Niegrzeczny rockman. Cykl VIP. Tom 3

Seria o gwiazdach rocka i członkach zespołu Kill John mocno mnie wciągnęła i nawet nie będę się tego wypierać. Już w recenzji poprzedniej części pisałam Wam, że Kristen Callihan sprawiła, że czytając jej książki śmiałam się i wzruszałam na przemian. A wszystko to okraszone motywem muzyki i perypetii członków największej kapeli rockowej na świecie. Nie ma się co nawet oszukiwać. Już sięgając po trzecią część tej serii byłam święcie przekonana, że autorka podczas pisania tych książek naprawdę dobrze się bawiła. No bo jak wytłumaczyć fakt, że każda kolejna część serii VIP jest lepsza od poprzedniej ? Bez przedłużania napiszę Wam, że ,,Niegrzeczny rockman" naprawdę mnie zaskoczył, wzruszył i przede wszystkim doprowadził do salw śmiechu. To wszystko w tej jednej książce.

Od chwili, gdy Stella ,,kradnie" w sklepie lody miętowe nieznajomemu przystojnemu mężczyźnie, nie może zapomnieć o tajemniczym nieznajomym. Sprawy, co prawda nieco wymknęły się spod kontroli, ale przecież ona zawsze radziła sobie sama, a lody miętowe, które chciał jej sprzątnąć sprzed nosa były na wagę złota w czasie śnieżnej zamieci, która miała nawiedzić miasto. Dlatego go pocałowała. Wkrótce okazuje się, że tajemniczy przystojniak to nikt inny, jak Jax Blackwood, który przez kilka miesięcy będzie jej ... sąsiadem.

(...)

Jednak chyba jednym z największych atutów tego tytułu jest to, jak zgrabnie autorka połączyła wydaje się lekki romans z niezwykle trudnym tematem depresji i naszego zdrowia psychicznego. Gdy tylko przeczytałam słowo od autorki na początku książki wiedziałam, że ta powieść to dla samej Kristen Callihan poniekąd próba chyba rozliczenia się ze swoją przeszłością. Ona również podobnie jak główny bohater zmierzała się ze stanami lękowymi i depresją i sama przyznaje, że ta historia Johna jest dla niej wyjątkowa. Ale co jeszcze ciekawsze nadal widać, że pisząc tę powieść naprawdę dobrze się bawiła. Nie brakuje tu wielu momentów, w których śmiałam się niemalże do rozpuku. Same utarczki słowne pomiędzy Stellą a Johnem bawiły mnie i sprawiały, że naprawdę kibicowałam tej dwójce. Co prawda, gdzieś w środku powieści czasami się nużyłam, ale to też przez to, że ta książka jest najdłuższa (jak na razie) z całej serii bo ma niemalże pięćset stron. Mimo to dzięki lekkiemu językowi autorki i zabawnym sytuacjom, które są przeplatane z nico gorszymi chwilami w ich życiu czułam, że coś tu się dzieje. Na uwagę zasługuje oczywiście także research pod względem muzycznym. Kristen Callihan albo rzeczywiście takowy robiła, albo po prostu aż tak bardzo lubi muzykę. W powieści podaje naprawdę sporo dobrych i często legendarnych kawałków, jak zresztą również w przypadku poprzednich części. Czuć tu taki klimat rocka i to naprawdę duży plus. I oczywiście przede wszystkim warto uwypuklić także wyczulone, napisane z delikatnością opisy napadów lękowych Jaxa. Autorka, jak już Wam wspominałam przeżywała coś podobnego w swoim życiu, więc doskonale wie, jak czuje się osoba, która ma napad i za to, że potrafiła go tak delikatnie oddać należą się jej wielkie brawa.

,,Niegrzeczny rockman" to na pewno nie jest tylko lekki romans i opowiastka o wielkiej gwieździe rocka, która znajduje miłość. To przede wszystkim opowieść nie tylko o uczuciach, miłości i muzyce, ale także o samotności, pustce i ważnych aspektach zdrowia psychicznego. Nie brakuje tu też dobrego poczucia humoru i zabawnych sytuacji. Moim zdaniem historia Johna i Stelli jest jak dotychczas najlepszą z całej tej serii. Mam nadzieję, że autorka jeszcze podwyższy poziom kolejnej części, bo historia Rye i Brenny ma w sobie naprawdę dużo potencjału. Ja oczywiście szczerze polecam Wam tę książkę, a właściwie całą serię i jestem pewna, że jeżeli lubicie takie powieści, w których lekkość połączona jest z trudnymi tematami, na pewno się nie zawiedziecie.

Całą recenzję przeczytasz na blogu MójŚwiatLiteratury

Lekka i przyjemna opowieść o miłości, o jakiej marzy niejedna nastolatka ale też starsza kobieta. Przystojny, uroczy, sławny może mieć każdą, a zakochuje się w niej. Zwykłej dziewczynie, którą poznał w sklepie i okazała się być jego sąsiadką. Na taki zbieg sytuacji czeka każda dziewczyna. Jednak nie wszystko jest takie proste jak się wydaje, każdy człowiek nosi ze sobą bagaż doświadczeń. Opowieść przyprawia o dreszcz emocji i jednocześnie rozśmiesza. Poza wątkiem miłosnym porusza istotny temat depresji i pokazuje, że choroba może dotknąć każdego bez względu na to co posiada. Dla młodych czytelniczek jest to bardzo cenna lekcja. Polecam przeczytać.

Wiecie, jak wpadnę czasem na powieść i okazuje się ona tomem drugim, a tom pierwszy nadal czeka na kupienie to i tak nie ma szans bym ominęła tom trzeci. Jednakże pierwsza część serii nadal czeka na kupienie, a ja zdążyłam przeczytać dwie kolejne, ale nie ukrywam, że nie sposób się jest im oprzeć.

Tym razem w dość nieoczekiwanych, ale równocześnie zwyczajnych okolicznościach poznajemy naszych bohaterów, których na start połączy... buziak! On gwiazda, a ona zwykła babeczka. A jednak wybucha między nimi uczucie, któremu teoretycznie powinno wyjść się naprzeciw. No i masz babo placek! Oboje boją się angażowania, w końcu mają na swoim koncie wiele nie udanych prób, a obawa przed kolejną porażką kładzie im kłody pod nogi. I jak tu wyjść cało z opresji?

Nasi bohaterowie to świetna parka. Z przyjemnością śledziłam ich poczynania, może właśnie dlatego, że taka walka o swoje szczęście nie zawsze jest usłana różami, a kolce potrafią mocno wbić się w palec. Autorka w przyjemny sposób daje nam do zrozumienia, że nawet w sklepie można poznać kogoś kto w pełni odmieni nasze codzienne życie. Wiadomo porażki bolą i człowiek po prostu się boi, ale jednak warto ryzykować, bo w końcu udaje się otrzymać nagrodę. Jeżeli ktoś szuka tutaj słodkości do zemdlenia to niestety rozczaruję od razu to nie jest tego typu powieść.

To historia o ryzyku, o przeciwnościach losu, o cieniu porażek z przeszłości i żalu, który tworzy nam klapki na oczach. A jak wiemy jak za dużo się nie widzi to szczęście może nam przejść koło nosa. Podoba mi się, że Stella jest taka zadziorna, a także fakt, iż nie znała naszego przystojniaka. Sam Jax, który ma (zasłużoną) łatkę wielkiej gwiazdy, im więcej jest wśród ludzi, tym bardziej jest zamknięty, a przecież ma swoje małe pasje i to chyba jest w nim najbardziej pociągające. Nie można mieć przesytu tą opowieścią – wszystko jest lekkie i płynne, a Autorka świadomie tworzy historię, która nas złapie w swoje sidła i nie puści aż do do samego końca.

Uważam, że takie powieści są na wagę złota. Porządnie poprowadzona fabuła, lekka i przyjemna w odbiorze, nie nasycona banałami i poruszająca tematy, które często – gęsto w literaturze jednak są pomijane. Dlaczego? Nie mam bladego ani zielonego pojęcia. Mimo wszystko to właśnie w tej powieści mi się podoba – prostota, która dobrze napisana potrafi sprawić ogrom radości. Polecam Wam ją z zamkniętymi oczami i spokojnym sercem :)

Jeżeli wszystko gra i buczy to zapraszam Was na recenzję książki Kristen Callihan pt. "Niegrzeczny rockman". Jest to już trzecia historia z tej serii. Osobiście miałam przyjemność czytać dwie, ale myślę że trzecią nadrobię jak tylko będę miała czas🙈

Poznajemy tutaj Johna Blackwooda (gitarzystę z zespołu rockowego) oraz Stellę Grey (dziewczynę, która wiele w swoim życiu przeszła).

Dziewczyna w młodym wieku straciła swoją matkę, a ojciec zajmował się nią do 18-stego roku życia, a później od niej odszedł.

Jeżeli chodzi o Johna.. cierpiał na depresję.

Nie spotkałam się nigdy dotąd w żadnej książce z taką tematyką. Przyznam szczerze, że autorce udało się pobudzić moje uczucia...było mi naprawdę przykro, gdy czytałam o tym jak czuje się i przez co przechodzi John..

Pomyślałby kto.... muzyk w zespole rockowym... nic mu nie brakuje... może mieć każdą dziewczynę...przecież tacy ludzie wszystko mają... Nic bardziej mylnego!

To był moment, chwila... i ta okropna choroba do niego wracała jak bumerang... dlatego kiedy pierwszy raz spotkał Stellę...spodobała mu się... ale bał się wiązać....ponieważ związek dla niego był czymś nieosiągalnym, czymś nie do spełnienia...

A wiecie jak to się stało? Jak doszło do ich pierwszego spotkania?

Oboje chcieli kupić lody w sklepie. Stella był tak zdesperowana, że w zamian za oddanie lodów wzięła i pocałowała obcego człowieka w sklepie w usta🙈

Kto z Was byłby zdolny do czegoś takiego? 😋

Uważam, że historia jest warta przeczytania. Jeżeli lubicie coś "innego". Poza tym czytając zauważyłam, że to raczej kobiety czy dziewczyny chorują, a tutaj jest odmiana - cierpi mężczyzna...

"...chcę być blisko Ciebie, a jestem zbyt zacofany emocjonalnie, żeby się do tego przyznać. Nie ma drugiej takiej osoby, na której towarzystwie zależałoby mi tak bardzo jak na Twoim. Cały czas siedzisz mi w głowie, pojawiasz się w moich snach. Nie jestem w stanie trzymać się od Ciebie z daleka, tak samo jak nie mogę powstrzymać bicia serca..."

Podczas zakupów Stella Grey czuję się śledzona. Dlaczego taki przystojniak chodzi dokładnie tymi alejkami co ona? W dodatku chce zabrać ostatnie pudełko lodów! O nie, mięta z czekoladą jest jej i zrobi wszystko by trafiły do jej koszyka. Jak najlepiej odwrócić uwagę mężczyzny od zakupów? Pocałować go. Tylko, że Stella nie zorientowała się, że ten chodzący bóg seksu to Jax Blackwood, członek zespołu Kill John. Ten sam, który do dziś jest noszony na językach przez swoją próbuje samobójczą. Nie trzeba długo czekać, by doszło do ich ponownego spotkania, tym bardziej, że Stella przyjmując pewne zlecenie, nieświadomie stała się sąsiadką rockmana.

Z radością sięgnęłam po kolejną część serii VIP. Co prawda nie czytałam pierwszego tomu, ale bez wątpienia nadrobię te zaległości.

Historia Stelli i Jaxa bardzo mi się podobała. Autorka pozwala nam śledzić losy kolejnej dwójki pałającej do siebie uczuciem, ale porusza również bolesny temat jakim jest depresja czy próba samobójcza. Na przykładzie głównego bohatera pokazuje jak ludzie robią dobrą minę do złej gry, jak zakładają na siebie maskę szczęśliwej, radosnej i uśmiechniętej osoby pomimo, że w środku czuje coś zupełnie innego.

Momentami to jak autorka wykreowała Jaxa było dołujące, jednak nie twierdzę, że tylko tego typu emocje towarzyszyły mi podczas czytania. Nie zabrakło tu humoru, ciętego języka Stelli czy zabawnych wpadek.

Bardzo się cieszę, że jest to seria i niebawem kolejny tom trafi w moje ręce. Coś czuję, że czeka mnie jeszcze sporo dobrej zabawy z członkami zespołu Kill John i szczerze nie mogę się już tego doczekać.

Przyznam szczerze że 1 części nie czytałam.

2 część doprowadziła mnie do śmiechu i spędziłam z nią mile chwilę.

3 cześć Niegrzeczny Rocman to historia chłopaka z zespołu który już jest mi dobrze znany ale dziewczyna pojawia się nowa .

Historia gitarzysty "Jaxa" który miał w przeszłości wielkie problemy .

Stella w miłości szczęścia też nigdy nie miała ale gdy spotykają się poraz pierwszy nie wiedzą że niedługo zostaną sąsiadami i wtedy akcja się rozkręca i się dzieje .

Ona nie może mu się oprzeć A czuje że skończy się to dla niej źle. A chłopak im bliżej zblìza się do dziewczyny zakochuje się coraz bardziej aż wracają do niego demony przeszłości. Oboje boją się tej znajomości oboje zostali zranieni.

Czy z tego wyjdzie coś poważniejszego ? Musicie przeczytać sami .

Tutaj nie śmiałam się do łez. Raczej momentami może pojawić się łza smutku .

Pomimo że książka ma 500 stron czytałam różne opinie bałam się po nią sięgnąć ale okazuje się że nie taki diabeł straszny A tutaj coś o tym wiadomo . A Ty staniesz przeciwko przeszłości razem z bohaterami książki?

Co to była za historia?! Pełna humoru, świetnych dialogów, wzruszeń, miłosnych uniesień, a jednocześnie poruszająca bardzo trudny i ważny temat, jakim jest depresja.

Wszystko zaczyna się od zwyczajnej czynności, jaką każdy z nas robi niemal codziennie. Chodzi o zakupy. Stella wybierając produkty zauważa, że pewien mężczyzna ciągle za nią chodzi, a kiedy udaje się w kierunku zamrażarek, ON już tam jest i, co więcej, zabiera ostatnią paczkę jej ulubionych lodów. Na początku nie zdaje sobie sprawy, kim jest ów człowiek i podstępem postanawia wyrwać mu z ręki pudełko lodów. Jak się później okazuje, jest to sam Jax Blackwood, gwiazda muzyki rockowej.

Od tego momentu, ON nie może o niej zapomnieć. Jednak los tak kieruje ich ścieżkami, że co chwilę się spotykają. Jest to nieuniknione, bo przez cztery miesiące będą sąsiadami zza ściany.

Jax, jak wiemy z poprzednich części, jest znanym muzykiem. Mężczyzna ma za sobą nieudaną próbę samobójczą i boryka się z depresją.

Z kolei Stella, to zamknięta w sobie młoda dziewczyna, której przeszłość nie rozpieszczała. Mimo że dla wszystkich jest miła i każdemu stara się pomóc, nie ma przyjaciół ani bliższych znajomych.

Stwierdzam, że ta część jest jeszcze lepsza niż druga. Pierwszej pt. „Niegrzeczny idol” nie czytałam, ale mam w planach to zrobić. Bez problemu możecie zacząć od tej książki.

W tej historii poruszony jest temat depresji. Mimo że człowiek ma grono przyjaciół, to nie zawsze jest zrozumiany przez nich. Warto pozwolić sobie pomóc, tym bardziej, że depresja to nie zawsze widzialna choroba i może dotknąć każdego . Nawet taka gwiazda muzyczna jak Jax, która na scenie i wśród znajomych zgrywa, że wszystko jest dobrze, czuje się osamotniony wśród ludzi.

Samotność to coś, czego nie można nikomu życzyć. To właśnie wtedy przychodzą do głowy najczarniejsze myśli. Wiem, że nie znajdziemy przyjaciół na siłę, ale nie odtrącajmy wyciągniętej do nas ręki.

Wracając do książki, historia pokazuje nam, że nawet życie gwiazdy muzycznej, która może mieć wszystko, wcale nie jest takie kolorowe. Jak wiadomo, pieniądze to nie wszystko.

Autorka pisze o emocjach w ten sposób, że nie raz miałam ściśnięte gardło. Naprawdę to była świetna książka. Pochłonęła mnie już od pierwszych stron i aż żal było ją kończyć.

Gorąco Wam polecam tę historię. Tak jak pisałam wcześniej, na pewno sięgnę po pierwszą część, jak i po kolejne książki tej autorki.

Autor: Kristen Callihan

Tytuł: Niegrzeczny rockman

John „Jax” Blackwood, jest przystojnym gitarzystą kapeli rockowej. Od dwóch lat walczy z przykrymi wydarzeniami. Mianowicie póbował odebrać sobie życie, a teraz życje w stanie osłupienia. Przez pewien incydent w spożywczaku poznaje rudowłosą kobietę. Jak się okazało uciekłą ona z jego lodami.

Stella Grey nie spodziewała się, że podczas zakupów mogłaby spotkać znanzego gitarzystę. Sprawyt wymknęły się jej spod kontorli. Kiedy zobaczyła, że chciał ON wziąć ostatnie pudełko jej ulubionych lodó, nie mogła odpuścić. Pocałowała i zabrała mu je z rąk. Od tej sytuacji nie może przestać myśleć o nieznajomym. Niedługo po tym dowiuaduje się, że przystopjniak będzie jej sąsiadem.

Ona wie, że nie moze angażować się w nowy zwiążek, poneiważ przeżyła już tyle strat, że sama nei chce. On im więcej informacji dowiaduje się o Stelli, tym bardziej się w niej zakochuje.

Oboje nie wierzą w miłośc, a już na pewnoi nie na całe życie. Jednak szybko się od siebie uzależniają. Mogli by być dla siebei wszystkim. Wytstarczy, że zaufają sobie i nie poddadzą się.

Jestem po przewczytaniu książki. Nie wiem co powiedzieć, ponieważ spodziewałam się więcej miłości, czy może większych wrażeń. Mimo tego małego niedociągniecia wedłgu mnie ta książka jest super.

„Niegrzeczny rockma” to trzeci tom serii Vip, w tej książce autorka skupia się na osobie Johna Blackwooda, gitarzysty zespołu Kill John. Jax jest sławny, przystojny i do tego bogaty, wydawałoby się, że ma wszystko, czego człowiek może zapragnąć. Jednak to tylko złudzenie, dwa lata temu targnął się na zwoje życie, do tej pory walczy z depresją. Zamkną się w swojej skorupie, chodzi na terapię do psychologa.

Do Nowego Yorku nadciąga śnieżyca, ludzie szaleją i robią zapasy, John także. W trakcie zakupów mężczyzna toczy walkę z uroczą rudowłosą Stellą o ostatnie pudełko ukochanych lodów, dziewczyna odwraca jego uwagę niespodziewanym pocałunkiem.

Stelli wydaje się, że zna mężczyznę, jednak nie może sobie przypomnieć skąd. Kiedy John okazuje się jej nowym sąsiadem i gitarzystą popularnego zespołu jest w szoku. Oboje nie mogą zapomnieć o chwili namiętności, Stella od początku znajomość intryguje Jaxa a i o nie jest jej obojętny. Jednak czy związek z sławnym rockmanem ma prawo przetrwać? Czy mimo bagażu doświadczeń obije odnajdą w sobie siłę żeby zawalczyć o miłość?

Kochani książka jest świetna od pierwszych stron autorka mnie rozbawiła, to jak tych dwoje toczyło z sobą walkę było zabawne. Teksty Stelli zwalały z nóg, czasem ze śmiechu chciało mi się płakać. Jak to mówią kto się czubi ten się lubi. Książka posiada ponad 500 stron, ale czyta się ją bardzo szybko. Autorka w tym tomie pokazał nam jak w wielkim mieście, w śród przyjaciół można czuć się samotnym, jak łatwo się załamać i popaść w depresję. Wyjście z dołka wcale nie jest takie łatwe. Podobała mi się postać Stelli mimo iż jej matka zmarła kiedy dziewczyna była mała, a ojciec no cóż nie był dobrym rodzicem. Zostawił ją samą jak tylko skończyła osiemnaście lat, była twarda i dała sobie w życiu radę.

"Niegrzeczny Rockman" to kontynuacja bestsellerowej serii Vip, opowiadającej o losach członków zespołu Rockowego Kill John. W trzeciej części poznajemy postać Johna vs Jaxa Blackwooda. Uwielbiamy przez tłumy wokalista i gitarzysta zespołu, zmaga się z wieloma słabościami. Wydaje się, że usilnie próbuje szukać odosobnienia i najchętniej chciałby, aby pozostawać nierozpoznawalnym. Pewnego dnia los mu sprzyja i przypadkowo poznaje kobietę, która intryguje go od pierwszego wejrzenia. Najbardziej ujmuje go tym, że nie rozpoznaje w nim rozchwytywanego przez kobiety rockmana, a zwykłego mężczyznę, który dziwnym trafem uwielbia to co ona.

Co się stanie gdy dwie poharatane dusze się ze sobą połączą? Czy będą mogli uciec od przeszłości by stworzyć wspólną przyszłość?

Już od pierwszego rozdziału zakochałam się w tej historii. Uwielbiam to, że bohaterowie nie są idealni i każdy z nich ma wady nie tylko te widoczne gołym okiem ale również te, które ukazują się w najgorszych momentach. Pomimo tego że Jax to przystojny mężczyzna, który ma sławę, pieniądze i kobiety na każde skinienie, tak naprawdę jest ogromnie wyobcowany i samotny. Pod tą twardą skorupą, kryje się mężczyzna, który najbardziej na świecie pragnie akceptacji oraz miłości i zrozumienia. Jego stan psychiczny się pogarsza, dawne demony nie potrafią o sobie zapomnieć i przez to nie pozwala ON na to, by kogoś dopuścić do siebie zbyt blisko. Mężczyzna ma dwa oblicza. Jax to seksowny gitarzysta, który dla fanów zakłada maskę Bad Boya, natomiast John to poharatany i wyobcowany mężczyzna, który najchętniej zniknąłby na zawsze. W tej historii z pewnością dostaniemy masę różnorodnych emocji. Jestem pozytywnie zaskoczona ponieważ nie jest to historia wulgarna, która ocieka scenami seksu. Jest to bolesna i trudna, ale też pełna nadziei opowieść o strachu i lęku przed bliskością emocjonalną, która otwiera umysł i serce.

Trzecia część serii VIP, tym razem poznajemy historię Jaxa, który w pierwszej części próbował targnąć się na swoje życie. Dlatego też w tej części poznajemy jego demony, które go dręcza oraz jego myśli i stany lękowe. Lecz nie tylko to znajdziemy w tej książce, oczywiście nie mogło zabraknąć kobiety, która zmieni życie Johna na zawsze.

Stella, nie jest pięknością, jest "zwykła" dziewczyna, lecz z ognistymi włosami i skóra okrytą piegami. Przez co jest wyjątkowa. Wkracza do życia rockmana jak huragan, mimo że początkowo nie zdaje sobie sprawy, że to właśnie gwieździe rocka zabrała lody w sklepie za pomocą pocałunku ..😘

Książka pełna determinacji, jak i upadków głównego bohatera. Mimo ważnego przekazu jaki niesie, nudziła mnie strasznie 😳 jak przy poprzednich było trochę humoru, smutku z chwilowego rozstania. Tak tu? Nic się nie działo. Oboje byli samotni, oboje próbowali sobie pomóc. Czytalam i czytałam i miałam nadzieję że coś się w końcu stanie..no i było parę momentów , krótkich, takich trochę na siłę bo nic z tego nie wyszło. Chociaż na plus było spotkanie Killiana i Jaxa które okazało pełne emocji, łez i wyrzucenie wzajemnych żalów jakie do siebie czuli. Przyjaciele, którzy oczyścili atmosferę, która zgęstniała od czasu tragicznych wydarzeń z udziałem Johna.

Ogólnie książka jest dobra, ale dopiero od połowy, gdzie w końcu coś drga i historia nabiera tempa.

Ostatnia część serii VIP niewątpliwie różni się od pozostałych części. Autorka po raz kolejny pokazuje, że życie jako gwiazda nie zawsze jest usłane różami – czasami zdarzają się na drodze kolce i pnącza, które duszą, ranią i wciągają w mrok. Na sam początek dostajemy słowo od autorki – o postrzeganiu ludzi z depresją i lękami, oraz, że warto szukać pomocy!

Żadne z nich nie wierzyło w miłość! Jednak mimo, że starali się temu zapobiec, to się od siebie uzależnili.

John „Jax” Blackwood to „niesławna” gwiazda zespołu Kill Jon. Po medialnej próbie samobójczej, dzięki przyjaciołom stara się stanąć na nogi. Nie czuje się celebry tą i postanawia wieść normalne życie… jednak nie spodziewa się, że jedne zwykłe zakupy wywrócą jego życie do góry nogami. Przypadkowe spotkanie z Stellą Grey, która, aby dostać swoje ulubione miętowe lody, zaskakuje Jaxa i go całuje, a później ucieka.

Kilka dni później okazuje się, że zostali sąsiadami – ona, zwykła dziewczyna, która w życiu przeszła wiele rozczarować i odtrąceń. On – mężczyzna ze swoimi mrocznymi demonami. Na pozór dzieli ich wszystko, jednak z czasem rodzi się między nimi przyjaźń oraz uczucie, którego oboje nie potrafią zrozumieć. Jednak, gdy demony wracają, wkrada się niepewność i to od nich samych zależy czy się im poddadzą czy mimo wszystko zawalczą.

Uczucia to nie wszystko – w momencie, gdy kierują nami strach i demony, które podświadomie nie pozwalają na zaufanie nowej osobie, ciężko będzie komukolwiek się przez ten mur przebić. Stella jest uosobieniem dobra – serdeczna, ciesząca się chwilą – i to właśnie tym sprawia, że Jax nie jest w stanie jej wyrzucić z głowy. A w jego przypadku, to właśnie tam toczy się największa walka. Mroczna przeszłość, w której rządzi lęk i niepewność, zostaje jednak uśpiona z chwilą, gdy w jego życiu pojawia się dziewczyna.

Autorka w interesujący sposób pokazała nam, jak sława potrafi odbić się na człowieku. I mimo, że można mieć wszystko, to dopiero prawdziwa miłość jest w stanie ukoić nasze demony i stany lękowe. Tym razem dostajemy powieść na pozór pewnego mężczyzny, który ma wrażenie, że jest w stanie wszystko zepsuć, i dziewczyny, która potrafi zarazić swoim uśmiechem i charyzmą. W jaki sposób jednak – musicie przekonać się sami – po Idolu i Managerze to lektura obowiązkowa, w której oprócz bólu i cierpienia dostajemy cięte riposty i humor. Polecam!

@Zaczytany_swiat_mamy

"Niegrzeczny rockman" to zdecydowanie najlepsza i najbardziej chwytająca za serce część serii VIP.

Jax, po tym co zrobił, próbuje na nowo ułożyć sobie życie. Nie jest już jednak takim samym człowiekiem, jak kiedyś, a rzeczywistość przytłacza go. Nie spodziewa się, że w supermarkecie spotka kobietę, która będzie potrafiła przywrócić słońce do jego pochmurnej egzystencji. Tylko czy oboje będą na tyle silni, aby sobie zaufać?

Z każdym kolejnym tomem Kristen Callihan porywa mnie do świata Kill John coraz bardziej. Autorka tworzy historie, które głęboko do mnie przenikają i wywołują wiele emocji, a także skłaniają do refleksji.

Czasami nie zdajemy sobie sprawy, ile bólu trzymają wewnątrz siebie osoby, które nas otaczają. Z wierzchu oglądamy ich skorupę pełną radości, a nie dostrzegamy środka, który krwawi. Tak samo jest z samotnością. Jak wiele jest osób, które podobnie jak Stella nie mają do kogo zadzwonić, wygadać się lub poprosić o pomoc. Ile jest ludzi, którzy potrzebują kontaktu z drugim człowiekiem, ale są zbyt nieśmiali, aby to zrobić? Albo po prostu boją się wykonać ten pierwszy krok, obawiając się odtrącenia?

Te wszystkie kwestie to nie tylko fikcja literacka występująca w książce. To historie wielu osób, które borykają się z problemami, jak nasi bohaterowie.

"Niegrzeczny rockman" to powieść, która skradła moje serce. Jax i Stella nie tylko dostarczyli mi rozrywki, ale również pokazali, co tak naprawdę w życiu się liczy.

Bohaterowie są zagubieni, boją się zaangażowania i uczuć. Stella, opuszczona przez ojca ma wrażenie, że nikt nie zostanie przy niej na dłużej. Z kolei Jax to chłopak, którego życie gwiazdy i króla przytłoczyło. Dwoje ludzi, którzy albo będą dla siebie lekarstwem, albo iskrą, która wywoła eksplozję.

Jest to historia, którą powinien przeczytać każdy. Piękna, wzruszająca, chwytająca za serce i pokazująca tą inną, ale równie realną stronę życie.

"Niegrzeczny rockman" to już trzeci tom cyklu VIP. Kristen Callihan kolejny raz odkrywa przed nami świat gorącego rocka i niegrzecznych idoli. Tym razem poznajemy Johna „Jaxa” Blackwooda, który, mimo, że wspiął się na sam szczyt i otacza się przyjaciółmi oraz fanami to wciąż czuje się samotnie i zmaga się z depresją.

Jax wie, co to znaczy upaść na samo dno. Jedna chwila dzieliła go od śmierci, mimo to wciąż tu jest. Ma przyjaciół, których traktuje jak rodzinę, ma kobiety (i to wiele), ma pracę, która jest jego pasją. Ale w głębi serca mężczyzna wciąż zmaga się z pustką i odrętwieniem. Dla wielu kobiet jest symbolem seksu, ale często zdarza się, że czuje do siebie wstręt. Walka z depresją trwa codziennie i nie ma od niej odpoczynku. Wydawać by się mogło, że jego świat jest skomplikowany. Ale tak naprawdę stanie się taki, gdy pojawi się w nim pewna zadziorna i zabawna kobieta. Stella jest małą złodziejką. Nie dość, że przywłaszczyła sobie jego ulubione lody to jeszcze skradła Jaxowi pocałunek. Od tej chwili mężczyzna nie może zapomnieć o kobiecie. I kiedy już pogodził się z tym, że nigdy więcej jej nie spotka okazuje się, że jest ona jego nową sąsiadką. Stella ma w sobie wyjątkową energię, która przyciąga Jaxa. Ich znajomość naturalnie przechodzi w przyjaźń a ta może być początkiem czegoś więcej. Tylko, że Jax wciąż nosi w sobie mrok a Stella ma problemy z zaufaniem. Czy mimo wewnętrznych demonów przezwyciężą oni strach i dadzą sobie szansę na miłość?

Kristen Callihan napisała kolejną świetną książkę. Trzyma ona poziom poprzednich i jest tak samo zabawna i seksowna. Mimo, że autorka pisze lekko i błyskotliwie nie brakuje w książce również lekkiego mroku oraz nostalgii. Postacie jak zawsze są oryginalne a fabuła płynie lekko i przyjemnie. "Niegrzeczny rockman" to bardzo przyjemna lektura, która spodoba się fanom cyklu VIP. Spędziłam z tą książką przyjemne chwile i mam nadzieję, że autorka skusi się jeszcze na wydanie kolejnej części. Jest jeszcze przecież tyle do opowiedzenia!

Cykl książek VIP# jest jednym z moich ulubionych jakie obecnie znajdują się na rynku 🧡🧡🧡. Poza faktem, że książki są naszpikowane poczuciem humoru to do tego w każdej części mamy bohaterów, którzy borykają się z różnymi problemami życia codziennego jak każdy z nas.

Poprzez postaci Johna Blackwooda "Jaxa" oraz Stelli Grey autorka pięknie zaprezentowała jedne z częściej występujących w społeczeństwie problemów jakimi są depresja i samotność. Oboje z pozoru dla świata zewnętrznego są uśmiechnięci i zadowoleni z życia codziennego natomiast tak naprawdę toczą walkę z wewnętrznymi demonami. Codzienne zmagania z samym sobą i desperacka chęć znalezienia ukojenia odczuwanego bólu i spokoju zbliża ich do siebie. Ta część cyklu jest zdecydowanie bardziej melancholijna i taka hmmm... życiowa powiedziałabym. Skłania czytelnika do pewnych refleksji i wyciągnięcia z niej wniosków. Pokazuje jak bardzo można się pomylić sądząc, że osoby które, są zawsze uśmiechnięte i próbują pomóc innym dookoła są pozbawione problemów.

Czy Stella i Jax zaznają w końcu spokoju i pomogą sobie nawzajem? O tym musicie przekonać się sami 😉🧡

Dla podkreślenia, że w książce znajduje się spora dawka humoru zostawiamy wam pewien fragment, który choć został wyciągnięty z kontekstu i tak bawi. Czarno-Czerwone dobrze radzą... pora nadrobić serie VIP ! :)

"– Nic na to nie poradzę, jesteś słodka jak cukiereczek. To przez te okrągłe policzki i urocze piegi. Przysięgam, moja miłość z pierwszej klasy podstawówki miała lalkę, która wyglądała identycznie jak ty. Zaraz… jak ta lalka się nazywała? Chyba Chucky.

Nie wolno kopać gwiazdy rocka. Pewnie jest ubezpieczony.

– Wow, ale żarcik. Pierwszy raz taki słyszę.

Wybucha śmiechem.

– Już wiele osób mi mówiło, że jestem oryginalny.

– Oryginalny? – mamroczę i uśmiecham się milutko. – Wiesz, jak Chucky radziła sobie z ludźmi, których nie lubiła, nie?

John przechyla głowę, przygląda mi się badawczo.

– Może to ja powinienem się obawiać możliwych problemów.

– Dla bezpieczeństwa polecam spać z jednym okiem otwartym."

Po dostaniu propozycji zrecenzowania "Niegrzecznego rockmana" od wydawnictwa Muza siedziałam jak na szpilkach czekając na przesyłkę. Po poprzedniej części tej serii nie mogłam dojść do siebie.

Historię Stelli i Johna czytałam z wielką przyjemnością. Podobało mi się, że akcja działa się we właściwym tempie. Nie wiem jak wy, ale ja bardzo nie lubię, kiedy już na początku relacja bohaterów rozwija się na maksa i później nie dzieje się już nic.

Czytając kolejne rozdziały śmiałam się i płakałam. Historia wpływała na moje nastroje. Książka oddziaływała na moje życie, co niezmiernie zyskało moje serce.

Uwielbiałam słowne przepychanki bohaterów i ich zbliżenia. Fajnie, że nie od razu Stella poddała się ukochanemu, i że John trzymał ręce przy sobie przez długi czas, co pokazywało, że mężczyzna nie jest zwierzęciem i też potrafi czasem odmówić sobie niektórych przyjemności.

Myślę, że książka będzie dobrym wyjściem na smutne lub samotne wieczory.

„Żyjemy w świecie, w którym ludzie pytają” Co u Ciebie „, ale tak naprawdę, tylko niewielu chce poznać odpowiedź. Śmieszne nie? Nie chcemy wiedzieć, jak ten człowiek daje sobie radę, ale staramy się wyjść na takich troskliwych”.

„ Niegrzeczny rockman” znacznie odbiega od pozostałych części z serii #vip. Ta książka zdecydowanie jest potrzebna. Autorka przedstawia problem depresji, odrzucenia, niezrozumienia, a także prób samobójczych. Wielokrotnie gonimy do celu, do upragnionych marzeń, a gdy już to mamy nie czujemy satysfakcji. Czujemy obawy czy sprostamy temu co stoi przed nami otworem… A strach i niepewność zaciska swoje ściany dusząc, tłamsząc spychając nas w otchłań depresji, która swoimi mackami ciągnie w dół. Gdzie nie ma już marzeń, planów i radości. Jest za to smutek, żal i wewnętrzna walka z własnymi słabościami i lękami. Z tym wszystkim zmaga się John „Jax” Black wood. Solista zespołu Kill John.

Jedno popołudnie i zapowiadająca się śnieżyca odmieniła jego życie. I nie tylko jego, Stella Grey w życiu również nie miała łatwo. Śmierć matki, porzucenie przez ojca zostawiło w jej życiu gorzki posmak. Od lat zmagała się z tęsknotą i żalem. Chociaż jej twarz promieniała uśmiechem, jej dusza płakała… Czy dwoje ludzi zmagający się z własnymi słabościami i demonami połączą swoje dusze w jedno? Czy Stella zaufa bezgranicznie i porzuci swą „skorupę”? Czy Jax pozwoli sobie pomóc i da się poprowadzić ku jasności?

Kristen Callihan tą powieścią potargała moje serce. Doprowadziła do tego, że pękało z bólu i bezradności. Obnażyła ciemną stronę życia, życia pełnego ciemnych barw i łez. Pokazała kruchość ludzkiej psychiki, oraz to jak bardzo osoba zmagająca się z depresją pragnie ukryć to przed światem. Dała również nadzieję, że z mroku można wyjść i ujrzeć jasność, która raduje nasze serce. Wystarczy tylko mówić i słuchać. Tak wyraźnie, by dla obu stron był to jasny komunikat. „Niegrzeczny rockman” to powieść również pełna gorącej namiętności i miłości. Silnej, wzajemnej i niezniszczalnej. Polecam gorąco. 500 stron wzruszeń, przeplatanych smutkiem, radością i miłością.

Czasem każdy z nas ma wrażenie, że nic mu w życiu nie wychodzi, że gorzej już być nie może i jest w czarnej rozpaczy. Jedni mówią głośno o tym, że jest im źle i mają wsparcie najbliższych, drudzy zaś problem noszą w sobie wiele miesięcy, a ten narasta zakorzeniając w nas depresję. Ja na szczęście należę do tej pierwszej grupy, mam wspaniałą osobę u boku, której czuję się bezpiecznie i wiem, że mogę powierzyć każdy sekret… ale nie każdy taką osobę ma. I właśnie w takiej sytuacji znalazł się Jax. Główny bohater tej historii to lider zespołu rockowego- Jax, zabójczo przystojny, ze zniewalająco pięknym głosem i zdolnościami podrywu. Można, by rzec że ten facet ma wszystko: urodę, pieniądze, setki fanek, seks na zawołanie, luksus i przepych. Mimo wszystko, mając można by pomyśleć cały świat u swoich stóp popadł w depresję i przeszedł próbę samobójczą. Można być królem życia, mieć wszystko co się zapragnie, ale miłości, wzajemnego szacunku i szczerości się nie kupi za żadne pieniądze. Dowiaduje się tego, kiedy na jego drodze staje rudowłosa piękność Stella. Ich pierwsze przypadkowe spotkanie w sklepie podczas walki o ostatnie pudełko lodów- zapoczątkuje coś przełomowego w ich życiu. Żadne z nich nie ma ochoty ani czasu na związki, Stella nie chce zadawać się z gwiazdorem, który zmienia dziewczyny jak rękawiczki a ona nie ma zamiaru być następną w kolekcji panienek. Nie ma jednak pojęcia, co kryje się za maską rockmana, jakie ogromne uczucia ale też problemy dźwiga na swoich barkach Jax. Zafascynowany rockman postanawia jednak zdobyć względy uroczej i pyskatej piękności. Okazuje się, że tylko ona swoją determinacją i otwartością trafia do jego serca i umysłu. Dwoje poszarpanych przez los ludzi stara się wzajemnie sobie pomóc i wyciągnąć ze szpon przeszłości, żeby móc na nowo cieszyć się pełnią życia, bez patrzenia wstecz. Tylko w pewnym momencie, Stella boi się, że miłość tak po prostu nie wystarczy, i że pomimo chęci nie ma na tyle sił, żeby pomóc ukochanemu, jeśli ON sam tej pomocy po prostu nie chce… Z początku byłam przygotowana na schematyczną opowieść, sam tytuł zapowiadał ognisty romans z wątkiem muzycznym, więc myślałam, że będzie to lekka, babska „odmóżdżająca” lektura. Ale już po kilku rozdziałach przekonałam się, że bardzo się myliłam. Otóż problem , który przedstawiła tutaj w książce autorka jest niesłychanie ważny, o którym rzadko się mówi, bo każdy z nas ma tendencję do spychania problemów na bok i udawania, że ich nie ma. A tymczasem, w każdym z nas kryje się coś mrocznego, coś o czym chcielibyśmy zapomnieć, z czym sobie nie radzimy. Problem okazuje się, że sam się nie rozwiąże, a my prędzej czy później będziemy musieli mu spojrzeć w oczy.

Nie rezygnuj z miłości, póki jej nie spróbujesz. Tylko durnie i tchórze odrzucają coś wyłącznie ze strachu.

@kristen_callihan

Stella Grey jest "przyjaciółką do wynajęcia" i choć sama daje innym przyjaźń i czas poza pieniędzmi otrzymuje niewiele w zamian. Przed śnieżycą robi zakupy i kiedy już kończy pewien depczący jej po piętach mężczyzna zabiera ostanie lody, które zmierzała kupić, całując go odwraca uwagę kradnąc upragnione lody. Stella zaczynając nową pracę jako opiekunka zwierząt z zakwaterowaniem nie spodziewała się, że John któremu zwinęła lody będzie jej nowym sąsiadem. Rockman Jax Blackwood i intrygująca rudowłosa, pieguska Stella, która bardzo zaszła mu za skórę.

Kolejny świetny tom serii VIP od którego nie można się oderwać. Bardzo smutna opowieść o zagubionych duszach, z których jedna choć powszechnie rozpoznawalna i zdawało by się spełniona, nie potrafi się otworzyć a lęki zjadają od środka wprowadzając w czarną dziurę. Ta druga natomiast została zostawiona, sama sobie musiała radzić nie mając wsparcia, mama szybko jej zmarła a ojciec zostawiał kiedy tylko nadarzała się okazja, w końcu prawie całkowicie zniknął z jej życia. Odkąd się poznali najpierw rzucali do siebie wzajemnie cięte odyzywki, kąśliwe uwagi, takie pokazanie "lubię cię" poprzez złośliwości bawiące oboje. Fakt, że zostali sąsiadami na jakiś czas potęgował spotkania. Przechodząc na strefę koleżeńsko-przyjacielską pokazali sobie wzajemnie swój świat, swoje życie, demony drążące od wewnątrz, mogli początkowe niewłaściwe spostrzeżenia eliminować a właściwe relacje i odczucia rozwijać. Mieli bardzo wiele wspólnego, każde z nich zarówno John (Jax) jak i Stella potrzebują kogoś, przy kim poczują się bezpiecznie, odnajdą spokój i obdarzą na tyle zaufaniem będącym silniejszym niż wszystkie lęki, mogące wszystko zniszczyć. Książka wzruszająca, momentami komiczna, zabawna oraz pełna bólu, minusów i plusów każdej sfery życia zarówno zwykłego szaraka jak i gwiazdy u szczytu sławy. Uwielbiam.

Pierwsze spotkanie było zaskakujące dla obojga. John i Stella spotykają się w sklepie, oboje mają ochotę na te same lody miętowe, jednak zostało tylko jedno opakowanie. Kobieta z zaskoczenia całuje Johna i zabiera lody, po czym ucieka. Żadne nie spodziewa się, że jeszcze kiedyś ich drogi się skrzyżują, a jednocześnie oboje nie mogą zapomnieć pocałunku.

Parę dni później Stella otrzymuje list, który ją dołuje. Mieszkanie, w którym mieszka będzie musiała opuścić, co sprawia, że zostanie bez dachu nad głową. Niespodziewana propozycja zaopiekowania się zwierzętami i możliwość zamieszkania na ten czas w pięknym apartamencie jest chwilowym wyjściem z sytuacji. Kiedy w nowym miejscu spotyka mężczyznę ze sklepu, wstępnie myśli, że ją śledzi. Prawda okazuje się zupełnie inna, jest jej sąsiadem, a naddatek gwiazdą rocka. Stella nie ma pojęcia, dlaczego go wcześniej nie poznała. John jest zaskoczony ponownym spotkaniem, a jednocześnie coś go ciągnie do tej tajemniczej dziewczyny. Oboje mają za sobą ciężkie życie, oboje nie do końca sobie radzą ze zmorami przeszłości, a jednak im bliżej się poznają, tym bardziej ich do siebie ciągnie. Zaczyna ich coś łączyć i to nie tylko namiętność. Jednak czy zaufają sobie? Czy mają szansę na wspólną przyszłość? Czy pokonają zmory przeszłości?

Książka zdecydowanie przypadła mi do gustu. Ciekawa, wciągająca, dość dynamiczna, a momentami z zaskakującymi zwrotami akcji. Czytało się ją szybko, a podczas czytania towarzyszyły bardzo dużo emocji, tym bardziej że w książce poruszone są niełatwe tematy....

Cała recenzja na moim blogu - [Adres usunięty]

🎼"Nie ma czegoś takiego jak idealne życie.... Jeśli kogoś kochasz, musisz akceptować wszystkie jego wady."🎼

Było to moje trzecie spotkanie z autorką i przyznam, że każde kolejne mnie zaskakuje.

Autorka ma lekkie pióro i świetnie kreuje bohaterów, a opisane wydarzenia powodują, że całość czyta się wyjątkowo przyjemnie.

🎸Ta część skupia się na Jaxie, którego znamy już z poprzednich książek. To lider zespołu zmagający się z problemami natury emocjonalno - psychicznej, które doprowadziły u niego do depresji i próby samobójczej.

🚁Stella Grey, z zawodu profesjonalna przyjaciółka, zaś prywatnie dziewczyna empatyczna, pomocna i bardzo samotna. Pozostawiona przez wszystkich, którzy mogli być oparciem, aktualnie rekompensuje sobie brak rodziny i prawdziwych przyjaciół spotykając się z klientami.

🎸Tych dwoje właściwie nie miało prawa się spotkać, bo cóż wspólnego może mieć gwiazda rocka ze zwykłą dziewczyną.

❄️Śnieżyca stulecia sprawia jednak, że ich drogi krzyżują się w supermarkecie, gdzie toczą walkę o lody miętowe, przez które Stella całuje nieznajomego i ulatnia się ze zdobyczą.

Jakież jest zaskoczenie dziewczyny, gdy kilka dni później dostaje pracę i w wielomilionowym mieście spotyka swego sklepowego prześladowcę, jednocześnie rozpoznając w nim swego ulubionego gwiazdora.

Ta z pozoru łatwa i przyjemna historia, napisana z dużą dawką humoru nie jest jednak banalnym i ckliwym romansem. Książka budzi szereg emocji, porusza wiele dość niewygodnych kwestii, zaczynając od trudnego dzieciństwa, odrzucenia, samotności przez depresję i próbę samobójczą, aż do tworzenia relacji, podejmowania ryzyka, odpowiedzialności i miłości.

Autorka funduje nam szeroki wachlarz emocji, opisując całość w tak wciągający sposób, że nie sposób było się oderwać.

Ładny pan na okładce, niegrzeczność w tytule i byłam pewna, że to będzie przewidywalny romansik. Mocno się zastanawiałam, czy chcę poznać tę powieść. Trochę bajka, bo gdzie w realnym życiu przystojni rockmeni zadają się ze zwykłymi dziewczynami?

Ta powieść to wachlarz świetnie opisanych uczuć. Jest radość, szczęście, przekomarzanki, ale te pozytywne emocje przeplatane są tymi smutnymi, pełnymi złości czy niezrozumienia. Autorka zręcznie przedstawiła świat osoby walczacej z depresją, ze stanami lękowymi z wahaniami nastrojów. Wszystko zostało ujęte delikatnie, a zarazem mocno i namacalnie. I chociaż temat przewodni jest ciężki, to książka taka nie jest. Uwielbiam poczucie humoru w tej książce (kłaniam się w pas pani Sylwii, bo tłumaczenie ma idealny klimat), a bohaterowie to osoby, z którymi chciałabym się zaprzyjaźnić. Relacja między nimi jest naturalna, toczy się własnym rytmem i to w taki uroczy sposób!

Bohaterzy nie rozwiązują wyimaginowanych problemów, los nie rzuca im kłód pod nogi, nie stają przed dramatycznymi wyborami. Autorka świetnie pokazała że na drodze do szczęścia najczęsciej stajemy my sami, nasza duma, nieufność i uczucia pokiereszowane przez los. Powieść niby lekka, przyjemna, pełna żartobliwych sytuacji, a tak naprawdę to smutna historia ludzi, którzy nie wierzą w uczucia. Jest to romans, ale taki z górnej półki i nie trąca tanim harlequinem.

Jestem totalnie zachwycona i czekam na kolejne tomy, a to oczekiwanie umilę sobie czytając wcześniejsze części, bo ogromnie jestem ciekawa losów chłopaków z Kill Jonha. Jeśli lubicie porywające książki, niegłupie i takie z polotem, to właśnie jest propozycja dla Was!

Kto by pomyślał, że w zwykłym nowojorskim spożywczaku można spotkać prawdziwą gwiazdę rocka? No cóż, Stelli też nie przeszło to przez myśl, gdy wykłócała się z pewnym nieznajomym o ostatnie opakowanie ulubionych lodów. 🤭 Ta kłótnia skończyła się dość... zaskakująco, gdyż Stella, aby odwrócić uwagę mężczyzny i odebrać mu lodowy przysmak, pocałowała go...i uciekła. Oboje byli przekonani, że już więcej się nie spotkają, choć ewidentnie coś między nimi zaiskrzyło. Jednak przewrotny los ponownie postawił ich na swojej drodze, ale tym razem jako bardzo bliskich sąsiadów. 🙊

_____

Jejku, jakie to było genialne! 😍 „Niegrzeczny rockman” to trzeci tom serii „VIP”, którą wprost uwielbiam, o czym już też kilkukrotnie wspominałam i pewnie wspomnę jeszcze nie raz. Wiem również, że przy poprzednich dwóch tomach mówiłam to samo, ale... Zakochałam się! ❤️ Tak, znowu! 🙈 Ale wiecie co? Dla mnie historia Johna i Stelli jest bezdyskusyjnie tą najlepszą! Pierwsze dwie części były naprawdę rewelacyjne i wspominam je z ogromnym uśmiechem na twarzy, ale jednak to wyjątkowe i zaszczytne miejsce w moim serduszku należy bez dwóch zdań do „Niegrzecznego rockmana”. Bardzo niecierpliwie czekałam na tę książkę, a to dlatego, że postać Johna „Jaxa” Blackwooda – gitarzysty kapeli rockowej Kill John – intrygowała mnie już od samego początku. Z wielu powodów, choć chyba głównie ze względu na trudną i bolesną przeszłość bohatera. Przede wszystkim mocno przeczuwałam, a w zasadzie to byłam niemalże pewna, iż historia z nim w roli głównej okaże się tą najbardziej emocjonalną, jak również najbliższą memu sercu. I nie pomyliłam się, gdyż autorka przelała w tę opowieść cały wachlarz emocji i uczuć! Podczas lektury byłam szczęśliwa, uśmiechnięta od ucha do ucha, a nawet rozbawiona do łez, ale też zła, smutna i zrozpaczona. Pojawiły się chwile zwątpienia, strachu i lęku, ale też nadziei. Kristen Callihan w treść powieści wplotła również bardzo ważne tematy, o których moim zdaniem warto i trzeba głośno mówić, a które też nie są mi obce. Poruszyła istotny problem depresji i związanych z nią stanów lękowych oraz ataków paniki, jak również kwestię prób samobójczych. Być może dlatego ja tej książki nie czytałam. Zdecydowanie nie! Ja ją dosłownie przeżywałam całą sobą! Ktoś powie, że przecież to taka zwyczajna pozycja, więc co w niej takiego wyjątkowego? Owszem, ta powieść jest w pewnym sensie tuzinkowa, szablonowa, w jakimś stopniu też na pewno przewidywalna, ale jednak w moich oczach wyróżnia się na tle innych, bo mimo wszystko pod pozorami prostoty skrywa się niezwykła i piękna historia dwójki poranionych i zagubionych w swoim własnym świecie dusz. Jest to książka o walce z samym sobą, ze swoimi demonami i lękami. Opowieść, która pokazuje, że czasami jedynym lekiem na pochłaniający nas mrok jest rozmowa z drugim człowiekiem. Prawdziwa i szczera rozmowa. John jest bohaterem po bardzo trudnych przejściach, które dotkliwie odcisnęły na nim swoje piętno. Z zewnątrz wydaje się ON pewny siebie, zabawny, nieco arogancki. Charyzmatyczny i czarujący, natomiast wewnątrz kryje się złamany, samotny i mocno poharatany przez życie mężczyzna. Jego serce jest przepełnione bólem, żalem i poczuciem winy. Stella Grey – główna bohaterka – również nie miała łatwego życia. Uczucie pustki i samotności jest jej bardzo dobrze znane, a mury, które wokół siebie wzniosła, sprawiają, że bardzo ciężko jest jej zaufać i otworzyć się na innych. Polubiłam postać Stelli bardzo mocno, ale przyznaję, że to kreacją Johna (Jaxa) jestem dogłębnie zauroczona i zafascynowana. Pokochałam go! Naprawdę bezwzględnie go pokochałam. Urzekł mnie ON swoim charakterem i cudowną osobowością. Bo wiecie, John jest taki... No taki mój! ❤️ Szczerze mówiąc, już od pierwszych stron miałam nieodparte wrażenie, jakby połączyła nas jakaś niewidzialna nić, a która później przekształciła się w prawdziwą i silną więź. Marzę o tym, żeby taki Jax zanucił mi do snu... 😍 O rany, ja chyba naprawdę się zakochałam... 🤭 Czytając „Niegrzecznego rockmana”, autentycznie miałam motylki w brzuchu! To, co ja uwielbiam w książkach autorki, to sposób, w jaki buduje ona relację bohaterów. Bo, pomimo że poznają się oni praktycznie na samym początku książki, to ta znajomość biegnie swoim własnym torem bez żadnego pośpiechu. Spokojnie, ale co najważniejsze – bardzo naturalnie i swobodnie. Między Stellą a Johnem była niesamowita chemia! Ich uczucia kiełkowały z każdą stroną, a pożądanie i napięcie rosło, wprawiając mnie w stan frustracji i oczekiwania na coś więcej. 🔥 Ich dialogi to kolejny wielki, a nawet olbrzymi plus tej historii! Nie raz i nie dwa śmiałam się w głos, a nawet pociekły mi łzy. Pełne sarkazmu i ironii oraz ciętych ripost. Mistrzostwo! 😍 Kristen stworzyła pochłaniającą historię, od której nie można się oderwać! „Niegrzeczny rockman” to książka grubasek, ponieważ liczy sobie lekko ponad 500 stron. Jednak muszę powiedzieć, że dla mnie mogłaby liczyć jeszcze więcej, ponieważ im bliżej końca byłam, tym bardziej nie chciałam jej kończyć. Na pewno to uczucie jest wam bardzo dobrze znane! Autorka ma bardzo lekkie pióro, które w połączeniu z jej kapitalnym poczuciem humoru, gwarantuje przyjemną i relaksującą lekturę, która oderwie was w całości od szarej codzienności. Z całego serca polecam Wam zarówno „Niegrzecznego rockmana”, jak i całą serię „VIP”! Jestem pewna, że się nie rozczarujecie, a wręcz przeciwnie – pokochacie tych cudownych muzyków, których nie sposób wyrzucić z pamięci! Czekam z wielkim utęsknieniem na kolejny tom, który mam nadzieję, że wkrótce się pojawi. ❤️

Historia Jaxa od początku mnie ciekawiła. Był bohaterem, który sporo przeszedł i wprowadził wiele znaków zapytania w życiu poprzednich bohaterów, teraz czas, aby ON doszedł do głosu i opowiedział swoją historię.

„Mam wrażenie, że jesteśmy dwiema połączonymi częściami, których nie można rozdzielić.”

Ta opowieść wcale nie jest ckliwa, urocza i kochana. Jest bolesna, bo Jax pomimo sławy i bogactwa jest biednym człowiekiem. Dręczą go demony przeszłości, a próba samobójcza ciągnie się za nim niczym kłąb dymu. Czy piękna i pyskata Stella będzie w stanie go uleczyć i przekonać, że jeszcze nic straconego ? Że jeszcze pomimo wszystko w życiu może być pięknie ?

„Pozytywny i negatywny rozgłos to świetny sposób na utrzymanie powierzchownych relacji.”

Stella także nie ma łatwego życia, ma masę problemów, ale stara się jak może stawiać im czoła. Kiedy na jej drodze pojawia się gwiazda, nie ma pojęcia, kim jest ten mężczyzna i jak wpłynie na jej życie. Czy oboje są w stanie zapewnić sobie wsparcie i stabilizację, której oboje po ciuchu pragną ?

„Czasem, jak patrzy się na niego z boku, wydaje się trochę sztywny, jak gdyby żył we własnym świecie, w jakimś mrocznym miejscu.”

Ta opowieść nie jest łatwa, bo bohaterowie mają wiele skaz i niedoskonałości, ale ta historia daje nadzieję na to, że ktoś w naszym życiu może pomóc nam odbić się od dna, może pomóc nam stanąć na nogi i z głową do góry przez to życie podążać. Jednak nie od razu im to przyjdzie, nie raz każde z nich się podda, ale pytanie czy będą w stanie sobie wybaczyć ?

„Tacy faceci jak ON nigdy nie zwracają uwagi na takie dziewczyny jak ja.”

Jest to trudna historia, pełna emocji i trudnych chwil, ale także nadziei, która pojawia się niczym promyk słońca w pochmurny dzień. Stella i Jax są na pozór zupełnie innymi ludźmi, różnią się od siebie, ale razem tworzą pewną całość.

„Czasem dogryzamy sobie i odpychamy siebie nawzajem jak magnesy o przeciwnych biegunach.”

Pomimo wielkiej gwiazdy rocka, mogłoby się wydawać, że ten tytuł będzie szaloną wyprawą w trasę, przepełnioną fankami, muzyką i rock&rollem to niestety nie w tym tytule. Tutaj mamy bardziej muzykę w tle, a autorka koncentruje się na zachowanych, uczuciach i radzeniu sobie z codzienności i problemami, jakie mają ludzie.

Podobała mi się ta historia, ale chwilami przyśpieszała, a chwilami miałam wrażenie cofała się i czytelnicy stali w miejscu. Niekiedy mnie to drażniło i nużyło, więc minus jakiś jest. Trochę za dużo błahych opisów, ale cieszę się, że mogliśmy zajrzeć do poprzednich bohaterów, aby podejrzeć co u nich słychać.

Ten tytuł oceniam na mocną 8.

Jak już pisałam nie raz seria VIP jest jedną z moich ulubionych wydawanych ostatnio serii. Na każdy kolejny tom oczekuję z niecierpliwością i zabieram się do lektury od razu po otrzymaniu. Nie inaczej było i w przypadku najnowszego, trzeciego już tomu serii „Niegrzecznego rockmana”.Powieść przeczytałam błyskawicznie i z wielką przyjemnością.

Oczywiście każdy tom można czytać odrębnie, gdyż stanowi historię miłosną innej pary, jednak występują w nich bohaterowie znani już w wcześniejszych tomów. Bohaterem trzeciego tomu jest John „Jax” Blackwood gitarzysta Kill John’a. Wydawało by się, że facet ma wszystko, sławę, pieniądze dziewczyny, jednak po jego próbie samobójczej dwa lata temu spowodowanej depresją musi się mierzyć z łatką faceta z problemami. Niespodziewanie jego uwagę zaprząta zwykła dziewczyna, która w osiedlowym sklepie wykrada mu ostatnie opakowanie ulubionych lodów. Gdy niedługo okazje się, że Stella zamieszkała w sąsiedztwie John nie jest w stanie trzymać się od niej z daleka.

Powieść składa się z krótkich rozdziałów, prowadzonych w narracji pierwszoosobowej, naprzemiennie z punktu widzenia Stelli i Johna, co sprawia, że czytelnik ma szersze spojrzenie na toczące się wydarzenia. Książkę czyta się szybko i z wielką przyjemnością. Bohaterów chyba nie sposób nie polubić, widać, że tworzą oni jedną, wielką rodzinę, a ja sięgając po kolejną część serii mogę poczuć się jej częścią, Na uwagę zasługują również zabawne, błyskotliwe dialogi oraz lekki styl. Książka mimo że opowiada romansową historię, porusza też istotne tematy, takie jak mierzenie się z depresją. Pokazuje jak może wyglądać świat z perspektywy takiego osoby, co jest szczególnie cenne, gdyż jak możemy we wstępie autorki ona sama również zmaga się z depresją i stanami lękowymi, . Mimo takiego trudnego tematu książka nie przytłacza, niesie ze sobą mądrość i optymizm.

Gorąco Was zachęcam do lektury „Niegrzecznego rockmana”, a kto jeszcze nie miał okazji koniecznie powinien zapoznać się też z dwoma wcześniejszymi tomami serii. Jestem przekonana, że jak ja polubicie bohaterów i z wielką przyjemnością będziecie do nich wracać.

“Nikt nie zna prawdziwej mnie. To są powierzchowne relacje. Czasami czuje się tak, jakby imadło samotności zaciskało się na moim sercu. A potem siedzę tutaj i się zastanawiam, co ze mną, do cholery, nie tak, skoro nikt się nie stara ze mną naprawdę zaprzyjaźnić. Nikt ze mną nie zostaje.

“Niegrzeczny rockman” to kolejna część z serii Vip. Głównym bohaterem jest Jax, gitarzysta zespołu Kill John. Jax, a właściwie John jest mężczyzną po przejściach. Cierpi na depresje i stany lękowe. Próbował też popełnić samobójstwo. John pomimo sławy i oddanych przyjaciół jest bardzo samotny. Pewnego dnia w sklepie kłóci się z pewną dziewczyną o lody miętowe, dziewczyna całuje go i ucieka ze swoim łupem. Stella, nie wiedziała, że ma do czynienia z członkiem najlepszej rockowej kapeli, bo przecież kto by się spodziewał spotkać go w spożywczaku. Jak się okazuje Stella i John zostają sąsiadami i nie mogą o sobie zapomnieć. Zakochują się w sobie, jednak to uczucie dla żadnego z nich nie jest łatwe. Ona przeżyła już niejedną stratę i boi się angażować, a ON ciągle walczy o lepsze jutro.

Bardzo lubię romanse, które oprócz wątku romantycznego mają jeszcze coś do przekazania. “Niegrzeczny rockman” to jedna z takich historii. Kristen Callihan pokazuje świat osób cierpiących na depresję, który nie zawsze jest taki pesymistyczny jakby się wydawało.“Niegrzeczny Rockman” to opowieść również o miłości, samotności, stracie i pomocy. Znajdziemy tu też resztę zespołu Kill John, którzy tworzą wspaniałą paczkę przyjaciół. Chociaż autorka w “Niegrzecznym Rockmanie” podejmuje bardzo ważne i trudne tematy to książkę czyta się bardzo szybko i nie można się oderwać. Podczas czytania “Niegrzecznego Rockmana” śmiałam się, płakałam i nie mogłam doczekać się co będzie dalej.

"NIe rezygnuj z miłości, póki jej nie spróbujesz, dziecko. Tylko durnie i tchórze odrzucają coś wyłącznie ze strachu."

Wciąż podtrzymuję swoje zdanie, ta seria jest naprawdę świetna, a kolejny tom tylko utwierdził mnie w tym przekonaniu. Tak jak w poprzednich częściach znajdziemy tu sporo zabawnych sytuacji i przekomarzanek pomiędzy bohaterami (które powoli stają się znakiem firmowym autorki), elektryzujący wątek miłosny, a także podejrzymy od kulis życie gwiazd rocka. Ale nie tylko, ponieważ Jax i Stella to nie tylko zabawni i inteligentni młodzi ludzie, to ludzie którzy za pięknym uśmiechem skrywają ból, strach a przede wszystkim samotność. Autorka z niezwykłym wyczuciem porusza tutaj tematy depresji czy stanów lękowych, a opisy zmagań bohaterów z ich wewnętrznymi demonami są wiarygodne i przejmujące. Poza tym spotkamy pozostałych członków kapeli Kill John i zobaczymy co u nich słychać, a trochę się pozmieniało (poznacie i pokochacie Felixa), będziemy mogli sobie również wyobrazić co się będzie działo w kolejnym tomie, ponieważ atmosfera pomiędzy Brenną i Rye się zagęszcza. Jeszcze tylko jedno, Stella jest absolutnie niesamowita, tak absurdalnie pokręcona, że wręcz doskonała.

Nie czytałam poprzednich książek autorki, więc nie wiedziałam czego się spodziewać. Myślałam, że to będzie erotyk z krwi i kości. Jakże się myliłam! Co prawda były momenty zbliżeń, jednak przy całości książki nie grały tu one pierwszych skrzypiec.

Autorka porusza temat depresji, stanów lękowych, a przede wszystkim samotności. Można mieć rodzinę, przyjaciół, znajomych, rzeszę fanów, a przy tym czuć się samotnie. Znajome?

Podobała mi się książka. Postać Jaxa oczaruje niejedną dziewczynę, kobietę mimo tego co przeszedł. W Stelli podobała mi się jej siła, życzliwość wobec innych oraz ciekawa pasja, która jest formą terapii dla skołatanych myśli.

Między tą dwójką wybucha gorące uczucie, choć nie chcą mu się poddawać. A może bardziej przyznawać. Wymiany zdań między nimi były naturalne i nie raz uśmiechnęłam się pod nosem, droczenie się jest całkiem fajne 😉

Która kobieta nie chciałaby za mężczyznę swojego życia gwiazdę rocka zapatrzoną tylko w jej osobę? Marzenia wielu dziewczynek, nastolatek, ale i dorosłych kobiet. Jak będzie w przypadku Jaxa i Stelli? Dowiecie się czytając tę pozycję.

Styl autorki jest prosty, momentami zabawny, a przede wszystkim podaje nam jak na tacy ludzkie prawdziwe emocje.

Nie jest to może najmocniejsza książka, nie ma wygórowanych akcji. Myślę, że autorka właśnie skupiła się na relacji dwójki ludzi, którzy są poharatani przez życie i szukają ukojenia w drugim człowieku, choć trudno o ich zaufanie. Rozumiem przesłanie, jest ono bardzo ważne i dzięki takim zabiegom literackim możemy nad tym się zastanowić, zwrócić uwagę na inną osobę 😉

„Dziwne to życie. W jednej chwili łapiesz z kimś falę, w drugiej wracasz do normalności. Zazwyczaj człowiek od razu zapomina o spotkaniu z nieznajomym. Mimo to niektóre momenty potrafią utkwić nam w głowie, chociaż najmniej się tego spodziewamy.”

Jax(John) Blacwood i Stella Grey spotykają się pierwszy raz w sklepie podczas walki o pudełko lodów miętowo czekoladowych, którą to wygrywa Stella, nagłym i przebiegłym całusem. Dziewczyna czuje się zaintrygowana wspomnieniem o przystojniaku, którego twarz wydaje się dziwnie znajoma, a ON nie może zapomnieć dziewczyny, która najprawdopodniej nie rozpoznała w nim „tego” Jaxa i ...wciąż myśli o dotyku jej ust na swoich. Jako, że Nowy Jork, nie jest, aż tak wielki😜 spotykają się ponownie na klatce schodowej, w którym ON mieszka, a ona właśnie zaczyna pracę jako opiekunka zwierząt jednego z członów zespołu „Kill John”. Początkowe stosunki „tymczasowych” sąsiadów są raczej grzeczne i normalne, ale w miarę jak się poznają nie mogę przestać o sobie myśleć, mimo tego, że po próbie samobójczej, John zmaga się z depresją, a Stella z porzuceniem i samotnością. Dwoje pokiereszowanych ludzi, tak różnych z tak różnymi doświadczeniami, ale jedno do drugiego lgnie i przyciąga nawzajem. John odpycha dziewczynę znając swoją niegrzeczną przeszłość, której teraz się wstydzi, ale Stella ma misję, którą jest ochrona swego przyjaciela i jest pod tym względem tak zdeterminowana, że Jaxowi pozostaje tylko się jej poddać, a w dodatku jego rodzina z „Kill John” przyjmuje ją z otwartymi rękami. Z przyjemnością poddaje się też jej ustom i dotykowi, a ona otwiera się przed nim jak nigdy wcześniej przed nikim. I gdy wszystko wydaje się być już bajką, Jax nagle odpycha zrozpaczoną Stellę i wyrzuca ze swego życia.

Cała seria VIP jest emocjonalną mieszanką wybuchową, złość, zauroczenie, sex, nienawiść, miłość, odpychanie i przyciąganie, walka i rezygnacja i wszystko osadzone w rockowej atmosferze. Zespół Kill John to nie tylko grupa współpracowników, ale przede wszystkim to rodzina, która zrobi dla siebie absolutnie wszystko.

„Niegrzeczny Rockman” to klimatyczny i bardzo przyjemny romans, który poruszy w was struny, o jakich nie mieliście pojęcia.

Stella to trzydziestoletnia kobieta doświadczona przez los. Przez całe swoje dotychczasowe życie nie potrafiła zaufać drugiej osobie na tyle, aby czuć się w jej towarzystwie bezpiecznie. W przeszłości po śmierci matki, jako nastolatka została przygarnięta przez mężczyznę, który prawdopodobnie był jej ojcem, którego pierwszy raz w życiu wtedy zobaczyła. To co zdarzyło się w przeszłości, pewne wydarzenia związane z jej ojcem zahartowały dziewczynę tak, że stała się całkowicie samowystarczalna. Wykonując dość niespotykany zawód i zarabiając sama na siebie, Stella mieszka w mieszkaniu, które może nazywać swoim i po prostu cieszy się życiem.

Pewnego razu stacje pogodowe w Nowym Jorku zapowiadają największą śnieżycę, jakiej jeszcze miasto nie miało przyjemności zaznać. Stella udaje się do pobliskiego supermarketu, gdzie stara się zaopatrzyć w najpotrzebniejsze artykuły, aby jakoś przetrwać zamieć. Kiedy stoi przy półkach, kobieta nagle spostrzega, że cały czas podąża z nią całkiem przystojny mężczyzna o hipnotyzujących jadeitowych oczach. Szybko jednak okazuje się, że gdzie ona nie pójdzie, tam i jest owy mężczyzna, dlatego Stella powoli zaczyna się obawiać, czy aby na pewno facet jej nie śledzi. Ponownie ich oczy spotykają się w dziale ciastek, a tęczówki nieznajomego czujnie śledzą rękę Stelli, która zagarnia ostatnią paczkę oreo. Zawiedziony zielonooki szybko odchodzi i kieruje się w stronę lodówek, gdzie także nieświadomie udaje się Stella. Spotykają się jednocześnie przy jednej lodówce, dziewczyna pragnie tylko miętowych lodów z kawałkami czekolady, które idealnie nadają się na melancholijny wieczór spędzony na kanapie. Lodów, które teraz znajdują się w dłoni mężczyzny. Wystarczy jeden ruch Stelli, a bitwa na spojrzenia rozpoczyna się na starcie Żadne z nich nie jest w stanie odmówić sobie ulubionego przysmaku, dlatego kobieta podejmuje szybko decyzję. Całuje nieznajomego i wykorzystując jego zdezorientowanie, kradnie lody i daje nogę.

W chwili, kiedy przeczytałam pierwszy rozdział „Niegrzecznego Rockmana,” to już byłam pewna, że ona zawładnie moim sercem. Kiedy czujesz, że już po pierwszym rozdziale bohaterzy całkowicie przypadają ci do gustu, wiedz, że to ta książka, którą zapamiętasz na bardzo długo. Bardzo przyjemnie czytało mi się ten romans i pisze, to z ręką na sercu. Ilość momentów, kiedy parskałam śmiechem jest nie do policzenia. Bardzo zżyłam się z bohaterami, a już szczególnie ze Stellą. Autorka wykreowała tak jej postać, iż przez kartki papieru czuje się lekkie przyciąganie do tej ciepłej osóbki. Natomiast jeżeli chodzi o Johna – z pozoru gruboskórnego playboya, to polubiłam go w momencie, kiedy dowiedziałam się, że czytał Dumę i uprzedzenie. Naprawdę ta dwójka jest tak dobrze dobrana do siebie, że aż szok, że tak może udać się kreacja bohaterów. Ale żeby nie było tak cukierkowo również potrzebne są w fabule różne mroczne i przyprawiające o płacz momenty. Jednak najbardziej uderzył mnie apel autorki na pierwszych stronach książki. W XXI wieku ludzi, którzy chorują na depresje, bądź inne przypadłości umysłowe jest bardzo dużo. Najczęściej większość społeczeństwa bagatelizuje tę chorobę, znajdą się też i tacy, którzy twierdzą, że to tylko codzienna chandra. Jak bardzo trzeba nie mieć empatii w sobie, żeby bagatelizować tak poważną sprawę, to nie jest zwykły gorszy dzień. Stan ten może pogarszać się z dnia na dzień, aż w końcu doprowadzi do śmierci. Dlatego nie można umniejszać depresji, ponieważ ludzie, którzy na nią cierpią bardzo często potrzebują pomocy drugiej osoby, i takie również przesłanie autorka „Niegrzecznego Rockmana” stara się nam przekazać pomiędzy wierszami.

Gorąco polecamy: Dobre Recenzje

"Chciałbym przyciągnąć ją do siebie i uchronić przed wszystkim, co mogłoby ją skrzywdzić. Ale wiem, że to tak nie działa. Nie możemy chronić tych, których kochamy; możemy tylko dać im znać, że będziemy obok, aby pomóc im się podnieść, kiedy upadną."

"Niegrzeczny rockman" jest trzecim tomem cyklu VIP. Uwielbiam jej tytułowych bohaterów, jednakże nie będę ukrywać, iż to właśnie Jax budził we mnie największe emocje, najbardziej mnie intrygował z poznanych do tej pory niegrzecznych facetów tej serii.

To książka, która jak większość romansów nie jest tylko i wyłącznie rozrywką. To historia, która jest o czymś i zdecydowanie pozostawia w czytelniku coś więcej. Kristen Callihan porusza temat depresji. Ukazuje tym samym jak ciężko poradzić sobie z tym problemem w pojedynkę. Widzimy ile jest warte wsparcie i pomoc najbliższych, rodziny i przyjaciół. Autorka wskazuje również, jak ważne w każdym związku są szczerość, zaufanie i rozmowa. To fundamentalna podstawa, bez której nie da się zbudować niczego trwałego.

"Żadne z nas nie wierzy w miłość, a tym bardziej w taką na całe życie. Jednak mimo to szybko się od siebie uzależniamy. Ale moglibyśmy być dla siebie kimś więcej. Moglibyśmy być dla siebie wszystkim. Wystarczy, że zaufamy na tyle, by się temu poddać."

Słowne przekomarzanki, cięte riposty, ciągłe dogryzanie - bez wątpienia między parą głównych bohaterów czuć chemię i przyciąganie. Z takimi postaciami nie ma mowy o jakiejkolwiek nudzie. Zwłaszcza, że kreacja Stelli odbiega od utartych schematów. To rudowłosa, piegowata, nieco bardziej zaokrąglona tu i ówdzie kobieta, która bierze życie za rogi. Z kolei Jax wydaje się być najbardziej prawdziwy, przez to, co przeszedł i jak na niego to wpłynęło.

Pikantne, wysublimowane sceny miłosne, przewaga skrzących dialogów nad opisami, mnóstwo humoru, rockowa muzyka w tle, przyjemny w odbiorze język - to wszystko tworzy powieść, przy której spędzicie miły czas. Oprócz tego, a może przede wszystkim zostaniecie zmuszeni do kilku refleksji.

"Niegrzeczny rockman" to kipiący emocjami oraz zmuszający do refleksji romans z ważnymi tematami. Samotność, depresja, brak zaufania, męska przyjaźń, rola wsparcia bliskich, gorące sceny miłosne - to tylko część tego, co na Was czeka. Ja kolejny raz świetnie się bawiłam, co każdemu polecam!

Czasem wystarczy chwila by zapomnieć o ciemniejszej stronie rzeczywistości, tak po prostu, bez jakichkolwiek starań. Dlaczego właśnie w tym momencie? Trudno odgadnąć, może dlatego, że było się tym, co miało miejsce, a nie przeszłością lub przyszłością? Liczyło się właśnie tu i teraz i coś lub raczej ktoś jeszcze. Człowiek, umiejący się przebić przez mur, pancerz, zwątpienie bądź zniechęcenie, przypadkowa osoba, która zmienia tak wiele w tak krótkim czasie. Jedynie tyle lub aż tyle.

Spotkać kogoś znanego w Nowym Jorku wcale nie jest aż tak trudno, podobno, lecz Stella jakoś do tej pory nie miała takiej okazji. Nawet kiedy taka szansa nadarzyła się nie od razu skojarzyła bezczelnego faceta, któremu udało się jej odebrał ulubione lody, z gwiazdorem muzycznym. W końcu liczą się ważne sprawy czyż nie? A ostatnie pudełko ulubionego deseru na pewno jest nią, zwłaszcza gdy trzeba je zdobyć, bo ktoś ma też chrapkę na nie. Na szczęście Stelli, pecha miał znany muzyk, chociaż wtedy jeszcze nie wiedziała z kim miała do czynienia. Kolejne spotkanie również jest przypadkowe, za to następne na pewno nie. Tych dwoje wydawałoby się, iż różni wszystko, lecz czy tak naprawdę jest? Ona wie o nim całkiem sporo dzięki jego sławie, ON za to ma przed sobą dziewczynę zagadkę. Jednak tak naprawdę to, co najważniejsze znajduje się między wierszami, można mieć wszystko i pragnąć czegoś, co wciąż umyka. Da się żyć z dnia na dzień, tylko raz na jakiś czas, dać się porwać swoim marzeniom. Tych dwoje słowo samotność umie odmienić przez wszystkie przypadki i nie chcąc zranić kogoś najbliższego rani siebie samego i jego również też. John opanował do perfekcji pogrążanie się w mroku i nie zamierza komukolwiek pozwolić wejść do niego za nim. Jak skończy się historia dwojga samotnych ludzi w wielkim mieście? Miłość niekiedy to za mało by pokonać demony, tkwiące głęboko w sercu i umyśle …

Sławny rockman i niepozorna kobieta, spotkanie, przypadkowe spotkanie, iskra wzajemnego zainteresowania, tak zaczyna się wiele historii obyczajowych, jednak Kristen Callihan podchodzi do tego wzoru na swoich zasadach. W jej najnowszym cyklu VIP łączy humor z cieniami i blaskami popularności oraz zwykłej egzystencji, nieprzypadkowo tę ciemniejszą stronę stawiam na pierwszym miejscu. Ona odgrywa ważną rolę, a w tej części jest to jeszcze mocniej podkreślone, otoczka powodzenia jest zwodnicza, a pisarka sięga głębiej i uprzedza o tym. Oczywiście „Niegrzeczny rockman” ma wiele lżejszych nut, lecz da się odczuć pewien niepokój, iż coś się tli i jeśli dojdzie do wybuchu to da się go odczuć w każdym wątku. Gdzieś pomiędzy tym, co jest proste i co, wprost przeciwnie, ma skomplikowane korzenie i zdążyło już wydać gorzkie owoce znajduje się dwójka bohaterów. Kristen Callihan postawiła na dwuosobową narrację co pozwala czytelnikom lepiej poznać postacie oraz to, co dla nich ważne. Poważniejsza strona i ta lżejsza jest przeplatana uczuciowymi rozterkami, pełnymi humoru dialogami oraz bardziej pikantnymi scenami. Na każdy z tych elementów został znaleziony odpowiedni moment w fabule, tak by czytający niecierpliwie oczekiwali co wydarzy się na kolejnych stronach, a dzieje się wiele, chociaż w kameralnym klimacie. Autorka prowadzi tak akcję, że można każdy z tomów czytać osobno, lecz warto poznać pozostałe części z uwagi na ich bohaterów, trzecia odkrywa ciemniejsze kulisy sławy, lecz i mające miejsce w zwykłej rzeczywistości. „Niegrzeczny rockman” ma w sobie urok niegrzecznej opowieści z poważniejszymi motywami co daje w efekcie końcowym dobry powód by zasiąść z nią w fotelu i poznać bliżej jej bohaterów.

„Niegrzeczny rockman” – Kristen Callihan, tłumacz: Sylwia Chojnacka

Gatunek: literatura obyczajowa, romans

Jest to już tom.3 z serii „Vip”. Tym razem autorka wzięła na warsztat historię wspominanego już we wcześniejszych tomach Johna „Jaxa” Blackwooda – członka bardzo znanego nacałym świecie zespołu rockowego. Po dramatycznych przeżyciach z przeszłości, mężczyzna stara się nie tyle co ułożyć swoje życie na nowo, a po prostu jakoś je przeżyć. Na jego drodze staje Stella Grey. Kobieta podobnie jak Jax stojąca na życiowym rozdrożu.

Czy odnajdą to co poszukują od lat? Czy przypadkowe spotkanie w sklepie spożywczym zmieni ich życie? Czy będą w stanie sobie pomóc? Czy mogą ofiarować sobie przyjaźń, a może nawet miłość?

Szczerze mówiąc mam wrażenie, że autorka przysłowiowo „odgrzewa starego kotleta”. Po raz już trzeci mamy spotkanie teoretycznie w normalnych warunkach (choć zachowania bohaterów momentami są oderwane od rzeczywistości) przypadkowej kobiety oraz członka grupy muzycznej. Mam wrażenie, że pisarka obrała pewien schemat i cały czas konsekwentnie się go trzyma. Co niestety staje się troszkę nudne i dość przewidywalne… Wydaje mi się, że gdyby nie była to już kolejna część z cyklu, a osobna powieść to mogłaby mi się spodobać bardziej.

Na pewno nie można odebrać pani Callihan dobrego pomysłu oraz poruszenia bardzo ważnego tematu - jakim jest depresja, która naprawdę potrafi odebrać człowiekowi bardzo dużo... Dzięki czemu powieść nie jest płaska "jednowymiarowa" lecz ma głębszy przekaz. Do tego prosty języka i doskonałe dawkowania emocji, ale należy pamiętać, że jednak co za dużo to nie zdrowo (a wystarczyłoby tylko odwrócić role i byłoby już troszkę inaczej...).