Dlaczego z pary skarpet tak często zostaje nam tylko jedna, nie do pary?
To nie pies i nie pralka, nawet nie nasze własne bałaganiarstwo. Za kradzież skarpetek są odpowiedzialne stworki, które po prostu je zjadają - niedoparki.
Przestańcie dziwnie się uśmiechać, niedoparki istnieją naprawdę! Jednak my, ludzie, widzimy je tylko jako rozmazane smugi. Zaraz, zaraz - nie czytaliście pierwszej części? Szybko to nadróbcie, a w drugiej...
...niedoparek Hihlik jedzie do Afryki, żeby odnaleźć swoich rodziców. Co go tam czeka? Tymczasem w Pradze profesor Kędziorek niezbyt dobrze radzi sobie z prowadzeniem ośrodka dla bezdomnych niedoparków, członkowie byłego gangu Kudły Dederona nie są stworzeni do spokojnego życia. A co z ich przywódcą, Kudłą? Zginął podczas wyburzania baru Kilimandżaro. Przynajmniej tak się wszystkim wydawało...
Niedoparki powracają to druga z trzech części najpopularniejszej czeskiej sagi dla dzieci ostatnich lat. Pierwszy tom, Niedoparki, podbił serca także polskich czytelników. W książce Niedoparki powracają pełne humoru pióro Pavla Šruta i rewelacyjna kreska Galiny Miklínovej znów dają nam tysiące powodów, byśmy rano, stojąc nad szufladą pełną skarpet nie do pary, nie powiedzieli ,,a niech to", tylko po prostu ,,smacznego"!
Czy muszę znać pierwszą część przed przeczytaniem "Niedoparki powracają"?
Tak, znajomość pierwszego tomu jest niezbędna do pełnego zrozumienia fabuły i relacji między bohaterami. Książka stanowi bezpośrednią kontynuację przygód niedoparków i rozwija wątki rozpoczęte w poprzedniej części. Autor zakłada, że czytelnik zna już zasady funkcjonowania świata tych stworków oraz historię podróży Hihlika. Lektura bez znajomości początku sagi może być dla dziecka dezorientująca i pozbawiona kluczowego kontekstu.
Jaki jest styl ilustracji i humoru w tej książce?
Publikacja łączy absurdalny czeski humor z charakterystyczną, dynamiczną kreską Galiny Miklínovej. Ilustracje stanowią integralną część opowieści, ułatwiając dzieciom wizualizację fantastycznego świata niedoparków. Tekst Pavla Šruta jest pełen dowcipnych dialogów oraz zabawnych sytuacji wynikających z natury skarpetkowych stworków. Całość utrzymana jest w lekkim, przygodowym tonie, który skutecznie angażuje młodych czytelników w każdym wieku.
Dla dzieci w jakim wieku przeznaczona jest ta historia?
Książka jest dedykowana przede wszystkim uczniom szkół podstawowych w wieku od 7 do 12 lat. Fabuła jest na tyle rozbudowana, by zaciekawić starsze dzieci, a jednocześnie napisana przystępnym językiem zrozumiałym dla młodszych odbiorców. Dynamiczna akcja i optymalnej długości rozdziały sprzyjają samodzielnemu czytaniu przez dzieci doskonalące tę umiejętność. Rodzice doceniają tę pozycję również jako doskonałą lekturę do wspólnego, wieczornego czytania na głos.
Gdzie toczy się akcja drugiego tomu przygód niedoparków?
Opowieść przenosi czytelnika z Pragi do egzotycznej Afryki, gdzie Hihlik szuka swoich rodziców. Równolegle śledzimy losy bohaterów pozostających w Czechach, w tym profesora Kędziorka prowadzącego ośrodek dla bezdomnych stworków. Zmiana scenerii wprowadza nowe gatunki niedoparków i stawia przed postaciami zupełnie nowe wyzwania. Taka różnorodność miejsc akcji sprawia, że historia jest niezwykle dynamiczna i nieprzewidywalna do ostatniej strony.
Dla kogo książka "Niedoparki powracają" może nie być odpowiednim wyborem?
Tytuł ten nie jest polecany dla dzieci, które preferują wyłącznie realistyczne historie bez elementów fantastycznych. Ponieważ jest to druga część trylogii, nie sprawdzi się ona jako prezent dla kogoś, kto nie posiada jeszcze pierwszego tomu. Czytelnicy oczekujący w pełni zamkniętej opowieści mogą poczuć niedosyt, gdyż główne wątki znajdują finał dopiero w trzeciej części sagi. Specyficzny, czeski humor i postacie kradnące skarpety mogą również nie trafić w gust osób przyzwyczajonych do klasycznych, poważnych baśni.
