Czarnoskóry wnuk króla afrykańskiego ludu Vai, a zarazem syn Niemki, dorasta w Hamburgu w czasach rosnącego w siłę nazizmu. Czując się niemieckim patriotą, stopniowo odkrywa, że to właśnie on określany jest przez ideologię jako wróg i podczłowiek. Udaje mu się przeżyć wojnę i wyjechać do Stanów Zjednoczonych, gdzie robi karierę dziennikarską i dołącza do ruchu na rzecz zniesienia nierówności rasowych.
Książka – wydana po angielsku i niemiecku – w ostatnich latach stała się międzynarodowym bestsellerem.
– Heil Hitler! Czym mogę służyć? – spytał [matkę] zza biurka przystojny dwudziestolatek […].
– Czy tu składa się podania o przyjęcie [do Hitlerjugend]?
Młody człowiek spojrzał na nią z niedowierzaniem.
– O przyjęcie kogo? Jego? – świdrował mnie wzrokiem, jakby wypatrzył jakiegoś paskudnego robala.
– Tak, mojego syna – odpowiedziała bez zmrużenia oka.Mężczyzna aż się cofnął.
– Proszę natychmiast wyjść! Jeśli jeszcze to do pani nie dotarło, zmuszony jestem przypomnieć, że dla pani syna nie ma miejsca ani w naszej organizacji, ani w Niemczech, które budujemy. Heil Hitler! […]
Kiedy znaleźliśmy się w domu, matka tylko mnie przytuliła i się rozpłakała.
– Tak mi przykro, tak bardzo mi przykro – powtarzała raz po raz. […]
– Mutti, proszę cię, nie płacz – błagałem, ale i mnie łzy spływały po policzkach.
Rzadki widok, bo zwykle prześcigaliśmy się w zachowywaniu swoich smutków dla siebie. W końcu byliśmy Niemcami.
Hans-Jürgen Massaquoi, Neger, Neger…
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura faktu
O czym opowiada książka "Neger Neger... Opowieść o dorastaniu czarnoskórego chłopca w nazistowskich Niemczech"?
To autobiograficzna relacja chłopca, który był jednocześnie niemieckim patriotą i wyrzutkiem rasowym w Trzeciej Rzeszy. Hans-Jürgen Massaquoi opisuje swoje życie w Hamburgu, gdzie mimo silnej identyfikacji z narodem niemieckim doświadczał narastającej dyskryminacji. Narracja śledzi jego przetrwanie podczas II wojny światowej oraz późniejszą emigrację do Stanów Zjednoczonych. Dzieło oferuje unikatową perspektywę na nazistowską hierarchię rasową widzianą oczami czarnoskórego obywatela.
Jaki jest styl narracji i poziom trudności tej lektury?
Książka jest napisana bezpośrednim, reporterskim stylem skupionym na autentycznych przeżyciach i faktach historycznych. Autor jako zawodowy dziennikarz rezygnuje z przesadnie emocjonalnej prozy na rzecz mocnych, realistycznych anegdot ilustrujących jego położenie. Język jest przystępny dla szerokiego grona odbiorców, co czyni lekturę zrozumiałą zarówno dla pasjonatów historii, jak i laików. Przynależność do serii "Świadectwa" gwarantuje wysoki poziom rzetelności faktograficznej oraz głębię osobistych doświadczeń.
Czy książka kończy się na wydarzeniach z okresu II wojny światowej?
Nie, autobiografia obejmuje życie autora od dzieciństwa w Hamburgu aż po karierę zawodową w USA. Czytelnicy śledzą losy bohatera poza granicami nazistowskich Niemiec, obserwując jego rozwój w powojennej rzeczywistości. Końcowe rozdziały naświetlają zaangażowanie Massaquoi w amerykański ruch na rzecz praw obywatelskich, co łączy europejską i amerykańską historię rasową. Ten szeroki zakres czasowy pozwala w pełni zrozumieć proces kształtowania się tożsamości autora na przestrzeni dekad.
Dla kogo ta publikacja może być zbyt trudna lub nieodpowiednia?
Tytuł ten nie jest polecany dla małych dzieci ze względu na opisy systemowego rasizmu i traumy psychicznej. Książka zawiera sceny dotkliwej dyskryminacji oraz izolacji społecznej, które wymagają dojrzałości emocjonalnej do właściwego przetworzenia. To poważne świadectwo historyczne przeznaczone dla czytelników dorosłych oraz starszej młodzieży zainteresowanej niuansami II wojny światowej. Osoby szukające lekkiej, fabularyzowanej opowieści uznają ten szczegółowy zapis faktu za zbyt wymagający w swojej dosłowności.
Czym wyróżnia się ta historia na tle innych wspomnień z okresu wojennego?
Jest to jedna z niewielu udokumentowanych relacji o życiu osoby pochodzenia afrykańskiego w samym sercu Trzeciej Rzeszy. Autor zapewnia rzadki wgląd w sposób, w jaki reżim nazistowski traktował jednostki niepasujące do ideału aryjskiego, a niebędące Żydami. Eksploruje paradoksalną sytuację chłopca chcącego wstąpić do Hitlerjugend, podczas gdy państwo oficjalnie uznawało go za podczłowieka. Perspektywa ta wypełnia istotną lukę w naszej wiedzy o strukturze społecznej wojennych Niemiec.
