jest to bardzo ważne w powieściach, które mają w jakiś sposób dotrzeć do młodego czytelnika.

Ciężko też nie wspomnieć o wątku romantycznym w dziele Sharon Huss Roat. Pierwsze słowo, które przychodzi mi na myśl, kiedy go wspominam, to uroczy. Jest to przykład, że każdy może znaleźć w swoim otoczeniu kogoś, kto jest w stanie cię zrozumieć. Nie trzeba nawet wychodzić ze swojej skorupy. Jeśli znajdziesz odpowiednią osobę, razem uda wam się zmienić siebie nawzajem. Jednak romans między bohaterami nie jest natarczywy oraz nie jest głównym wątkiem książki. Jest ON po prostu dodatkiem, który może być nadzieją dla ludzi, którzy poczują się jak Vic albo po prostu motorem, który sprawi, że akcja będzie dynamiczna i nie prostolinijna.

Jeśli więc macie ochotę przeczytać książkę, która będzie lekka, a jednocześnie z przesłaniem, to #niewidzialna od Sharon Huss Roat jest odpowiednim wyborem. Pozwoli wam przez kilka tygodni zamieszkać z Vicky i poznać, jak wygląda jej życie. Życie osoby samotnej, która nagle osiąga moc zmieniania życia innych. Przede wszystkim pozycja powinna spodobać się nastolatkom, jednak starszy czytelnik również nie powinien nudzić się przy zgłębianiu tej lektury.

Trzeba dobrze wyglądać, ale nie na tyle, by rzucać się w oczy. Być oryginalną, ale nie dziwną. Towarzyską, ale nie nachalnie. Modną, ale na swój sposób. Odzywać się, milczeć, nawiązywać kontakt, czekać na pierwszy ruch i cały czas… dbać o to, co myślą inni. Niektórzy tak sądzą, prawda? Pamiętam jeszcze czasy gimnazjum. I wiecie co… Nie wróciłabym tam za żadne skarby. Nigdy! A już na pewno nie w czasach Instagrama!

Vicky ma dwie wersje, offline i online. Pierwsza z nich jest nieśmiała, przerażona obecnością innych ludzi i swoją bezradnością. Najchętniej by znikła. Druga nie boi się pokazać w przedziwnych miejscach, zachowywać odważnie, wyciągać rękę do innych. Problem jest taki, że wersja online istnieje tylko na Instagramie. Czy te światy da się zupełnie oddzielić? Czy Vicky kiedykolwiek odważy się ujawnić swoją tożsamość?

Muszę przyznać, że ta książka zupełnie mnie zaskoczyła. Przede wszystkim pomysłem. Bo chociaż podwójna tożsamość internetowa nie jest niczym zaskakującym, nigdy dotąd nie czytałam książki, która by tak dobrze opowiadała o tym temacie. Autorka nie tylko przedstawiła nam bardzo interesującą historię, ale też poruszyła istotne problemy wieku dojrzewania. Nie poszła na skróty, nie poznajemy Vicky już w trakcie „internetowej sławy”, ale śledzimy jej całą drogę. Od momentu, gdy Instagram służył jej wyłącznie do pooglądania życia innych, po rosnącą popularność anonimowego profilu. Dzięki temu powoli strona po stronie, coraz bardziej lubimy Vicky i coraz mocniej się z nią utożsamiamy. Pod sam koniec powieści byłam jednocześnie zaintrygowana, wzruszona i przejęta!

Strona emocjonalna to bez wątpienia duży plus tej pozycji. Ale nie tylko. Również sama fabuła to po prostu bardzo dobrze opowiedziana historia. Pełna zwrotów akcji, ciekawych wątków i zabawnych dialogów. Całą lekturę towarzyszą nam interesujące postaci. Początkowo schematyczne, jednowymiarowe i typowo szkolne kreacje, wraz z rozwojem akcji wyłamują się ze stereotypów i ujawniają swoje drugie oblicze.

#niewidzialna to przede wszystkim mądra książka, poruszająca bez patetyzmu ani też sztucznej dramaturgii problemy młodego człowieka. Zdecydowanie polecam nastolatkowi, ale też ich rodzicom, którzy nie zawsze są w stanie zrozumieć bolączki ich dziecka. Czy media społecznościowe odgrywały dużą rolę w czasach ich młodości? No właśnie, ta książka pozwoli im zrozumieć, jak to zjawisko wpływa na młodsze pokolenie, jakie niesie zagrożenia, a jak może pomóc. Jeśli jednak nie zaliczacie się do żadnej z tych dwóch grup... nie odkładajcie tej powieści. Gwarantuje, że Was również skłoni do refleksji, bo media społecześciowe są obecne w naszym życiu na każdym kroku.

Spodobał mi się też wątek romantyczny. Był niesztampowy, nienachalny i nieoklepany. Jednym słowem uroczy, a do tego niesamowicie prawdziwy. Zakochałam się w tym zakochaniu, tak młodzieńczym, tak świeżym, a jednocześnie pozbawionym fałszywego lukru.

#niewidzialna to lekka, piękna i warta opowiedzenia historia o nieśmiałości, samotności, ale też o przezwyciężaniu własnych słabości i ograniczeń. Uniwesalna i wciągajaca jak sam Internet. Warto ją zobaczyć i przeczytać!