Niechciani

“Niechciani” autorstwa Pani Yrsy – to thriller. Rozpoczynając jednak książkę pomyślałam, że opisy są błędne i przypomina mi to horror. Czekałam na rozwój sytuacji książki, który nastąpił dość szybko. Zostałam miło zaskoczona.

Ódinn – urzędnik, po tragicznej śmierci żony – musi przejąć opiekę nad swoją małoletnią córką, która nie może pogodzić się ze stratą mamy. Ewidentnie widać, że Run przeżyła traumę i trafia na psychoterapię, która ma jej pomóc uporać się z emocjami, oraz koszmarami, które nawiedzają ją w nocy. Ódinn jednocześnie w pracy dostaje zlecenie po zmarłej koleżance. Jego zadaniem jest weryfikacja zdarzeń w domu wychowawczym dla chłopców, gdyż doszło tam do nieszczęśliwego wypadku. W Krókur dwóch chłopców zginęło – dusząc się w spalinami w samochodzie. Sprawa sięga roku 1974 a więc Ódinn nie ma ułatwionego zadania. Jednak im bardziej zagłębia się w całą sprawę i odnajduje kolejne osoby mieszkające w tamtym czasie w Krókur – atmosfera grozy zaczyna narastać. Jednocześnie nie daje mu spokoju myśl o przypadkowej i nieszczęśliwej śmierci żony i odnosi wrażenie, że te dwie sprawy są w jakiś sposób ze sobą połączone.

“Niechciani” to książka napisana z dwóch punktów widzenia. Pierwszy widok to perspektywa dzisiejszych czasów i wydarzeń opisanych przez Ódina, drugi – Aldis z 1974 roku – pomocy domowej, która pracowała w domu wychowawczym.

Czytając tą książkę – zgrabnie przeskakujemy więc z jednego wątku na drugi – daje nam to uczucie napięcia i niepokoju. Obie te fabuły są ze sobą połączone i dopiero koniec książki – daje nam obraz na całość historii Ódina, jego córki, oraz śmierci wychowanków domu w Kórkur.

Od ”Niechcianych” trudno się oderwać i przestać czytać, gdyż każdy rozdział daje nam nowe wskazówki i dodatkową zagadkę. Tak jak nigdy do końca nie wierzę w opisy książki podawane na okładkach – tak The Times miał absolutną rację pisząc - że książkę nie powinno się czytać po zmroku.

Zakończenie “Niechcianych” totalnie mnie zaskoczyło i gdzieś tam czytając kolejne strony książki myślałam i spodziewałam się zupełnie innego. Sam koniec powieści jest przerażający i mimo, iż zakończenie pozostało otwarte – czego nie lubię – w tym wypadku bardzo pasowało. Czytelnik może sam dopowiedzieć sobie zakończenie i wierzcie mi – nie będzie ono dobre.