Niemożliwa para

„Może to, co wydaje nam się najlepsze, wcale nie jest najlepsze? Może błędne decyzje są potrzebne, żebyśmy trafili we właściwe miejsce?”

Claudia to nastolatka, która zaczyna naukę w ostatniej klasie liceum. To dla niej czas pożegnań z tym co znane i początek ciężkiej nauki, jednak to jej nie przeraża. Lubi się uczyć oraz grać w gry komputerowe. W ramach poprawy jednego projektu, trafia do ekipy teatralnej, która przygotowuje szkolny spektakl. Właśnie tam lepiej poznaje Gideona, najpopularniejszego chłopaka w szkole. Miedzy nimi zaczyna kiełkować się przyjaźń, która niepostrzeżenie zamienia w coś więcej. Tylko oni sami jeszcze tego nie dostrzegają.

Literatura młodzieżowa już od dawna pokazuje czytelnikom, że potrafi zaskoczyć.

Muszę Wam przyznać, że do tej książki miałam dwa podejścia. Zaczęłam ją po raz pierwszy chwile przed Targami Książki w Warszawie i w tym momencie nie pytajcie mnie, dlaczego mi nie podeszła. Ja naprawdę nie mam pojęcia przez co, to było spowodowane!

Historia Claudii i Gideona wciągnęła mnie już od pierwszych stron. Książka jest wyrazista i interesującą. Nasza główna bohaterka to urocza dziewczyna, która jest odzwierciedleniem prawdziwej nastolatki. Zmaga się z odrzuceniem, pierwszą miłością i prawdziwą przyjaźnią. Czyli wszystkie te problemy, które są typowe dla młodego człowieka, dlatego bardzo szybko można się z nią utożsamić.

Czytelnik może zostać zaskoczony postacią Iris, która na początku przedstawiona jest jako typowy odludek. Jednak jej przemiana bardzo szybko pokazuje, że pozory mogą mylić. Najpierw trzeba poznać całą prawdę, by następnie wysnuć odpowiednie wnioski.

„Niemożliwa para” jest cudowną opowieścią o powstającej między Claudią, a Gideonem relacji. Nie ma tutaj sztucznych dram czy kłótni, ale jednocześnie autorka nie przedstawia przesłodzonej historii miłosnej. To opowieść o tym jak Gideon z zainteresowanie i zaangażowaniem słuchał Claudii, opowiadającej o Battle Quest, natomiast ona akceptowała jego wszelkie dziwactwa.

Emma Mills przełamuje tematy tabu i w świetny sposób pokazuje, iż na świecie znajdzie się miejsce dla każdego. Życie ze sobą w zgodzie jest możliwe. To powieść o tym, co się dzieje tu i teraz, o zwyczajnym życiu nastolatków. Momentami jest naiwna i za prosta, czasem autorka posługuje się dobrze znanymi w literaturze stereotypami, ale z drugiej strony porusza bardzo ważne kwestie - akceptację samego siebie i innych, dorastanie i zmiany, których nie da się ominąć, a także wątek LGBT+, który jest dokładnie taki, jaki powinien być - całkowicie naturalny.

Książka jest napisana w bardzo przyjemny sposób. Ta historia jest pełna ciepła. Nie brakuje tutaj poczucia humoru i idealnie skrojonych żartów. Natomiast dialogi są krótkie, ale treściwe. Pokazują wszystko czego oczekujemy.

„Sprawiając, że Claudia Wallace się śmieje, człowiek ma wrażenie, że sam coś zyskuje.”

Dziś przychodzę do Was z kolejną nowością od @mediarodzina, a mianowicie z książką Emmy Mills „Niemożliwa para”. Powieść opowiadająca historię rodem z nastoletnich seriali o szkolnych problemach. Cała akcja rozpoczyna się w momencie, gdy najpopularniejsza para w szkole ze sobą zrywa. Przez niewytłumaczalny splot wydarzeń, główna bohaterka - Claudia, podsłuchuje ich rozmowę, co później prowadzi do wielu nieporozumień. Jej spokojne życie, oddane przede wszystkim grom komputerowym, niedługo może całkowicie się zmienić. Jak to możliwe, że zaczyna ją łączyć romantyczna relacja z najpopularniejszym chłopakiem w szkole - Gideonem, a pełna złośliwości przyjaźń z bogatą i nieznośną Iris?

Zawsze gdy sięgam po młodzieżówki, jestem pełna pozytywnej energii i liczę na dużo śmiechu i wrażeń. „W niemożliwej parze” również ich nie zabrakło! Była to niesamowicie przyjemna lektura o zawieraniu przyjaźni, pierwszych miłościach i szkolnych problemach. Książka po brzegi wypełniona humorem, ciętym językiem i sarkazmem. Emma Mills stworzyła świetnych bohaterów, których nie dało się nie polubić. Ważną kwestią poruszoną przez Autorkę był wątek związku homoseksualnego, który na początku został delikatnie przedstawiony, a z czasem rozwijany. Książka nie miała wielu zwrotów akcji i wciskającego w fotel zakończenia ale mimo wszystko świetnie się przy niej bawiłam. Zdecydowanie podbiła moje serce. Polecam zwłaszcza fanom młodzieżówek. A do tego, jeżeli lubicie „TNJDDLS” od @[Adres usunięty], to gorąco zachęcam sięgnąć po ten tytuł. Na pewno nie będziecie zawiedzeni!

Lubicie czytać młodzieżówki?

Jeżeli tak, to czego od nich wymagacie? Co w nich lubicie, a czego nie lubicie?

Osobiście lubię tego typu książki. Czasami przenieść się w czasy licealne jest fajnie...A jeszcze lepiej kiedy taka powieść ma dobry przekaz do młodzieży:-)

Tak właśnie było w przypadku książki "Niemożliwa para" Emmy Mills. Dziękuję tutaj wydawnictwu @mediarodzina za egzemplarz recenzencki tej rewelacyjnej powieści! Myślę, że jest to pozycja godna polecenia! :)

Po pierwsze: okładka. Może dla niektórych wydaje się zwyczajna...ale mnie urzekła😍 lubię proste, a zarazem takie "słodkie" okładki❤ Tak sobie myślę, że czasami chyba mam dosyć tych wszystkich okładek, gdzie są same gołe klaty, albo całujące się połnagie pary... przecież czasami okładka może nas zaczarować w inny sposób...

Po drugie: to nie jest zwyczajny, młodzieżowy romans. Tutaj mamy piękną historię o dorastaniu... o popełnianiu i naprawianiu błędów...o problemach nastolatków w szkole i w domu, o stosunkach międzyludzkich... naprawdę życiowe rozterki tych nastolatków mnie ujęły:)

Po trzecie: jest tutaj poruszony temat LGBT. Spotykam się z tym tematem w książkach coraz częściej :-) Czasami takie uświadamianie i przekaz jest potrzebny młodym ludziom. Może niektórych skłoni to do refleksji? Podobało mi się to w jaki sposób autorka przedstawiła miłość tych nastolatków:)

Po czwarte: lubiłam główną bohaterkę. Claudia dobrze się uczyła. Była rodzinna, przyjaźń była dla niej bardzo ważna no i miłość... nigdy jeszcze nie była zakochana. Aż w końcu pojawia się ON... Gideon. Chłopak, który jest najpopularniejszy w szkole.. Czy uda mu się zdobyć serce dobrej i poukładanej uczennicy jaką jest Claudia?

Koniecznie to sprawdźcie!

Po piąte: czytajcie!

Książka jest lekka, przyjemna, są w niej praktycznie same dialogi, a to jest ogromny plus!

Polecam :-)

" Wszystko zaczyna się na dorocznym Różowym Przyjęciu u Amber Brunati."

*

Ostatni rok w szkole ma Claudi upłynąć tak samo jak poprzednie — na ciężkiej pracy i próbie niewyróżniania się, co pośród bogatych i jeszcze bogatszych dzieciaków nie jest takie proste — zwłaszcza jeśli sama musisz zapracować na kieszonkowe, a samochód dzielisz ze starszym bratem. Jednak ambitne plany dziewczyny zostają zdeptane, gdy nieumyślnie podsłuchana sprzeczka doprowadza ją za kulisy szkolnego teatru. Jakby tego było mało, Claudie zaczyna zauważać szkolny "Książę", a jej nowa koleżanka regularnie próbuje zamordować kogoś wzrokiem.

*

Co tu dużo mówić... "Niemożliwa para" to zabawna, urocza i wciągająca historia, którą bez wahania mogłaby wskazać, jako przykład idealnej książki młodzieżowej.

*

Zacznijmy od tego, że książka skupia się nie tylko na romansie, a bohaterka nie należy do wzdychających na widok chłopaka idiotek. Dostajemy tu postacie z krwi i kości, więc ich życie nie ogranicza się do szkoły i randkowania. W związku z tym pojawia się wiele innych motywów np. rodzina, przyjaźń, zajęcia pozaszkolne czy nawet problemy, z jakimi może borykać się przyszła mama.

*

Bardzo podobał mi się wątek dotyczący gry komputerowej, w którą grają bohaterowie - stanowi ona nie tylko "rozrywkę", ale jest właściwie "miejscem" w którym można spędzać czas z bliskimi i razem dążyć do obranego celu. Może wydać wam się to dziwne, ale w książce wypada genialnie!

*

Do gustu przypadł mi również stopniowy rozwój relacji pomiędzy postaciami (od wrogów do przyjaciół, od obcych do kogoś bliskiego) oraz spora dawka humor, jaką dostajemy od pierwszych stron. Co więcej, pomimo że zachowania postaci trochę momentami mnie irytowało — jak to bywa z nastolatkami — to na dłuższą metę ich polubiłam .

*

Książkę oceniam na 8/10, chociaż w kościach czuję, że gdybym była o kilka lat młodsza, ocena zapewne byłaby wyższa.

Po lekturze tej książki stwierdziłam, że już wchodzę do innego pokolenia. Pomimo, że nie mam jeszcze 30 to przestałam rozumieć nastolatki. Przestałam po lekturze tej książki. Chyba jednak ja wychowana wśród rówieśników, gdzie po wszelkich zabawach na świeżym powietrzu człowiek żył bez komputera i telefonu było niebem. Bo teraz po lekturze tej książki, to co myślą, robią nastolatkowe wydaje mi się bardzo nudne. Spędzanie czasu z rodzeństwem, gdzie każde gra w swoim pokoju w tę samą grę ? Gdzie żarty i żarciki przestają cię jakoś rozśmieszać, są słabe i nawet irytujące. Tak, to jest znak, że chyba człowiek pochodzi z innej czasoprzestrzeni.

Tutaj mamy dwie pary osób, które coś ze sobą łączy. Mianowicie mamy Claudie, dziewczynę pogodną, przyjazną, lecz introwertyczkę. Nie lubi imprez, woli pograć w grę komputerową. Jest młoda para dziewczyn, które czują coś do siebie, jednak boją się ujawnić w rodzinie. I mamy chłopaka, któremu uśmiech i poczucie humoru zawsze towarzyszy, to ON właśnie chce czegoś więcej od Claudii.

Ci ludzie są zupełnym przeciwieństwem, każdy jest z nich inny. Każdy ma swój pomysł na życie, swoje zagwozdki i problemy. A ich wspólnym mianownikiem jest dobrze wypaść w przedstawieniu szkolnym, nad którym pracują.

Książka była nudna, przepełniona nieśmiesznymi zdarzeniami, irytującymi żartami i głupiutkimi bohaterami. Zostałam skuszona tym, że to klimat książek Julii Biel, ale powiem Wam, że ta książka nawet nie sięga stóp książkom Julii. Tyle tu miłości co nic, chaotyczne zdarzenia, przeskakiwanie z wątku na wątek i zbędne opisy. Książka niestety wypadła w moim odbiorze bardzo słabo.

Jednakże uważam, że spodoba się młodszej grupie wiekowej 12-14 latkom, którzy może inaczej niż ja rozumieją ten świat. Dla starszych czytelników raczej będzie to tak samo nużąca lektura jak dla mnie.

NIEMOŻLIWA PARA to niesamowicie urocza książka, która pod lekką i przyjemną fabułą skrywa piękną lekcję o relacjach międzyludzkich. A przede wszystkim o różnych odcieniach przyjaźni i miłości. Początkowo można mieć wrażenie, że to właściwie książka o niczym. Claudia - nasza główna bohaterka, jakoś za szczególnie się niczym innym nie wyróżnia, ot dziewczyna jakich pełno. Przez splot zdarzeń musi uczestniczyć w przygotowaniach do szkolnego przedstawienia, a przez to zaczyna przyjaźnić się z Iris, którą kiedyś miała za złośliwą i nieco przerażającą. Teraz wkręciła się w zespół, który lubi Iris, a ona próbuje grać w grę, którą lubi Claudia. Dodatkowo, dziewczynie udaje się poznać lepiej Gideona - chłopaka, który ewidentnie wpadł jej w oko. I ona mu także. Było już takich historii pełno, prawda? I nie będę ukrywała, że tutaj otrzymacie coś odmiennego. To raczej przewidywalna opowieść, a jednak niezwykle wciągająca. Dlaczego? A właśnie przez kreację bohaterów. Zdają się być typowymi nastolatkami, jakich mogliśmy spotkać w swoim otoczeniu, w swojej szkole, ba! może nawet odnaleźć ich cechy w sobie. I są do bólu realni - popełniają błędy, robią głupoty, nie zastanawiają się, nim coś powiedzą. I mam wrażenie, że nie na szkolnym przedstawieniu Snu nocy letniej skupia się tu uwaga (wręcz przeciwnie, bardzo mało tu tej sztuki), a właśnie na relacjach między bohaterami. Na tym, jak budują się, psują i naprawiają przyjaźnie, głębsze uczucia, jak postacie dojrzewają do niektórych decyzji. Bardzo ich polubiłam, a także wkręciłam się w klimat tej historii. Był taki naturalny, niewymuszony. Dzięki temu książkę czytało się niezwykle płynnie i z przyjemnością. Jeśli lubicie książki YA, które poza ładną i uroczą otoczką niosą za sobą także jakieś wartościowe przesłanie, to serdecznie polecam Wam Niemożliwą parę. Mam nadzieję, że przepadniecie tak jak ja!

Amanda Says

Łączmy się romantyczne dusze! Nadszedł ten czas, gdy po nie wiem jak długim czasie, na rynek wszedł wreszcie lesbijski romans. Jak powszechnie wiadomo na rynku wydawniczym mamy coraz więcej literatury z reprezentacją osób LGBT. Najczęściej wydawcy stawiają na romans dwóch gejów, pomijając inne mniejszości seksualne. Dlatego tym bardziej, gdy zobaczyłam tę zapowiedź, to wiedziałam, że muszę ją mieć. Jestem zakochana w tej historii, dwóch zupełnie różnych par, które z biegiem czasu zaczynają rozumieć swoje błędy z przeszłości  i zmieniać się na lepsze. Według mnie najlepsze w tej książce są elementy związane z teatrem  szekspirowskim, światem nerdów (gry komputerowe) oraz relacja Claudii i Iris, które od nienawiści stopniowo przechodzą  do czegoś na kształt przyjaźni. Idealna pozycja dla fanów klimatów szkolnych oraz efektu banana na twarzy podczas czytania.

Przedstawienie czas zacząć!

Claudia nie szuka rozgłosu, nie rzuca się w oczy i wolałaby przebrnąć ten rok po cichu, bez większych problemów.

Jednak to, czego chcemy zazwyczaj mija się z tym, co tak naprawdę od życia uda nam się wyegzekwować.

Jej losy zmieniają się między innymi poprzez... Podsłuchiwanie! Oczywiście, że nie zrobiła tego specjalnie, ale w jaki sposób przerwać cudzą kłótnię? "Hej, ja to tylko sikam, w ogóle się mnie nie przejmujcie, niczego nie słyszę".

Cóż, tak mniej więcej to wyglądało.

Następstwa wywołane zasłyszaną rozmową zmieniają ustalony odgórnie bieg wydarzeń. Wokół Claudii zaczynają się kręcić osoby, które szybkością swych ruchów i postępowania wywołują wiatr kołysający jej włosami na każdą możliwą stronę.

Na dziewczynę spada lawina, która nauczy ją dorosłości, podsunie kolejne przyjaźnie, a może nawet otworzy serce?

Udaj się z Claudią do jej historii i sprawdź jak życie zmienia się, kiedy najmniej tego oczekujesz!

Słodko-słodka młodzieżówka, dająca dużo uśmiechu i ucząca na każdym kroku.

Claudia jest osobą nieśmiałą, jednak posiada w sobie niesamowite pokłady oryginalności i uroku, które zostają zauważone i docenione.

Opowieść o rozwiązywaniu problemów, młody wiek, który jest bardzo ciężką częścią życia każdego z nas - ale pokazująca, że jesteśmy w stanie rozwiązać każdą zagwozdkę i nic nas nie powstrzyma przed dotarciem do celu i dobrego zakończenia. A jeżeli nas powstrzyma - to zawsze mamy u boku ludzi, którzy oddadzą nam swoją nerkę. A nawet i dwie. :)

Urocza, relaksująca i pokrzepiająca - książka, którą mogę gorąco polecić! :)

"Niemożliwa para" Emmy Mills to historia o młodzieży i dla młodzieży, w której główną rolę odgrywa Claudia. Zupełnie zwyczajna nastolatka na co dzień zajęta nauką, a wieczorami grająca online w fabularną grę Battle Quest wraz z rodzeństwem i najlepszą przyjaciółką, Zoe. Jej życie byłoby idealne, gdyby nie fakt, że zmieniła szkołę na prywatną i aktualnie uczęszcza do Prospect-Landower School, gdzie ciągle próbuje się odnaleźć. Za namową mamy Claude idzie na imprezę, podczas jakiej zupełnym przypadkiem staje się świadkiem zerwania "najsłodszej" pary w szkole. Paige rzuca Iris, której wytyka [Adres usunięty]. egoizm i pragnienie, by stała się "lepszym człowiekiem".

Wścibstwo Claudii wychodzi na jaw, co Iris przyjmuje z ogromną wrogością. Na domiar złego na literaturze dziewczyny zostają przydzielone w parę w celu napisania referatu, a wskutek kolejnych zrządzeń losu obie trafiają do teatralnej grupy. Mają pomóc (lub zagrać rolę) w sztuce Szekspira Sen nocy letniej.

W międzyczasie Claude poznaje Gideona, jednego z najpopularniejszych i najbardziej charyzmatycznych chłopków w szkole, zacieśnia więź z Iris, która zaraża ją sympatią do boysbandu TION, oraz zdobywa kolejne poziomy w grze. Nowe przyjaźnie, może miłości, ukryte żale, małe kłamstewka oraz dużo emocji dopadną Claudię w najmniej spodziewanym momencie...

"Niemożliwa para" to przezabawna opowieść o dojrzewaniu i towarzyszących temu problemów. Emma Mills stworzyła świetną historię oraz wykreowała totalnie rozbrajającą główną bohaterkę, której wręcz nie dało się nie lubić. Fabuła nie należy do górnolotnych, ale wciąga i wydaje się idealna na luźne, leniwe popołudnie. "Niemożliwą parę" powinno czytać się dla relaksu i w celu poprawy humoru, co mogę zagwarantować.

Powieść przeznaczona stricte dla młodzieży porusza kilka interesujących wątków, ale pojawia się też parę schematów: najprzystojniejszy chłopak nagle zainteresowany główną bohaterką, wielkie-małe kłótnie, zdobywanie nowych przyjaciół, etc. Niemniej, historia naprawdę jest warta poznania przez wzgląd na nietuzinkowy, przeuroczy klimat.

W "Niemożliwej parze" czytelnicy nie znajdą mocnych dramatów, co jest bardzo realistyczne. No, nie oszukujmy się: wydarzenia bądź konflikty, których doświadcza się jako nastolatka/nastolatek, w rzeczywistości w większości wcale nie są ani trochę tragiczne. Młodzież nie zna jeszcze życia na tyle, by poznać jego gorzki smak, więc takie drobnostki często (i zupełnie niepotrzebnie) traktuje jak przysłowiowy koniec świata. Emma Mills w swojej powieści skupia się na pokazaniu prawdziwych relacji między bohaterami i stwarza im doskonałą sposobność, by mogli dorosnąć w spokoju.

"Niemożliwą parę" polecam bez wahania, ponieważ was rozczuli i rozbawi do łez - wiem to z własnego doświadczenia, bo kilkanaście razy dosłownie parskałam śmiechem, a raz nawet rzęziłam jak koń, co może potwierdzić mój narzeczony. :) Książka bogata jest w tony przeróżnych emocji, dzięki czemu wydaje się wyjątkowa. Z pewnością jeszcze wrócę do "Niemożliwej pary", by po raz kolejny móc doświadczyć tych uroczych, śmiesznych oraz do bólu realistycznych przygód Claude i reszty ekipy.

Sięgając po tę książkę miałam wrażenie, że to będzie coś dobrego. Ale za żadne skarby świata nie spodziewałam się, że aż tak!

„Niemożliwa Para” to coś więcej niż przeuroczy romans. To ciepła i zabawna historia o dorastaniu, naprawianiu błędów i o dawaniu drugiej szansy. Gwarantuję, że podczas czytania będziecie się świetnie bawić, a po przewróceniu ostatniej kartki natychmiast zechcecie zacząć od nowa!

Fabuła tej książki nie jest skomplikowana. Powiedziałabym nawet, że jest nieco przewidywalna. Ale nie odebrało mi to ani odrobiny przyjemności z jej czytania. Wszystkie wątki tak świetnie się łączą, tak idealnie do siebie pasują, że jestem pod naprawdę wielkim wrażeniem.

Bardzo urzekło mnie to, jak wiele tematów Emma Mills porusza w tej książce. Chociażby wątek LGBT, który jest genialnie przedstawiony, ponieważ jedna z bohaterek po prostu jest homoseksualna. I już! W młodzieżówkach często robi się z tego główną oś fabuły, wokół której rozgrywają się przeróżne dramaty. Tutaj orientacja tej postaci była taka, jaka powinna być – całkowicie normalna!

Uwielbiam także główną bohaterkę. Claudia czasami robiła głupie rzeczy, czasami miałam ochotę powiedzieć jej „ale dziewczyno, to nie tak, nie wymyślaj!”. Ale ostatecznie udowodniła, że jest bohaterką, jakich w literaturze młodzieżowej brakuje. Taką, która potrafi przemyśleć swoje zachowanie i wyciągnąć wnioski z różnych sytuacji. Zdobyłam tym moje serducho całkowicie!

Myślicie, że to wszystko? O nie! „Niemożliwa Para” kryje w sobie znacznie więcej. Nie zdradzę wam wszystkiego, bo nie chcę psuć nikomu przyjemności z lektury. Ale po cichu powiem, że miłośnicy gier komputerowych znajdą w tej książce coś dla siebie. Podobnie jak miłośnicy teatru czy… osoby zafiksowane na punkcie jakiegoś zespołu! A także wszyscy ci, którzy uwielbiają piękne okładki - nie da się przecież ukryć, że "Niemożliwa Para" została wydana przecudnie!

Na koniec jeszcze wspomnę, że dawno żadna książka tak bardzo nie przypomniała mi, że w życiu nie warto być egoistą.

Uwielbiam, polecam i gorąco zachęcam do przeczytania.

Recenzja- readwithkinga

🔸Otwieram książkę na pierwszej stronie, ale zanim zacznę ją czytać, to przyglądam się uważnie okładce. Próbuje z niej wyczytać, kto na niej się znajduje, w głowie układam sobie cały plan akcji. Po przeczytaniu dziesięciu stron orientuje się, że właściwie ja nie kupiłam tej książki, ta książka kupiła mnie. Siedzę i czytam, nie orientuje się nawet, że przez cztery godziny siedziałam bez ruchu. Nie zobaczyłam, że z dnia zrobił się wieczór, a mój grymas zmienił się na "oh, to jest naprawdę świetna lektura".

_____

🔸 Wciągającą, zabawna, ze świetnie przeprowadzonymi dialogami. Bałam się, że jeśli będzie tutaj życie w liceum/nastolatków to dostaniemy dialogi nierzeczywiste, ale tu się pozytywnie zaskoczyłam. Mam nadzieję, że mnie rozumiecie, często obraz liceum jest przekolorowany a ich bohaterowie tak oderwani od realnego życia, że trudno w to uwierzyć.

🔸Książka to taka typowa historia dla nastolatków- mamy przyjaciółki, liceum, bal, miłości oraz rozstania. Nie otrzymacie tutaj wyjątkowej i niepowtarzalnej historii, której nie znaliście wcześniej z filmów czy książek. Muszę się przyznać do tego, że ja do tej pory uwielbiam takie filmy. W sumie tydzień temu oglądałam "Pamiętnik księżniczki" (😂).

🔸Jedyne co bym zmieniła w tej powieści to, usunęłabym wstawkę z grą (albo skróciła) i bardziej rozbudowała historię między przyjaciółkami Zoe oraz Claudią. Ale to tylko moja opinia. Po prostu mi tego tutaj brakowało.

🔸Ogromnie polecam na zastój czytelniczy, na gorszy czas w życiu, i jeśli tak jak ja, lubicie historię dla nastolatków.