Nieumarłe. Na ratunek lwom, tygrysom i innym czworonożnym przyjaciołom

Historie opisane w tej książce naprawdę łapią za serce! Chciałoby się wierzyć, że ludzie z natury są dobrzy. Ale niestety tak nie jest. Ja jako osoba niezwykle wrażliwa na los zwierząt, jestem po prostu zdruzgotana, kiedy tylko widz, w jak bestialski sposób, niektórzy si z nimi obchodzą. Ta książka to jednak nie tylko opowieść o bólu i strachu. To również świadectwo tego, że jednak istnieją jeszcze osoby, którym los zwierząt nie jest obojętny. Które walczą i chronią tych, którzy nie mogą obronić się sami.

Świetne przypomnienie historii, która jeszcze tak niedawno cała Polska obserwowała z wielkim zachwytem. Po raz kolejni nasi rodacy pokazali, że potrafią. Takie książki jak ta, to świetna pamiątka historyczna, aby kolejne pokolenia wiedziały, jak mają działać. Po raz pierwszy czytam książkę pani Zgrabczyńskiej i przyznaje się, że jestem pod wrażeniem. Może i znalazłyby się tu pewne niedociągnięcia, ale nie warto na nie zwracać uwagi. Ważniejsza jest ta historia, która pokazuje co tak naprawdę jest ważne.

Poznając, twórczość nieznanej do tej pory autorki książki pt. ''Nieumarłe. Na ratunek lwom, tygrysom i innym czworonożnym przyjaciołom'' Pani Ewy Zgrabczyńskiej będącej z zawodu zoolożką oraz pełniącą funkcję dyrektorki Ogrodu Zoologicznego w Poznaniu stanowi wyjątkowy zaszczyt, gdyż pozwala ona, aby móc podzielić się zdobytą dotychczasową wiedzą na temat jej zainteresowań oraz pasji zawodowej, którą może przekonać tych czytelników, którym los zwierząt nie jest obojętny.

Czytając, tę książkę odnosimy na pierwszy rzut oka takie wrażenie, że przedstawione historie o tych wyjątkowych zwierzętach są niezwykłe, wyjątkowe, smutne, a jednak bywają niczemu niewinne, poddawane tresurze, traktowane jako zarobek i czysty zysk, nie patrząc na to, jak cierpią, że potrzebują miłości, poświęcenia im czasu, a los ich zależy od ludzi, którym nie jest obojętne ich zimne traktowanie.

W umieszczonym początkowym skrzydle oprawki została zamieszczona informacja na temat autorki książki wraz z jej fotografią przedstawiającą miłość do zwierząt.

Zachętą do przeczytania tej książki jest zaprezentowany wstęp do tychże opowieści o interwencjach, czyli Nieumarłe.

Ciekawostką, która może, zwrócić uwagę jest to, że zamiast rozdziałów są przedstawione opowieści.

Na podstawie opisanej pierwszej opowieści o Goghu możemy dokonać analiz i przemyśleń, czy chcemy w dalszym ciągu wraz z autorką odkrywać to, co jest, nam na daną chwilę jest obce, odsłaniające przeżycia, a nawet tego, co byśmy nie spodziewali się kosztem chęci podkreślenia, że można, żyć bogacąc, się na zwierzętach nie zwracając uwagi na to, że wyrządza się im świadomie krzywdę, z której nie ma możliwości się wycofać, bo liczy się jedynie wówczas dobro ludzkie, a nie to zwierząt będących dla nich do tej pory przyjaciółmi, a stającymi się obecnie wrogami, a nawet z łatwością można dokonać likwidacji ich życia. Czy takie postępowanie bywa zgodne z prawem, dlaczego podejmuje się tak wiele trudnych decyzji związanych z utrudnianiem życia niczemu niewinnych zwierząt?

Mnie najbardziej interesowały opowieści, z których będę mogła wyciągnąć odpowiednie wnioski, co autorka chciała przekazać, język odbioru, czy opisane przez nią opowieści oparte są, na faktach będą miały w sobie głębię, czy wywołają wzruszenie, czy spowodują emocjonalność oraz to, czy istnieją szanse na zmianę podejścia dotyczącą otwartości, że można uratować zwierzęta, aby żyły, cieszyły się wolnością, a nie pozostawały w cieniu zapomnienia bądź też w pamięci osób, które dbały o ich przetrwanie, cieszących się wspólnym przebywaniem i ocalić, choć na kilka miesięcy, aby móc poczuć tę satysfakcję, że się coś zrobiło, a nie patrzyło, jak cierpią z powodu braku miłości, która jest potrzebna oraz ogólnego braku zainteresowania nimi, aby nie były zdane na samotność bądź też na niepotrzebne wyginięcie.

Uważam, że książka ta stanowi doskonałe świadectwo, jak można, radzić sobie przebywając w gronie przyjaciół zwierząt, jak im pomóc, obserwować je, a one odwdzięczą się nam nawet w nieoczekiwanym dla nas momencie, a w takim, którym nawet nie zauważymy, że nam pomagają i chronią nas przed niebezpiecznym światem ich braci zwierząt, a my się lękamy ze względu na wygląd i wzajemny brak zaufania.

Polecam przeczytać tę książkę.

Książka, która otwiera oczy…

Co jakiś czas media informują nas o skrzywdzonych zwierzętach. Takie historie podnoszą ciśnienie chyba większości ludzi… No bo, jak można tak maltretować żywe istoty? Jakim trzeba być człowiekiem, aby nie zadbać o podstawowe, godne warunki do życia? Jakim trzeba być człowiekiem, aby głodzić lub przekarmiać? Jakim trzeba być człowiekiem, aby zabierać zwierzęta z ich naturalnego środowiska i zamykać w ciasnych klatkach?

Historie opisane w książce „Nieumarłe. Na ratunek lwom, tygrysom i innym czworonożnym przyjaciołom” to nie tylko historie o cierpieniu. To także historie o walce z systemem, o trudnościach związanych z adaptacją zwierząt w nowych warunkach, o próbach znalezienia im odpowiedniego domu. I choć sam temat jest niebywale smutny i wstrząsający, to z większości opisanych historii można wyciągnąć najważniejszą rzecz… NADZIEJĘ!

Poruszająca, niezwykła, eteryczna, piękna i zarazem przerażająca. Nie przepadałem dotychczas za tego typu książkami, ale po przeczytaniu tej, zmieniłem zdanie. Polecam.