Naśladowca

Podczas lektury żartowałam sobie, że mam do czynienia z klasycznym thrillerem w wydaniu spindlerowskim. Rzeczywiście, charakterystyczną cechą łączącą wszystkie książki tej autorki jest to, że akcja bywa niezwykle dynamiczna i szybka, i tak naprawdę nie pozostawia czasu ani na nudę ani na zastanowienie. Po prostu pędzi, odsłaniając kolejne szczegóły śledztwa i wydarzenia. Znajdziecie tutaj bardzo wiele dialogów, za to opisów praktycznie nie ma. Takie książki czyta się naprawdę bardzo szybko. Jeden wieczór, no, góra dwa i po lekturze.

W moim odczuciu mocną stroną Naśladowcy jest zakończenie, kiedy to akcja jeszcze bardziej przyspiesza. Na światło dzienne wychodzą kolejne ślady, kolejne scenariusze stają się coraz bardziej prawdopodobne, a czytelnik już sam nie wie, kogo podejrzewać. Rozpoczyna się emocjonujący pojedynek z czasem, którego stawką będzie ludzkie życie. Muszę przyznać, że w tym miejscu naprawdę siedziałam, jak na szpilkach. Jeśli macie ochotę na nieskomplikowany, ale ciekawy i emocjonujący thriller w kobiecym wydaniu, Naśladowca powinien sprostać Waszym oczekiwaniom.

Erica Spindler to amerykańska autorka powieści z gatunku thrillera romantycznego. Zadebiutowała w 1989 roku powieścią „Gry miłosne”, choć pisać z zamiarem wydania w przyszłości książki zaczęła w 1982 roku. Z twórczością pani Spindler spotykam się pierwszy raz. „Naśladowca” jest pierwszą częścią cyklu o detektyw Kitt Lundgren. Książka została napisana w 2006 roku, w Polsce swoją premierę miała rok później. Wydanie wznowiono w 2013 oraz w 2016 roku nakładem wydawnictwa HarperCollins Polska.

Detektyw Kitt Lundgren dowiaduje się przypadkiem o zabójstwie dziesięcioletniej dziewczynki.

Zbrodnia do złudzenia przypomina serię morderstw sprzed pięciu lat, nad którymi pracowała. W 2001 roku w niedużym miasteczku Rockford w stanie Illinois doszło do trzech zabójstw dziewczynek w podobnym wieku. Morderca dusił ofiary w czasie snu w ich własnych sypialniach, a później malował ich usta różową szminką. Detektyw Lundgren nie udało się jednak schwytać sprawcy, ponieważ ten nie pozostawiał żadnych śladów. Wszystko wskazuje na to, że Morderca Śpiących Aniołków powrócił, a Kitt za wszelką cenę chce poprowadzić śledztwo i doprowadzić mordercę przed sąd. Niestety dochodzenie trafia w ręce młodej i niezwykle ambitnej detektyw M. C. Riggio, jednak żądania sprawcy nie pozostawiają policji wyboru i Kitt zostaje włączona do śledztwa mimo wyraźnej niechęci Riggio. Przyłączenie detektyw Lundgren do tej sprawy okazuje się doskonałym posunięciem, gdyż bystre oko Kitt dostrzega niuanse, które różnią najnowszą zbrodnię od tych sprzed lat. Czy tym razem uda się jej ująć mordercę?

Kitt Lundgren jest kobietą po przejściach. Gdy pięć lat wcześniej próbowała schwytać Mordercę Śpiących Aniołków, jej córka zmagała się białaczką limfatyczną. Niestety nie udało jej się wygrać z chorobą i dziewczynka zmarła. Detektyw po stracie jedynego dziecka załamała się, popadła w alkoholizm, a wszystko to doprowadziło do rozwodu z mężem. Z biegiem czasu kobieta zaczęła wychodzić na prostą, a kiedy dowiedziała się o powrocie seryjnego mordercy, znów zaangażowała się w działania policji. Autorka doskonale prześwietliła służbę detektywa kryminalnego, ukazując jej plusy i minusy. Jak nietrudno się domyślić, większy nacisk położyła na wady.

Dalsza część recenzji na blogu: [Adres usunięty]

Przybywa w najczarniejszej godzinie nocy, niosąc ze sobą śmierć – okrutny zabójca dzieci nieuchwytny dla policji. Kiedyś wymknął się stróżom prawa z winy mającej problemy osobiste detektyw Kitt Lundgren. Mija pięć lat, przestępca ponownie daje o sobie znać. Koś znowu zaczyna zabijać małe dziewczynki. Zabójca-duch tym razem postanawia przenieść rozgrywkę na wyższy poziom – Morderca Śpiących Aniołków nawiązuje kontakt z powracającą do równowagi psychicznej Kitt i domaga się, by ponownie prowadziła śledztwo w sprawie morderstw. Rozpoczyna się okrutna zabawa w kotka i myszkę. Morderca zdaje się wiedzieć o pani policjant wszystko i z perwersyjną rozkoszą wykorzystuje jej słabe punkty.

Śledczej M.C. Riggio, której na skutek żądania przestępcy zostaje odebrane dowodzenie nad sprawą, wcale nie podoba się, że odpowiedzialność za śledztwo przejmuje nadal niestabilna, zbyt mocno angażująca się emocjonalnie w śledztwo Kitt. Czy istnieje szansa na porozumienie? A może brak zaufania i wzajemna niechęć dwóch policjantek położy śledztwo i po raz kolejny doprowadzi do ucieczki mordercy? Przekonajcie się sami.

„Naśladowca” Eriki Spindler jest zajmującym kryminałem o ciekawie zarysowanej intrydze. To powieść skierowana głównie do kobiet, w której kobiety grają główne role. Wiele miejsca poświęciła autorka na wątki związane z prywatnym życiem bohaterek, na przedstawienie ich niełatwych relacji z bliskimi oraz wpływu jaki ma na ich codzienne życie wymagająca praca.

Uważam, że w „Naśladowcy” pisarka ładnie wyważyła wątki obyczajowo-romantyczne i kryminalne. Bardzo podobała mi się polifoniczna narracja, która umożliwiła mi bliższe poznanie obu bohaterek, a także tajemniczego przestępcy. Wątek kryminalny zastał zbudowany na ciekawym pomyśle, a samo rozwiązanie zagadki mnie zaskoczyło – podejrzewałam wiele rozwiązań, ale na to zaproponowane przez Spindler nie wpadłam.

Spędziłam z tą powieścią kilkanaście naprawdę przyjemnych godzin.

Morderca Śpiących Aniołków

Mówi się, że zbrodnia doskonała nie istnieje, zaś brak wskazania sprawcy wynika wyłącznie z niekompetencji policji. Jak jest rzeczywiście? Z doniesień prasowych dotyczących dawnych dochodzeń wynika, iż rzeczywiście, w wielu sprawach przeoczono pewne kwestie, nie zostały podjęte odpowiednio wcześnie właściwe kroki czy też skupienie nakreślonym aspekcie sprawy uniemożliwiło spojrzenie na motywy sprawcy czy istotne szczegóły z innej perspektywy. Są też takie sprawy, w których policja nie miała w danym momencie żadnych podstaw do zmiany kierunku śledztwa czy też narzędzi do zbadania pozostawionych tropów.

Który z tych elementów uniemożliwił ujęcie sprawcy brutalnych morderstw, jakie miały miejsce w małej i spokojnej miejscowości Rockford w Illinois? Kim był potwór, który lubował się w mordowaniu małych dziewczynek? Co sprawiło, że Morderca Śpiących Aniołków – jak nazwała go prasa – pozostał nieuchwytny mimo szeroko zakrojonych działań policji? Sprawę śmierci trzech dziesięcioletnich dziewczynek prowadziła detektyw Kitt Lundgren z wydziału zabójstw, jedna z najlepszych policjantek, a mimo to nie wpadła ona na żaden istotny trop. Morderca niczym cień wślizgiwał się do domów pełnych ludzi, dusił śpiące dziewczynki, a następnie niepostrzeżenie wymykał się w noc. Być może, jedną z przyczyn braku sukcesów, było nadmierne zaangażowanie emocjonalne Kitt, która sama borykała się nie tylko z tak trudnym śledztwem, ale była też zmuszona uczestniczyć w powolnym umieraniu chorej na białaczkę córki. Po śmierci dziewczynki dochodzenie zniszczyło Kitt zupełnie, a szukając zapomnienia w alkoholu kobieta nie tylko oddaliła się od męża, ale i pozwoliła wymknąć się Mordercy Śpiących Aniołków.

Teraz, kiedy od tamtych wydarzeń minęło pięć lat wydaje się, że Kitt powoli wraca do równowagi. Uczestniczy w terapii, rzuciła alkohol, a choć trudno jej jest pogodzić się z rozwodem, to rozumie pobudki Joego, który nie wytrzymał wieloletniego napięcia. Przyszedł też czas na powrót do pracy, do swojego dawnego wydziału, w którym zaszły jednak wielkie zmiany. Jej partner Brian dawno awansował na szefa jednej z komórek Centralnego Biura Śledczego, zaś miejsce Kitt zajęła równie wojownicza i ambitna M.C. Sama ambicja nie wystarczy jednak do efektywnej pracy – tym razem M.C. będzie musiała współpracować z powracającą Kitt, bowiem Morderca Śpiących Aniołków znów uderzył… Jak potoczy się śledztwo prowadzone przez dwie rywalizujące ze sobą policjantki? Czy sprawa, która już raz doprowadziła Kitt do upadku, nie złamie jej życia po raz wtóry? Kim jest morderca i dlaczego na tak długi okres zaniechał działań? Na te wszystkie pytania odpowiada wstrząsająca powieść kryminalna „Naśladowca”. Opublikowana nakładem wydawnictwa HarperCollins książka, to już kolejny bestseller autorstwa Eriki Spindler, która z właściwą sobie przenikliwością wnika do chorych umysłów morderców, obnaża ich ciemne natury, stawia służby śledcze przed niezwykle trudnym zadaniem. To powieść dla tych, którzy lubią skomplikowane intrygi, którzy pragną uczestniczyć w emocjonującej grze, jaką morderca prowadzi z policją, za pionki na szachownicy obierając niewinne dzieci.

Zbrodnie, jakie znów wstrząsają Rockford, emocjonują wszystkich, bowiem sposób działania sprawcy wskazuje na powrót Mordercy Śpiących Aniołków. Tyle tylko, że Kitt jako pierwsza dostrzega drobne różnice, wskazujące na możliwe naśladownictwo. Teoria ta znajduje potwierdzenie w tajemniczym telefonie od prawdziwego mordercy. Kontaktuje się ON z Kitt, wciągając ją coraz głębiej w pajęczą sieć, dostarczając fałszywych dowodów i mylnych tropów. Napięcie rośnie, zaś morderca jest znów kilka kroków przed policją. Co więcej, w niebezpieczeństwie są kolejne dziewczynki, zaś weryfikacja podejrzanych okazuje się tylko stratą czasu. Tożsamość Mordercy Śpiących Aniołków i jego naśladowcy pozostaje wciąż zagadką tyle tylko, że prawda okazuje się być dużo gorsza od przypuszczeń, zaś same bestie – bliżej, niż Kitt i M.C myślą.

Sięgając po „Naśladowcę” musimy odpowiedzieć sobie na pytanie, czy jesteśmy gotowi na taką dawkę emocji, czy nie przerazi nas konieczność stawienia czoła mordercy, który bez skrupułów zabija dzieci, który jest prawdziwym mistrzem w swoim fachu i mimo działań policji wciąż pozostaje nieuchwytny. Kolejne strony przynoszą emocjonujące wydarzenia i mylne tropy, nasze przypuszczenia okazują się błędne, zaś osoby morderców wciąż nieznane. Te niesłabnące emocje i zaangażowanie są znakiem rozpoznawczym powieści Spindler, choć poza lawinowo toczącą się akcją niezmierne istotne są również portrety psychologiczne bohaterów. Nie tylko bowiem zagłębiamy się w chore umysły morderców, ale i zbliżamy się zarówno do Kitt, jak i do M.C., podziwiając ich odwagę i hart ducha, ale i obdarzając te dwie niezwykle samotne kobiety współczuciem. Jeśli do porywających wydarzeń, brutalnych morderstw, kilku niewiadomych oraz doskonale wykreowanych bohaterów dodamy spektakularne zakończenie, otrzymujemy powieść godną ekranizacji, powieść, po którą każdy miłośnik kryminałów powinien bez wątpienia sięgnąć.

Justyna Gul

[Adres usunięty]

Co sprawiło, że sięgnęłam po właśnie tę książkę? Przede wszystkim, pierwsze, co rzuciło mi się w oczy, to okładka, która, nie powiem, robi niemałe wrażenie. Przynajmniej na mnie. Jak powszechnie wiadomo, "nie ocenia się książek po okładce", jednak ta przykuła moją uwagę. Dopiero później przeczytałam opis z tyłu, który tylko utwierdził mnie w tym, że po tę powieść muszę sięgnąć.

Kilka lat temu zamordowano trzy dziewczynki. Każda z nich straciła życie we własnym pokoju, we własnym łóżku, ale co ciekawe, każda z nich została upozorowana na anioła. Na miejscach zbrodni nie ma żadnych śladów mordercy. W sprawę bardzo emocjonalnie angażuje się detektyw Kitt Lundgren. Niestety, zabójca nie zostaje zidentyfikowany, co kończy się nieszczęśliwie dla Kitt. Popada w alkoholizm. Rozpada się jej rodzina. Teraz Morderca Śpiących Aniołków wraca. Detektyw Lundgren po raz kolejny musi stawić mu czoła. Tym razem sprawę prowadzi Riggio, która niekoniecznie ma ochotę pracować ze starszą koleżanką, jednak z czasem sprawy przybierają taki obrót, że nie ma wyjścia, a Kitt staje się kluczową postacią w całej akcji...

Uwielbiam dobre kryminały, dobrą sensację. Są to z reguły niesamowicie wciągające książki, które czyta się jednym tchem. Przykładem takiej powieści jest właśnie "Naśladowca". Już od pierwszych stron nie mogłam się od niej oderwać. Mamy tutaj do czynienia z mordercą idealnym, jeżeli można tak go nazwać. Nie pozostawia po sobie śladów. Widać, że jest profesjonalistą w swoim fachu. I nagle po kilku latach pojawia się ten drugi. Tym razem ofiary wyglądają nieco inaczej. Zagadka zbrodni jest bardzo zagmatwana. Nie ma za wiele dowodów, poszlak. Rozwiązanie wydaje się być bardzo trudne. To ogromny kłopot dla osób, zajmujących się tą sprawą, ale jakże wielki plus dla książki.

Ponadto Morderca Śpiących Aniołków kontaktuje się z detektyw Kitt i zdaje się włączać ją w swoją dziwną, makabryczną grę. Mówi, że tym razem to nie ON pozbawia życia niewinne dziewczynki, a jedynie ktoś go naśladuje. Na domiar złego mężczyzna wie dużo. Przerażająco dużo. Granie na ludzkich uczuciach. Manipulacja. Wchodzenie w czyjąś psychikę. To wszystko można odnaleźć w tej powieści. Uważam to za jej ogromny atut.

Właśnie ten aspekt psychologiczny bardzo mnie tutaj zainteresował. Mamy do czynienia z problemem alkoholizmu, depresją, odrzuceniem. To wszystko ma swoją przyczynę i rezultat. Śmierć ukochanego dziecka, a do tego umknięcie mordercy niewinnych dziewczynek, to na pewno ogromny cios dla kogoś, kto bardzo się w to zaangażował. Niewątpliwie człowiek jest wtedy podatny na wszelkiego rodzaju słabości i może spadać na dno. Zwłaszcza, jeżeli do tego wszystkiego rozpada się małżeństwo. Los rzuca coraz więcej kłód pod nogi. Trudno to wszystko udźwignąć. Jest jeszcze jedno - manipulacja. Ludzie zdolni do sterowania innymi i tacy, którzy im ulegają. To problem, z którym wiele osób mierzyło się i będzie się mierzyć. To z jednej strony bardzo ciekawe zjawisko, a z drugiej przerażające, bo często wymyka się spod kontroli. Szczególnie, jeżeli ktoś nie należy do osób asertywnych, a ta silniejsza jednostka jest w stanie wmówić słabszej, że wszystko powinna jej zawdzięczać. To kolejny powód, dla którego warto sięgnąć po tę książkę.

"Naśladowca" to powieść, która bardzo mi się spodobała. Oczywiście, trafia do grona moich ulubionych. Zyskała moje uznanie nie tylko za świetnie poprowadzoną akcję, trudną do rozwiązania zagadkę i dreszczyk emocji, ale głównie za problemy natury psychologicznej, jakie porusza. Polecam ją miłośnikom gatunku, miłośnikom autorki, a także tym wszystkim, którzy mają ochotę na dobrą książkę.

[Adres usunięty]

Mówi się, że podczas czytania książki najważniejszy jest jej początek, gdyż to właśnie od pierwszego wrażenia zależy, jakie mamy nastawienie do lektury. Tutaj początek pobudza ciekawość. Autorka zrobiła wszystko by już na wstępie wciągnąć czytelnika w wir wydarzeń i udało jej się to w stu procentach. Zaczęło się od trzęsienia ziemi, a potem było jeszcze lepiej. Razem z Kitt i M.C. błądziłam zawiłym labiryntem poszlak, czując się jak trzeci śledczy. Wiele razy zastanawiałam się nad jakimś tropem i myślałam: "O co tu do diabła chodzi?". Irytowało mnie i intrygowało jednocześnie, że nie mogę wpaść na żaden sensowny pomysł i ciągle zastanawiałam się, co się za chwilę wydarzy.

"Naśladowca" to perfekcyjne zbudowany, wielowymiarowy thriller z wątkiem miłosnym w tle. To coś więcej niż tylko wciągający dreszczowiec, to również piękna opowieść o pokonywaniu własnych słabości i podnoszeniu się po każdym, nawet najbardziej bolesnym upadku, o budowaniu przyjaźni i o tym, jak ważne jest wzajemne zaufanie.

Najlepszą rekomendacją niech będzie fakt, że pierwszą rzeczą jaką zrobiłam po przeczytaniu tej książki było sprawdzenie, czy jest jej kontynuacja. I jest! Więc już niedługo sięgam po drugą część przygód Kitt i M.C: "Złodziej tożsamości"

Każde morderstwo wzbudza we mnie skrajne emocje. Jak można tak po prostu odebrać czyjeś życie? Odebrać możliwość poznawania świata, oglądania go, wsłuchiwania się w szepty wiatru. Jak można pozbawić kogoś oddechu? Gdy w grę wchodzą morderstwa popełniane na dzieciach... Moje serce fika koziołki w przypływach gniewu, a emocje sięgają zenitu. Jak było tym razem?

Naśladowca jest moim pierwszym spotkaniem z Ericą Spindler. Właściwie nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać. To, co zdecydowanie przykuło moją uwagę to zjawiskowa okładka i naprawdę bardzo ciekawy opis. Liczyłam na bardzo dobrą lekturę, która będzie mnie trzymać w napięciu do ostatniej kropki.

Pięć lat temu w małym miasteczku Illinois zostały zamordowane trzy dziewczynki - wszystkie we własnych sypialniach, wszystkie w tym samym wieku. Na miejscu zbrodni nie znaleziono żadnych śladów. Sprawa Mordercy Śpiących Aniołków, jak nazwała go prasa, stała się obsesją detektyw Kitt Lundgren. Dochodzenie zakończyło się klęską, co Kitt przypłaciła zdrowiem i załamaniem kariery zawodowej. Teraz morderca wraca, by kontynuować makabryczne dzieło. Śledztwo prowadzi ambitna detektyw Riggio, która niechętnie przystaje na pomoc Kitt. Jednak to właśnie Kitt jako pierwsza dostrzega niuanse różniące dzisiejszą zbrodnię od morderstw sprzed lat.

Co pierwsze rzuciło mi się w oczy? Już po kilku stronach zauważyłam, że autorka prowadzi swoją powieść w zaskakująco szybkim tempie! Porywa czytelnika od pierwszych stron i nie puszcza, ani na chwilę! Chwilowy zachwyt? Z całą pewnością nie! Jeśli w którymś momencie akcja zwalnia, to tylko dlatego, żeby złapać oddech i znów dać się porwać w zabójczy wir. Istne szaleństwo. Co w thrillerach cenię najbardziej? Umiejętność wodzenia za nos czytelnika. Czy Erica Spindler wspomnianą umiejętność opanowała? Zdecydowanie! Podczas lektury, przez głowę przeleciały mi różne scenariusze. Najróżniejsze. Jednak to, co stworzyła pisarka nawet by mi się nie przyśniło! Nigdy bym na to nie wpadła i jeżeli lubicie mocny element zaskoczenia, dreptanie śladami, by nagle podnieść głowę i stwierdzić, że zawędrowało się w ślepy zaułek, to ta książka jest zdecydowanie dla Was!

Kreacja bohaterów, to kolejny element, który mnie zaskoczył. Nie spodziewałam się, że można wpleść tyle wątków z prywatnego życia chociażby Kitt, tak, żeby jakość powieści się nie pogorszyła. Pisarka sprawnie przeplata między sobą różne wątki, które razem tworzą bardzo dobrą całość. Spodobała mi się również gra, jaką prowadził zabójca z Lundgren. Przemyślana, budująca napięcie i wciągająca czytelnika. Nie pozostaje mi nic innego, jak bić brawa i rozejrzeć się za innymi dziełami autorki.

Naśladowca to książka, którą z czystym sumieniem mogę polecić miłośnikom thrillerów i kryminałów, zarówno tych zaawansowanych, jak i tych, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z tym gatunkiem. Powieść Erici Spindler poprowadzona jest w mocnym tempie i w dużym napięciu. Zaskakujące zwroty akcji, genialnie przemyślana fabuła i niebanalni bohaterowie tworzą znakomitą całość. Do tego autorka, która niezwykle umiejętnie bawi się z czytelnikiem w kotka i myszkę do ostatniej strony. Polecam gorąco!

[Adres usunięty]

Odkąd przeczytałam pierwszą książkę autorstwa pani Erici Spindler bardzo polubiłam jej styl. Do dziś pamiętam moją wielką ciekawość i wypieki na twarzy jakie towarzyszyły jej czytaniu. Nie wahałam się ani chwili przed sięgnięciem po kolejną książkę spod pióra owej autorki. Tym razem było mi dane przeczytać pozycję ,,Naśladowca". Nie zaskoczyło mnie ani trochę to, że książka bardzo przypadła mi do gustu już od pierwszych stron.

Pierwszą rzeczą jaką polubiłam w książce ,,Naśladowca" jest temat śledztwa prowadzonego przez policję. Zabójstwa małych dziewczynek porusza wiele osób, tak też działo się w tej książce. Policjanci używali wszystkich środków by dorwać sprawcę, rodzice chodzili przepełnieni strachem o swe pociechy. Mnie to się spodobało i dostarczyło wiele niezapomnianych wrażeń, o których jeszcze nieraz zapewne sobie przypomnę.

Spodobała mi się także gra zabójcy, jaką prowadził z detektyw Lundgren. Sprawiała ona, że jeszcze bardziej byłam ciekawa kto jest zabójcą i do czego jeszcze może się ON posunąć. Dzięki temu lekki dreszczyk był nieodłączny podczas czytania lektury.

,,Naśladowca" to fantastyczny kryminał, który zainteresował mnie swoją zagadką do tego stopnia, że trudno było mi się od niego odkleić. Ciągła ciekawość i dreszczyk sprawiały, że czytanie tej książki to prawdziwa przyjemność. Polecam!

Co zrobić kiedy po latach odkrywa się największą tajemnicę, która może pomóc w złapaniu groźnego seryjnego mordercy dziesięcioletnich dziewczynek? Na to pytanie znajdziecie odpowiedź w powieści Erici Spindler.

"Naśladowca" to intrygująca i bardzo interesująca książka. Erica Spindler przedstawia tu trudną, skomplikowaną sprawę zabójstw. Z biegiem czasu łączą się one z pewnymi wydarzeniami, które miały miejsce AŻ osiemnaście lat wcześniej. Sprawą tą zajmują się dwie kobiety, policjantki. Jedna z nich zajmowała się trzema morderstwami Śpiących Aniołków w przeszłości, druga zaś zajmuje się nowymi "świeżymi" i bardzo podobnymi morderstwami. Czy uda się im dogadać? Kitt Lundgren to kobieta, która wiele w życiu przeszła. Po ogromnej stracie którą doświadczyła i po rozstaniu z mężem prowadzi, na ile to możliwe, spokojne życie. Jednak kiedy na jej drodze znów pojawia się jej punkt obsesji - Morderca Śpiących Aniołków, wie, że nie spocznie póki go nie zatrzyma. Mary Catherine Riggio to młoda pani detektyw, w sprawie zabójstw dzieci widzi nie tylko możliwość złapania przestępcy, ale również ma na uwadze opcję awansu i zrobienia kariery. Jednak wszystkie okoliczności doprowadzą do tego, że obie panie detektyw będą zmuszone współpracować ze sobą bez względu na osobiste korzyści. Z początku nie ufne co do siebie, nawiążą jednak nić porozumienia i z biegiem czasu uda im się złapać prawidłowy trop. Co mi się najbardziej podobało w tej książce to to, że była rzeczywiście zaskakująca. Kiedy już wiedziałam kto jest prawdziwym mordercą i czy naśladowca rzeczywiście istnieje, nagle autorka wprowadzała jakieś małe fakty, które tezę tę obalały. Podczas lektury można poczuć się tak, jakbyśmy brali udział w prawdziwym dochodzeniu. Nie ma długich wprowadzeń, opisów. Są dialogi i myśli bohaterów, które przedstawiają cały obraz akcji. Kolejnym plusem jest również to, że autorka w bardzo dobry sposób połączyła i zarazem pokazała czytelnikowi, że policja czy detektywi są tylko ludźmi i mają swoje życie prywatne, które często zmuszeni są porzucać na rzec pracy, co odbiło się na małżeństwie Kitt i Joe'go. Książka pokazuje, że niewiele trzeba aby popaść w kłopoty i zniszczyć sobie życie. Największym minusem jest to, że trzeba przebrnąć przez kilkadziesiąt stron po to aby książka tak na prawdę się "rozkręciła", aczkolwiek później jest tylko lepiej i lepiej.

Osobiście z lektury jestem zadowolona. Z czystym sercem mogę polecić ją każdemu, kto lubi powieści z tego gatunku. Książka jest zaskakująca i wciągająca, a to w kryminałach jest najważniejsze.