Nieodwracalnie. Wielkie Litery

"Nieodwracalnie" według opisu opowiada o kruchości relacji i o tym, jak łatwo zapominamy o ludziach, którzy kiedyś byli dla nas ważni. Temat dość aktualny na obecny czas 😉.

Adam wyemigrował, ożenił się i ułożył sobie życie poza krajem. Nie planuje powrotu, jednak dostaje wiadomość. Według jej treści autor, dawny przyjaciel Adama, już nie żyje - popełnił samobójstwo. Informacja ta mocno zatrzęsła życiem mężczyzny, zwłaszcza, że przyjaciel zapisał mu spadek. Adam podejmuje więc decyzję o wyjeździe w swoje rodzinne strony, ale nie spotyka się tam z przychylnością mieszkańców. Może stać się idealnym kozłem ofiarnym, obwinionym o zbrodnie, które miały miejsce w okolicy.

Zapowiadanego napięcia nie odczuwałam zbyt mocno, a mimo to świetnie słuchało mi się powyższą książkę. Intrygowała mnie sama zagadka, dotycząca tego, co spotkało Grzegorza - autora wiadomości. Nie do końca przemówiło do mnie samo zakończenie, ale ekspresja lektora, którym jest mój ulubiony Filip Kosior, świetnie podsycała emocje.

Książka sprawdzi się dla tych, którzy szukają lektury na jeden długi, jesienny wieczór lub weekend, bo jest krótka, zwięzła, bez zbędnych, ubarwiających opisów, a jednocześnie interesująca i można miło spędzić z nią czas.

Znakomita książka, którą kupiłam dla męża, ale w sumie to myślałam o sobie :) Zmusza do refleksji, trzyma w napięciu, jest wciągająca, a więc ma wszystko, czego potrzeba w dobrej fabule. Choć nie przepadam bardzo za thrillerami, to ten wpisał się znakomicie w mój gust czytelniczy i myślę, że niedługo kupię kolejną książkę Szczygielskiego dla mojego męża :)

Bardzo lubię książki autora. Mają w sobie to coś, co mnie przyciąga i każdorazowo po lekturze jestem zadowolona. Czy w tym przypadku też tak było?

'Często myślał o jedzeniu. Teraz także, ale miał przed sobą coś o wiele bardziej zajmującego.'

Adam wraz z żoną mieszkają w wymarzonym domu w Wielkiej Brytanii. Uciekli z Polski, ponieważ nic nie trzymało ich w kraju. Żyli spokojnie do momentu, w którym mężczyzna otrzymuje list od starego przyjaciela. Dowiaduje się, że popełnił on samobójstwo, a jemu w spadku przepisał mieszkanie. Czy powrót do kraju będzie dobrym pomysłem?

Historia jest bardzo wyraźnym przykładem zachowania wiejskiej społeczności w stosunku do osoby, która wyemigrowała i z różnych przyczyn wraca po latach. Jeśli w tym samym czasie wydarzy się coś złego to nie ma potrzeby szukania winnego, prawda? Winnym na pewno jest ten, który wrócił. Na Adama padają właśnie takie oskarżenia, tym bardziej, że zaczyna się dziać wiele złego. I choć teoretycznie nie mógł brać udziału w tych wydarzeniach, czy jest tak na prawdę?

Drugą sprawą jest kwestia przyjaźni. Czy taka z dzieciństwa i lat szkolnych ma szansę przetrwać całe życie? Dodajmy do tego jeszcze ogromną odległość i raczej nieregularny kontakt. Zastanawiające jest w tym wszystkim to, że ten stary przyjaciel przepisuje mieszkanie w przypadku samobójstwa właśnie Adamowi. Przyjacielowi z dzieciństwa, który w dorosłym życiu jest już prawie obcym. Dlaczego?

'Wytrzymał tyle, ile musiał, a kiedy rodziców już przy nim nie było, bez żalu wyjechał i nigdy nie oglądał się za siebie. Do teraz.'

Stosunkowo krótka, ale naprawdę wciągająca historia. Nie domyśliłam się zakończenia, nawet przez myśl nie przeszło mi to, co zaserwował nam autor. Czyta się bardzo szybko, właściwie można pochłonąć historię na raz. I zdecydowanie jest tego warta! Polecam, nie zastanawiajcie się dłużej tylko czytajcie!

'Widziała już, co dzieje się z ludźmi, na których spada więcej, niż są w stanie udźwignąć. Kiedyś nie sądziła, że można być martwym, a jednocześnie oddychać.'

~"Nieodwracalnie" Bartosza Szczygielskiego to moje pierwsze spotkanie z autorem, także przyznaję, że była to dla mnie zupełna nowość, gdyż nie wiedziałam z czym przyjdzie mi się zmierzyć w wyżej prezentowanym tytule.

~I tak z pozoru często powtarzająca się fabuła, za sprawą przykrych zdarzeń oraz umiejętnie wplecionych plot twistów, wprowadza nas do nostalgicznego świata Adama Zwidowskiego - głównego bohatera, który pewnego musi porzucić dotychczasowe, poukładane życie, aby zmierzyć się bolesną przeszłością.

~Nagła śmierć, a dokładnie samobójstwo, dawnego przyjaciela - Grzegorza, przewartościowuje wszystko.

Od teraz życie Adama zmienia się diametralnie, a sama decyzja o wyjeździe w rodzinne strony okazuje się jego najczarniejszym koszmarem...

~Uwierzcie mi, że powieść, którą przedstawił na autor to tylko z pozoru wyglądający niewinnie thriller okraszony wielowątkową fabułą, który w akompaniamencie mistrzowsko utkanej intrygi, małomiasteczkowego klimatu oraz sieci tajemnic pozwala nam wsiakać w bolesne "tematy" naszych postaci.

Tematy przyziemne i chyba zbyt często traktowane po macoszemu przez co w ciągłym pędzie i wirze dnia codziennego każdy z nas skupia się głównie na swoim szczęściu i tym co go otacza, stając się głuchym momentami wręcz niemym na problemy innych, mało dostrzegalne prze bliskie otoczenie.

~Przemoc psychiczna, poczucie straty, samotność, myśli samobójcze a w konsekwencji odebranie sobie życia, wraz z paraliżująca chęcią zemsty jako zapłaty za wyrządzone krzywd to problemy nawarstwiające się wokół nas, zdarzenia o których świat nadal mówi za mało...

Dlatego sama historia, pomimo tego iż jest fikcją literacka to skłania nas do refleksji i pozostawia z pytaniami:

Czy zawsze ważne jest tylko nasze szczęście kiedy wokół cierpią inni?

Czy zemsta zawsze przynosi ukojenie?

~"Nieodwracalnie" to historia naszprycowna całą paletą emocji która swym brzmieniem zabiera nas w najgłębiej skrywane zakamarki ludzkiej psychiki oddając nam w ten sposób, dosadny dowód kruchości naszego istnienia.

Czytanie książek Bartosza Szczygielskiego sporo mnie kosztuje. Cały problem polega na tym, że ja naprawdę lubię jego twórczość, cenię to, jak potrafi pisać o wnętrzu człowieka, podziwiam za nieszablonowe rozwiązania. A jednak po prostu mnie wkurza tymi zakończeniami, które totalnie psują mi wrażenia z lektury. Zrobił to już tyle razy, że powinnam się przyzwyczaić, ale nie jestem w stanie tego zrozumieć.

"Nieodwracalnie" to thriller wyjątkowy pod wieloma względami. Na początku byłam przekonana, że będzie to powieść przede wszystkim emocjonalna, a ogrom uczuć może nawet mnie przerośnie. To był jednak tylko moment, wprowadzenie, po którym rozpoczęła się gra. Autor postanowił postawić na kryminalną intrygę, a przez to ten obiecujący początek szybko przepadł w gąszczu szokujących wydarzeń.

Uwielbiam akcję osadzoną w małych miasteczkach, jednak tutaj brakowało mi trochę klimatu przez to, że akcja koncetrowała się jedynie wokół tych najbardziej zamożnych mieszkańców. Dzięki temu możliwy był za to troszkę inny niż zazwyczaj powrót do przeszłości bohaterów. To fascynujące i nieco przerażające, że wspomnienia kilku osób mogą się tak bardzo różnić, a z drugiej strony to przecież oczywiste - każdy ma swój tunel, przez który widzi to, na czym koncentruje uwagę.

Zakończenie jest dla mnie totalnym absurdem, więc nie będę się do niego nawet odnosić, nie chcę też brać go pod uwagę w ocenie tej powieści. Nie da się czytać jej bez emocji, bez stawiania się na miejscu bohaterów i zastanawiania się, czy bylibyśmy w stanie postąpić podobnie. A co także istotne ich zachowanie wywołuje raczej niesmak niż podziw. Tylko czy mamy pewność, że nasze byłoby inne, skoro nie przeżyliśmy tego, co oni? Chętnie widzimy się jako lepsi czy szlachetniejsi, a przecież tyle o sobie wiemy, ile nas sprawdzono.

"Nieodwracalnie" to bardzo wymowny tytuł, którego znaczenie będziemy podczas lektury wielokrotnie weryfikować. Bartosz Szczygielski w brawurowym stylu pokazuje nam, że na przeszłość nie mamy żadnego wpływu, choć czasami tak bardzo chcielibyśmy zrobić wszystko inaczej w nadziei, że uda nam się zmienić bieg wydarzeń, egoistycznie wierząc, że miały one związek z nami. To opowieść o szukaniu prawdy, której chyba jednak wcale nie chcemy poznać.

Moje 8/10.

Nieodwracalnie zaniedbana.

Nieodwracalnie zapomniana.

Nieodwracalnie upchnięta w kąt pamięci wygasły.

Dawna przyjaźń.

Ta z młodzieńczych lat.

Kiedyś najważniejsza.

Teraz nic nie znacząca.

Przeszłość porzucona powróci.

Wraz z nią pytań morze.

O próbę samobójstwa przyjaciela.

O sens powrotu.

O zaplątanie się w niebezpieczną zdarzeń spiralę.

To tam na stosie ciało.

To tam krzywda i ból.

To tam dziewczynę porwano.

To tam strach i zmiana ról.

Gdzieś tam zemsta się rodzi.

To młodzieńczej krzywdy głos.

Gdzieś tam ku ujściu brodzi,

by sprawiedliwym stał się los.

Emocjami kreślona.

Poruszającym potokiem słów malowana.

Myśli wypełniająca.

Do rozmyślania nad ważnością relacji ludzkich zmuszająca.

Otoczy Cię swoim wydźwiękiem.

Pytań zada Ci wiele.

Ile znaczy dla Ciebie słowo przyjaźń?

Czy wystarczająco o nią dbasz?

Jakie spustoszenie może w duszy człowieka dokonać strata i jak się z niej podnieść? Jak pełny złapać oddech i pogodzić się z tym, co utracone?

Lubię tę książkę.

To moja wrażliwość.

Tego, czego szukam w tym literackim świecie, tutaj znalazłam.

Może czasem mam problem, by poczucie humoru Autora ukryte gdzieś między słowami zrozumieć, ale to nic. Zupełnie nic w porównaniu do przekazu tej historii. Bardzo ważnego i dającego nadzieję.

Wielu dorosłych z sentymentem wspomina swoje dzieciństwo, nawet to przypadające na czasy PRL-u. Mimo szarości i braku towarów, takie dzieciństwo było bowiem zwykle obfitujące w przygody, bo wypełnione beztroskimi zabawami na podwórku. Przeżyciem był wyjazd do innego miasta, frytki zapakowane w gazecie, a szczytem marzeń – kolonie w Polsce i spanie grupowo w Sali klasowej. Takie dzieciństwo pozwalało być prawdziwym bohaterem, wcielać się w Indian, łowić ryby, a byle patyk mógł stać się najlepsza zabawką. Niestety nie wszyscy mają takie wspomnienia z dzieciństwa. Dla jednych było ono naznaczone traumą, jeszcze inni desperacko pragnęli wyrwać się z miejsca, w którym się znajdowali, i to za wszelką cenę, nawet za cenę zerwanych przyjaźni.

Takie podejście reprezentował właśnie Adam Zwidowski. Nienawidził rodzinnego miasteczka i braku perspektyw, a podejście rodziców, że najlepiej mu będzie na urzędniczym stanowisku, nigdy go nie przekonywało. Zdecydował się zatem na emigracje do Anglii, a choć tam też nie zawsze było wesoło, zaś Adam musiał imać się rożnych prac, by utrzymać na powierzchni, to obecnie jest całkiem zadowolony ze swojego życia. Wraz z żoną Justyną mają już odłożoną niemal całą kwotę potrzebną do wykupienia domu w którym mieszkają i nie narzekają, nie myślą też o powrocie do Polski, by tam spróbować rozpocząć nowy etap.

List, który Adam otrzymuje w dniu wyjazdu Justyny do matki do Polski sprawia, że dotychczasowe życie mężczyzny wali się niczym domek z kart. Niespodziewana wiadomość o samobójczej śmierci przyjaciela i odziedziczeniu jego majątku wywołuje w Adamie wyrzuty sumienia, że zerwał kontakty z Grzegorzem Olachowskim, ale też pazerność. Adam zdaje sobie sprawę, że pozostawione przez Grzegorza mieszkanie, po sprzedaży, przybliży go do marzeń o własnym domu. Dlatego też szybko kupuje bilet i udaje się do rodzinnego miasta W Łamicach pierwszym przystankiem jest biuro notariusza, gdzie okazuje się, że … Grzegorz wcale nie umarł, choć biorąc pod uwagę obrażenia po rzuceniu się pod pociąg, to śmierć jest blisko.

W szpitalu Grzegorz spotyka buńczuczną nastolatkę, Monikę, a jej krzyk sprowadza go do sali, gdzie leży jej przyjaciółka, Weronika Cymanowska, jak się okazuje, córka jego starego przyjaciela. Dziewczyna była torturowana i spalona na stosie przypominającym ten budowany dla czarownic, ma rozlegle obrażenia drugiego i trzeciego stopnia, a fakt, że przeżyła, graniczy z cudem, choć dla niej zapewne lepiej by było, by umarła. Jej ojciec, Michał Cymanowski, jest obecnie prezesem Tekturpolu, przedsiębiorstwa zatrudniającego polowe mieszkańców wsi. Teraz zrobi wszystko, by złapać sprawce, choć ma wrażenie, że policja nie działa tak sprawnie, jak powinna. Prawą ręka prezesa jest jego kolega, Kacper Ruszyński, ojciec wspomnianej Moniki. Kiedy ginie i jego córka, sytuacja zaczyna robić się poważna. Również dla Adama, który spotkawszy Ruszyńskiego w szpitalu zostaje przez niego zaproszony do domu. Biorąc pod uwagę, że Adam nie pamięta powrotu do domu, a makabryczne odkrycia w mieszkaniu Grzegorza pozwalają domniemywać, że mogło zdarzyć się wszystko. W jego niewinność wierzy tylko Celina Litowicz, młodszy aspirant lokalnej komendy, która pakuje się przez to w niemałe kłopoty.

To dopiero początek tej wielowątkowej i niezwykle złożonej historii, która przeprowadza nas przez różne dramaty, również rodzica patrzącego na cierpienie swojego dziecka. Będziemy mieć do czynienia z traumami z przeszłości, z korupcja, mylnymi osądami, chciwością, a wreszcie … zemstą. A to wszystko dzięki fascynującej powieści Bartosza Szczygielskiego pt. „Nieodwracalnie”. Opublikowany nakładem wydawnictwa Czwarta Strona thriller to przejmująca opowieść o krzywdzie i gniewie, który zatruwa życie i prowadzi do tragedii. Doskonale wykreowani bohaterowie dodają opowieści dramatyzmu, zaś frapująca fabuła i mistrzowsko prowadzona akcja sprawiają, że niemal do ostatnich stron zastanawiamy się nad możliwymi scenariuszami i osobą sprawcy. Po odłożeniu książki mimowolnie wracamy do czasów dzieciństwa, robiąc swego rodzaju rachunek sumienia. Kto wie, jakie grzechy mamy zapisane w czyjejś pamięci.

Powieść można napisać na dwa sposoby - z głowy lub z serca. Do pierwszego potrzebne są wiedza i warsztat, podczas gdy drugi wymaga jeszcze osobistych przeżyć i doświadczeń. To właśnie one wynoszą dobrą, ciekawą powieść do rangi doskonałej i wyjątkowej - takiej, którą się przeżywa, a nie tylko czyta.

“Nieodwracalnie” to thriller, który narodził się w żalu i tragedii, dorastał w smutku i rozpaczy, a swoich dni powinien doczekać w Waszych dłoniach, spoglądając na łzy płynące po twarzach pełnych przemyśleń. Treść powieści wypływa z serca Autora i jeśli tylko zaprosicie ją do siebie, także w Waszych pozostawi ważny i trwały ślad. Takich thrillerów potrzebujemy - napisanych jak najlepszy filmowy scenariusz, głębokich w swych przemyśleniach, a przede wszystkich istotnych społecznie.

Czytajcie Szczygielskiego i bądźcie mu wdzięczni, że facet daje Wam nie tylko rozrywkę, ale cząstkę siebie. To nie zdarza się często.