Ekspozycja miała charakter mise-en-sc?ne, gdzie poszczególne obiekty stworzyły rodzaj kolażowej instalacji. Niektóre prace zaprezentowane na wystawie to bezpośrednie nawiązanie do historii teatru, jak choćby kurtyna wykonana przez Ullę van Brandenburg, czy instalacja Jima Shawa wykorzystująca horyzont teatralny. “Nic 2 razy” otwiera Maszyna aneantyzacyjna, obiekt Tadeusza Kantora (spektakl “Wariat i zakonnica”, 1963), który pełni rolę łącznika pomiędzy kolekcją a wystawą sztuki współczesnej.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii poezja
