Nie rób scen, Flora

"Na­praw­dę jej współ­czu­ję, nie­szczę­śli­wa mi­łość to suka o sta­lo­wych szczę­kach. Łapie z ca­łych sił i nie pusz­cza, cho­ciaż boli."

◇◇

"No świet­nie, zro­bię cu­dow­ne pierw­sze wra­że­nie. Spóź­nio­na, nie­do­my­ta, z brud­ną ko­szu­lą i sia­nem na gło­wie. Trud­no, taką Psy­che sobie wy­bra­li, to taką mają. Dla­cze­go uro­dzi­łam się sobą i jak to od­wo­łać? Gdzie skła­da się re­kla­ma­cje w tej spra­wie? Wy­mie­nia wa­dli­we eg­zem­pla­rze oso­bo­wo­ści?"

▪︎▪︎

Przygotujcie się na nieustanne, niekontrolowane salwy śmiechu, ponieważ zarówno Flora jak i jej zwariowana rodzina nie biorą jeńców.

Do bólu zabawna, odrobinę pikantna, ale też, pod płaszczykiem rozrywki, poruszająca poważne tematy takie jak zaburzenia odżywiania czy depresja.

Ta historia całkowicie trafiła w moje poczucie humoru a klan Mikołajczyków bez żadnego wysiłku zawojował moje serce.

Teraz czekam na kolejne historie dotyczące rodzeństwa Flory, innej opcji nie przewiduję.

Nie przegapcie tej książki, gwarantuje, że będziecie się świetnie bawić.

Flora jest niespełnioną aktorką, która mimo talentu i ambicji nie odniosła jeszcze większego sukcesu. Pewnego dnia dostaje propozycję od cenionego reżysera zagrania Psyche w spektaklu. W roli Erosa zostaje jednak obsadzony Maks Stankiewicz, gwiazda polskiego kina i bożyszcze kobiet. I…dawna miłość Flory. Czy dziewczyna z podniesioną głową podejdzie do stawianych przed nią wyzwań? Czy wybaczyła Maksowi to, jak ją potraktował przed pięcioma laty? A może życie ma inny plan niż ten, przy którym ona się upiera?

Jak wydarzenia ze szkoły aktorskiej wpłynęły na bohaterów? Tyle pytań! Odpowiedzi na nie znajdziecie na kartach tej debiutanckiej książki autorstwa Martyny Pustelnik.

Świetna historia o miłości, pasji, spełnianiu swoich ambicji i wsparciu. Oprócz serwowania czytelnikowi kilku ton poczucia humoru autorka porusza też problem zagubienia i depresji, tak niestety coraz powszechniejszych wśród młodych ludzi. Ta książka zyskuje z każdą stroną! Jakoś na początku nie mogłam wkręcić się w tę historię, ale jak już zaskoczyło, to było wspaniale! Pełno w niej nawiązań do współczesnych wydarzeń i znanych celebrytów, co stanowi dodatkowy smaczek dla czytelników Pudelka. Autorka serwuje naprzemiennie: wzruszenie i śmiech. Historia Maksa, Flory i jej nietuzinkowej rodziny pochłonie Was bez reszty. To jest tak bardzo udany debiut, że koniecznie musicie po niego sięgnąć! Nie rób scen, Flora to idealna książka wieczór przy kubku dobrej herbaty lub czekolady. To również skuteczne lekarstwo na jesienne smutki. A jak wciąga!

Bywa, że podczas lektury, czytelnik łapie się na rozpędzonych myślach, że powieść, którą właśnie czyta, winna być zekranizowana. Ba! Myśli te są tak daleko idące, że oczyma wyobraźni widzi już obsadę i plakat przedpremierowy, a tak naprawdę przeczytał dopiero kilka pierwszych rozdziałów. W przypadku książki Martyny Pustelnik tak właśnie się dzieje w głowie i niby się czyta, a jednak ogląda film.

Jest to opowieść o utalentowanej aktorce, która jednak nie ma zbyt wielu propozycji komercyjnych oraz gwiazdorze znanym przede wszystkim z wysokobudżetowych acz mało ambitnych filmów akcji. Oboje spotykali się w czasach studenckich, a łącząca ich silna więź została nagle przerwana przez mężczyznę. Teraz, po latach spotykają się na próbach do spektaklu, który ma otworzyć im wszystkie drzwi. Ale czy nienawiść spowodowana urażoną dumą na to pozwoli?

Ach, cóż to była za radość! Jest to fantastycznie i inteligentnie napisana komedia romantyczna, która nie drwi z ludzkich przywar w sposób bezwzględny, ale zawoalowany i wyjątkowo pomysłowy. Mnóstwo tu arcyciekawych zwrotów akcji, zabawnych pyskówek i przepychanek słownych, przez które przebija się raz po raz ironia i sarkazm.

Pyszne, wielowymiarowe postaci, które bronią się same. Nie trzeba im specjalnych upiększeń czy długich charakterystyk. Ot, autorka z lekkością przedstawiła ich charaktery używając do tego relacji rodzinnych, pracowniczych i damsko-męskich, a także obserwacji ich zachowań w życiu codziennym.

Trzeba przyznać, że autorka nie bała się poruszać tutaj trudnych czy niewygodnych tematów dotyczących światka aktorskiego. Kpi sobie z blichtru i gwiazdorzenia, pokazuje cienie i blaski bycia na świeczniku, ale z drugiej strony pokazuje też bezwzględne uwielbienie do sztuki i "zarażania" nią innych.

To naprawdę bardzo dobra propozycja na jesień. Czyta się błyskawicznie, rży ze śmiechu przynajmniej kilka razy w ciągu rozdziału i chcąc nie chcąc pisze się scenariusz filmowy, bo to jest naturalna reakcja na tę powieść. Gorąco polecam!

Sięgając po "Nie rób scen, Flora" nie do końca wiedziałam czego mogę się spodziewać. Otrzymałam powieść, która wciąga już od pierwszej strony.

Bohaterowie zostali nakreśleni w sposób, który pozwala nam ich polubić, a wręcz pokochać. Jednak najistotniejsza w tym wszystkim okazuje się być ich prawdziwość, naturalność. Zakręcona Flora i troszkę wycofany Maks stworzą gorącą parę. Idnajdziemy tu znany motyw hate-love. Ale nie myślcie, że to jakiś zwykły romans. Co to, to nie. Martyna Pustelnik porusza wiele ważnych i aktualnych tematów - ruch #metoo, feminizm, LGBQ, depresja, zaburzenia odżywiania. I mimo iż kilka z nich jest trudnych, autorka potrafi podać je w lżejszej, przystępnej formie.

Równowagi historii dostarczają skrzące przekomarzankami dialogi między parą głównych bohaterów. Sarkastyczny humor, złośliwa ironia, gra słów, trafne porównania aż wylewają się z kart powieści. To doskonałe remedium na szare, jesienne dni. 

Historia pokazuje, iż głęboko ukryte rany z przeszłości, pod wpływem pewnych wydarzeń, mogą obudzić żale, ale i... uczucia. Uświadamia, że życie to nie gotowy scenariusz, gdzie wszystko można przewidzieć, a każdą scenę powtórzyć.

Choć bywały takie fragmenty, które można by nieco skrócić, to ogólnie książka wypadła bardzo dobrze, a ja bawiłam się świetnie.

"Nie rób scen, Flora" to mądra, wzruszająca, refleksyjna, zabawna, ciepła powieść o skomplikowanych relacjach międzyludzkich, rodzinie i przyjaźni z różnymi ich odcieniami oraz blaskach i cieniach aktorstwa. Debiut godny uwagi. Zapraszam na spektakl! A Autorce dziękuję za nawiązanie do bajek Disneya.

Zarzucona pozytywnymi opiniami, recenzjami krzyczącymi, że to debiut roku, mocno się zastanawiam czy czytałam tę samą powieść, co wszyscy zachwyceni.

Było zabawnie, ironicznie, artystycznie, a fabuła była wypełniona do granic możliwości. Dobrze skonstruowana, całkiem zgrabnie napisana, nawet nie tracącajaca debiutem, ale dla mnie czegoś w niej zabrakło. Czytałam ją bardzo długo, z przerwami, bo trochę musiałam się zmuszać do ponownego sięgnięcia. Chyba nie zagrał mi humor (ale mnie w tej kwestii ciężko dogodzić), ale i artystyczne środowisko w jakim obracają się bohaterzy.

Jest to historia lekka, przyjemna i z rodzaju tych pozytywnych. Nie wymagająca czy mocno angażująca, ale chyba znajdzie rzeszę fanów.

Scena w teatrze i życiowe dramaty wydają się mieć ze sobą więcej wspólnego niż zakładamy o czym przekonała się główna bohaterki powieści Martyny Pustelnik. Czy tytułowa Flora wyjdzie obronną ręką z pokonywania licznych przeciwności? A może nauczy się akceptować niepowodzenia jako część naszej historii?

Autorka zabiera nas do świata powieści obyczajowej, w której gościnnie wystąpią także komedia pomyłek czy romans wystawiony na próbę. Nie można więc napisać, żebym nudziła się podczas lektur, ponieważ różnorodność gatunkowa stawiająca na kilka konkretnych motywów sprawiła, że w pełni zaangażowałam się w rozgrywane wydarzenia oraz trzymałam kciuki za bohaterkę z którą od samego początku złapałam wspólny język. Chociaż nigdy nie ciągnęło mnie do występowania na scenie i nie miałam aktorskiego drygu to jednak losy Flory ani przez moment nie były mi obojętne i wraz z nią z przyjemnością próbowałam sił w nowym przedstawieniu.

Subtelny motyw mitologii nawiązujący do spektaklu łatwo można było przełożyć na powiązanie Flory z Maksem, jej partnerem w grze aktorskiej. Ona miała grać Psyche, on Erosa a jednak łączyła ich ogromna przepaść w doświadczeniu, ponieważ Maks to onieśmielający gwiazdor polskiego kina. W dodatku mają wspólną skomplikowaną przeszłość. Ale czy to na pewno powstrzyma Florę przed realizacją jej marzeń i pokazaniem się od profesjonalnej strony? Nie! W końcu to bohaterka na medal, która uczy nas, żeby przez życie iść z podniesionym czołem, nawet jeśli czasami uderzymy nim w pojawiające się przeszkody.

Fabuła serwuje nam solidną porcję dobrej zabawy. Uśmiech nie schodził mi z twarzy, ponieważ autorka trafiła idealnie w mój gust komediowy i za sprawą subtelnych zabawnych scen sprawiła, że często szczerze zaśmiewałam się z poczynań głównej bohaterki. Jej usilne starania często kończyły się niepowodzeniami, bo zawsze jest przecież tak, że gdy człowiek stara się za bardzo to nic mu nie wychodzi, przez co tym łatwiej było mi stanc na jej miejscu i zrozumieć jej doświadczenia. Jednak nie tylko przewrotne wydarzenia będą królowały na scenie, ponieważ autorka pomiędzy wierszami przemyca ważne tematy, mówi o akceptacji siebie, walce o własne marzenia, realizowaniu swoich celów czy po prostu, pisze o miłości, która nigdy nie jest łatwa, a która niesie ze sobą poczucie bezpieczeństwa.

Oto spektakl, którego nie możecie przegapić! Wyborne przedstawienie "Nie rób scen, Flora" to mocne wkroczenie Martyny Pustelnik na scenę polskiej literatury. Książka inteligentna, błyskotliwa, w pełni dopracowana, z cudowną tytułową bohaterką na pierwszym planie. Czy można chcieć czegoś więcej? Można! Ale wszystko co potrzebujecie od książki ta autorka serwuje nam z nawiązką, ponieważ fabuła gości mądre tematy, zabawne sceny, urokliwy romans a także prozę życia nadającą wydarzeniom sens oraz realność. Przyznaję, że jestem pełna podziwu!

Szalona w doznaniach, nieprzewidywalna w osobliwości zdarzeń i uroczo pikantna w fabularnej mieszaninie poruszonych tematów. „Nie rób scen, Flora” to debiutancki spektakl literacki, który błyskotliwie zaskakuje niebanalnym charakterem i wyraźnie wyczuwalną pasją. To powieść o realnie zauważanym sznycie komediowym, która odzwierciedla remedium na smutki dnia codziennego – podczas lektury nie da się nie uśmiechać, ta kreacja zawiesza druciki w kącikach ust odbiorcy, rozszerzając je mimowolnie, tworząc radość od ucha do ucha, jak u bezwolnej marionetki zza kulis. W przyjemny sposób manipuluje spostrzeżeniami, zmuszając do chłonięcia tej sztuki emocjonalnej wszystkimi zmysłami. Lekkość, uszczypliwy sarkazm i złośliwa ironia, jako główni aktorzy tego widowiska, obsadzeni za sprawą niebywale dobrego pióra Martyny Pustelnik, niewątpliwie stanowią wartość dodaną tej książki – bez tych elementów byłaby to zwyczajna powieść obyczajowa, obnażająca blaski i cienie aktorstwa. Obcy jest jej lukier i mdły posmak, co więcej, ona opiewa w dosadny, wolny od ugrzecznień język, który przypomina wzburzony nurt rzeki – odczuwalna frajda kompiluje się z zaintrygowaniem kolejnymi podtopieniami gry słów, które ze śmiechu odbierają dech. Pod żartobliwą otoczką dialogowych przekomarzań skrywa się wzbierająca refleksjami kompozycja, zdzierająca starannie przybrane maski, które nakładane, mentalnie odgradzają od prawdziwej natury – miękkiej i podatnej na zranienia. To treść zaakcentowana współczesną formą, uwypuklająca społeczną problematykę, z którą bezpośrednio lub w niedosłowny sposób konfrontujemy się w otaczającym nas świecie. Rozbrzmiewająca nutami o tolerancyjnym brzmieniu, sprawia wrażenie jawnie bliskiej i na wskroś autentycznej. Iskrząca pożądaniem, czarująca dynamicznym humorem, ale jednocześnie wypełniona wartościami i dojrzałą mądrością. Osnuta na deskach teatru, wnikliwie uświadamia, że życie nie jest rozpisaną inscenizacją, w której można zaplanować przebieg wszystkich aktów, zwłaszcza gdy podstawą scenariusza są uczucia – gra toczy się tu i teraz, bez iluzji i prób generalnych. Otulająca ciepłem, które płynie ze sportretowanych relacji rodzinnych, zachwycająca wielowymiarowością, przypominającą kalejdoskop emocji, odbijających się między głównymi bohaterami, obrazowo wybuchająca feerią barw w wyobraźni, którymi nasączono rysy postaci drugoplanowych. „Nie rób scen, Flora” to tytuł absolutnie kompletny i warty uwagi. Bezsprzecznie trafi na moją listę najlepszych debiutów tego roku!