Nie do wygrania

🌈„Nie do wygrania” to zaskakująca historia bohaterów,która zaczyna się od zakładu.Dwoje mężczyzn,z zupełnie innych światów spotykając się,poczują czym jest prawdziwe uczucie.

🌈Historia jest porywająca od pierwszej strony.Mamy zamożnego biznesmena Wiktora,który bawi się życiem oraz Serafina-młodego mężczyznę poznającego świat. Dwa światy-bezczelność- skromność, pewność siebie-nieśmiałość zderzają się ze sobą,zwiastując trudne do okiełznania emocje.

🌈Powieść jest obrazem zakazanego uczucia i uświadomienia sobie czym jest szczęście w ramionach ukochanej osoby.To to, staje się początkiem i upadkiem jednocześnie. Czytając byłam poruszona zmieniającym się zachowaniem Wiktora i zarazem strachem przed przyznaniem się o uczuciu w którym w nim zakiełkowało.

🌈„Nie do wygrania” porusza serce oraz jest obrazem pięknej miłości dwojga mężczyzn wraz z ujrzeniem konsekwencji swych decyzji.

Zakończenie w pełni mnie usatysfakcjonowało,ponieważ każdy dostaje to,na co zasłużył.🫶

🌈Chcę więcej takich uczących powieści o „innej” miłości i pokazania,że każdy pragnie szczęścia i do niego dąży.Czytajcie-gorąco polecam 📖

▪Wiktor Rostkowki to bezczelny biznesmen, który planuje otworzyć eksluzywną restaurację na Mazurach. Pewnego dnia wchodzi w zakład ze swoimi kolegami. Żeby go wygrać musi uwieść heteroseksualnego chłopaka. Główny bohater również jest heteroseksualny. A przynajmniej do tej pory tak mu się wydawało.

▪Czy wygra ten zagład? I co stanie się z mężczyznami gdy zaczną odkrywać prawdę o sobie.

▪Jedna z bohaterek książki porusza bardzo ważną kwestię, mianowicie świadomość własnej orientacji. Dużo osób nie ma pojęciach o tym co lubi. Nawet nie są świadomi pociągu fizycznego do osób tej samej płci dopóki na swojej drodze nie spotkają odpowiedniej osoby.

Często możemy być przez to zszokowani i ciężko jest nam pogodzić się z samym sobą i nowo odkrytą prawdą. W takich sytuacjach zdarza się również, że przez to odtrącamy tą osobę, która pomogła nam odkryć tą drugą wersję siebie.

▪Jest to pierwsze moje spotkanie z taką twórczością przez to miałam mieszane odczucia. Są spowodowane one przez zbliżnie dwoch mężczyzn. Nie były one jakoś nie smaczne po prostu dziwnie czytało się takie sceny😈

Mimo to książka mnie wzruszyła oraz niesamowicie bawiła zwłaszcza bracia Twix.

Takiego zakończenia to ja się nie spodziewałam! 🤭książka warta przeczytania bardzo polecam jeśli lubicie takie motywy🫶🏼

▪Oj Wy nie grzeczne. Ale, że jak to tak?? Czyżby było coś na rzeczy?

Ci, którzy obserwują mój profil wiedzą, że raczej unikam książek z tematyką #mlm Tym razem postanowiłam się skusić, ze względu na znajomość jednej z autorek. I powiem Wam, że nie spodziewałam się takiego pozytywnego odbioru z mojej strony.

Początkowo trudno mi było czytać o rozwijającej się relacji bohaterów. Wraz z kolejnymi rozdziałami zauważyłam, że coraz bardziej wciągam się w historię. I wcale nie przeszkadzała mi jej specyfika.

To jakiś znak, aby częściej sięgać po tego typu literaturę.

Podczas lektury towarzyszyło mi wiele emocji. Najbardziej to denerwowało mnie zachowanie Wiktora. Nawet nie wiecie, jak on mi działał na nerwy. Miałam chęć wejść tam i mu coś zrobić złego.

Żal mi trochę zrobiło się Serafina, który w podły sposób został zmanipulowany i wykorzystany. Sami widzicie, jak się wczułam w całą fabułę.

Jednak tego, co się wydarzyło na końcówce książki, to bym w życiu nie zgadła. I to zakończenie, drogie autorki tak nie można robić. Liczę, że kontynuacja jest w trakcie pisania, bo chciałabym wiedzieć co dalej.

Dwie, totalnie szalone kobiety popełniły tę zbrodnię, że napisały razem książkę. Jak im to wyszło? Moim zdaniem - zbrodnia doskonała! Bo ja jestem bardzo zadowolona z tej książki, choć od razu zaznaczam iż:

- książka jest dla czytelników 18 plus!!!

- książka nie dla każdego!

- książka o męskiej miłości - czyli coś czego zazwyczaj nie czytam i nie znajduję tego normalnie w książkach!

A jednak mnie ta historia zachwyciła, porwała, przemieliła, wycisnęła łzy, wkur..iła - nooooo, na pewno długo o niej będę pamiętała!

Ufff.... Katarzyna i Daria dokonały niemożliwego. Stworzyły historię, którą bardzo chętnie zobaczyłabym w formie filmu. Nie myślałam, że kiedyś będę się tak zachwycała męską miłością. I nie myślcie, że mam coś przeciwko gejom czy przeciwko lesbijkom! Nie. Uważam, że to każdego indywidualna sprawa kogo kto kocha, albo co robią w sypialni - bo każdy ma prawo do miłości. Ale tutaj dziewczyny tak poprowadziły akcję nieśpiesznie, powoli przygotowując tego młodszego bohatera do tych jakże nowych emocji i uczuć, które zaczynały w nim się budzić. Starszy, czyli Wiktor jest tutaj cholernie pewny siebie, taki aż wręcz chojrak, co chce to dostaje, czego zapragnie to ma i myśli, że nikt mu nie odmówi niczego. Dlatego też mega zaskoczył mnie totalnym brakiem walki o... :) Ale cóż, każdy ma, na co zasłużył. A ja powiem jeszcze tylko, że ogromnie gratuluję Katarzynie Dołgań i Darii Głowackiej tego ich wspólnego dzieciątka książkowego! Dziewczyny, choć ta książka nie znajdzie uznania u każdego czytelnika, bo prawda jest taka, że spora część ludzi nie lubi takich kontrowersyjnych tematów, to pamiętajcie też, że jest i spore grono czytelników, którzy będą z zapartym tchem wyczekiwać takich właśnie emocjonujących historii. Ja podczas czytania uśmiałam się kilkukrotnie, pojawiły się łzy, byłam naprawdę zła, wkur...na i miałam ochotę rąbnąć kilku bohaterom w te ich głupie łepetyny! Były momenty, że krew mi mocniej wrzała z podniecenia. No a zakończenie .... A co Wam będę pisała - przeczytajcie i porównamy nasze odczucia :) Dla mnie normalnie rollercoaster emocjonalny. I za to obu autorkom dziękuję.

RECENZJA

„NIE DO WYGRANIA”

AUTOR:

KATARZYNA DOŁGAŃ

DARIA GŁOWACKA

WYDAWNICTWO: MOTYLEWNOSIE

„W tamtej chwili zdałem sobie sprawę, że prąd, który miał mnie ponieść, tak naprawdę mnie porwał. I że nie posiadałem nad nim żadnej kontroli. Miałem tylko nadzieję, że wyrzuci mnie na bezpieczny brzeg, a nie roztrzaska o skały”.

„Nie do wygrania” to niebanalna historia, z wątkiem queer, która zachwyciła mnie swoim środkiem. Książka, która łamie wszelkie schematy i wprowadza na nieznane lądy.

Autorki miały odwagę pokazać opowieść, która może początkowo być odebrana dość dyskusyjnie, chodzi mi o sam wątek zakładu, bawieniem się czyimiś uczuciami, który sam w sobie, budzi wiele emocje, ale pokazują tu o wiele, wiele więcej. Całość jest dość złożona, pokazuje wewnętrzną walkę z samym sobą i odkrywa prawdziwego ja, znalezieniu odwagi do odkrycia swojej seksualności, ale również strach i całą gamę rozterek. Ta historia skłania do refleksji i pokazuje jak strach przed akceptacją innych, tak naprawdę skreśla coś pięknego już na samym początku, pokazując, jak ważne jest wsparcie bliskich osób, akceptacja, rozmowa i nieosadzanie innych. Pokazuje, jak długą drogę trzeba przejść, by zrozumieć swoje błędy, czym jest szczęście, jednak jedna zła decyzja może pociągnąć za sobą piętno podjętych decyzji.

Całość dynamicznie poprowadzona, dopracowana i wciągająca.

Podobało mi się to, że autorki stopniowo budowały napięcie w relacji romantycznej, fantastycznie poprowadziły całą fabułę, poruszając wiele strun skrywanych emocji, które z każdą stroną się nawarstwiają, przesuwając granice, dając odurzającą mieszankę wydarzeń. Muszę przyznać, że sceny erotyczne autorki nakreśliły to w sposób bardzo subtelny, smaczny, choć czasami było piekielnie pikantnie, gorąco, a wtedy to dopiero zaczynało się robić ekscytująco. Ich relacja była złożona, napędzana emocjami, chaosem myśli, odkrywanymi pragnieniami, niepokojem, tu aż kipiało od przeżywanych emocji, poznawania swoich skrytych uczuć, namiętności, iskrzyło wręcz niezaprzeczalnie. Słowa i gesty stawały się intensywne, a to działo się pomiędzy nimi wręcz odczuwalne.

A prowadzona pomiędzy nimi gra i przepychanki, powodowały, że chciało się czytać więcej i więcej. Emocje ukazane są w sposób intensywny, możemy poczuć je na własnej skórze.

Autorki mają lekki, przyjemny styl, w dodatku nie mogłam rozróżnić, która autorka napisała dany rozdział, to było tak spójne, pod względem stylu i pióra.

Rozdziały pisane są naprzemiennie z perspektywy Wiktora i Serafina, dzięki czemu możemy idealnie wczuć się w ich emocje, poczuć obawy, strach i mieszające się w nich uczucia. Zobaczymy co myślą, co planują i dokładnie poznamy, jakimi są osobami.

Kreacja postaci jest przemyślana i niebanalna, są wyraziści, różnorodni, barwni, wielowymiarowi, skomplikowani i pogubieni.

Czuć w nich mieszankę różnorodnych emocji, strachu, niedowierzania. Ale również widzimy, jak na siebie działają.

Postaci drugoplanowe stanowią bardzo ważny element w tej historii i wiele do niej wnoszą.

Serafina pokochałam od samego początku, uwielbiam go.

Mimo że Wiktor odgrywał w tej historii postać negatywną, która musi mieć wszystko, co zapragnie, nie bierze jeńców, to jednak znalazłam w nim coś więcej. Ciekawa jestem, jak wy go odbierzecie.

„Z oczu wyzierał smutek, który trafił prosto w skrawki mojej duszy. Nie wiedziałem, co robić. Myśli miotały się w mojej głowie. W końcu przytuliłem go i słowa zamieniłem na bliskość”.

Wiktor to bezczelny, nieznośny, dominujący, pewny siebie mężczyzna, który nigdy nie odpuszcza, gdy chodzi o wygraną. Uwielbia adrenalinę i za każdym razem wchodzi na wyższy poziom. Nigdy nie kochał i nie miał zamiaru tęgo zmieniać. Historia zaczyna się od momentu zakładu, w którym Wiktor Rostowski musi w ciągu trzech miesięcy poderwać i uwieść heteroseksualnego mężczyznę. W dodatku jest pewien swojej wygranej.

Na mazurach ma otworzyć kolejną restaurację, na remont lokalu i dostosowanie pod wymogi swojej sieci miał trzy miesiące. Właśnie tam na celownik wpada Serafin,i staje się pionkiem w grze o honor. Niczego nieświadomy Serafin pomału wpada w sidła kłamstw i zaplanowanej intrygi.

Kto tak naprawdę złapie kogo w tej historii w swoje sidła. I kto, będzie czyją zgubą.

-Czy Serafin będzie tylko pionkiem w grze Wiktora?

-Czy Wiktor z Serafinem przekroczą ostateczną granicę i gdzie ich to doprowadzi?

-Czy Wiktor wygra zakład?

-Czy Wiktor zawalczy o swoje szczęście, czy podda się na starcie?

-Czy poświęci się dla zbudowania czegoś pięknego?

-Czy pójdą dalej ze swoim życiem?

Polecam.