Niechciejkowo

"Niechciejkowo" to opowieść pióra Moniki Kołodziej, w której poznajemy losy porzuconego misia w momencie trafienia do tytułowego miejsca dla porzuconych. Poznaje tam inne zapomniane postaci, z których pomocą pragnie odnaleźć drogę do domu i ukochanego dziecka..

Autorka w stosunkowi krótkiej historii zapewnia czytelnikom niezwykle bogatą i głęboką treść. Emocje porzuconych istot są silne i wzruszające, a ich koleje losu napawają refleksją. Szczególnie dzieje szczeniaka mnie poruszyły, sposób w jaki się znalazł w Niechciejkowo był wyjątkowo dramatyczny. Ale nie ma tu oczywiście jedynie smutków - zderzone są z nimi ciepło i nadzieja wiernego misia oraz pogoda ducha wszystkich istotek, odnajdujących pozytywy w najgorszych chwilach.

Nie brakuje tu również przemyconych w przystępnej dla dzieci fornie rozważań odnośnie współczesnego społeczeństwa i konsumpcjonizmu. Nastawieni na coraz to nowsze i doskonalsze przedmioty często tracimy do nich przywiązanie i nie dostrzegamy ich wartości, zastępując je niepotrzebnie kolejnymi. Dodatkowo wybrzmiewa problematyka inności i wykluczenia społecznego z jej powodu. Pani Monika z wyczuciem i łagodnością wskazuje wspomniane kwestie i zostawia zarówno małego, jak i dużego czytelnika z pięknym morałem, nad którym warto dłużej się zastanowić ❤️ Była to dla mnie nie tylko pouczajaca, ale i pełna sentymentu literacka podróż 😊

Przysłowiową wisienką na torcie są śliczne ilustracje autorstwa Zuzanny Kledzik - niezwykły styl, bardzo klimatyczny i pasujący do tematyki❤️

Mogę serdecznie polecić "Niechciejkowo" - spodoba się nie tylko dzieciom, ale i w nostalgicznym wymiarze również dorosłym🥰

Porzucenie boli i podkopuje poczucie własnej wartości. Rani serce, szczególnie, jeśli zupełnie się go nie spodziewasz. Właśnie z takimi, trudnymi emocjami mierzy się pluszowy miś o imieniu Kraciasty. Pewnego dnia, nieoczekiwanie budzi się w Niechciejkowie - krainie, do której trafia wszystko, czego człowiek już nie chce, albo co mu się już znudziło. Miś nie wierzy jednak, że sześcioletnia Zosia, do której od dawna należał, mogła go, ot tak, porzucić. Ale w takim razie, dlaczego się tu znalazł? I z jakiego powodu wciąż pamięta poprzednie życie, skoro wszyscy mieszkańcy Niechciejkowa mają wyczyszczone wspomnienia?

Z pomocą nowo poznanych przyjaciół - szczeniaka Pokcia i motylka Dziurka, miś próbuje znaleźć drogę do Zosi. Ryzykując odkrycie bolesnej prawdy, trafia do sieci tuneli, przy okazji poznając historie swoich towarzyszy. Czy uda mu się wrócić do domu? Czy Zosia zastąpiła go już inną zabawką? Gdzie ostatecznie znajdzie szczęście? Przeczytajcie „Niechciejkowo”, a przekonacie się sami!

Ta ciepła, wzruszająca książka to nie tylko porywająca powieść przygodowa dla dzieci. To także cenna nauka wartości i świetny pretekst do rozmowy. O poczuciu odrzucenia, przyjaźni i wierze w bliską osobę. O odpowiedzialności za czworonożnego pupila i sposobie, w jaki traktujemy ludzi, których wygląd różni się od naszego. To także delikatna, mądra pozycja o współczesnym konsumpcjonizmie, która uświadomi dzieciom, jak często i bezrefleksyjnie zastępujemy stare przedmioty nowymi.

Książka, oprócz świetnego tekstu, ma też do zaoferowania bardzo ładne wydanie - kredowy papier, wygodny format i ilustracje o oryginalnej, nieczęsto spotykanej kolorystyce.

Ten tytuł zdecydowanie zasługuje na Waszą uwagę i uznanie.

Pamiętacie swoje przytulanki? Czy wiecie co się z nimi stało? Może wciąż, ukryte w kartonowym domku, leżą gdzieś na strychu lub w piwnicy?

A może jak miś Kraciasty, bohater książki Moniki Kołodziej pt."Niechciejkowo" trafiły tam, gdzie trafiają wszystkie niepotrzebne przedmioty?

Kraciasty zupełnie niespodziewanie trafia do krainy rzeczy porzuconych. Poznaje tam wiele barwnych postaci, które również kiedyś zostały porzucone przez swoich właścicieli. Jedną z nich jest sympatyczny szczeniaczek o imieniu Pokcio. Widząc smutek w oczach misia i jego tęsknotę za tajemniczą Zosią postanawia pomóc nowoprzybyłemu. Czy pluszowy bohater zdoła wrócić do swojego domu? Czy pomogą mu w tym wspomnienia?

Ta niezwykła książeczka, pobudza wyobraźnię, a przy tym jest pouczająca i skłania do refleksji. Opowieść, którą znajdziemy w jej wnętrzu zwraca uwagę na problem nazbyt częstego zastępowania starych, a ciągle wciąż zdatnych do użycia, przedmiotów nowymi. Porusza również problem porzucania niechcianych zwierząt. Jest doskonałą bazą do rozmowy na temat odpowiedzialności, jaka wiąże się z decyzją o posiadaniu pupila. Akcja osadzona w nieco magicznym świecie oraz urocze ilustracje Zuzanny Kledzik dodają tej opowiastce atrakcyjności.

Świetna książka dla dzieci!

Wciagajaca historia, ciekawe postacie i ilustracje.

Poruszająca duży problem naszych czasów w przystępnej formie dla dzieci.

Polecam!

Świetna książka dla dzieci!

Wciagajaca historia, ciekawe postacie i ilustracje.

Poruszająca duży problem naszych czasów w przystępnej formie dla dzieci.

Polecam!