Nieśmiały zabójca

Nie zostanę fanką tej pozycji. Zawsze najważniejszym aspektem jest fakt, czy taka książka coś wnosi do mojego życia. Ta niestety jest o wszystkim i o niczym. Najbardziej podoba mi się wątek rodzinny samej Clary i korelacji z matką. Reszta jest w moim odczuciu jakby zbędna. Porównywanie się do młodej aktorki Sandry Mozarovski nawet trochę dziwne. Nie jestem w stanie mimo przykładów powiedzieć, że Clara z Sandrą mają coś wspólnego. Tak naprawdę wszyscy mamy ze sobą coś wspólnego. Nie jest to jakaś rzecz totalnie nadzwyczajna. Może w tamtych czasach jej śmierć była dla Hiszpani tragedią, tak jak w naszych czasach śmierć znanych nam aktorów, piosenkarzy i innych sławnych osób. Może przez to, że kompletnie jej nie znam, nie budzi ona we mnie większych emocji. Może brakuje mi jakiejś formy empatii, żeby zrozumieć przekaz autorki. Bardziej poruszyło mnie samobójstwo dwójki młodych ludzi, których poznajemy na początku książki. Dla mnie mogła by powstać sama forma krótkiej historii o Clarze i jej mamie. Wtedy była by naprawdę dobra. Fajnym zabiegiem są rozważania filozoficzne nad sensem życia, wiary, śmierci. Lubię czytać o takiej tematyce. Na szczęście książka jest krótka. Gdyby była dłuższa, to pewnie bym ją porzuciła. Miłego dnia.

Każde pokolenie ma swoich rozbitków. Każda rodzina swoje rany.

Sandry Mozarovski gwiazdka filmów dla dorosłych ginie w niewyjaśnionych okolicznościach. Na podstawie jej osoby autorka snuje opowieść o własnym życiu, niespokojnych czasach, w jakich dorastała, o toksycznych relacjach z matką, jaki trudne dzieciństwo i okres dorastania miały na nią wpływ. „Nieśmiały zabójca” to ksiązka, do której nie da się podejść i po prostu przeczytać, choć niewielka ilość stron sugeruje, że czasu niepotrzebna wiele. Jest bardzo specyficzna, zarówno jeżeli chodzi o samą konstrukcję-poczatkowy chaos i nieskładne myśli, jak i język, który zahacza o nuty filozoficzne, przenośnie, metafizyczne rozważania.

Nie jestem idealnym odbiorcą „Nieśmiałego zabójcy”, mam wrażenie, że nie potrafię jej do końca zrozumieć, wejść w skórę autorki, poczuć jej emocje. Myślę, że ona jest idealna dla czytelnika wymagającego, dla kogoś, kto szuka pod powierzchnią, chce i może pogrzebać głębiej. Przekaz dla mnie osobiście był trudny do wychwycenia.

Clara Uson to hiszpańska pisarka, która od czasu swojego debiutu zawojowała listy bestsellerów, nie tylko w swoim kraju. Idąc tym tropem postanowiłem zapoznać się z jedną z jej powieści, która nosi tytuł „”Nieśmiały zabójca”

O książce możemy przeczytać, że:

W krótkiej historii życia Sandry Mozarovski, gwiazdki filmów erotycznych, rzekomej królewskiej kochanki, której śmierć w niewyjaśnionych okolicznościach poruszyła społeczeństwo hiszpańskie lat siedemdziesiątych, Clara Usón znajduje echa własnego procesu autodestrukcji i złożonej relacji, jaką od dziecka miała z matką. Wplatając w fabułę skupioną wokół tytułowego nieśmiałego zabójcy refleksje Wittgensteina, Camusa i Pavesego, pisze o sensie życia, ślepej nadziei młodości i o narracji, którą tworzymy jako sposób na przetrwanie.

Nie wierzcie zapewnieniom okładki, że właśnie przeczytana historia jest wzruszająca i poruszająca .

W gruncie rzeczy to ciekawa opowieść, ale czegoś m jednak brakowało. . Poza tym czyta się szybko i z pewnym zaciekawieniem. To na pewno plus. Dlatego polecam, warto się zapoznać. Trochę nietypowa opowieść, która wciąga w swój świat. Trudno ją nawet zaklasyfikować do jakiegoś gatunku, w tym tkwi większy problem. Najprościej rzecz ujmując jest to powieść która ma prawie wszystkie gatunki w sobie, a nawet elementy tak zwanego realizmu magicznego. Ciekawie wygląda także przedstawienie drugiego tła czyli okolic w której rozgrywa się akcja tej opowieści. Niemalże czujemy bruk pod nogami.

„Nieśmiały zabójca” autorstwa Clary Uson, to książka, którą śmiało mogę polecić tym czytelnikom, którzy w fabule szukają tła historycznego. W tej powieści poznajemy historię, która miała miejsce w Hiszpanii. Wkraczamy w lata siedemdziesiąte. Wówczas mieszkańcami wstrząsa informacja o tajemniczej śmierci Sandry Mozarovski, znanej gwiazdy filmów erotycznych. Jej słowiańska uroda „wielkie migdałowe zielone oczy, szerokie, pełne usta, blada cera, gęste kasztanowe włosy” ułatwiła zaistnienie na dużym ekranie. Mając dziesięć lat zagrała w pierwszym filmie „Drugie drzewo w Guernice”. W kuluarach przetaczały się plotki o jej rzekomym romansie z królem Janem Karolem. Marzenia o sławie spełniły się, jednak niestety życie w blasku fleszy, miało dla młodej aktorki katastrofalne skutki. Zmarła w wieku osiemnastu lat. Historia Sandry skłania nas do rozważań wobec sensu życia oraz nadziei młodości, która często jest ślepym wierzeniem w idealizm. Clara Uson w niezwykle lekki sposób pisze o sprawach trudnych, które często wiele osób prowadzi do zachowań autodestrukcyjnych. To bardzo ciekawa pozycja literacka podszyta tragedią jak i gorzkim humorem. „Nieśmiały zabójca” to bez wątpienia książka ukazująca inteligentne spojrzenie autorki na życie oraz otaczający nas świat. Dzięki niej możemy przyjrzeć się naszym relacjom z drugim człowiekiem. Książka ta skłania nas do rozważań nad sobą samym, jak bardzo nasze zachowania wpływają na drugiego człowieka, czy też jak inni wpływają na nas. Refleksje jakie płyną z tej powieści są próbą odpowiedzi na sens naszej egzystencji. Dzięki tej książce możemy jeszcze głębiej „spojrzeć” w samego siebie. Możemy przeprowadzić wewnętrzną ocenę swoich zachowań. To bardzo ciekawa pozycja literacka z pogranicza filozofii, nasączona egzystencjalnymi rozważaniami. W 2018 roku autorka za tę powieść uhonorowana została nagrodą literacką Premio de Literatura Sor Juana de la Cruz, przyznawaną za najlepszą powieść napisaną w języku hiszpańskim przez kobietę. I trzeba przyznać, iż autorka zasługuje na to wyróżnienie. Polecam tę książkę Waszej uwadze. Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Dom Wydawniczy Rebis [Adres usunięty]

Kiedy pierwszy raz zobaczyłam zapowiedź książki „Nieśmiały zabójca" to nie zainteresowała mnie. Zaciekawiła mnie dopiero, gdy natknęłam się na jej opis po raz drugi. Wtedy zaczęłam się zastanawiać, co takiego mogę odkryć na kartach tej pozycji. Miałam swoje pewne wyobrażenia, które, jak się okazało, w ogóle się nie spełniły.

Pierwsze kilkanaście stron książki „Nieśmiały zabójca" przebiegły mi na przyzwyczajeniu się do stylu, jakim napisana jest ta pozycja. Często sięgam po książki, które są lekkie i szybko przyzwyczajam się do stylu autora. Tutaj trwało to trochę dłużej. Moje wyobrażenia o tej pozycji szybko też zostały rozwiane. Myślałam, że otrzymam w pełni fikcyjną historię, a opowieść autorki na stronicach jej książki tyczą się realnych osób, które kiedyś żyły, jak i przeczytamy historię życia samej autorki.

Ciężko mi opowiedzieć o czym przeczytałam na łamach książki „Nieśmiały zabójca". Znalazłam tutaj kolaż przeróżnych historii kilku osób. Gdy myślę o tej książce szybciej do głowy przychodzą mi pewna przemyślenia, jakie zrodziły się podczas jej czytania niż jakaś konkretna scena z książki. „Nieśmiały zabójca" to dosyć niewielka książeczka o niezbyt dużej ilości stron. Gdy miałam po raz pierwszy ją w dłoniach to pomyślałam, że szybko ją przeczytam. Tak się jednak nie stało, gdyż ta pozycja wymaga większego skupienia się na słowach. Na początku mnie to fascynowało, lecz później zaczęło mnie to trochę męczyć.

„Nieśmiały zabójca" należy do kategorii książek, po które nie sięgam zbyt często. Mam wrażenie, że dzięki temu na dłużej zostanie w mojej głowie.