Czytaj zakończenie jednego z najlepszych szwedzkich cykli kryminalnych. Książka "Niegodziwość ojców" Asy Larsson wieńczy bestsellerową serię z Rebeką Martinsson w roli głównej. Warto dodać, że to brawurowe dzieło zostało uznane za Najlepszą Szwedzką Powieść Kryminalną 2021 roku. W Polsce ukazało się nakładem Wydawnictwa Literackiego.
W książce "Niegodziwość ojców" dobrze znana czytelnikom prawniczka będzie miała do czynienia z przedawnioną sprawą. Po latach do rodzinnego domu wraca Raghild, jednak nie jest to przyjemny powrót. Na miejscu znajduje bowiem ciało martwego brata, by, za chwilę odkryć kolejne zwłoki, tym razem w zamrażarce! Poddane sekcji szczątki okazują się należeć do zaginionego w 1962 mężczyzny. Ojca mistrza olimpijskiego w boksie, Börjego Ströma.
Zaangażowany w sprawę zostaje patolog sądowy, Lars Pohajnen, przyjaciel Rebeki Martisson. Mężczyzna zwraca się do niej z błagalną prośbą o pomoc w wyjaśnieniu zbrodni. Ona natomiast nie chce mieć z tym nic wspólnego. Kobieta zastanawia się, jak odmówić. Ma przed sobą trudne zadanie nie tylko przez wzgląd na ich przyjaźń. Ale również na fakt, że mężczyzna podejrzewa, że niedługo umrze.
To nie jedyny wątek, jaki Asa Larsson wykreowała dla swoich fanów w powieści "Niegodziwość ojców". Druga płaszczyzna narracji dotyczy miasta, w którym dzieje się akcja. Otóż władze Kiruny postanawiają przenieść zabytkowe centrum o kilka kilometrów na wschód. Ten eksperyment wymuszony jest koniecznością ratowania zabytków przed złym wpływem pobliskiej kopalni rudy żelaza. Inwestycja przykuwa uwagę spekulantów działających na rynku budowalnym. Tak, to łakomy kąsek dla przestępczości zorganizowanej, która jest coraz bardziej zuchwała i sięga coraz dalej. Brzmi intrygująco, prawda?
Chcesz się dowiedzieć, jak zakończy się uwielbiana na całym świecie seria o prawniczce Rebece Martisson? Czytaj szóstą, ostatnią część pt. "Niegodziwość ojców". Naprawdę warto. Zwłaszcza że jej autorka, Asa Larsson, trzykrotnie w swojej karierze otrzymała wyróżnienie za Najlepszą Szwedzką Powieść Kryminalną. Swoją pisarską drogę również rozpoczęła z przytupem, ponieważ jej pierwsza powieść pt. "Burza słoneczna" została uznana za najlepszy debiut.
Czy książkę "Niegodziwość ojców" można czytać bez znajomości poprzednich tomów serii?
"Niegodziwość ojców" stanowi finałowe zamknięcie cyklu o Rebece Martinsson, więc pełne zrozumienie motywacji bohaterów wymaga znajomości wcześniejszych części. Wątki osobiste prawniczki oraz jej relacje z mieszkańcami Kiruny są rozwijane od pierwszego tomu, co nadaje temu zakończeniu odpowiednią głębię emocjonalną. Choć główna intryga kryminalna dotycząca zwłok w zamrażarce jest zamkniętą całością, liczne nawiązania do przeszłości postaci mogą być mniej czytelne dla nowych odbiorców. Lektura tej części jako pierwszej pozbawia czytelnika satysfakcji z obserwowania ewolucji bohaterki na przestrzeni całego cyklu.
Jaki klimat i tempo akcji dominuje w tej powieści?
Powieść charakteryzuje się gęstą, melancholijną atmosferą północnej Szwecji oraz tempem skupionym na psychologii i detalach śledztwa. Autorka łączy surowy krajobraz Kiruny z mrocznymi sekretami z lat 60. XX wieku, tworząc wielowarstwową opowieść o winie i dziedziczeniu traum. Jest to kryminał typu slow-burn, w którym napięcie budowane jest poprzez odkrywanie powiązań między dawnymi zbrodniami a współczesną korupcją. Czytelnik znajdzie tu refleksyjne podejście do zmian społecznych, a nie tylko szybkie i widowiskowe zwroty akcji.
W jakiej scenerii osadzona jest fabuła i jak wpływa ona na historię?
Akcja rozgrywa się w Kirunie podczas unikalnego procesu fizycznego przenoszenia zabytkowego centrum miasta w celu ratowania go przed kopalnią. To specyficzne tło nie jest tylko dekoracją, ale bezpośrednio wpływa na dynamikę śledztwa, stwarzając pole do działań dla spekulantów i przestępczości zorganizowanej. Chaos związany z wielką inwestycją budowlaną kontrastuje z ciszą zapomnianej zbrodni sprzed lat, którą próbuje wyjaśnić Rebeka Martinsson. Połączenie historycznej zagadki z nowoczesnymi problemami gospodarczymi nadaje książce wyjątkowego, lokalnego charakteru.
Jakie główne motywy tematyczne porusza Asa Larsson w tym tomie?
Autorka koncentruje się na problematyce macek przestępczości zorganizowanej, korupcji oraz trudnych relacjach rodzinnych trwających przez pokolenia. Powieść analizuje wpływ dawnych błędów ojców na życie ich dzieci, pokazując, że niektóre tajemnice nigdy nie zostają w pełni pogrzebane. Ważnym elementem jest również transformacja społeczna Szwecji i cynizm osób wykorzystujących państwowe inwestycje do własnych celów. Książka oferuje głęboki wgląd w kondycję ludzką, wychodząc daleko poza ramy klasycznego schematu śledztwa policyjnego.
Dla jakiego typu czytelnika ta powieść nie będzie odpowiednim wyborem?
Książka ta nie jest rekomendowana dla osób szukających lekkiego, dynamicznego thrillera akcji lub samodzielnej historii do przeczytania bez znajomości kontekstu. Złożona struktura narracyjna, liczne postacie oraz ciężar gatunkowy poruszanych tematów wymagają od odbiorcy pełnego skupienia i zaangażowania. Czytelnicy nieprzepadający za rozbudowanym tłem obyczajowym i społecznym mogą uznać tempo prowadzenia narracji za zbyt powolne. Ze względu na to, że jest to zwieńczenie serii, nie jest to optymalny punkt startowy dla osób chcących dopiero rozpocząć przygodę z twórczością Asy Larsson.
