Never Been Kissed

🪷Współpraca recezencka 🪷

Q- Wieczór z kawą lub herbatą i książką czy filmem?

Jak sam tytuł wskazuje ,,Never been kissed" Wren Roland jeszcze nigdy się z nikim nie całował. Kluczowe jest jednak dla niego aby pierwszy pocałunek był idealny. Jednak w dniu 22 urodzin pod wpływem alkoholu wysyła e-maile do chłopaków których kiedyś darzył uczuciem. Po czym rano oczywiście żałował tego co zrobił a co najgorsze jeden z chłopaków odpisał na jego wiadomość. Okazuje się że Derick będzie również z nim pracować w kinie samochodowym. Jak potoczą się dalsze losy bohaterów? Co chłopak odpisał na wiadomość? Czy dojdzie do pierwszego pocałunku Wrena? Czy połączy coś Dericka i Wrena?

Była to pierwsza książka z wątkami LGBTQIA+ którą miałam okazję przeczytać. Książka porusza bardzo ważne tematy pozwala nam zrozumieć z czym niektórzy ludzie muszą się mierzyć. Książka niestety nie przypadła mi do gustu i momentami męczyłam się czytając ją. Oczywiście były momenty które mnie zaciekawiły ale większości fabuła niczym nie zaskakiwała. W książce najważniejsi są główni bohaterowie Wren często mnie irytował szczególnie swoimi zachowaniami które nie wskazywały na to że ma dwadzieścia dwa lata. Postać Dericka była nie co lepsza od Wrena ale jednak nie na tyle aby stał się moim ulubieńcem. Jednak każdy ma inny gust czytelniczy i mam świadomość że wielu z wam napewno spodobała by się ta pozycja.

Dziękuję @seeyabooks @wydawnictwoczarnaowca za egzemplarz do recenzji ☺️

Ocena książki; 5/10 ⭐

Pierwszy pocałunek jest niczym rollercoaster - czujesz jednocześnie lęk i podekscytowanie tuż przed, w trakcie kompletnie nie wiesz co się dzieje, a tuż po spadku adrenaliny gratulujesz sobie, że nerwy nie doprowadziły Cię do pawia. Po każdym kolejnym czujesz się bardziej obeznany z tematem, stres jest mniejszy i żadna kolejka, ani żadne usta nie są Ci straszne. No... może poza ustami dementorów.

Wren jest pocałunkowym prawiczkiem. Nigdy nie doświadczył zatknięcia warg z innym chłopakiem, ale wie, że ten pierwszy raz musi być wyjątkowy. Do tej pory zdarzyły mu się cztery prawie-pocałunki, a każdy z nich został opisany w e-mailach, które do tych chłopaków napisał, żeby emocjonalnie się oczyścić. W swoje dwudzieste drugie urodziny wypija na tyle dużo, żeby w przypływie bliżej nieokreślonych myśli, wysłać wszystkie napisane wiadomości. Po przebudzeniu ma nie tylko moralnego kaca i zaśmiewającego się przyjaciela, który dostał jednego z maili, ale też odpowiedź od tego, przez którego poczuł się najbardziej zraniony.

Pod względem humorystycznym pozycja jest na duży plus. Lekkość pióra autora sprawia, że Wren, Mateo i Avery nie są dla nas jak bohaterowie o których czytamy, a bardziej jak grupa przyjaciół, której jesteśmy częścią. Młodzieżowy język i naturalne dialogi potrafią wywołać na twarzy delikatny uśmiech.

Stworzone postacie są optymistyczne i sprawiają, że chce się im dopingować w każdej sprawie. Budzą sympatię i co do tego nie mam żadnych wątpliwości. Mimo że niewiele o nich wiemy, to jednak nie sprawiają wrażenia płaskich.

Sama fabuła opiera się na homoseksualnym wątku miłosnym i przy okazji dwóch pomniejszych, które w pewien sposób zbiegają się ze sobą w niektórych miejscach, a jest to próba ratowania sezonowego kina od bankructwa, oraz pozyskanie filmu lokalnej reżyserki, która postanowiła zamknąć się w domu rodzinnym i schować swoje dzieło do pudełka.

Przez to że głównym wątkiem jest kiełkujące uczucie Wrena do jednego z chłopaków, dwa pozostałe zostają zepchnięte na ubocze. Oczywiście spora część akcji dzieje się w konkretnych lokacjach mających odniesienie do bocznych linii fabularnych, jednak nawet tam nie mamy nawet lekkiego odsapnięcia od romantycznych scen. To trochę jakby życie obu bohaterów nie było na tyle ciekawe, żeby przedstawiać je osobno. Może zresztą nie było.

Mamy dość znane nam zabiegi używane w podobnych pozycjach - dużo słodyczy, trochę gorzkości problemy i przewidywane przez czytelnika zakończenie.

Mimo przesłodzonego i wciśniętego wszędzie wątku miłosnego, te poboczne robią naprawdę kawał dobrej roboty. Umieszczenie akcji w kinie, a do tego historia lokalnej reżyserki nadają książce akcji. Bez nich byłoby to po prostu love-story. W dodatku trochę przeciągnięte w mojej opinii. Gdyby pozbyć się części rozmyślań Warena o jego crush'u, mielibyśmy cieńszy tytuł, jednak z mniejszym stężeniem cukru w cukrze.

Podczas czytania bawiłam się dobrze. Momentami dłużyły mi się niektóre sceny, jednak lekka forma sprawia, że jest to książka dobra na wakacje i odsapnięcie po całym dniu pracy.

Och, jaka to była ciekawa książka!

Od razu od pierwszego rozdziału mamy nawiązania do głównego wątku z „Do wszystkich chłopców, których kochałam”, ale tu nie mamy listów tylko maile. Po pijaku wysyła do wszystkich swoich poprzednich miłości i oczywiście w tamtym momencie ma to za świetny pomysł.

Historia, mimo że stara się trzymać głównie dwóch bohaterów i ich znajomych to mamy wiele wydarzeń, które nie dają nam się nudzić. Kino samochodowe, historia nieodbytej premiery i główny plot twist, który nadał tempa całej tej historii.

Wren odkrywa pod natłokiem swoich porażek uczuciowych, że jest demiseksualny. Bardzo mi się podobało, że książka poruszyła taką tematykę, bo, szczerze mówiąc, nigdy o tym więcej nie słyszałam i fajnie było się doedukować i rozszerzyć swoje horyzonty.

Dla osób, które nie wiedzą wrzucam definicje:

𝘋𝘦𝘮𝘪𝘴𝘦𝘬𝘴𝘶𝘢𝘭𝘪𝘻𝘮, 𝘪𝘯𝘢𝘤𝘻𝘦𝘫 𝘥𝘦𝘮𝘪𝘴𝘦𝘬𝘴𝘶𝘢𝘭𝘯𝘰ść – 𝘰𝘳𝘪𝘦𝘯𝘵𝘢𝘤𝘫𝘢 𝘴𝘦𝘬𝘴𝘶𝘢𝘭𝘯𝘢 𝘰𝘴ó𝘣, 𝘬𝘵ó𝘳𝘦 𝘮𝘰𝘨ą 𝘰𝘥𝘤𝘻𝘶𝘸𝘢ć 𝘱𝘰𝘤𝘪ą𝘨 𝘴𝘦𝘬𝘴𝘶𝘢𝘭𝘯𝘺 𝘥𝘰 𝘪𝘯𝘯𝘦𝘫 𝘰𝘴𝘰𝘣𝘺 𝘸𝘺łą𝘤𝘻𝘯𝘪𝘦 𝘸 𝘱𝘳𝘻𝘺𝘱𝘢𝘥𝘬𝘶 𝘯𝘢𝘸𝘪ą𝘻𝘢𝘯𝘪𝘢 𝘻 𝘯𝘪ą 𝘸𝘤𝘻𝘦ś𝘯𝘪𝘦𝘫 𝘴𝘪𝘭𝘯𝘦𝘫 𝘸𝘪ę𝘻𝘪 𝘦𝘮𝘰𝘤𝘫𝘰𝘯𝘢𝘭𝘯𝘦𝘫.

Mimo takiej różnorodności w książce, niestety styl autora totalnie mi nie podszedł. Dużo slangu i skrótów, które aż do oporu mnie odrzucały, jakby autor na siłę próbował być młodzieżowy. Jak sama treść bardzo na plus, to to na ogromny minus.

Pomimo, że żyjemy w XIX wieku to bycie „innym” jest bardzo ciężkie. „Never been kissed” to książka, która porusza tematykę LGBTQIA+ i skupia się na naprawdę ważnych kwestiach z tym związanych.

Autor ukazuje nam jak ważne jest odszukanie własnej tożsamości, walka o siebie i swoje marzenia, a także jaką trzeba mieć odwagę oraz siłę, aby wyjść z szafy. Uświadamia nam z jakim strachem mierzą się osoby, które chcą głośno powiedzieć o swoich uczuciach oraz orientacji, jednak boją się tego, że nie zostaną one zaakceptowane przez swoich bliskich.

Fabularnie książka ta jest naprawdę bardzo dobra i porusza ważną tematykę. Całość czyta się lekko i przyjemnie, jednak momentami można się pogubić, ponieważ zabrakło w niej spójności. Jednak pomijając ten fakt jest to świetna wakacyjna lektura nie tylko dla młodzieży, ale i starszych czytelników. Pozwala nam ona zrozumieć z czym muszą się mierzyć niektóre osoby i zmusza do refleksji nawet nad naszym zachowaniem.

Autor przemycił w niej wiele wartości i uświadamia nam, że nigdy nie powinniśmy się zmieniać tylko dlatego, że ktoś tego od nas oczekuje. To kim jesteśmy, w co wierzymy, lubimy, jaką mamy osobowość, czy orientację nie powinno działać na naszą niekorzyść. Nie powinno to dla nas stanowić barierę wytoczoną przez społeczeństwo.

„Never been kissed” to książka, która porusza naprawdę bardzo ważną tematykę i warto ją przeczytać. Pamiętajmy, że mamy prawo być kim chcemy, robić co chcemy i przede wszystkim możemy kochać kogo chcemy. Polecam! ♡

Wren kocha kino, jest z nim związany hobbystycznie, zawodowo i poprzez wykształcenie, nic więc dziwnego, że chciałby, aby jego pierwszy pocałunek również wyglądał jak scena z filmu. 😍

W dniu swoich 22 urodzin, po kilku nadprogramowych drinkach, wysyła do czterech chłopaków ze swojej przeszłości napisane kiedyś maile. Pisze w nich o niedoszłych pocałunkach, czego żałuje już następnego dnia...

Jeden z obiektów jego westchnień sprzed coming outu odpowiada na wiadomość, mało tego- wkrótce zaczyba pracę w kinie Wrena.

Choć Derick utrzymuje, że nie żywi do Wrena żadnych romantycznych uczuć i postanawiają się ponownie zaprzyjaźnić, to jednak wspólny projekt nieco bardziej zbliża ich do siebie.

Czy magia filmu, romantyczne zachody słońca, pokazy fajerwerków i wspólny cel sprawią, że w końcu w życiu Wrena coś się zmieni?

A może życie wcale nie przypomina komedii romantycznej?

Ależ ta książka miała fajny klimat! Aż zamarzyło mi się odwiedzić prawdziwe, amerykańskie kino samochodowe. 😊 Zresztą mam słabość do właśnie takich małych biznesów i wątków z ich ratowaniem. Mimo że jest to temat dość przewidywalny, to i tak zawsze mocno kibicuję bohaterom i kocham czytać o wszelkich zbiórkach, akcjach promocyjnych i wielkich przemowach. Tutaj więc również świetnie się bawiłam, zwłaszcza że chodziło o kino!😍

Wszystko, co związane z filmami, było w tej książce opisane świetne, mocno wkręciłam się w sprawę Alice i polubiłam jej postać, z przyjemnością obserwując, jak powoli na nowo rodzi się w niej życie.

Nie jest to książka, której akcja pędzi, absolutnie.

Wszystko ma raczej spokojne tempo, co moim zdaniem oddaje sam charakter głównego bohatera, ale i jego aktualne miejsce w życiu. On również nadal się waha, nadal szuka siebie, rozważa różne opcje i myśli nad przyszłością. To wszystko widać właśnie w atmosferze powieści, która otacza czytelnika taką chmurką, mgłą, rozrzedzającą się co jakiś czas.

Choć zazwyczaj lubię w książkach silne emocje i wyrazistych bohaterów, to w tym przypadku podobała mi się ta łagodność, niepewność i lekko filozoficzny wydźwięk.

Jeśli chodzi o relację głównych bohaterów, to miałam wrażenie, że zeszła ona nieco na drugi plan. Była miła, dość przewidywalna i była ważnym elementem całego procesu odnajdywania własnej tożsamości u Wrena, jednak moim zdaniem to poboczne postacie i wątki sprawiły, że tę książkę tak dobrze się czytało.

Autor porusza tu tematy ważne, czasem trudne, jak właśnie określanie siebie, swojej seksualności czy potrzeb romantycznych, ale queerowość, choć jest wielką częścią całej powieści, to nie jedyną. Będzie tu też dużo o przyjaźni, miłości, samotności, odrzuceniu, o presji i spełnianiu oczekiwań, o rodzinie - tej biologicznej i tej wybranej.

Bardzo mądra i ważna książka, ale przy tym też po prostu miła. Urocza. Dobra. 😊

Serdecznie polecam! 7,5/10💙❤

Pamiętacie swój pierwszy pocałunek? Było to dla was szczególne wydarzenie, które będziecie pamiętać do końca życia czy może przeszedł on bez jakiegoś większego echa do przeszłości?

Wren Roland jeszcze nigdy z nikim się nie całował choć ma już dwadzieścia dwa lata. Marzy o idealnym pocałunku i filmowym happy endzie. Pewnej nocy wysyła maile do wszystkich chłopaków, w których się podkochiwał.

Następnego dnia zaczyna panikować i ma nadzieję, że nikt z nich nie przeczyta wiadomości, a już na pewno nie odpisze. Prawda?

Derick Haverford to numer jeden na liście crushy Wrena. Okazuje się, że będzie on nowym pracownikiem w jego kinie.

Jak myślicie czy Wren będzie miał w końcu szansę na swój wymarzony pocałunek? Czy Derick odwzajemni uczucia Wrena?

Jeśli chodzi o fabułę powieści, to jest ona dosyć przewidywalna. Najmocniej skupia się na orientacji seksualnej głównych bohaterów. Tzw. Coming out jest dla osób LGBTQ+ dość trudnym momentem. Dlaczego? Ponieważ świat nie jest idealny. Takie osoby muszą się zmierzyć z oceną najbliższych, przyjaciół, znajomych, pracowników...

Jedni to zaakceptują. Lecz są też osoby, które nie przyjmą tego w pozytywny sposób.

Uważam, że nie powinno się wchodzić z butami w niczyje życie. Każdy - czy to osoby hetero- czy homoseksualne pragną jednego - miłości. Po prostu obiekt uczuć jest innej płci. Jednak prawo do szczęścia ma każdy.

Bardzo podobał mi się motyw kina samochodowego, które kiedyś były w Ameryce bardzo popularne, a teraz stanowią już relikt historyczny. Derick i Wren wspólnie pracują nad projektem, który ma pomóc zachować kino samochodowe Willow Valley.

Ten projekt zbliży ich mocno do siebie. Jednak najważniejsze pytanie brzmi - czy uda się zrealizować projekt?

Książkę czyta się szybko i przyjemnie. I choć akcja powieści nie pędzi do przodu z szaloną prędkością, to skupia się na tym co jest ważne dla wszystkich ludzi. Na uczuciach - przyjaźni, miłości, akceptacji.

Never Been Kissed to lekka historia poruszająca ważne tematy. Polecam.

ℕ𝕖𝕧𝕖𝕣 𝕓𝕖𝕖𝕟 𝕜𝕚𝕤𝕤𝕖𝕕

W ten deszczowy dzień zabieram Was do kina samochodowego 😉

Wren jeszcze nigdy nikogo nie pocałował.

Na tym punkcie dostał niemal obsesji a jego pierwszy pocałunek ma scenariusz niczym film.

Swoją drogą, Wren jest związany z filmem zarówno zawodowo jak i jako życiowa pasja.

Trzeba dodać, że Wren jest queerem.

Jego dawna miłość wraca do miasta i ma pracować z nim przez wakacje.

Czy Wren odzyska pewność siebie i szansę na szczęście?

No i teraz powiem szczerze.

Dłużyła mi się ta książka.

Mimo, że pomysł i temat na nią jest ciekawy i mimo, że jest w niej duuuużo dobrego poczucia humoru to dla mnie jest za długa.

I nie chodzi o ilość stron ale o to, że te strony są niejako zapełnione na siłę.

Niepotrzebnie rozciągnięto książkę z bo spokojnie można by było historię skrócić i byłaby o wiele atrakcyjniejsza.

Plusy za humor i fabułę, minus za zbędne opisy i przeciąganie.

Moja ocena 6/10 😉

Sięgając po powieść "Never been kissed" spodziewałam się dobrej książki. Opis od razu skojarzył mi się z filmem "Do wszystkich chłopców, których kochałam", dlatego też liczyłam na dobrą lekturę i nie zawiodłam się. Główni bohaterowie to geje, więc tym bardziej miałam ochotę tę historię poznać.

Wren Roland nigdy się nie całował, ponieważ jako fan filmów zawsze marzył o pierwszym pocałunku w wyjątkowych okolicznościach. Pod wpływem alkoholu wysyła maile do wszytkich chłopaków z którymi przeżył swój prawie-pocałunek. Nieoczekiwanie na maila odpowiada mu Derick, przyjaciel z dzieciństwa. Wren nie do konca wie jak ma na tę wiadomość zareagować i odpowiada, że to był żart. Jednak okazuje się, że Derick ma pracować z nim razem w kinie. Ten dzień odmienia życie Wrena...

Po przeczytaniu książki "Never been kissed" pierwsze zdanie jakie przyszło mi do głowy to "ja chce jeszcze raz" (nawiązując do bajki), ale te słowa idealnie oddają moje uczucia po lekturze. Ta powieść jest po prostu świetna. Zarówno pod kątem fabuły jak i postaci. Autor stworzył piekną historię, którą czyta się z zapartym tchem i z całych sił kibicujemy Wrenowi.

Fabuła powieści jest świetnie wyważona. Autor skutecznie buduje napięcie, a my tylko wyczekujemy momentu, czy dojdzie do tego wymarzonego pierwszego pocałunku. Tak naprawdę w niektórych momentach miałam ochotę tę książkę odłożyć, kiedy nie działo się tak jak chciałam, ale w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Zdecydowanie ta książka mnie zauroczyła i z wielką przyjemnością ją czytałam.

Bohaterowie to świetne postaci. Indywidualiści, ale zgrywający świetny duet. Wren ze swoimi przyjaciółmi przeżywają różne chwile, a ja momentami zazdrościłam im relacji jaką stworzyli. Derick to postać bardzo pozytywna i sympatyczna, polubiłam go od pierwszych stron i tak zostało mi już do końca.

Chciałabym jeszcze wspomnieć, że książka ta nie tylko ma zachęcającą okładkę, ale posiada również cudne grafiki w środku, co bardzo mi się spodobało i dodało jej wyjątkowości.

Książka "Never been kissed" to lektura, którą naprawdę warto przeczytać. To młodzieżowy romans ukazujący siłę miłości i przyjaźni. Pokazuje również znormalizowanie ludzi queer w społeczenstwie. Bowiem każdy człowiek zasługuje na miłość. I to jest właśnie piękne we współczesnych książkach. Nie ma ujednolicenia miłości. To urozmaicenie jest jakże piękne i potrzebne. Ponadto Timothy Janovsky porusza tu ciężkie młodzieżowe tematy, jak ujawnienie swojej orientacji przed rodzicami, czy trudności w odnajdywaniu siebie. Także jeżeli macie ochotę przeczytać świetną, emocjonującą i uroczą powieść to zdecydowanie polecam "Never been kissed".

IG: libresun1