Nie wszystko stracone

Nie mam w zwyczaju sięgać po książki popularnych autorów. Zwykle w księgarniach staram się wyszukiwać jakiś perełek, by móc „odkryć” autora i jego dzieła nie czytając wcześniej o nich opinii. Jednak raz na jakiś czas, trafia się książka, która swą fabułą zaciekawia mnie tak bardzo, że chce ją mieć u siebie tu i teraz. Tak było z „Nie wszystko stracone” Danielle Steel.

Danielle Steel to autorka, która napisała 120 książek, a ja żadnej z nich nie czytałam. Zdarzyło mi się kilka przekartkować i rzucić okiem co tam jest, jednak bez większego entuzjazmu i chęci zgłębienia fabuły. Jednak to zmieliło się dzięki tej książce.

Główną bohaterką jest Sydney Wells, 49-letnia wdowa, którą poznajemy osiem dni po tragicznej i niespodziewanej śmierci męża. Andrew, był zdrowym, niewiele starszym od niej mężczyzną w kwiecie wieku. Ich wspólne życie płynęło prawie bezproblemowo. On prowadził własną firmę, był w stanie zapewnić Sydney dostatnie życie u swojego boku. Dla niego zrezygnowała z pracy rozchwytywanej i cenionej projektantki. Oboje nosili jednak brzemiona wcześniejszych małżeństw.

Pierwszy mąż Sydney zginął tragicznie dawno temu, jednak ten związek zaowocował dwoma córkami. Sophie i Sabrina, to obecnie dorosłe kobiety sukcesu branży fashion. W życiu prywatnym niestety idzie im trochę gorzej.

Z poprzednią żoną Andrew rozstał się jeszcze zanim poznał Sydney. Jednak to właśnie ją, Marjorie winiła za rozpad swojego małżeństwa. Wszystko to wmawiałam swoim córką Kellie i Kyrze, dzięki czemu od początku nienawidziły one nowej żony swojego ojca.

Dzień po pogrzebie do domu, w którym mieszkała Sydney razem z Andrew zawitał prawnik. Poinformował ją, że mężczyzna, z którym spędziła szczęśliwe ostatnie 16 lat swojego życia, zaniedbał jedną, lecz bardzo istotną dla niej sprawę. Testament, który spisał przed poznaniem jej, nigdy nie został zmieniony… To oznaczało jedno. Cały majątek, piękny dom, w którym przez tyle lat byli szczęśliwi, wszystkie dobra oraz firmę odziedziczyły córki Andrew i jego była żona…

Dla Sydney nie zostało praktycznie nic… Małe mieszkanko w Paryżu zakupione na jej nazwisko, kilka sztuk biżuterii i pełno wspomnień, to wdowa dostał po śmierci mężczyzny, który dbał o jej dostatnie i bezproblemowe życie w ciągu ostatnich lat. Teraz to wszystko musiało się zmienić.

Córki Andrew dały jej miesiąc na wyprowadzkę z domu, który odziedziczyły, patrzyły na wszystko, co wynosiła z domu, by przypadkiem nie zabrała im czegoś zbyt wartościowego.

Musiała przenieść się do maleńkiego mieszkanka w kiepskiej dzielnicy, które wynajęła za ostatnie posiadane pieniędze. Wiedziała, że musi znaleźć prace, by mieć za co opłacić rachunki i co jeść i jakoś przetrwać. Była świadoma, że od czasu kiedy ostatnio pracowała, minęło już bardzo dużo czasu. Teraz projektanci nie pracowali już na papierze i z ołówkiem w ręku, wiedziała to, bo jej córki zajmowały się modą. Ona nie była w stanie nadążyć za tym, jak branża rozwinęła się przez te wszystkie lata. Jednak postanowiła spróbować, poszła na kilka rozmów kwalifikacyjnych. Usłyszała to, czego się spodziewała „minęło za dużo czasu odkąd Pani ostatnio pracowała”. Stało się to, czego bała się najbardziej, nie była w stanie znaleźć pracy i nic nie wskazywało na to, iż sytuacja ulegnie zmianie.

Jednakże podczas ostatniej podróży poznała Paula Zellera, właściciela formy odzieżowej. Gdy ich samolot musiał awaryjnie lądować. Paul zachowywał się jak prawdziwy dżentelmen, wspierał ja i pocieszał. Powiedziałby skontaktowała się z nim, gdy będzie potrzebować pomocy.

Teraz potrzebowała pracy, a w jego firmie Lady Louise na pewno znalazłby, się dla niej jakiś etat. Córki odradzały matce kontakt z tym człowiekiem. W branży modowej jego firma znana była z kopiowania ubrań innych marek i sprzedawania ich za gorsze, wiedziały, że praca tam może zniszczyć dobre imię ich matki oraz ich samych.

Jednak Sydney nie miała wyjścia. Potrzebowała pracy i to prędko. Wtedy nie wiedziała jak duży błąd popełniła zadając się z Paulem Zellerem i jakim pionkiem stanie się w grze o duże pieniądze.

Muszę Wam przyznać, iż dawno nie miałam w rękach książki, którą tak przyjemnie, spokojnie i szybko mi się czytało. Nawet nie jestem w stanie określić, jak długo z nią siedziałam. Bo to była po prostu chwila.

Tak mocno wciągnęła mnie fabuła tej historii, że czas, jaki poświęcam tej książce, nie miał dla mnie żadnego znaczenia. I to, że w tym czasie mogłabym robić coś innego. Nic oprócz książki nie było dla mnie wtedy ważne. Tak bardzo chciałam wiedzieć co będzie dalej, a dalej było tylko lepiej.

To jest tylko i wyłącznie zasługa kunsztu aktorki. Teraz już wiem skąd taki fenomen powieści Danielle Steel. Nie wiem też, dlaczego wcześniej jej książki do mnie nie przemawiały. Może po prostu musiałam do nich dojrzeć.

„Nie wszystko stracone” jest bardzo odprężającą powieścią. Doskonale sprawdzi się jako spokojna i relaksująca lektura. Ciekawa i złożona fabuła gwarantuje przyjemnie spędzony czas.

[Adres usunięty]

Współczesna klasyka kobiecej, obyczajowej lektury zawsze kojarzy mi się z autorką Danielle Steel. Niezależnie od tego w jakim momencie zdecyduję się na lekturę jej książki - zawsze spędzam przy niej miło czas i doszukuję się motywów, które bez problemu przekładam na realne życie. Bo w historiach Steel przede wszystkim króluje historia zbliżona do prawdziwych wydarzeń, która bez problemu mogłaby rozgrywać się tuż za rogiem. Czy w nowej książce "Nie wszystko stracone" autorka również pokaże się z najlepszej strony?

Zdecydowanie. Jeśli tylko jesteście gotowi na prostą powieść obyczajową dotykającą prawdziwego życia. Bez zaskakujących zwrotów akcji, za to z całym bagażem emocjonalnych doświadczeń. Proza autorki po raz kolejny zagościła na mojej półce a ja z wielką przyjemnością zabrałam się za lekturę doszukując się tego co najlepsze w historiach Steel. Nie zabrakło chwil wzruszenia i wielkich nadziei a także nawiązania w fabule do ponadczasowych motywów wielkiej miłości.

Wszystko rozpoczyna się od wypadku ukochanego męża Sydney, mężczyzny w kwiecie wieku, który wyszedł z domu na chwilę. I już nigdy do niego nie wrócił. Dzień wypadku nieodwracalnie zmienił życie Sydney i zaburzył jej długo budowaną równowagę oraz poczucie bezpieczeństwa. Nic dziwnego - kobieta straciła wszystko na czym jej zależało, bo miłość do męża i więź jaka ich łączyła widoczna była jak na dłoni już od pierwszych stron. Wraz ze śmiercią męża Sydney straciła także grunt pod nogami, odebrano jej dom i pozostawiono na pastwę losu. Zdana tylko na siebie postanowiła uchwycić się ostatniej nadziei na wymykające się z rąk resztki szczęścia.

Jest w tej fabule mnóstwo emocji, które otulają czytelnika i nie opuszczają go nawet po skończonej lekturze. To wszystko za sprawą wydarzeń nie tylko życiowych, ale i niezwykle wiarygodnych - zbliżających czytelnika do głównej bohaterki i nie stanowiących żadnego problemu z tym, by postawić się na jej miejscu. Przyznaję, że ja stanęłam murem za Sydney i z niekłamaną ciekawością śledziłam jej determinację w dążeniu do odzyskania stabilizacji. Widziałam jak podejmuje się pracy w przemyśle miodowym i chwyta się nadziei, że to dobry krok ku jej przyszłości. Widziałam również, jak wszystko to wymyka się jej z rąk, gdy naraża się na niebezpieczeństwo. I chociaż wszystko wskazywało na to, że jej plany w świecie władzy i pieniędzy nie mają racji bytu - kobieta walczyła o sobie i swoją przyszłość jednocześnie zmieniając się w doskonały wzór do naśladowania. Nie po raz pierwszy Danielle Steel stworzyła bohaterkę w krwi i kości, która musi stawić czoła przeciwnością losu popychając ją w ramiona prawdziwego, nieprzesłodzonego życia.

Dobrze się czyta powieść, w której prawdziwe emocje mieszają się z wiarygodnymi wydarzeniami. Bez przekłamań i naginania prawdy autorka stworzyła obraz życia, które lubi droczyć się z człowiekiem i spychać go na skraj rozpaczy. Jednocześnie wyciągając rękę w ostatniej chwili. Tym sposobem "Nie wszystko stracone" to powieść pełna emocji, dojrzała i wciągająca, pozwalająca wierzyć, że los leży wyłącznie w naszych rękach i motywująca do działania.

Danielle Steel to jedna z najbardziej znanych autorek książek obyczajowych. Jej niewyczerpalna wyobraźnia w książce Nie wszystko stracone pokazała, że w życiu nie zawsze wszystko układa się tak jakbyśmy tego chcieli oraz, że niczego nie możemy być pewni.

Sydney to kobieta dojrzała z bagażem doświadczeń życiowych. Ma cudowny dom, dwie kochane, dorosłe i samodzielne córki oraz męża, który niespodziewanie ginie w tragicznych okolicznościach. Jednak kolejne nieszczęścia są dopiero przed naszą główną bohaterką, poza śmiercią ukochanego, która i tak pozbawiła jej codziennej stabilizacji, jest zmuszona opuścić swój ukochany dom, w którym spędziła najlepsze lata, zostawić rzeczy, które łączyły ją z utraconą miłością i dawnym życiem oraz rozpocząć wszystko od nowa w niewielkim mieszkaniu i przy wsparciu córek. Nie jest to jednak książka o wielkim szczęściu i budowaniu nowego życia w zdrowiu i miłości. Sydney pozna smak zdrady, niepewności o przyszłość, o wolność, zostanie bardzo wykorzystana przez nowego pracodawce, jednak to właśnie tam pozna najlepszego przyjaciela, którego los zesłał jej jako koło ratunkowe w najgorszych chwilach życia. To moje kolejne spotkanie z Danielle Steel, i szczerze mogę przyznać, że wyszło całkiem ciekawie. Książka daje dużo do myślenia, pokazuje, że często w naszym życiu jest tak, że jak coś psuje się w naszym życiu to zazwyczaj stopniowo, powoli i w systematycznie w każdym możliwym aspekcie życia, od miłości po życie zawodowe. Jednak zgodnie z powiedzeniem, po burzy zawsze wychodzi słońce, tak samo było w życiu naszej Sydney. Dzięki odpowiednim ludziom i swoim córkom przeżyła ogrom nieszczęść, jednak udało jej się wyjść z tego cało, z twarzą i nową energią na dalsze życiowe wyzwania. To naprawdę życiowa książka, którą może co niektórzy uznają za przewidywalną i nic nie wnoszącą do życia, jednak sądzę, że ma kilka mocnych stron, które świadczą na korzyść tej książki.

Danielle Steel to autorka, którą się albo lubi albo nie, ja cenię ją za wszystkie książki, jednak nie każda przypadła mi do gustu. W przypadku Nie wszystko stracone, polecam miłośnikom powieści obyczajowych z niecodziennymi zwrotami akcji.

49-letnia Sydney po śmierci męża straciła wszystkie dobra materialne. Pomimo tego, że małżeństwo trwało 16 lat, Andrew nie zmienił swojego testamentu. Przecież był młody i nic złego nie mogło mu się stać. Prawda? A jednak...

Wdowa próbuje od zera ułożyć swoje życie, które wciąż rzuca jej kłody pod nogi. Czy Sydney odzyska szczęście, mimo że straciła już wszystko?

Było to moje pierwsze spotkanie z Danielle Steel, więc nie wiedziałam czego mogę się spodziewać. Na początku nasz związek nie był idealny, ale z czasem było coraz lepiej ;) Książkę czyta się szybko, ponieważ autorka sprytnie omija większość zbędnych opisów - za co daję ogromnego plusa!

Bardzo polubiłam Sydney - jest to dojrzała kobieta, która jest spokojną osobą. Naprawdę bardzo trudno byłoby mi wyobrazić ją sobie wściekłą do czerwoności i rzucającą talerzami. Przez całą książkę jej postać jest wręcz melancholijna. Czy przez to jest bezbarwna? Według mnie nie. Szczerość i wielkie serce bije od niej na kilometry.

Przez nawiązanie do okrutnego świata mody, zaczynałam być sceptycznie nastawiona do tej książki, bo kojarzyła mi się z popularnym tytułem - "Dama ubiera się u Prady". Jednak historię Sydney czytało się tak przyjemnie, że z czasem polubiłam środowisko w jakim się obracała.

W książce są momenty, których na pierwszy rzut oka nie dało się przewidzieć. Dlatego bądźcie przygotowani na miłość, sukcesy, porażki i intrygi. Chociaż może niekoniecznie w tej kolejności.

Po moich dłuższych przemyśleniach uważam, że książka "Nie wszystko stracone" bardziej by mi się spodobała, gdybym była po prostu starsza, żebym mogła lepiej wczuć się w historię Sydney. Jednak jeśli Ty masz ochotę na przeczytanie ciekawej powieści o emerytowanej projektantce, która została wdową i usiłuje wrócić do zawodu, a na jej drodze pojawia się masa (nie zawsze miłych) niespodzianek - ta książka Danielle Steel jest dla Ciebie :)