Nie zapomnij mnie. The Last Regret. Tom 2

,,Nie zapomnij mnie” to skomplikowana, pełna zakrętów i tajemnic historia miłości Niny i Olliego, która nie przeminęła z czasem. Ollie jest częścią zespołu The Last Regret, który odnosi sukcesy. Nominacje, koncerty, rzesze fanów, paczka wspaniałych przyjaciół i cudowna dziewczyna u jego boku… to wszystko jednak nie sprawia, że Oliver jest w pełni szczęśliwy. Brakuje mu dziewczyny, o której pisze wszystkie swoje piosenki… Nina odeszła bez słowa, a ON nigdy się z tym nie pogodził. Miłość jego życia zniknęła z dnia na dzień. Co, jeśli nagle powróciła? Życie Olliego nigdy nie było proste. Wychowywał się w domu dziecka, miał za sobą nieudane pobyty w rodzinie zastępczej, aż w końcu trafił na tę właściwą. Miał przy sobie dziewczynę, którą kochał nad życie i nie rozumiał dlaczego Nina go zostawiła. Jego życiu towarzyszył nieustanny ból, który musiał stłumić i iść do przodu. Udało mu się spełnić marzenia, a wokół siebie miał najlepszych przyjaciół na całym świecie. Ta banda wariatów (wydaje mi się, że śmiało mogę ich tak nazwać) rozbawia aż do łez. Historia miłości Olliego i Niny również. To droga pełna cierpienia. Bohaterowie musieli nauczyć się od nowa kochać i sobie ufać. Musieli zmierzyć się z tajemnicami, które już dawno powinny zostać wypowiedziane. Oprócz ładnej historii w tej książce jest coś więcej. Udowadnia nam, że mimo różnych przeciwieństw losu, możemy wykreować nasze życie tak, aby być szczęśliwymi. Ollie i Nina pokażą wam, że choć czasem mamy pod górkę, to ta droga będzie się opłacać. W końcu idziemy na sam szczyt. Życie nie jest proste. Wtedy byłoby nudne. Ale każda sytuacja w naszym życiu kreuje tylko i wyłącznie nas. Nigdy nie będzie ciągle pięknie i idealnie, ale wystarczy mieć wokół siebie ludzi, którzy pokażą nam, że warto żyć i warto spełniać marzenia. Nieważne skąd pochodzisz, co przeszedłeś w swoim życiu, jak trudne wybory przyszło ci podjąć, możesz robić to, co kochasz i być szczęśliwym. Każda osoba ma jakąś historię. Bardziej skomplikowaną lub mniej. Ja was zachęcam, abyście zapoznali się z historią Olliego i Niny.

Ollie jest rockowym gitarzystą i autorem hitowych tekstów, które wypływają wprost ze zranionego serca. Przed pięciu laty bez wyjaśnień zostawiła go ukochana Nina, o której nie może zapomnień, a jej miejsca nie potrafi zajać żadna inna kobieta. Aż pewnego dnia przy barze Ollie nagle zauważa znajomą sylwetkę... Dlaczego Nina odeszła i jak ułożą się ich losy, losy tej pary i jeszcze kogoś trzeciego? Dobrze czytająca się opowieść, nie tylko dla grupy w wieku młodzieżowym.

Nie zapomnij mnie to kolejna książka Anny Bellon o perypetiach i przygodach paczki przyjaciół, których połączyła miłość do rocka. Książka na pewno przypadnie do gustu młodzieży, ale myślę, że taka starsza młodzież (jak ja) też z chęcią wróci do swoich młodszych lat i zagłębi się w świat młodych ludzi.

Można powiedzieć, że powieść jest trochę przewidywalna, nie mniej jednak ja z prawdziwą przyjemnością ją czytałam. Autorka ta potrafi skonstruować fabułę, że czytałam ja jednym tchem. Widać, że autorka doskonale rozumie młodzież, ich problemy, odczucia, to jak myślą i co czują młode osoby. Widać, że jest bardzo dobrze zorientowana, chociażby po dialogach. Używa języka i sformułowań, jakimi posługuje się obecna młodzież- tak przynajmniej mi się wydaje.

Główna część fabuły to wątek miłosny. Nie jest ON na szczęście infantylny ani bardzo ckliwy. Ma się wrażenie, czytając, że takie perypetie miłosne, jakie przytrafiły się Olliemu i Ninie mogłyby w zasadzie dotyczyć każdego nastolatka. Brakowało mi tu troszkę tajemnicy, no można powiedzie, że ona była, ale za szybko – jak dla mnie- została odkryta. Bardzo fajnym pomysłem jest za to zespół rockowy, który jest to jakby głównym akcentem rockowym. Zespół, w którym nasi bohaterowie grają, jeżdżą w trasy koncertowe, nagrywają płyty. Jak wygląda życie w trasie, czy faktycznie wszystko jest tak kolorowe, jak nam się wydaje?

Fabuła książki nie jest zbyt skomplikowana dlatego, nie powiem ani słowa, o czym jest książki. Powiem za to ,że to super lektura, jeśli chcesz odpocząć przy książce. Jeśli zależy ci na przeczytaniu czegoś lekkiego, z Happy Endem. Musisz koniecznie, sięgnąć po książkę Nie zapomnij mnie Anny Bellon. Jest ona na pewno bardzo optymistyczna, co pozwala na odprężenie się i miłe spędzenie wakacyjnego dnia na leżaczku w słońcu, lub za zaciszu domowym z książką.

Polecam serdecznie

Janielka

Pamiętacie głośną premierę "Uratuj mnie" Anny Bellon, która na Wattpadzie zdobyła rzeszę fanów? Dziś autorka powraca z kontynuacją swojej serii, gdzie drugi tom przyniósł jeszcze więcej perypetii głównych bohaterów.

The Last Regretto centralny punkt powieści. Zespół powstał na oczach czytelnika, gdy w pierwszym tomie pojawił się w formie pomysłu a następnie przerodził w projekt. Nikt tak naprawdę nie spodziewał się, że osiągną taki sukces. Teraz cały świat zna ich utwory, fanów przybywa z każdą minutą a nominacja do Grammy jest tylko kwestią czasu. To nie pierwsza powieść, która tak mocno angażuje w swoją fabułę muzykę, a przecież jak wiadomo - łagodzi ona obyczaje. Dlatego tak bardzo lubię gdy autorzy decydują się na jej wykorzystanie. Jednak ważne jest to by wykorzystano ten motyw z pomysłem, inaczej na pewno nic z tego nie wyjdzie.

Myślę, że autorce udało się wykorzystać ten motyw przede wszystkim w rozplanowaniu fabuły dla swojej serii. Zamknęła ona przygodę Mai i Kylera w pierwszym tomie, a teraz drugą część rozpoczęła perypetiami miłosnymi kolejnego członka zespołu - Olliego. Bo tak naprawdę seria The Last Regret nie jest niczym innym jak powieścią młodzieżową z serii New Adult, w której królują uczucia. Poprzez przykład pierwszej książki wiem, że Anna Bellon lubi poprowadzić swoich bohaterów przez kilka życiowych problemów, by mogli docenić co mają, ale to akurat uczy ich trochę prawdziwego świata.

Ciekawi bohaterowie i równa im akcja - to czeka na Was w kontynuacji serii Bellon. Odnoszę również wrażenie, że druga książka została bardziej dopracowana. Zmienił się na pewno styl autorki - z niemal aż za prostego na swobodny i lekki, dzięki czemu tą powieść czytało mi się znacznie lepiej. To pocieszający fakt, bo widać, że autorka się stara. Również opowieść Olliego przypadła mi do gustu bardziej niż Kylera. Kolejny członek zespołu okazał się złożonym bohaterem o trochę przytłaczającym podejściu do świata - trwał w związku z dziewczyną, której nawet nie kochał. I co najgorsze w tym wszystkim, doskonale zdawał sobie z tego sprawę. Dlaczego zatem tkwił w całej tej chorej sytuacji? Trudno odpowiedzieć mi na to pytanie, bo Ollie to zamknięty chłopak i nie bardzo mogłam pozwolić sobie na to by wejść do jego umysłu. Widziałam jednak jak męczyła go tęsknota za pierwszą prawdziwą miłością i dziewczyną, która nagle odeszła. Czy zatem odnalezienie Niny pozwoli mu znaleźć odpowiedzi na niezadane pytania?

"Nie zapomnij mnie" jest historią z subtelną tajemnicą. Inną od swojej poprzedniczki, trochę bardziej dopracowaną, ale też bardzo młodzieżową. Przypadnie do gustu wszystkim miłośniczkom miłosnych uniesień, bo tych w historii Olliego na pewno nie zabraknie. Poszukiwanie ukochanej osoby zawsze wiąże się z mnóstwem atrakcji. Jesteście zatem przygotowani na emocjonalną podróż?

Ciężko wymazać z serca kogoś, kogo kochało się ponad życie. Ciężko tworzyć nowe związki i planować przyszłość, jeśli wciąż pisze się piosenki o swojej byłej. Ciężko pogodzić się z odrzuceniem, kiedy wciąż dręczy cię pytanie „dlaczego?”. Nina zostawiła Olivera bez słowa wyjaśnienia pięć lat temu, ale ON wciąż nie może o niej zapomnieć. Dziewczyna tkwi w jego sercu niczym bolesna zadra i nie pozwala ruszyć na przód. Od kiedy odeszła jego życie to pasmo nieudanych związków i krótkich romansów. Choć chłopak spełnił swoje marzenia o byciu muzykiem i jako członek rockowego zespołu The Last Regret, może wybierać spośród tłumów dziewczyn, żadnej nie odda jednak swojego serca. Ono już na zawsze będzie w posiadaniu Niny. Niny, która odeszła, która go zraniła, która przepełniła jego życie pustką i tęsknotą. Niny, która nieoczekiwanie, postanawia powrócić… Ponowne spotkanie z dziewczyną przewraca świat Olly’ego od góry nogami. Zerwana nić zaufania zaczyna się powoli odnawiać, ale za dziewczyną niczym widmo podążają podjęte niegdyś decyzje i tajemnice, które po raz kolejny mogą wszystko zniszczyć. Tym razem już definitywnie.

Olly, to zdecydowanie mój ulubiony członek The Last Regret. Gdyby zespół istniał naprawdę, to właśnie jego plakaty wisiałyby nad moim łóżkiem. Olly to taki słodki łobuz z psotnym uśmiechem, ale jednocześnie pełnymi smutku oczami. Nie da się go nie lubić, bez mrugnięcia okiem można wybaczyć jego małe grzeszki, a osobę odpowiedzialną za jego cierpienie czytelnik ma ochotę udusić gołymi rękoma. Ninę traktowałam więc ze sporą dozą rezerwy, ale moje uprzedzenia rozwiały się natychmiast kiedy lepiej poznałam jej postać. Choć dziewczyna zraniła Olivera, sama również musiała wiele wycierpieć. Czasem najbardziej słuszne i najrozsądniejsze decyzje potrafią być najbardziej bolesne.

Choć pierwszy tom mi się podobał miałam pod jego adresem sporo zastrzeżeń. Po lekturze „Nie zapomnij mnie”, mogę jednak większość z nich wykreślić z listy. Dzięki temu, że zabrałam się za kontynuację bezpośrednio po lekturze „Uratuj mnie”, bardzo wyraźnie widzę kontrasty między obydwiema częściami. Krótkie rozdziały zmieniły się w dłuższe, mimo takiego samego typu narracji. Sceny zyskały wreszcie o wiele bogatsze i pełniejsze opisy, przez co całość wydaje się bardziej płynna i ciekawsza, a styl autorki coraz pewniej zmierza w refleksyjno poetyckim kierunku, który wcześniej zbyt często przetykała przesadna młodzieżowa nuta. Pierwsza połowa książki całkowicie mnie oczarowała i zachwyciła. Szkoda tylko, że cała historia mniej więcej w połowie straciła na dynamizmie przez co do zakończenia dotarłam bez większych emocji, wciąż zauroczona historią, ale też odrobinę znudzona brakiem zwrotów akcji.

Kiedy rozpoczynałam przygodę z The Last Regret, zespół dopiero powstawał. Brakowało mi wtedy jego bogatszych opisów, bo wątku muzyki w książkach zawsze mi mało. „Nie zapomnij mnie” rozgrywa się dwa lata po wydarzeniach opisanych w tomie pierwszym. W tym czasie zespół zdążył się wybić i zyskać wielką popularność i tłumy fanów. Tym razem autorka wreszcie dała mi to czego oczekiwałam- o wiele więcej samego The Last Regret. Mogłam bawić się na ich licznych koncertach, towarzyszyć w trasie, podglądać kręcenie teledysków czy nagrywanie muzyki w studio. Wreszcie muzyczna strona książki nabrała rumieńców, choć z drugiej strony brakowało mi piosenek proponowanych do konkretnych scen, których w jedynce było całe mnóstwo. Coś za coś.

O CZYM? „Nie zapomnij mnie”, to doskonały przykład tego jak autor rozwija się z każdym kolejnym tomem serii. Niemal wszystkie mankamenty zostają zlikwidowane a historia nabiera coraz większych rumieńców. Z Young Adultowych klimatów płynnie przechodzimy w gatunek New Adult, styl nabiera charakteru, a fabuła staje się coraz ciekawsza i bardziej emocjonalna. Opowieść o Ninie i Oliverze bardzo przypadła do gustu, a nawet przyniosła skojarzenia z twórczością Abbi Glines (ale bez takiej dozy pikanterii!), którą naprawdę cenię. Czekam niecierpliwie na kolejną część i następną parę, która będzie szukała swojego szczęśliwego zakończenia.

Anna Bellon dotąd przez krótki czas znana była mi tylko ze strony Wattpad, gdzie publikowała swoje opowiadania. "Uratuj mnie" poznałam już jakiś czas temu i przyznać muszę, że choć pomysł był świetny, a sama historia mało porywająca i wyjątkowa to bardzo mi się spodobała. Przez długi okres czasu zazwyczaj w nocy zamiast spać zaczytywałam się w podobnych opowiadaniach, a rano miałam ogromne problemy by wstać. Lubiłam je, bo sama byłam (czasem jestem) użytkownikiem Wattpad'a. Zadziwiała mnie chęć innych i pomysłowość do tworzenia wielu historii. Z wymienioną stroną noszę w sercu wspomnienia liceum, które ukończyłam cztery miesiące temu.

"Od tamtego dnia wiedziałem, że nawet najpiękniejsze rzeczy można nieodwracalnie zniszczyć jednym ruchem."

Ollie to młody mężczyzna, który do szczęścia na pozór nie potrzebuje już nic. Jest gitarzystą w dobrze prosperującym zespole odnoszącym sukcesy. Wystarczy skinienie palca by u jego boku pojawiły się piękne kobiety, a kosztowne gadżety same do niego trafiały. Posiada przyjaciół, miło spędza z nimi czas. Żyć nie umierać, prawda? Jednak Ollie dręczy przeszłość. Demony zranionego uczucia za nic nie chcą dać o sobie zapomnieć, a miłość nadal rozpiera serce. Kto nie chciałby prowadzić takiego życia? Dostatek to przecież marzenie większości nastolatków. Jednak ja uciec przed nie chcianymi wspomnieniami? No, jak?

"Nina zostawiła po sobie otwartą furtkę, Ollie. Ten rozdział nie jest zamknięty. Nie zapomnisz jej. Ale możesz mimo wszystko ułożyć sobie życie bez niej."

Nina to pierwsza miłość Ollie. Głęboko wierzy w to, że jest ona jedyna na całe życie, a przeznaczenie jeszcze kiedyś ich połączy. Jednak dziewczyna pewnego dnia odchodzi zostawiając go z tysiącami myśli, na które zabrała ze sobą odpowiedzi. Skoro kochała, to dlaczego to zrobiła? Co skłoniło ją do tego by opuścić chłopaka idealnego? Wszystko wyjaśnia się kilka lat później, gdy znów stają na swojej drodze.... Czy serca, które niegdyś wróciły do swoich właścicieli są w stanie na nowo się oddać?

Temat zranionej miłości, czy rozstań bez słowa można przyrównać do rzeki pędzącej głębokim i szybkim nurtem. Czas ucieka, a my nie potrafimy tego zrozumieć, obwiniamy się zamiast żyć tym co tu i teraz błądzimy gdzieś w przestworzach. Rozdrapywanie ran czasem nie pomaga, tylko bardziej wpędza nas w sidła samotności, zamykamy się na innych bądź przybieramy maski.

"A przeszłość miała to do siebie, że lubiła się o człowieka upominać właśnie wtedy, kiedy ten chciał ją puścić wolno."

Anna Bellon pisze lekkim, przyjemnym językiem. Widać w tym, co robi pasję i szacunek do swoich wiernych czytelników. Każdy bohater jest inny, ma odrębne cechy charakteru. Nie zlewają się w jedność i nie są płytcy. Jednak życie członków zespołu "The Last Regret" wydaje mi się trochę zbyt bajkowe, ponieważ prócz zwykłych błahostek nie spotykają ich żadne trudności, a może to tylko ja jestem przyzwyczajona do kłopotów i wielu zwrotów akcji?

Gdybym miała jednym zdaniem opisać "Nie zapomnij mnie" zrobiłabym to tak "Książka o młodzieży dla młodzieży". Lekka, przyjemna, lecz chyba zaczęłam gustować w książce z większym przesłaniem, bardziej wymagającej. Polecam młodym lub trochę starszym chcącym oderwać się od codzienności Mimo, że chętnie oceniłabym ją pół na pół to myślę, że nie żałuje tej lektury, a nawet chętnie zresetowałam mózg po ciężkim tygodniu. Pewnie, gdy pojawi się kolejna książka Anny Bellon to również po nią sięgnę z czystej ciekawości.

"Tworzenie muzyki było uzależniające jak narkotyk. Uderzało do głowy niczym działka kokainy. Pierwszy raz jest niewinny, ale każdy kolejny sprawia, że nie możesz już bez tego oddychać. Nie możesz myśleć. Nie możesz jeść. Nie możesz spać, bo twój świat bez muzyki wydaje się niekompletny. Życie staje się niekończącą piosenką. Niekończącą się aż do dnia twojej śmierci."

Wzięłam ją, ponieważ otrzymałam propozycje zrecenzowania, a także pozytywne zdanie miała o niej jedna z moich przyjaznych blogerek - Dominika Szałomska. Skusiłam się, wyrobiłam swoje subiektywne zdanie. Szanuje tych, którym książka przypadła do gustu w stu procentach. Myślę, że zatrzymam ją w swojej biblioteczce, ponieważ znajdują się w niej cytaty, które są naprawdę piękne i mądre.

Moja ocena: 7/10

Założony w czasach licealnych zespół „The Last Regret” odnosi komercyjny sukces. Własne płyty, teledyski, koncerty i pokaźny stan konta, dzięki któremu gitarzysta Ollie Jameson może pozwolić sobie na zakup luksusowego apartamentu. Może zatrudnić gosposię. Może przebierać w dziewczynach, oczarowanych sławą i bogactwem swojego idola. Dla młodego mężczyzny brzmi to jak wymarzony scenariusz, prawda?

Jednak Ollie jest daleki od nazwania siebie szczęśliwym. Mimo popularności, zasobnego portfela i grona oddanych przyjaciół wciąż nie może zapomnieć o Ninie, swojej pierwszej miłości. Pierwszej i jedynej. Miłości, która pewnego dnia odeszła bez słowa wyjaśnienia. Porzuciła go i zniknęła. Dlaczego to zrobiła? Co nią kierowało? Czemu przekreśliła to, co ich łączyło? Wszystko wyjaśni się, kiedy 5 lat później Ollie spotka Ninę ponownie…

POLSKA SENSACJA WATTPADA

Anna Bellon. Autorka serii „The Last Regret”, zapoczątkowanej książką „Uratuj mnie”. Kobieta, której udało się osiągnąć to, o czym marzą chyba wszyscy wattpadowi twórcy – została dostrzeżona i wydała swoją powieść w klasycznej formie. Z okładką i na papierze. Wattpada nie czytuję, ale o sukcesie pisarki słyszałam. A właściwie czytałam – przy okazji lektury recenzji „Uratuj mnie”, która do kupna książki mnie nie zachęciła. Tak, moi drodzy, przyznaję się – nie znampierwszej części historii o ambitnym młodzieżowym zespole.

Zanim zaczniecie ciskać we mnie gromy za czytanie serii na wyrywki, musicie wiedzieć, że nie zdawałam sobie sprawy, iż „Nie zapomnij mnie” jest kolejnym tomem opowieści. Myślałam, że to po prostu zupełnie inna książka tej samej autorki. Na szczęście dla mnie (i każdego, kto popełnił podobny błąd) historie nie zazębiają się znacząco i traktują o zupełnie innych bohaterach. Nie miałam żadnego problemu ze zrozumieniem fabuły, zatem stwierdziłam, że recenzję powieści mogę napisać z czystym sumieniem.

I ŻYLI DŁUGO I SZCZĘŚLIWIE

Chyba rozumiem już, dlaczego konto Anny Bellon tak często odwiedzają czytelnicy Wattpada. Przyjemny język, sympatyczni bohaterowie i absolutny brak problemów. Przynajmniej tych poważnych. Znacie to uczucie, kiedy Waszej ulubionej postaci coś nie wychodzi, a wtedy bezgłośnie krzyczycie „Nieee!”? U Anny Bellon Wam ono nie grozi. Członkowie zespołu „The Last Regret” z żadnymi przeszkodami się nie borykają. A nawet jeśli jakaś gdzieś się pojawi, to zostanie pokonana na tej samej stronie, góra na następnej. Główna wokalistka traci głos? Tona leków i już jest gotowa na trzymiesięczną trasę. Chcesz zerwać z dziewczyną, której nie kochasz? Proszę bardzo, nawet się nie rozpłacze. Była dziewczyna wraca i znów chce z Tobą być? Szast – prast i gotowe!

Kto nie lubi, kiedy ukochanemu bohaterowi wszystko idzie jak po maśle? Kto nie chce czytać wyłącznie o jego sukcesach? Ja nie chcę. Ja nie lubię. Polukrowany świat „Nie zapomnij mnie” w moim odczuciu bardzo zaszkodził tej skądinąd przyjemnej historii. Bo sam pomysł na książkę jest niezły – rockowy zespół (zdecydowanie moje klimaty), skomplikowana miłość, przyjaciele będący drugą rodziną. I niestety to wszystko tak spłycone, tak maksymalnie uproszczone, że aż przykro. A dało się zakręcić. Dało się namieszać. Dało się zrobić z romantycznej opowiastki z muzyką w tle dramat obyczajowy. Albo chociaż obyczajówkę z nieco głębszym przesłaniem. I nie wiem czy się dało, ale nie chciało czy dało, ale nie umiało, jednak wyszło jak wyszło. Za słodko. Szkoda.

DOBRY PRZEPIS, ZŁY SPOSÓB PODANIA

Zdaję sobie sprawę, że pierwsza część serii „The Last Regret” była pozycją o młodzieży i dla młodzieży, zatem jeśli występowały w niej podobne uproszczenia (czego nie wiem, bo – jak wspomniałam – nie czytałam), to są one zrozumiałe. W „Nie zapomnij mnie” bohaterowie jednak dorośli i zasługują na poważniejsze potraktowanie. Oni i ich problemy. Takie prawdziwe, które pokonuje się z trudem, a nie małe kłopociki, odchodzące szybciej niż przyszły.

Dobry przepis, zły sposób podania – tak w skrócie określiłabym „Nie zapomnij mnie”. Książka, w przeciwieństwie do występujących w niej postaci, nie urosła. Czytelnicy powyżej dwudziestego roku życia mogą sięgną po nią w ramach relaksu z niewymagającą lekturą, nastolatkom powinna się spodobać. Szczególnie tym, którzy upodobali sobie pierwszy tom sagi. Jako, że bliżej mi już do trzydziestki niż dwudziestki, zachwycona nie byłam. Czytało się nawet miło, nawet szybko, ale bez większych emocji. Powtórzę – szkoda.

Miłość, rock i powrót młodzieńczej miłości. Tak pokrótce można opisać najnowszą powieść Anny Bellon. Główny bohater, Olivier jest gwiazdą rocka, dziewczyny zmienia jak rękawiczki, ale wciąż nie może zapomnieć Niny, swej nastoletniej miłości. Pewnego dnia ukochana wraca do jego życia, przywożąc ze sobą kilka niespodzianek. Całość przypomina historię wypranych z emocji zombie, słodko-cukierkowa historyjka dla nastolatek, płytkie dialogi, i filozoficzne spostrzeżenia wsadzone w usta pięciolatka. Tylko dla wytrwałych fanów serii.

Dla członków zespołu muzyka jest ucieczką od problemów i rzeczywistości, TLR stał się spełnieniem ich marzeń a ich piosenki sposobem na wyrzucenie z siebie emocji i uczuć. Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, ze Ollie jest szczęśliwy, jednak kiedy zostaje sam, w apartamencie, który nie przypomina domu, jego prawdziwe uczucia dochodzą do głosu. Jest nieszczęśliwy. Wcale mu się nie dziwię, bo jak człowiek może być szczęśliwy, gdy żyje bez serca? Jego miłością była Nina, to jej oddał serce, a ona odeszła, zostawiając go bez słowa wyjaśnienia...

Po przeczytaniu Uratuj mnie miałam ochotę złapać za kolejną książkę o zespole The Last Regret, jednak musiałam poczekać prawie rok na Nie zapomnij mnie. Ollie to chłopak, którego trudno nie polubić, stały w uczuciach, lojalny wobec przyjaciół, charyzmatyczny, pomimo całego bagażu doświadczeń nie stał się zgorzkniały. Ollie i Nina wychowywali się w domu dziecka, walka o przetrwanie nie była im obca, czuli się inni od pozostałych wychowanków, jednak zawsze mieli siebie i swoją miłość. Ollie dostał od losu szansę — nowy dom i rodziców, jednak nigdy nie zapomniał o Ninie, ciągle się widywali, a uczucie nie osłabło ani na moment. Jednak coś poszło nie tak, Nina zniknęła, nie wyjaśniając dlaczego. Nina to dziewczyna skomplikowana, dość szybko rozwiązałam zagadkę jej zniknięcia, ale nie przeszkadzało mi to w czerpaniu radości z ich historii. Wydawać by się mogło, że pięć lat to kupa czasu, uczucia mogą się zmienić, jednak czas pokazał, że ich miłość przetrwała tę próbę, tylko czy to uczucie wystarczy? W książkach Anny Bellon ważna jest muzyka i emocje, jakie ona wywołuje. Choć autorka oparła historię na utartych i sprawdzonych schematach to ma ona swój urok i czyta się ją z wielką przyjemnością. Bardzo spodobało mi się to, że autorka nie zapomniała o Mai i Kylerze i w Nie zapomnij mnie możemy poznać ich dalsze losy. Jednak jednej rzeczy mi brakło - szczegółów z transy i koncertów zespołu. Z jednej strony rozumiem dlaczego autorka nie poświęciła temu większej uwagi, głównym wątkiem jest relacja Ollie — Nina, jednak naprawdę chciałabym więcej szczegółów z życia The Last Regret. Anna Bellon posługuje się prostym i współczesnym językiem, dzięki czemu z łatwością trafi ona w gusta młodszych czytelników. Fajne, choć przewidywalne rozwinięcie akcji, zabawne dialogi, przekomarzania się członków zespołu — wszystko to, tworzy książkę, która wciąga i wypuszcza dopiero po przeczytaniu ostatniego zdania.

Historia Olliego i Niny nie jest prosta, nie da się jej opisać jednym utworem, to cały album emocji i uczuć. Anna Bellon w swojej książce opisuje uczucie dwójki skrzywdzonych, młodych ludzi, czytając książkę, towarzyszymy im w ich drodze, jesteśmy świadkami wzlotów i upadków, spełnienia marzeń i poświęcenia dla ukochanej osoby. Nie zapomnij mnie jest jednak przede wszystkim historią o prawdziwej przyjaźni, stałej i niezmiennej niezależnie od okoliczności. Kto chciałby dołączyć do zespołu The Last Regret? Jeśli macie ochotę na przyjemną książkę z wyjątkowym klimatem, to polecam wam Nie zapomnij mnie.

O miłości, dylematach, tęsknocie i muzyce. Z miłym wspomnieniem bohaterów pierwszego tomu. Może nie dla dojrzałego czytelnika, ale dla młodzieży. Książka wydała mi się nieco przewidywalna, choć nie trywialna. Jestem więc skłonna wystawić jej ocenę dobrą, choć pierwszy tom porwał mnie o wiele bardziej.

[Adres usunięty]