Narzeczony z miasta

"Jesteś uroczy, kiedy się tak krępujesz. Myślę, że już to wiesz, ale dla pewności powiem: przy mnie możesz, a nawet powinieneś być sobą. Nie lubię pozerów i nie chcę mieć do czynienia z mężczyznami, którzy udają kogoś, kim nie są. Zbyt wiele razy się zawiodłam."

Autorka poraz kolejny zabrała czytelnika w podróż emocjonalnym rollercoasterem, który wciąga od początku do końca.

Świetna fabuła, dobrze wykreowani bohaterowie, tajemnice i cięty język głównej bohaterki, sprawia, że historię czyta się w mgnieniu oka.

W tej części również jak i w pierwszej znajdziemy rozmowy głównej bohaterki z autorką, które wprowadzają powiew świeżości i humoru. Nie zabraknie też refleksji nad miłością i szczerością w związku.

Gorąco polecam.

"Jesteś uroczy, kiedy się tak krępujesz. Myślę, że już to wiesz, ale dla pewności powiem: przy mnie możesz, a nawet powinieneś być sobą. Nie lubię pozerów i nie chcę mieć do czynienia z mężczyznami, którzy udają kogoś, kim nie są. Zbyt wiele razy się zawiodłam."

Autorka poraz kolejny zabrała czytelnika w podróż emocjonalnym rollercoasterem, który wciąga od początku do końca.

Świetna fabuła, dobrze wykreowani bohaterowie, tajemnice i cięty język głównej bohaterki, sprawia, że historię czyta się w mgnieniu oka.

W tej części również jak i w pierwszej znajdziemy rozmowy głównej bohaterki z autorką, które wprowadzają powiew świeżości i humoru. Nie zabraknie też refleksji nad miłością i szczerością w związku.

Gorąco polecam.

Powracamy do losów bohaterów, których zdążyliśmy już nieco poznać w pierwszym tomie, czyli Narzeczona dla rolnika. Muszę przyznać, że stęskniłam się za nimi, więc miło było powrócić do ich losów. I choć tutaj skupiamy się głównie na Zosi, to jednak zaglądamy również do życia Adrianny.

Zosia po studiach w Warszawie wraca w rodzinne strony i tam podejmuje pracę. Pracę, którą kocha i dla której jest w stanie się poświęcić. I choć zawodowo dobrze jej się układa to w życiu osobistym niezbyt. Jej były narzeczony żeni się z inną kobietą, a ona sama co rusz wpada z jednych kłopotów w drugie. Może bywają momenty, w których jest zbyt naiwna i łatwowierna, przez co później sama cierpi. Nie ma szczęścia w miłości, nie może trafić na tego jedynego, gdyż ciągle ktoś ją rani. Poznanie Nathana wywróciło jej życie do góry nogami, z każdym kolejnym dniem ten mężczyzna stawał jej się coraz bliższy. Ale czy kobieta, która nigdy nie miała szczęścia w miłości, może w końcu oczekiwać miłosnego happy endu? Niestety, to co wydawało się w końcu prawdziwym uczuciem w pewnym momencie zawodzi. Mężczyzna, którego zdążyła pokochać, nagle przestaje się odzywać. Czy Zosia znajdzie w sobie dość siły, aby zawalczyć o tę miłość?

Helena Leblanc oczywiście przygotowała dla nas czytelników kolejną świetną dawkę emocji. Jeśli weźmie się tę powieść w dłoń, nie da się jej odłożyć, dopóki nie dobrnie się do końca. Taki to już jest styl autorki, że choćby nie wiadomo co się działo, jej książki przyciągają niczym magnes. Pokochałam większość występujących tutaj bohaterów, ale był również i taki, którego udusiłabym gołymi rękami. Jak przeczytacie, na pewno zrozumiecie o kim tutaj mowa.

Zosia to bohaterka trochę zakręcona, która czasami nie wierzy w siebie samą i łatwo ją zmanipulować. Choć na co dzień jest zadziorna i potrafi nieźle odpyskować, to pojawiają się momenty, w których staje się po prostu bezbronna. I pomimo tego, że kłopoty ją kochają, to nie sposób nie obdarzyć tej postaci sympatią. Wiadomo przecież, że człowiek popełnia w swoim życiu błędy, bo nie ma ludzi nieomylnych. Ale najważniejsze jest, aby wyciągnąć z tych błędów odpowiednie wnioski.

Do gustu zdecydowanie przypadł mi również Nathan, czuły, troskliwy i niezwykle przystojny mężczyzna, który pomimo swojego bogactwa, wciąż potrafi być tylko normalnym mężczyzną.

„Nathan Piasecki przyglądał się Zofii Małkowskiej z rozbawieniem mieszającym się z fascynacją. Nieczęsto się zdarzało, by jakaś kobieta była tak odporna na jego wdzięki. Nie żeby jakoś szczególnie chciał poderwać Zosię, nawet jeśli uważał ją za inteligentną i zabawną.”

Autorka po raz kolejny nieźle namiesza w życiu naszych bohaterów. Przygotujcie się zatem na historię pełną emocji, a zarazem sprzeczności i niedopowiedzeń, ale także i tajemnic. Będą również wtrącenia autorki i rozmowy z bohaterką, które polubiłam, choć tutaj ich jakby mniej niż w pierwszym tomie. Lekki styl autorki, cięty język głównej bohaterki zabiorą was w podróż pełną przygód.

Historia ta niewątpliwie ma uświadomić nam, iż zawsze powinniśmy stawiać na szczerość z ukochaną osobą, gdyż zacieranie pewnych faktów może doprowadzić do niepotrzebnych nieporozumień. Lepsza zatem gorsza prawda, niż jakiekolwiek kłamstwo. Zaufanie do ukochanej osoby to postawa, pamiętajcie zatem o tym.

„Choć Zosia ciągle nie dowierzała w to, że może mieć szczęście, ono pukało do jej serca coraz bardziej zawzięcie. Przybrało postać mężczyzny, którego nigdy by o to nie podejrzewała. Nathan pochodził z zupełnie innego świata, ale pasował do niej idealnie.”

Narzeczony z miasta to powieść obok której nie można przejść obojętnie. Jej czytanie wciąga niczym narkotyk i uzależnia. Miłość potrafi być trudna, a na jej drodze często pojawiają się jakieś przeszkody. Ale tylko od nas samych zależy, czy zdołamy je pokonać. Polecam tę powieść i tę serię.

✨ Recenzja Patronacka ✨

Czy wiecie, że niektóre książki mają w sobie coś z dobrej rozmowy przy herbacie — takiej, po której człowiek czuje się trochę lżejszy, trochę mądrzejszy i przede wszystkim — zrozumiany?

„Narzeczony z miasta” to właśnie taka opowieść. Helena Leblanc po raz kolejny zaprasza nas do świata zwykłych ludzi z niezwykłymi dylematami. Do świata, w którym serce potrafi nieźle namieszać, a wybory — choć codzienne — są jak krople deszczu rzeźbiące życiowe skały.

Główną bohaterką powieści jest Zosia Małkowska — trzydziestodwulatka, która wróciła po studiach na wieś, trochę z przekory, a trochę z tęsknoty. Zamiast kariery w stolicy — historia sztuki w gminnym urzędzie i lokalnym muzeum. Zamiast spełnienia — poczucie utknięcia. Zosia to kobieta, która wciąż się szuka, choć nie zdaje sobie z tego sprawy. Porzucona, zawiedziona, oszukana przez własne serce, postanawia przewrócić swoje życie do góry nogami. Ale jak to bywa — plany mają to do siebie, że potrafią runąć w najmniej spodziewanym momencie.

To, co wyjątkowe w tej historii, to realizm emocji. Zosia nie jest bohaterką z bajki — potrafi być bezczelna, nieśmiała, błyskotliwa i zagubiona. Jej rozmowy są pełne autentyczności, wewnętrznych sprzeczności i delikatnego humoru. Czytelnik momentami może mieć wrażenie, że słucha zwierzeń przyjaciółki, która boi się znowu zaufać, ale mimo wszystko tęskni za bliskością.

💫 W książce pojawiają się też mężczyźni, którzy nie wpisują się w klasyczne schematy „księcia na białym koniu”. Są dojrzali, doświadczeni, często z własnym bagażem emocjonalnym. I to właśnie czyni ich tak interesującymi — zarówno dla Zosi, jak i dla czytelnika.

📚 Wątek zawodowy — walka o uratowanie barokowego pałacu — wspaniale splata się z osobistymi zmaganiami bohaterki. Dzięki temu historia zyskuje głębię, a tło małomiasteczkowe i muzealne staje się również pełnoprawnym bohaterem powieści.

Helena Leblanc udowadnia, że codzienność, z pozoru nieciekawa, może być źródłem literackiej magii. Pisze ciepło, lekko, ale nie banalnie. Buduje dialogi, które aż chce się cytować, i prowadzi postaci przez emocje tak, że wierzymy każdemu ich zawahaniu, każdemu uśmiechowi i każdej łzie.

📝 Najzabawniejszymi dialogami są oczywiście te, które autorka prowadzi ze swoją bohaterką! Ten zabieg narracyjny dodaje książce humoru i lekkości, a jednocześnie sprawia, że czytelnik czuje się częścią tej gry słów i emocji.

✨ „Narzeczony z miasta” to opowieść o tym, że szczęście nie zawsze krzyczy, czasem po prostu siedzi cicho i czeka, aż sami odważymy się po nie sięgnąć. To historia dla tych, którzy kochają życie — z jego komplikacjami, zwrotami i drugimi szansami.

Niech Zosia Małkowska również Was poruszy tak, jak poruszyła mnie. ❤️

„Narzeczony z miasta” to książka, która otula jak ciepły koc. Helena Leblanc po raz kolejny udowadnia, że potrafi pisać o trudnych rzeczach z czułością, mądrością i humorem. To książka, która daje nadzieję, że odnajdziemy siebie na nowo.

,,Pani Zosiu, proszę zrobić wszystko, żeby ściągnąć do nas tego inwestora. Wszystko – podkreślił, patrząc na nią z powagą. – Jeśli pani tego dokona, uznam to za nasz szczekociński cud”

Główną bohaterką powieści jest Zofia Małkowska, 32-letnia historyczka sztuki, która po nieudanym związku i zawodowych rozczarowaniach wraca z Warszawy na rodzinną wieś. Pracuje w urzędzie gminy i lokalnym muzeum, jednak czuje, że jej życie utknęło w martwym punkcie. Niespodziewanie otrzymuje szansę na odnowienie zabytkowego pałacu, co staje się dla niej nie tylko zawodowym wyzwaniem, ale i okazją do osobistego rozwoju. Czy realizując swoje pasje uda jej się odnaleźć miłość życia? Kto pojawi się na jej drodze? Musicie przekonać się sami 🙌

,,Narzeczony z miasta” skupia się na emocjonalnej podróży Zofii — od poczucia porażki i samotności po odnalezienie własnej wartości i siły. Autorka z wrażliwością ukazuje wewnętrzne rozterki bohaterki, jej lęki, nadzieje i pragnienia. W życiu Zofii pojawiają się dwaj mężczyźni: obaj starsi, bogaci i równie zagubieni. Każdy z nich oferuje coś innego — jeden stabilność i bezpieczeństwo, drugi pasję i wyzwanie. Zofia staje przed trudnym wyborem, który zmusi ją do zastanowienia się, czego naprawdę pragnie od życia i miłości. Relacje Zofii z mężczyznami są przedstawione realistycznie, co dodaje historii autentyczności.

,,- Proszę nie zostawiać mnie samego. – Burmistrz spojrzał na nią błagalnie. – Pani jest tutaj specjalistką od historii i zabytków. Ja tylko zwykłym menedżerem.

- Dobrze, ale jest mi pan winien przysługę”

Czytelnik towarzyszy Zofii w jej zmaganiach, kibicując jej decyzjom i przemianie. To opowieść o dojrzewaniu, poszukiwaniu siebie i odwadze do zmiany. Książka silnie działa na emocje. Pokazuje kobiecą samotność, przemęczenie i rozczarowanie życiem – ale również nadzieję i możliwość zmiany. Czytelnik śledzi wewnętrzną przemianę bohaterki, jej powolne dojrzewanie do tego, by zostawić przeszłość i zaufać przyszłości.

Helena Leblanc posługuje się lekkim, ale jednocześnie głębokim językiem, który pozwala czytelnikowi zanurzyć się w emocjach bohaterów. Narracja prowadzona jest spokojnie, z dbałością o detale i atmosferę prowincjonalnego życia. Autorka umiejętnie buduje napięcie, stopniowo odkrywając kolejne warstwy relacji między postaciami. Dialogi są naturalne, a opisy miejsc i sytuacji tworzą realistyczny obraz świata przedstawionego. Styl Leblanc sprzyja refleksji i pozwala czytelnikowi głęboko przeżyć historię Zofii.

„Narzeczony z miasta” to poruszająca opowieść o drugiej szansie, poszukiwaniu siebie i sile, jaką daje odwaga do zmiany. Helena Leblanc stworzyła historię pełną emocji, realistycznych postaci i życiowych dylematów, która zostaje z czytelnikiem na długo po przeczytaniu ostatniej strony. Dla wielu czytelniczek ta książka to emocjonalne lustro – zwłaszcza dla kobiet dojrzałych, które szukają odpowiedzi na pytania o sens, relacje i spełnienie.

„Spojrzała w lustro i zobaczyła, że jej włosy w ogóle nie pasowały do tej stylizacji. Rozjaśnione końcówki wydały jej się tandetne. Zawinęła więc hiszpański kok. Potem zrobiła sobie jeszcze delikatny makijaż, podkreślający jej wielkie szare oczy i kształtne, różowe usta, i znowu spojrzała w imponujące lustro, w którym mogła przejrzeć się cała. W końcu była zadowolona ze swojego wyglądu. Może nie jestem miss świata, ale przynajmniej nie zacznę straszyć – uznała”

,,Narzeczony z miasta” to książka, która daje ukojenie, przywraca wiarę w siłę kobiet i pokazuje, że nigdy nie jest za późno, by zacząć od nowa. Helena Leblanc stworzyła pełną ciepła, prawdy i prostoty opowieść, która porusza i inspiruje. To nie tylko historia Zosi – to historia każdej z nas, która kiedyś się zagubiła, ale miała odwagę zawalczyć o siebie.

Polecam tę książkę wszystkim, którzy cenią sobie literaturę obyczajową z głębią emocjonalną i refleksją nad życiem.

Gorąco polecam 🖤