Literacka opowieść o walce z boreliozą inspirowana przeżyciami reżyserki kultowego filmu Pręgi.
Opowieść o walce z chorobą, której przyglądała się cała Polska. Historia inspirowana przeżyciami reżyserki Magdaleny Piekorz.
W życiu uzdolnionej baletnicy wszystko zaczyna się układać. Dostaje upragnioną rolę, spotyka mężczyznę, przy którym wreszcie czuje się szczęśliwa i kochana. Kres idylli przychodzi niespodziewanie. Ciężka choroba przekreśla wszystkie plany, odbiera sprawność i wymarzoną pracę. Kolejni lekarze bezradnie rozkładają ręce. Życie młodej kobiety zamienia się w piekło. W końcu słyszy diagnozę: borelioza. Do tragedii doprowadza ukąszenie kleszcza sprzed 10 lat. Rozpaczliwa walka o życie nie uznaje kompromisów i wystawia na próbę miłość. Nie jest jednak silniejsza od chęci powrotu na scenę.
Czytałem tę opowieść jednym tchem. O czym ona? O tragedii choroby, co niszczy życie, tak dobrze już ułożone. Najgorsze, że to choroba niby fatum. Niszczy wszystko – osobowość, myślenie, uczucia, miłość, przyjaźń. Skąd przychodzi? Jakby ze złej baśni, od ukąszenia, którego nawet nie poczuliśmy. O tym – a szczególnie o rozpadaniu się chorego psychicznie i fizycznie jest ta opowieść. Jest to także historia o braku zrozumienia dla tego, co się z chorym dzieje. Bo nie tylko medycyna nie może się w przeróżnych objawach rozeznać, ale i przyjaciele, znajomi, najbliżsi nie wytrzymują, nie rozumieją tej przemiany chorego. Ból rozwala wszystko. Ale jest to też opowieść o nadziei. Przetrwaniu. Byciu na nowo.
Ernest Bryll
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
Czy książka "Nieobecność" to poradnik medyczny o leczeniu boreliozy?
"Nieobecność" to beletrystyczna powieść psychologiczna, a nie poradnik medyczny dotyczący metod leczenia chorób odkleszczowych. Fabuła skupia się na emocjonalnym i społecznym aspekcie walki z chorobą, ukazując dramaturgię życia pacjenta z perspektywy literackiej. Czytelnik poznaje historię osoby, której życie zawodowe i prywatne legło w gruzach przez spóźnioną diagnozę. To lektura nastawiona na empatię oraz zrozumienie psychiki chorego, a nie na instrukcje terapeutyczne.
W jakim stopniu historia przedstawiona w książce opiera się na faktach?
Powieść jest inspirowana prawdziwymi doświadczeniami reżyserki Magdaleny Piekorz, która zmagała się z wyniszczającą boreliozą. Autorki przeniosły autentyczne zmagania z systemem opieki zdrowotnej oraz trudności diagnostyczne na grunt literackiej fikcji. Przedstawione sytuacje mają mocne osadzenie w rzeczywistości, co nadaje opowieści wyjątkowego autentyzmu i siły przekazu. Książka rzetelnie oddaje proces rozpadu dotychczasowego świata chorego pod wpływem chronicznego bólu.
Dla jakich czytelników ta lektura może okazać się zbyt obciążająca?
Książka nie jest odpowiednia dla osób szukających lekkiej rozrywki lub optymistycznej, niezobowiązującej historii na wieczór. Ze względu na szczegółowe opisy cierpienia fizycznego, bezradności lekarzy oraz rozpadu relacji międzyludzkich, może być trudna dla czytelników o dużej wrażliwości. Tematyka izolacji społecznej i utraty tożsamości dominuje nad akcją, co wymaga od odbiorcy gotowości na konfrontację z bolesnymi emocjami. Nie polecamy jej osobom unikającym w literaturze wątków związanych z ciężką chorobą i traumą.
Jaką rolę w fabule odgrywa motyw baletu i kariery głównej bohaterki?
Pasja do baletu stanowi centralny punkt odniesienia dla tragedii bohaterki, podkreślając skalę strat wywołanych przez chorobę. Utrata sprawności fizycznej przez tancerkę jest metaforą całkowitego odebrania sensu życia i dotychczasowych marzeń. Ten wątek uwypukla kontrast między dawnym światem sztuki a brutalną rzeczywistością gabinetów lekarskich. Dzięki temu czytelnik lepiej rozumie desperację postaci walczącej o powrót do dawnej formy i utraconej tożsamości.
Jaki klimat dominuje w tej opowieści i czy zawiera ona nadzieję?
W książce dominuje atmosfera niepewności oraz walki z niezrozumieniem otoczenia, jednak kończy się ona przesłaniem o przetrwaniu. Tekst ukazuje mroczne etapy choroby, takie jak ból niszczący osobowość i relacje z najbliższymi osobami. Jednocześnie autorki kładą nacisk na proces odnajdywania siebie na nowo w zmienionej przez doświadczenia rzeczywistości. Jest to poruszające studium ludzkiej odporności psychicznej w obliczu nagłej i niespodziewanej tragedii losowej.
