Nieudane doręczenie

„Nieudane doręczenie” to thriller kryminalny, który od pierwszych stron wciąga w mroczną, niepokojącą historię i nie pozwala się od niej oderwać. To jedna z tych książek, gdzie napięcie narasta stopniowo, ale konsekwentnie – a atmosfera robi się coraz cięższa z każdym kolejnym rozdziałem.

Fabuła zaczyna się od brutalnego morderstwa w pozornie spokojnej dzielnicy. Już sam początek jest mocny – zmasakrowane ciało, zaginięcie Aleksandra i kolejne przerażające odkrycia sprawiają, że od razu czuć, że to nie będzie prosta sprawa. Śledztwo prowadzone przez komisarzy Maję Lewandowską i Antoniego Szymańskiego szybko zamienia się w skomplikowaną układankę pełną tajemnic, niedopowiedzeń i tropów prowadzących donikąd… albo jeszcze głębiej w mrok.

Ogromnym plusem tej książki są bohaterowie. Maja Lewandowska wzbudziła moją sympatię – jest konkretna, zaangażowana i nie boi się iść pod prąd. Podobało mi się jej podejście do sprawy i determinacja w dążeniu do prawdy. Z kolei Antoni Szymański momentami mnie irytował – jego zachowanie bywało zbyt zachowawcze, a czasem wręcz frustrujące, zwłaszcza gdy sytuacja wymagała szybkich i odważnych decyzji. Ciekawą postacią jest też patolog Katarzyna Osiczko – spokojna, rzeczowa, ale mająca ogromny wpływ na rozwój śledztwa.

Styl Żaneta Górecka jest bardzo przystępny, ale jednocześnie sugestywny. Autorka nie przeciąża opisów, za to świetnie buduje klimat – momentami wręcz duszny i niepokojący. Sceny są dynamiczne, dialogi naturalne, a kolejne rozdziały kończą się w taki sposób, że naprawdę trudno odłożyć książkę.

Emocje w tej powieści są intensywne – strach, napięcie, niepewność i ciągłe poczucie, że coś jest nie tak. Do tego dochodzi frustracja, gdy kolejne tropy okazują się ślepymi uliczkami, oraz zaskoczenie, kiedy fabuła skręca w nieoczekiwanym kierunku. Jako czytelnik cały czas czułam się „w środku” śledztwa – próbując łączyć fakty i domyślać się, kto stoi za tym wszystkim.

Podczas czytania towarzyszyło mi przede wszystkim napięcie i ciekawość, ale też lekki niepokój – szczególnie w momentach, gdy okazywało się, że ktoś manipuluje dowodami, a zagrożenie może być bliżej, niż się wydaje. To książka, która buduje atmosferę zagrożenia nie tylko przez zbrodnię, ale przez świadomość, że nikomu nie można do końca ufać.

W powieści pojawiają się wyraźne motywy: tajemnice z przeszłości, uzależnienie, manipulacja, brak zaufania oraz cienka granica między dobrem a złem. Ważnym elementem jest też pokazanie, jak przeszłość potrafi wpływać na teraźniejszość i jak długo skrywane sekrety w końcu wychodzą na światło dzienne.

To książka dla fanów thrillerów i kryminałów – szczególnie tych, którzy lubią mroczne historie, skomplikowane śledztwa i stopniowo odkrywane tajemnice. Jeśli ktoś ceni napięcie, zwroty akcji i nieoczywiste rozwiązania, zdecydowanie znajdzie tu coś dla siebie.

„Nieudane doręczenie” to wciągający, pełen napięcia thriller, który pokazuje, że za spokojną fasadą może kryć się coś naprawdę przerażającego. To historia, która trzyma w niepewności do samego końca i zostaje w głowie jeszcze długo po przeczytaniu – zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

To jedyna z tych książek, które od pierwszych stron pokazują, że autorka ma konkretny pomysł na historię i nie boi się mocnego wejścia. Sam początek jest brutalny, wręcz szokujący, bowiem trafiamy w sam środek zbrodni, która nie daje czytelnikowi chwili na przygotowanie. Takie tempo sprawia, że trudno się oderwać.

Cała historia zaczyna się od pozornie zwykłej czynności próby doręczenia przesyłki z kancelarii. Szybko jednak okazuje się, że to tylko punkt zapalny dla znacznie bardziej złożonej i mrocznej sprawy. To, co początkowo wygląda na pojedyncze morderstwo, zaczyna się rozrastać, a kolejne odkrycia tylko pogłębiają poczucie niepokoju. Motywy sięgają przeszłości, a ta jak wiadomo rzadko kiedy daje o sobie zapomnieć bez powodu.

Bardzo podobało mi się to, jak zostały zarysowane postacie. Nie są one jedynie tłem dla wydarzeń, ale żyją własnymi emocjami i dylematami. Widać ich zmęczenie, napięcie i zaangażowanie, co dodaje całej historii wiarygodności. Relacje między bohaterami są naturalne, a prowadzone przez nich śledztwo wciąga i zmusza do uważnego czytania tutaj łatwo coś przeoczyć, jeśli straci się koncentrację.

Klimat książki jest ciężki, momentami duszny, ale właśnie to buduje atmosferę. Nie jest to lekki kryminał „na jeden wieczór”, tylko historia, która wymaga skupienia i zostaje w głowie na dłużej. Mimo że po bardzo intensywnym początku tempo na chwilę zwalnia, to wcale nie oznacza nudy raczej daje przestrzeń na lepsze poznanie bohaterów i zrozumienie całej układanki.

Uważam, że jest to solidne wejście w świat kryminału i thrillera. Widać potencjał, dobrą konstrukcję fabuły i umiejętność budowania napięcia. Jeśli ktoś lubi mroczne historie, w których przeszłość

odgrywa kluczową rolę, a nic nie jest do końca oczywiste zdecydowanie warto sięgnąć.

Maja wraz z policyjnym partnerem, Antkiem zostają wezwani do odnalezionych zwłok mężczyzny. Ciało znalazł były policjant, podczas próby doręczenia przesyłki z kancelarii adwokackiej. To co z początku wydawało się pojedynczą zbrodnią okazuje się mieć ciąg dalszy, a jej motywy należy wypatrywać w przeszłości. Co ciekawe losy niektórych bohaterów zaczynają się ze sobą łączyć. Co wydarzyło się trzydzieści lat temu i dlaczego teraz przyszła pora zemsty.

Debiut kryminalny, który od pierwszych stron przeraził mnie swoimi makabrycznymi opisami. Nie próbujcie czytać początku przy jedzeniu. Potem już się nieco uspokaja i wiele się dzieje. Tak wiele, że nie ma tu miejsca na chodźby maleńką chwilę nieuwagi. Jedno zagapienie i trzeba wracać do wcześniejszego fragmentu. Ten kryminał cechują mocne portrety psychologiczne bohaterów, ich reakcje, emocje i przemyślenia. Były momenty gdy sama miałam ciary na plecach, wczuwając się w odczucia postaci.

Osobiście, nie widzę potrzeby głębszego poznania Mateusza, jedynie zagmatwał trochę sprawę i tyle. Mogłoby się obejść bez niego. Chyba, że będzie coś dalej...

Nurtuje mnie też Maja, która po pewnym zdarzeniu jak superbohateka jest następnego dnia w pełni sił i gotowa do akcji.

Zakończenie, od pewnego momentu było do przewidzenia, chociaż nie w stu procentach.

Autorka nieustannie buduje napięcie, do tego stopnia, że książka staje się nieodkładalna. Bardzo chętnie poznam ciąg dalszy, bo mam nadzieję,że po takim końcu jakieś będzie. Zobaczę jak autorka się pisarsko rozwinie. Pomimo kilku - w moim odczuciu - wpadek, polecam Wam tę historię, o przeszłości, która nigdy nie zapomina. Jest to dobry debiut kryminalny, po którym może być już tylko lepiej.

Często sięgacie po debiuty?

W Malanowie, w domu Henryka Zielińskiego, doszło do brutalnego morderstwa. Zmasakrowane ciało znalazł były policjant, Mateusz Jasiński i Łucja Adamczewska, którzy doręczali pozwy sądowe.

W tym samym czasie, znika brat właściciela domu, gdzie doszło do zbrodni. Komisarz Maja Lewandowska oraz Antoni Szymański próbują dowiedzieć się co się wydarzyło w tej rodzinie. Tymczasem sprawy komplikują się coraz bardziej. Pojawia się kolejne ciało. Ktoś chce usunąć ślady, wykrada zwłoki z prosektorium. Wydaje się, że cały czas jest kilka kroków przed śledczymi.

Czy uda im się dokopać do prawdy? Kim jest morderca?

"Nieudane doręczenie" to debiut literacki Żanety Góreckiej. I jak to w debiucie bywa, nie wszystko wyszło idealnie.

Początek jest mocny, brutalny, aż chce się czytać dalej. Jednak na kolejnych stronach akcja mocno zwalnia. Tempo jest dosyć nierówne przez co ciężko było mi się całkowicie wciągnąć w tę historię. Z czasem jednak akcja ponownie nabiera tempa, a rozwiązanie zagadki rekompensuje pewne mankamenty.

Fabuła toczy się dwutorowo. Poza śledztwem w sprawie teraźniejszej zbrodni, poznajemy też historię z przeszłości, kiedy to poniekąd wszystko się zaczęło. Retrospekcje dodają klimatu oraz głębi fabule. Intryga kryminalna jest świetnie skonstruowana i dobrze przemyślana. Niestety momentami jest trochę przegadana, pojawiają się bohaterowie, którzy zajmują sporo miejsca, a właściwie nic do fabuły nie wnoszą.

W ogólnym rozrachunku uważam "Nieudane doręczenie" za całkiem udany debiut. Jestem ciekawa kolejnych powieści autorki.

Recenzja książki

„Nieudane doręczenie”

Autor: Żaneta Górecka

Wydawnictwo: Zwierciadło

"Bo przecież niektóre grzechy nigdy nie zostają zapomniane, a przeszłość zawsze upomni się o swoje."

Są takie kryminały, które czyta się z ciekawością. Są takie, które wciągają. A są też takie, które sprawiają, że zaczynasz podejrzewać absolutnie każdego bohatera i nie potrafisz odłożyć książki nawet na chwilę. „Nieudane doręczenie” zdecydowanie należy do tej trzeciej kategorii.

„Wszystko zaczyna się od czegoś pozornie zwykłego, doręczenia listu.

Łucja i Mateusz mają przekazać zawiadomienie Henrykowi Zielińskiemu. Drzwi jego domu jednak pozostają zamknięte, a kiedy Mateusz decyduje się wejść do środka… odkrywa coś, czego nikt nie chciałby zobaczyć.

W środku znajduje się brutalnie zmasakrowane ciało.

Tak rozpoczyna się śledztwo, które bardzo szybko wymyka się spod kontroli.

Sprawą zajmują się komisarze Maja Lewandowska i Antoni Szymański, duet, który krok po kroku próbuje rozwikłać coraz bardziej skomplikowaną sieć kłamstw, tajemnic i niedopowiedzeń. Początkowo wszystko wskazuje na to, że ofiarą jest Henryk Zieliński, a głównym podejrzanym staje się jego zaginiony brat Aleksander.

Tyle że w tej historii nic nie jest takie, jak się wydaje.

Kiedy pojawiają się wątpliwości co do tożsamości ofiary, z kostnicy znikają ciała, a poufne informacje ze śledztwa zaczynają trafiać do mediów… robi się naprawdę niepokojąco. Każdy kolejny trop prowadzi do nowych pytań, a prawda zdaje się nieustannie wymykać śledczym. To, co wydawało się oczywiste, może być jedynie dobrze przygotowaną iluzją.

I właśnie tutaj zaczyna się prawdziwa gra z czytelnikiem.

Autorka bardzo umiejętnie buduje atmosferę napięcia. To nie jest kryminał oparty wyłącznie na brutalności, jego siłą jest klimat. Duszna atmosfera małego miasteczka, w którym wszyscy się znają, a jednak każdy może coś ukrywać.

Ogromnym atutem tej powieści są również bohaterowie. Nie są papierowi ani idealni, mają swoje słabości, przeszłość i emocje, które wpływają na ich decyzje. Dzięki temu historia nabiera autentyczności. Śledztwo staje się jeszcze bardziej wciągające, nie jest tylko zagadką kryminalną, staje się również opowieścią o rodzinnych tajemnicach, uzależnieniach, samotności i o tym, jak przeszłość potrafi wrócić w najmniej spodziewanym momencie.

Podczas czytania miałam wrażenie, że razem z bohaterami próbuję układać puzzle. Już wydaje się, że wszystko zaczyna do siebie pasować… aż nagle pojawia się kolejny zwrot akcji i cała układanka rozsypuje się na nowo.

A zakończenie?

Powiem tylko jedno, kiedy myślałam, że już wszystko rozumiem, autorka wyciągnęła ostatniego asa z rękawa. I zrobiła to naprawdę świetnie.

To bardzo mocna historia, która pokazuje, że w polskim kryminale wciąż pojawiają się nowe, świeże i bardzo obiecujące głosy.

🖤 Jeśli lubicie kryminały, w których:

🔎 nic nie jest takie, jak się wydaje

🕵️‍♀️ każdy bohater może coś ukrywać

🌫 a tajemnice z przeszłości wracają z niszczycielską siłą

„Nieudane doręczenie” zdecydowanie powinno znaleźć się na Waszej liście czytelniczej.

Bo czasem jedno niepozorne zdarzenie… potrafi uruchomić lawinę sekretów, które nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego.

„Nieudane doręczenie” od @zanka_g to kryminał, który, mimo że jest debiutem, potrafi naprawdę wciągnąć czytelnika już od pierwszych stron. Książkę czyta się bardzo szybko, głównie dzięki dynamicznej akcji i krótkim, intensywnym rozdziałom. Już od początku autorka buduje atmosferę tajemnicy, wprowadzając czytelnika w brutalną zbrodnię, która z czasem okazuje się znacznie bardziej skomplikowana, niż mogłoby się wydawać.

Jednakże na początku lektury można poczuć lekką dezorientację, tak było w moim przypadku. Pojawia się kilka postaci i wątków, które trudno od razu ze sobą połączyć. Jednym z takich elementów jest pojawienie się Łucji Adamczewskiej, która później właściwie nie wraca już do fabuły. Może to budzić pewne pytania, zwłaszcza że inne postacie wprowadzone w tym samym czasie mają wyraźny wpływ na dalszy rozwój wydarzeń. Z drugiej jednak strony może miało to w sobie jakiś cel, którego nie dostrzegłam.

Jednym z największych atutów powieści są bohaterowie. Są wyraziści, różnorodni i łatwo wywołują emocje. Jednych można polubić niemal od razu, do innych trudno nabrać sympatii. Dzięki temu historia wydaje się bardziej autentyczna, a relacje między postaciami nadają śledztwu dodatkowej głębi. Śledzenie pracy komisarzy oraz stopniowe odkrywanie kolejnych sekretów sprawia, że napięcie utrzymuje się właściwie do samego końca.

Dużym i bardzo przyjemnym zaskoczeniem było również subtelne nawiązanie do jednej z moich ulubionych serii kryminalnych z Olgą Balicką. Tego typu literackie „mrugnięcia okiem” zawsze sprawiają, że czytelnik czuje pewną więź z autorem i ma wrażenie, że trafił na książkę napisaną przez kogoś, kto naprawdę zna i lubi kryminały.

Biorąc pod uwagę, że jest to debiut autorki, poziom książki naprawdę robi wrażenie. Historia jest wciągająca, bohaterowie zapadają w pamięć, a tempo akcji sprawia, że trudno odłożyć książkę na później. Jeśli kolejne powieści autorki będą utrzymane w podobnym stylu, z pewnością warto będzie po nie sięgnąć.

Współpraca reklamowa z @wydawnictwo_zwierciadlo

Łucja i Mateusz są pracownikami kancelarii komorniczej. Ich ostatnie zlecenie nie zostaje jednak zrealizowane, można je określić „nieudanym doręczeniem”. Jak zwykle - pojechali w teren, jednak na miejscu okazało się, że nikt nie odpowiada na nawoływania, a drzwi są niedomknięte… Adresat przesyłki leży natomiast zmasakrowany na podłodze. Co mogło się wydarzyć w niewielkim, spokojnym Malanowie?

Mateusz jest byłym policjantem, od razu zwraca uwagę na brak oznak walki i niezwykłą brutalność sprawcy. Instynkt podpowiada mu, że będzie to bardzo trudna sprawa…

Śledztwo prowadzi para policjantów - Maja Lewandowska i Antoni Szymański. Tę dwójkę łączy nie tylko praca, ale i siła przyjaźni, lojalności oraz wspólna wrażliwość. Wiele razem przeżyli, jednak tym razem oboje przeraziła ekstremalna przemoc, skala nienawiści. W zadanych precyzyjnie, na zimno ciosach wyczuwają niewyobrażalne pragnienie unicestwienia, fanatyzm… lub zemstę. Z pewnością psychopatyczne tendencje. Kto i dlaczego potraktował tak samotnego Henryka Zielińskiego? I gdzie jest jego brat, Aleksander, który zamierzał procesować się z nim o spadek po matce?

Nic w śledztwie nie jest łatwe. Pojawiają się nowe tropy, mylące dowody, fałszywe ślady. Ktoś jest bardzo zdeterminowany i chce zaszkodzić dochodzeniu. Częściowo się to udaje.

W powieści zagadka kryminalna przeplata się z problemami osobistymi bohaterów, więc jest życiowo, wciągająco i emocjonalnie. Blurb zapowiada, że akcja będzie się opierać o tajemnice, przeszłość i sprawiedliwość, kolejne wątki bliskie każdemu. Debiut uważam za ciekawy i godny uwagi, a otwarte zakończenie wyraźnie zapowiada kontynuację.

Są takie miejsca, w których cisza nie uspokaja, lecz ostrzega. Spokojna dzielnica, domy z zadbanymi ogródkami, światła w oknach gasnące o stałej porze… i nagle brutalna zbrodnia, która rozdziera tę pozorną harmonię jak krzyk w środku nocy. Czy naprawdę znamy ludzi, którzy mieszkają drzwi obok? I ile tajemnic może skrywać niewielka miejscowość, zanim wszystko zacznie się sypać?

„Nieudane doręczenie” Żanety Góreckiej to debiut, na który trafiłam trochę przypadkiem… i za który jestem ogromnie wdzięczna. Bo po zamknięciu tej książki miałam tylko jedną myśl... oto pojawiła się nowa autorka, która z podniesioną głową może stanąć obok naprawdę dobrych nazwisk w polskim kryminale.

Historia zaczyna się mocno. W domu Henryka Zielińskiego zostaje odnalezione zmasakrowane ciało, a jego brat Aleksander znika bez śladu. Sprawa wygląda na rodzinne porachunki, ale to tylko pierwsza, bardzo złudna warstwa tej opowieści. Kiedy w bagażniku samochodu zaparkowanego niedaleko miejsca zbrodni policjanci dokonują kolejnego makabrycznego odkrycia, wszystko zaczyna się komplikować. A potem? Potem jest już tylko gęściej, mroczniej i bardziej niepokojąco.

Śledztwo prowadzą komisarze Maja Lewandowska i Antoni Szymański, to duet, który od początku wzbudził moje zainteresowanie. Do tego dochodzi patolog Katarzyna Osiczko, która do sprawy wnosi nie tylko wiedzę, ale i pierwsze poważne wątpliwości. Czy ofiarą na pewno jest ten, za kogo wszyscy go biorą? Ten moment był dla mnie jednym z najmocniejszych. Jest to chwila, w której grunt usuwa się spod nóg, a czytelnik zaczyna kwestionować wszystko, co do tej pory przyjął za pewnik.

Bardzo podobało mi się to, jak autorka buduje napięcie. Ciała znikające z kostnicy. Świadkowie, którzy nagle milkną… albo giną. Poufne informacje trafiające do mediów. Coraz wyraźniejsze wrażenie, że ktoś z bliska przygląda się pracy śledczych, a może nawet jest jednym z nich. Czy morderca rzeczywiście jest zawsze krok przed policją? A może to ktoś, komu śledczy ufają?

Emocje? Cała gama. Od niepokoju, przez frustrację, kiedy trop prowadzi donikąd, aż po autentyczne zaskoczenie. Były momenty, w których musiałam na chwilę odłożyć książkę, żeby poukładać sobie w głowie to, co właśnie przeczytałam. Autorka nie prowadzi czytelnika za rękę, ona rzuca go w sam środek tej historii i każe samodzielnie łączyć elementy układanki. I to jest świetne.

Podobało mi się również to, że poza samą zbrodnią dostajemy szersze tło z przeszłość bohaterów, ich osobiste problemy, sekrety, które z czasem zaczynają wychodzić na światło dzienne. Przyznam jednak szczerze, że momentami miałam wrażenie, że dzieje się naprawdę bardzo dużo. Wątków jest sporo, emocji jeszcze więcej, a każda postać niesie ze sobą własny bagaż historii. Dla mnie było to chwilami intensywne aż do granic. Musiałam się mocno skupić, żeby niczego nie przegapić. Ale jestem przekonana, że dla wielu czytelników właśnie ta wielowarstwowość będzie ogromnym atutem. Bo jeśli ktoś lubi, gdy fabuła jest gęsta, rozbudowana i pełna niuansów, tutaj dostanie dokładnie to.

Najbardziej urzekło mnie w tym debiucie to, jak bardzo jest przemyślany. Tu nie ma przypadkowych scen, pustych dialogów czy sztucznie doklejonego napięcia. Czuć, że autorka wiedziała, dokąd zmierza i jak chce tam doprowadzić czytelnika. A zakończenie? Zostawia z poczuciem dobrze przeczytanej historii, która nie tylko wciąga, ale i zostaje w głowie.

Cieszę się, że mogłam poznać Żanetę Górecką właśnie od jej pierwszej książki. To ogromna satysfakcja odkrywać autora na początku jego drogi i widzieć w nim potencjał na coś naprawdę dużego. Ja na pewno będę śledzić każdą kolejną premierę.

Jeśli lubicie kryminały z klimatem małej społeczności, tajemnicami sprzed lat i śledztwem, które zamiast się upraszczać, komplikuje się z każdą stroną, „Nieudane doręczenie” zdecydowanie jest warte Waszej uwagi. Bo to nie jest tylko historia o morderstwie. To opowieść o sekretach, które prędzej czy później i tak znajdą drogę na powierzchnię.

Lubisz kryminały, w których mała miejscowość skrywa więcej tajemnic niż wielkie miasto? Takie, gdzie każdy coś wie, ale nikt nie mówi wszystkiego?

„Nieudane doręczenie” to historia, która zaczyna się mocnym uderzeniem - spokojna dzielnica, a w jednym z domów odnalezione zastają zmasakrowane ciała. Już od pierwszych stron czuć, że to nie będzie zwykłe śledztwo. To będzie układanka, w której elementy nie tylko do siebie nie pasują, ale jakby ktoś celowo je przestawiał.

Na miejsce wkraczają komisarze Maja Lewandowska i Antoni Szymański. Duet jakie bardzo lubię - z napięciem, z historią, z własnym bagażem doświadczeń. Tutaj ich prywatne życie nie jest tylko dodatkiem, ale pełnoprawnym tłem. Dołącza do nich patolog Katarzyna Osiczko i to właśnie jej ustalenia zaczynają burzyć pierwszą, pozornie logiczną wersję wydarzeń. Bo co, jeśli ofiarą wcale nie jest ten, za kogo wszyscy go biorą?

Autorka prowadzi nas przez kolejne warstwy tej historii powoli, momentami wręcz metodycznie. Jest czas na poznanie bohaterów, ich przeszłości, lęków i słabości. I przyznam, że chwilami miałam wrażenie, iż informacji jest naprawdę dużo. Wątki osobiste, retrospekcje, lokalne zależności. Ale im dalej w las, tym bardziej zaczęłam rozumieć, że to celowy zabieg. Ta historia ma być gęsta, duszna. Ma po prostu przytłaczać.

Bo nic tu nie jest proste. Ludzie znikają, pojawiają się kolejne ciała, a inne znikają. Świadkowie milkną albo giną. Do mediów wyciekają poufne informacje. I nagle pojawia się pytanie: czy morderca jest bliżej, niż myślą śledczy? A może działa tuż obok nich?

Bardzo podobał mi się klimat małej społeczności. Ta cisza, która nie jest spokojem, tylko napięciem. To poczucie, że duchy przeszłości nie zostały pogrzebane tak głęboko, jak wszystkim się wydawało. Że stare krzywdy potrafią dojrzewać latami, aż w końcu eksplodują.

Nie ukrywam - to debiut i momentami czuć, że autorka chce pokazać bardzo dużo naraz. Czasem miałam lekki miszmasz w głowie. Ale jednocześnie doceniam ambicję tej historii. Intryga jest przemyślana, a finał naprawdę potrafi zaskoczyć. Kiedy już wydawało mi się, że mam wszystko poukładane, ostatnie strony wywróciły stolik.

„Nieudane doręczenie” to kryminał dla tych, którzy lubią, gdy śledztwo nie idzie gładko. Gdy trzeba się skupić, a autor nie podaje odpowiedzi na tacy. To opowieść o zbrodni, ale też o przeszłości, która nie daje o sobie zapomnieć, i o ludziach, którzy muszą zmierzyć się nie tylko ze sprawcą, ale i z własnymi demonami.

Ocena: 7/10 - bo nie jest to książka idealna. Jednak czy ma potencjał na mocną serię? Zdecydowanie tak. I ja bardzo chętnie sprawdzę, co dalej wydarzy się w życiu Mai i Antoniego.

📖 „ɴɪᴇᴜᴅᴀɴᴇ ᴅᴏʀęᴄᴢᴇɴɪᴇ” żᴀɴᴇᴛᴀ ɢóʀᴇᴄᴋᴀ

 Kiedy duchy przeszłości zaczynają dopominać się o sprawiedliwość, nikt nie jest bezpieczny… 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

„Nieudane doręczenie” Żanety Góreckiej to debiutancka powieść kryminalna, która odkrywa przed czytelnikiem mroczne tajemnice, które skrywa mała społeczność.

Sięgając po tę książkę zupełnie nie spodziewałam się tak zawiłej historii i wciągającej akcji, która ani na chwilę nie pozwoli mi odłożyć tej powieści. Autorka precyzyjnie wodzi czytelnika za nos, wciąga w fabułę i nie pozwala odłożyć książki na bok.

🩸 Rutyna, która nie powinna niczego zmienić. To miało być zwykłe doręczenie z kancelarii komorniczej. Jednak miasteczko Malanów skrywało więcej, niż ktokolwiek mógł przypuszczać. Za ciszą i pozornym spokojem kryły się zwłoki mężczyzny i historia, która nie chciała zostać pogrzebana razem z nim. Tuż przed śmiercią zmierzył się z własną przeszłością.

Sprawą zajmuje się Antek Szymański, policjant naznaczony traumą i stratą, która wciąż nie pozwala mu normalnie żyć. Towarzyszy mu Maja Lewandowska, kobieta próbująca poskładać swoje życie z rozsypanych fragmentów. Szybko okazuje się, żenie jest to zwykłe śledztwo. Każdy trop prowadzi głębiej w mrok, a odpowiedzi rodzą kolejne pytania…

„Nieudane doręczenie” to kryminał z krwi i kości, który swoją fabułą wywołuje dreszcz niepokoju. Małomiasteczkowy klimat i hermetyczna społeczność nadaje mu autentyczności. A tożsamość sprawcy i morderstwo sprawiają, że atmosfera w książce jest bardzo gęsta. Autorka kreuje opowieść o zbrodni, zaginięciu, śledztwie, winie i tajemnicach z przeszłości, które upominają się o rozliczenie.

Ta powieść uderza z siłą już od pierwszych stron i nie pozwala złapać oddechu aż do samego końca. Z każdą kolejną sceną napięcie rośnie, a pod powierzchnią pozornie spokojnego miasteczka zaczyna pulsować coś mrocznego i niepokojącego. Autorka bezlitośnie obnaża lęki, traumy i najgłębiej skrywane tajemnice swoich bohaterów, pokazując, jak cienka jest granica między normalnością a otchłanią.

Każda strona przybliża do prawdy, która okazuje się bardziej przerażająca, niż można było przypuszczać. Duszna atmosfera, narastający niepokój i finał, który zostawia ślad na długo po zamknięciu książki. „Nieudane doręczenie” to zaskakująco dobry debiut autorki.

Jak znaleźć dla siebie miejsce na polskiej scenie kryminalnej, kiedy wydaje się, że wszystko już było? Żaneta Górecka próbuje stworzyć coś tylko swojego, charakterystycznego tylko dla samej siebie, czego jasno dowodzi w swoim debiucie pt. “Nieudane doręczenie”. Jest to historia, której akcja zawiązuje się w małej miejscowości Malanów - tam dochodzi do brutalnej zbrodni, która zmieni życie miasteczka, ale i samych śledczych. Jednak to nie ona wydaje się na początku powieści najważniejsza, te miejsce przejmują postacie, ich przeszłość i charaktery, które spokojnie poznajemy. To postacie stające po tej dobrej stronie, śledczy i medyczki sądowe, których życia podczas wieloletnej wspólnej pracy mocno się splatają. Ale nie jednej, młodej, nowej, która właśnie do zespołu dołącza. Kiedy już intryga dochodzi do głosu, ze spokojnej, refleksyjnej, lekko metaforycznej narracji przechodzimy do akcji - intryga zaczyna się zazębiać, a choć równocześnie zaczyna wydawać się prosta do odgadnięcia, to jednak w detalach może zaskoczyć. I w niej widać, że autorka chce się dobrze zaprezentować - korzysta z tego, co sama z kryminałów zna, próbuje manipulować uwagą tak, by uzyskać odpowiednie napięcie. Na razie raz to wychodzi, a raz nie, a potknięcia fabularne, małe nieścisłości mogą być dla czujnych czytelników zauważalne. Jednak podoba mi się to, że autorka się stara, nie chce powielać sposobu opowiedzenia historii, a bazując na tym, co zna, zbudować coś dla siebie charakterystycznego. I przy odpowiedniej ilości pracy może to w przyszłości osiągnąć!

Ostatnio mam ten luksus, że trafiam na fantastyczne kryminały! Jeśli bym nie sprawdziła, że jest to debiut @zanka_g , w życiu bym się tego nie spodziewała! Świetna intryga, spojrzenie wielu bohaterów na historię, czyli to, co lubię najbardziej!

Łucja i Mateusz wybierają się na wycieczkę. Muszą dostarczyć list do nijakiego Henryka Zielińskiego. Mężczyzna nie otwiera drzwi, a przesyłka musi zostać dostarczona! Mateusz wchodzi do środka i odnajduje zmasakrowane zwłoki. Widok nie jest za ciekawy. Na pierwszy rzut oka nie można określić, czy jest to mężczyzna, czy kobieta. Na miejsce przyjeżdża policja, wezwana przez anonimowe źródło. Sprawą zajmuje się komisarz Maja oraz Antonii. Czy będą w stanie poskładać układankę w całość? Zakładają, że zwłoki należą właśnie do Henryka, który, jak się okazuje, ma brata, który zaginął. Trzeba jak najszybciej go odnaleźć, to może być kluczowy świadek!

Ta pozycja zaczyna się mocno, a to przecież obietnica mocnej lektury. Czy tak było? Bez wątpienia! @zanka_g napisała brutalną książkę, w której elementy układanki do siebie nie pasują. Jak dobrze wiecie, ciężko jest mnie zaskoczyć, często przewiduję zakończenia i tutaj też odkryłam pierwszą tajemnicę, chociaż nie byłam tego do końca pewna! Puzzle wskakiwały na swoje miejsce i baaaam! Mamy to 😎 ale to był dopiero początek wszystkiego. Nie tego się spodziewałam, a dalej działo się tylko lepiej. Usuwanie śladów, zaginione ciało to tylko wierzchołek góry lodowej. Czy Maja z Antkiem będą w stanie rozwiązać tę sprawę? Tyle pytań, tak mało odpowiedzi.

Fani małomiasteczkowego klimatu, rodzinnych porachunków, powrotów do przeszłości i śledztwa, które wydaje się nie do rozwiązania, będą zachwyceni. Przy tej pozycji nie da się nudzić. Autorka funduje nam mnóstwo plot twistów, a my sami nie możemy być już pewni o co w tym wszystkim chodzi. Nie wiem jak wy, ale ja to uwielbiam!

A zakończenie? No cóż. Na pewno nie tego się spodziewałam! To tylko pokazuje, że @zanka_g wykonała swoje zadanie perfekcyjnie, gratuluję!