Stephanie Plum - Natrętna dziewiętnastka

Śliwka, czyli Stephanie Plum to jedna z moich ulubionych bohaterek. Śmieszy, bawi i zawsze poprawia mi humor. Kiedy potrzebuję wsparcia i poprawy nastroju, w ciemno sięgam po jeden z tomów jej perypetii.

Stephenie zawodowo pracuje u Vinniego i zajmuje się poszukiwaniem i stawianiem przed obliczem prawa przestępców, za których Vinnie wyłożył kaucję. Raz jest lepiej, a raz gorzej. Jednak generalnie Steph zawodowo wręcz zajmuje się wsadzaniem w powietrze samochodów - to jakieś fatum albo specyficzny dar. W każdym razie unicestwiła już tyle aut, że aż dziw że sama nie wybuchła.

W tym tomie Śliwka wykonuje swoją pracę, choć ma duży problem. Klient, którego ściga zniknął bez śladu ze szpitala po operacji. Brak nagrania z monitoringu, w domu się nie pojawił... dziwne. A zdefraudował naprawdę duże pieniądze, winnego szuka Steph, a pieniędzy jego żona. Ciekawe, kto okaże się skuteczniejszy?

Dodatkowo ktoś dybie na życie Komandosa i jego przyjaciela. Obaj dostają listy z pogróżkami, a sprawca jest cieniem. Niewidocznym i nieuchwytnym. Komandos angażuje do pomocy Stephenie, które ma być jego dodatkowymi oczami i wsparciem. Cóż, że musi ubrać okropną różową sukienkę? Z czegoś trzeba żyć....

Stephenie zaskakuje swoimi pomysłami i bawi czytelników do łez. Uwielbiam czytać o jej przygodach, niezmiennie bawi mnie żarłoczna Lula i niesamowita babcia Mazurowa.

Jeśli lubicie zabawne opowieści z wątkiem kryminalnym, to koniecznie sięgnięcie po tomy z przygodami Stephenie Plum - dobra zabawa gwarantowana!

[Adres usunięty]

Przy poprzednich książkach zaczęłam się zastanawiać, czy jest możliwe, by kiedyś znudziła mi się seria o zwariowanej Stephanie Plum… Tym razem już po kilku stronach przestałam się nad tym zastanawiać. Mam bowiem wrażenie, że jeszcze przy najbliższych paru częściach na pewno mi się to nie przytrafi. Seria o sympatycznej i komicznej łowczyni głów podbiła serca wielu czytelników na całym świecie. Moim zdaniem zasłużenie.

Kim jest Stephanie? To już kultowa bohaterka serii stworzonej przez Janet Evanivich. Naiwna, niezdarna, seksualnie pobudzona, roztargniona, kobieta na ciągłej diecie (niezdrowej). Dla mnie jej osobowość, to połączenie Bridges Jones i Chucka Norrisa. :)

Co tym razem u Stephanie? Właściwie niewiele nowego. Nadal niszczy samochody i nadal pakuje się w kłopoty. Nadal jest rozdarta pomiędzy Morrelim, miejscowym policjantem, kusząco przystojnym, seksownym i namiętnym, a Komandosem, jej tajemniczym mentorem, równie kuszącym i seksownym. Plum nadal jest nimfomanką. W pracy nadal pomaga jej Lula, energiczna przyjaciółka, kiedyś związana z seksbiznesem. W domu prym nadal wiedzie Babcia Mazurowa, ekscentryczna, starsza kobieta, głodna przygód, której zazdroszczę spojrzenia na świat i radości.

W dziewiętnastym tomie, dzieje się też, wiele nowego. Po porze suszy, niskich kaucji, a co za tym idzie niskich zarobków, Stephanie wreszcie otrzymuje wartościowe zlecenie. Geofrey Cubbin, zaginął w tajemniczych okolicznościach, po operacji wyrostka. Tak się składa, że za kilka dni powinien zgłosić się w sądzie. Został bowiem oskarżony o defraudację milionów z kont domu opieki w Trenton. Stephanie nauczona doświadczeniem wie już, że NS nie znikają ot tak, bez powodu. W dodatku, ktoś chce wykończyć Komandosa i Stephanie, trochę przez przypadek, wpada w jeszcze większe tarapaty. Czy i tym razem uda jej się wyjść z tego wszystkiego cało? Tego musicie dowiedzieć się, sięgając po tę książkę.

Powieści o łowczyni głów z Jersey są bardzo specyficzne. To połączenie kryminału z komedią. Stanowią cudowny przerywnik między poważniejszymi lekturami. Jak dla mnie, mają tylko jeden defekt. Zbyt mało w nich Babci Mazurowej.

Polecam!

[Adres usunięty]

„Natrętna dziewiętnastka” to dziewiętnasta część przygód Stephanie Plum autorstwa Janet Evanovich.

Stephanie po raz kolejny przeżywa niebezpieczne przygody - tym razem ucieka przed Yeti, gania z totemem, który namawia do zjadania zbyt dużych porcji, wrzuca karła do skrzynki pocztowej i ochrania Komandosa… Nadal nie może się zdecydować, z którym mężczyzną będzie do końca życia. Znów obżera się pączkami i kurczakami z Gdaczącego Kubełka. Jednak moim zdaniem zmieniło się jej podejście do przygód. Mam wrażenie, że Stephanie pogodziła się z tym, że za każdym rogiem czyha na nią niebezpieczeństwo, a nawet, że to polubiła. Zachowała zimną krew, gdy widziała śmierć mężczyzny, nie panikowała, gdy została wrzucona do grobu, a kiedy została otruta, szybko się z tego otrząsnęła.

Nareszcie potrafi podejmować trudne decyzje typowe dla Łowcy nagród. Stephanie dojrzała i się zahartowała. Jednak to, że ma w sobie więcej odwagi sprawia, że zmniejszyła się ilość zabawnych sytuacji.

Dlatego trochę zawiodłam się na tej części, ponieważ dla mnie seria o Stephanie zawsze była odskocznią od poważnych spraw. Zazwyczaj dzięki roztrzepaniu głównej bohaterki ja również się rozluźniałam. Z drugiej strony jednak przygody są ciekawe i wciągające. Książka zaczęła przypominać powieści z gatunku akcji, a niestety nie tego od niej wymagam…

Podsumowując, akcja jest ciekawa, przygody Stephanie bardziej niż zadowalające. Niestety ilość zabawnych sytuacji jest marna i to wszystko psuje…

Książkę tę polecam jak zawsze starszym odbiorcom.

O.B., lat 17

źródło: [Adres usunięty]