NieUrodziny. Mroczne Opowieści. Disney

Jeśli chodzi o tą książkę - bardzo mnie zaskoczyła. Bardzo spodobał mi się styl pisania autorki, lekki, dostojny, ale nie przesadzony. Okładka jest piękna, lecz mało wytrzymała, jest cienka i łatwo się zagina. Przejdźmy do treści ponieważ to się liczy najbardziej; w niektórych momentach była monotonna, wolna i odpychająca gdzie wydawałoby się że akurat w tym momencie dzieje się coś ważnego. Dużo zaskoczeń, zagadek (które można rozwiązać samemu, ponieważ ich odpowiedzi nie są podane wprost na drugiej stronie).

Widzę tutaj dużo powiązań z książką "Alicja w krainie czarów" (kto by się spodziewał 🙄) lecz sądzę że czytając tą książkę jako pierwszą nie zaspojleruhecie sobie tamtej historii.

Czytałam tą książkę bardzo długo, bo aż 3 tygodnie. Wynika to raczej nie z samej fabuły lecz z tego że historia MNIE OSOBIŚCIE nie wciągnęła na tyle aby z wielką chęcią do niej wracać

7,5/10 🔥

Czy pamiętacie tę malutką dziewczynkę, która udała się do Krainy Czarów? Kiedy chłodny wieczór spędzaliście z kotem i Szalonym Kapelusznikiem?

Dzisiaj nadszedł czas, aby przypomnieć sobie Alicję z Krainy Czarów i zagłębić się w nową historię.

Dziewczyna jest już dorosła. Ma osiemnaście lat i mieszka w Kexfordzie, a jej ogromną pasją jest fotografia. Pewnego dnia, gdy wywołuje zdjęcia swoich sąsiadów, pojawiają się znajome postacie. Alicja musi wrócić do Krainy Czarów, bo dzieje się tam coś bardzo niedobrego. Trzeba obalić rządy Królowej Kier.

Muszę przyznać, że tym razem skusiłam się na książkę nie tylko dlatego, że pochodzi z uniwersum Disneya. Jest ona po prostu wyjątkowa. Ma różowe brzegi! Tak, dobrze słyszycie. Nie dość, że okładkę zaprojektowano w kolorystyce różowo-czarnej, to także dookoła jest kolorowa. Dodaje to temu wszystkiemu magii. A może są to czary naszej Alicji? Nie zdziwiłabym się, gdyby maczała w tym palce!

Lektura zapewnia dawkę dobrej zabawy na kilka wieczorów, a nawet i krócej. Jest bardzo wciągająca i pozwoliła mi przypomnieć sobie stare, dobre czasy.

Cała recenzja na: CzasoStrefa

Alicja to młoda kobieta, która różni się od swoich rówieśniczek. Inne panny interesują się płcią przeciwną, ona woli robić zdjęcia. Jej myśli zaczynają kręcić się wokół Krainy Czarów, którą opuściła prawie 11 lat temu. Od tego czasu nic się nie działo, aż do pewnego dnia, gdy wywoływane zdjęcia zaczęły przybierać inne postaci niż te które były na fotografiach. Co takiego dzieje się w Krainie Czarów, że stworzenia potrzebują jej pomocy?

Styl autorki jest prosty, przyjemny. Nie mamy tu trudnych słów czy zwrotów których byśmy nie rozumieli. Autorka nie leje wody, opisy są zwięźle, a dialogi naturalne.

Akcja toczy się swoim rytmem. Nie pędzi ani się nie wlecze. Wszystko łączy się ze sobą w całość, w której się nie pogubimy.

W środku mamy podział na rozdziały. A okładka jest Przepiękna i bardzo pasuje do powieści.

Książka jest retellingiem znanej nam "Alicji w Krainie Czarów". Ale za to jaki! Przenikanie się świata rzeczywistego i magicznego jest czymś niesamowitym i przyprawia o szybsze bicie serca. Kim jest tajemniczy pan Katz, którego spotkała na placyku fotografując dzieci? I z którym niewątpliwie się zbliżyła. Musicie koniecznie się przekonać.

Podobał mi się sposób w jaki autorka budowała napięcie. Nie jest ona wulgarna czy brutalna, więc idealnie nada się na prezent dla młodego czytelnika lub czytelniczki. Do tego przenosimy się do miasteczka w epoce wiktoriańskiej, więc coś co również lubię. Wiecie dżentelmeni, inny styl, świat. Dało się czuć czytając. Alicja była tak daleka od tych panienek. Miała swoją pasję i ciotkę, która ją w tym wspierała. Dawniej to było nie do pomyślenia. Ale Alicja jest osobliwa.

Jestem oczarowana lekturą, bo mimo ponad 500 stron czytało się ją szybko i przyjemnie. Strony uciekały w takim tempie, że nim się obejrzałam już byłam przy końcowych scenach. To coś niesamowitego jak można przedstawić coś już znanego w zupełnie inny sposób. Polecam Wam gorąco.