Najpiękniejszy sen. Seria mazurska. Tom 6

Książka 'Najpiękniejszy sen' Katarzyny Michalak zainteresowała mnie już samą okładką. Sama książka bardzo mi się podobała, gdyż bardzo podniosła mnie na duchu, spodobała mi się. Odebrałem tę książkę jako piękną baśń dla dorosłych, gdzie istnieje świat w którym króluje miłość i przyjaźń, które są w stanie pokonać wszystko, przezwyciężyć największe kłopoty. W tym świecie, na rodzinę zawsze można liczyć, jest oazą, miejscem bezpiecznym. Polubiłem twórczość p. Michalak, sięgać będę po kolejne jej książki.

"Najpiękniejszy sen" to najnowsza powieść Katarzyny Michalak urzekła mnie na początku okładka, która jest rozczulająca i niesamowicie przytulna. Książka jest ostatnią z 6 tomowego cyklu, ale można ją też przeczytać jako oddzielną książkę i właśnie tak zrobiłam wcześniej nie czytałam żadnej książki tej autorki. "Najpiękniejszy sen" to historia, która rozgrzewa ciepłem przyjaźni i nadzieją na lepsze jutro. Sprawiła, że czytając byłam razem z bohaterami w Marcinkach i odczuwałam ich emocje. Świetna lektura na oderwanie się od rzeczywistości.

Katarzyna Michalak z całą pewnością nie jest moją ulubioną autorką, chociaż w sumie przeczytałam kilka książek, które wyszły spod jej pióra. Najpiękniejszy sen to książka całkiem dobra o ile ktoś nie oczekuje literatury na najwyższym poziomie. Najpiękniejszy sen to bardzo powieść obyczajowa w które ja osobiście nie znalazłam żadnego głębszego przesłania. Kolejne weekendowe czytadło w mojej czytelniczej historii. Książka ta książka pozwala oderwać się od pracy czy kłopotów, ale raczej nie przeczytam jej 2 raz.

Nadszedł w końcu ten moment, w którym trzeba pożegnać kolejnych bohaterów. Na „Najpiękniejszy sen” musieliśmy poczekać dłużej, ale uważam, że było warto. Na serię składa się aż sześć tomów. Myślę, iż to dobra, wystarczająca liczba.

Okładka ostatniej części tak jak w przypadku poprzednich, rozczulająca i słodka. A jak z treścią? Jak wiemy, życie bohaterów cyklu Mazurskiego nigdy nie rozpieszczało. To ludzie z przeszłością, do której będą musieli dopisać jeszcze nie jedno zanim trochę odetchną i zobaczą przed sobą mniej wyboistą drogę. Historia „Najpiękniejszego snu” rozpoczyna się tak, żeby czytelnik nie był w stanie odłożyć lektury na później. 24 grudnia. Do dworku w Marcinkach w opłakanym stanie dociera wyczekiwany Sergiej z małą dziewczynką w ramionach. Mężczyzna nie ma możliwości wyjaśnienia sytuacji. Chwilę później zaczyna walkę o swoje życie, w domu pozostawiając mocno zdezorientowanych przyjaciół i rodzinę. Pierwszą myślą, która przychodzi do głowy Magdzie, żonie Sergieja, jest ta o zdradzie. Wszystko przecież na to wskazuje... Jak kobieta poradzi sobie z sprzecznymi emocjami, które zaczynają nią targać? Jedno jest pewne. Na pewno nie otoczy opieką małej Michaliny. Robi to Bartosz. Pomimo jawnego sprzeciwu narzeczonej. Natalia zupełnie nie rozumie dlaczego ukochany zamiast poświęcić całą uwagę jej i ich dziecku, które nosi pod sercem, tak chętnie otwiera serce przed obcą istotką.

To właśnie ona. Ta dziewczynka, którą podrzucono nagle w obce ręce, wprowadzi w życie bohaterów zazdrość, czułość, złość, dezorientację i całą resztę uczuć. Da wiele do myślenia.

„Najpiękniejszy sen” Katarzyny Michalak to kolejna książka, którą przeczytałam z przyjemnością. Pomimo, że poprzednie części poznawałam dawno, nie miałam żadnej trudności w tym, żeby wszystko spiąć w całość. Powieść lekka, ale nie pozbawiona nutki dramatyzmu. Czyli tak jak zawsze (lub prawie zawsze) u tej pisarki. Czyta się szybko. Radość z lektury byłaby na wysokim poziomie, gdyby nie błędy w tekście. W głowie czytelnika nie raz może pojawić się pytanie, czy ten tytuł widziała korekta. Mam nadzieję, że skusicie się na całość. Koniecznie w następującej kolejności:

1. „Gwiazdka z nieba”,

2. „Promyk słońca”,

3. „Kropla nadziei”,

4. „Trzy życzenia”,

5. „Uśmiech losu”,

6. „Najpiękniejszy sen”.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Znak a Was zapraszam na profil:

[Adres usunięty]

Wydawnictwo po raz kolejny postanowiło mi zaufać w kwestii recenzji książki.

Nie było innej możliwości, bym się nie zgodziła. Jest to druga książka Katarzyny Michalak, którą miałam okazję czytać. Tym razem jednak zrobiłam drobny research nie tylko w jej książkach i gdzie jestem dokładnie w fabule, ale również poczytałam nieco opinii.

Rzecz jasna nie jestem znawcą autorki i za taką się nie uważam i niestety nie miałam jeszcze okazji czytać jej poprzednich serii, które są tak wychwalane. Te dwie lektury, które miałam okazję czytać przypadły mi do gustu, więc pewnie poprzednie serie autorki będą lepsze, skoro wiele osób pisze, że poprzednie książki to zupełnie inny styl Pani Michalak.

Ale skupmy się konkretnie na tej powieści. Po moich krótkich poszukiwaniach doczytałam, że jest to już szósty tom tego cyklu i zarazem ostatni. Według mnie nie trzeba by było czytać poprzednich serii, by zagłębić się w lekturę, choć pewnie ułatwiłoby to rozeznanie się w bohaterach i jak doszli do tej chwili.

więcej na library of velaris

A z racji wczorajszego święta zakochanych, które powinno trwać cały rok, zapraszam was na kilka słów o wyjątkowej i niezwykle emocjonującej historii która idealnie komponuje się z owym komercyjnym świętem.Dlaczego?Dlatego iż znajdziemy w niej wiele pojęć miłości.Dla każdego z nas to słowo ma inne znaczenie ale każdy z nas oczekuje jednego : chce być, tak po prostu kochanym❤️

~ W mroźna wigilijną noc do dworku Marcinki trafia zbłąkany wędrowiec, którym okazuje się sam Sergiej.Mężczyzna jest ranny i wyczerpany ale ma ze sobą niezwykły prezent.Maleńką, niewinną dziewczynkę - Michasie.

Malutka wywołuje wielkie poruszenie wśród domowników, pełne bezpodstawnych domysłów, oskarżeń, kłótni, co u niektórych wywołuje ogromny żal, rozpacz, a u innych jest wręcz źródłem wielkiej miłości do bliźniego.

Kim jest malutka Michasia?Dlaczego znalazła się w rękach Sergieja?Czy to jego córka?

Jak dziewczynkę przyjmie rodzina?

~"NAJPIĘKNIEJSZY SEN" znanej wam wszystkim Katarzyny Michalak to 6 tom i zarazem zakończenie Sagi Mazurskiej, którą wprost uwielbiacie.Autorka za sprawą malowniczego języka, wielu zwrotów akcji zagwarantowała nam ogrom wzruszeń, poruszeń co stworzyło rollercoaster emocjonalny niejednokrotnie wywołując szybsze bicie naszego serca i łzy.

~Jest to ciepła, wrażliwa, momentami wręcz mroczna historia o zwykłych ludziach, która uświadamia nam, iż jedno małe zdarzenie, a tak naprawdę mała obca dziewczynka stała się sprawczynią wielkiego tornada w kochającej się i wspierającej w trudnych chwilach rodzinie.

Jedno wydarzenie zmieniło wszystko!Do tego stopnia, że większość z nich nie znając prawdy ułożyła własna przerażająco brutalną historię, historię, którą napisało życie bo przecież to ono pisze najciekawsze i najbardziej zwariowane scenariusze.

Z racji trwającego wielkiego chaosu panującego w samym centrum rodzinny, ja jako bierny obserwator całej historii, byłam gotowa wejść w ich spór i niejednokrotnie potrząsnąć co niektórymi bohaterami, którzy momentami działali mi na nerwy.

Magda, bezpodstawnie oskarżyła męża o zdradę, natomiast Natalia, niby ciepła osoba, ujawniła prawdziwe wredne oblicze, pozbawione sumienia czy jakiegokolwiek współczucia dla obcej osoby.Część z was tak jak ja nazwała by ją podłą "małpą" (mogłabym tutaj użyć kilku epitetów ale oszczędzę wam niecenzuralnych słów)

I tak wiele dodatkowych zdarzeń, zawirowań i sytuacji namnażających się jak "grzyby po deszczu" nieźle namieszało na dworze w Marcinkach.Czy wyjdą z tego cało?Co stanie się z Michasia?Czy Natalia zapłaci za wyrządzone wszystkim krzywdy?Tego musicie dowiedzieć się już sami.

~"Najpiękniejszy sen" to opowieść zamknięta w przepięknie wydanej oprawie, która rozczulił niejednego czytelnika do granic możliwości.Jest to historia w której nie brakuje pozytywnej energii, miłości, przyjaźni, oddania, wiary o lepsze jutro oraz tak ważnej w dzisiejszych czasach więzi rodzinnych.

Czytelnik wgłębiając się coraz głębiej w historii, utożsamia się z niektórymi bohaterami kibicując im do samego końca.Końca które niesie ze sobą wiele wzruszeń.

~Pragnę dodać iż prezentowany tutaj tytuł można również czytać bez znajomości poprzednich części. Chociaż wątpię że zaspokoi to wasza ciekawość🙈

Bezapelacyjnie polecam i proszę samą autorkę o więcej tak zapadających w pamięci i rozczulających historii❤️

Polecam również przepięknie wydaną serię Kwiatową, która zajmie wyjątkowe miejsce w waszej biblioteczce!

"Najpiękniejszy sen" jest szóstym i zarazem ostatnim tomem Sagi Mazurskiej. Czy można każdą część czytać oddzielnie? Myślę że tak, gdyż autorka tak zgrabnie napomknęła o co ważniejszych wydarzeniach z życia bohaterów (oczywiście nie zdradzając za wiele), iż bez problemu odnajdziecie się w fabule.

Bohaterowie są różnorodni, jednych polubimy z miejsca, inni będą nas od siebie odpychać. Żaden nie jest idealny, każdy ma coś na sumieniu. Wybory, jakie dokonują nie zawsze są tymi właściwymi. Niosą ze sobą bolesne, a nawet niekorzystne dla nich konsekwencje. Dzieki takiej kreacji wydają się prawdziwi. 

Uczucia, jakie towarzyszą bohaterom bardzo szybko udzielają się również i czytelnikowi. Pełno tu skrajnych emocji: rozpatcz i szczęście, miłość i nienawiść, strach i spokój, zwątpienie i nadzieja. Nie znajdziemy tu sielanki, jaką widzimy na okładce książki, ale odrobina grudniowego świątecznego klimatu się wkradnie. Nic nie jest tu takim, jakim się wydaje. Zaskakujące zwroty akcji, z ciętymi i dynamicznymi dialogami oraz tragicznymi wydarzeniami sprawiają, że czytamy z zapartym tchem.

W mojej ocenie Katarzyna Michalak poruszyła niezwykle ciekawy temat, jakim jest oddanie dziecka obcemu mężczyźnie i ludziom. Dla niektórych z nas będzie to porzucenie, ale uważam, że była to dobra decyzja, jaką w zaistniałych okolicznościach podjęła matka Michasi. Nie można bowiem nikogo zbyt pochopnie oceniać nie poznawczy powodów, dla których to zrobił. Autorka wskazuje jak ważne jest to, aby móc liczyć na wsparcie i pomoc rodziny oraz przyjaciół. Nie można nikogo pozostawiać samemu sobie.

"Najpiękniejszy sen" to poruszająca, emocjonująca, wywołująca burzę w sercu, ale i otulająca ciepłem i nadzieją na szczęście powieść. Poznajcie czym jest szlachetność, ale i ciemniejsza strona natury człowieka. Czy zajrzycie do Marcinek?

Wspaniałe zamknięcie serii. Pani Kasia jak zwykle nie zawiodła swoim warsztatem. W ostatnim tomie serii zawarła to, co najważniejsze: emocje. Piękna książka o miłości, zaufaniu i przyjaźni. Pokazuje też prawdziwe ludzkie oblicza. Bohaterowie zapadają w pamięć i czasami można żałować, że nie ma się takich ludzi koło siebie. Z pewnymi wyjątkami. Takiej Natalii co nie potrafi docenić tego, co posiada nie chciałbym mieć koło siebie. Ogólnie książka na duży plus, czyta się ją szybko i przyjemnie. Niestety okładka nie jest tak wspaniała jak zawartość. Na szczęście nie po niej poznać dobrą książkę.

Naszą główną bohaterką tak naprawdę jest dziewczynka o imieniu Michalina. Matka chce ją zostawić w dniu wigilii w Dworze Marcinkach, lecz po drodze spotyka mężczyznę, który ma rany kłute i ledwo idzie. Sądzi, że to właśnie jego miała jeszcze uratować oprócz siebie i córeczki. Gdy docierają do celu, kobieta dzwoni i ucieka. Wtedy dzieje wiele rzeczy jednak dziecko znajduje się w najlepszych rękach. Jej pojawienie się w ramionach mężczyzny powoduje wiele niewiadomych, które powodują, wiele zgrzytów w tej zgodnej rodzinie można rzec. W dodatku mężczyzna ledwo żyje i nie jest w stanie w żaden sposób obronić rzuconych w jego stronę oskarżeń. Nikt pod wpływem emocji nie wpada na pomysł zrobienia badań DNA.

Sergiej znajduje się w zupełnie nieodpowiednim miejscu i czasie. Przez co obrywa i ledwo uchodzi z życiem. W czasie tego wszystkie pojawia się dziecko, które nikt nie wie, czyje ono jest. Cała rodzina, jak i ich grupa przyjaciół angażuje się w opiekę nad dzieckiem mimo wszystko. Przecież kruszynka niczemu nie jest winna. Ciągle pojawia się pytanie, gdzie jest jego matka i czy kiedyś wróci po dziecko? Jest to zupełnie zrozumiałe, ponieważ z czasem wszyscy przywiązują się do dziecka, szczególnie że jest wręcz cudowna.

W tej historii jest wiele wątków, które jednak są tak przemyślane, że nie ma opcji zgubienia się w całej sytuacji. Przyznaje, że jest to moja pierwsza styczność z autorką, jednak bardzo udana. Nie ma również większego znaczenia, że jest to ostatnia część Sagi Mazurskiej, bo pomimo iż nie czytałam wcześniejszych części, nie miałam problemu z odnalezieniem się w czasie. Co prawda miałam na początku wrażenie, że historia dzieje się w odległych czasach jednak pewne wątki szybko rozwiały moje wątpliwości. W powieści tej znajdziemy dużo emocji, w których warto się zatracić. Widać tutaj jak silna potrafi być przyjaźń oraz jak można pokochać zupełnie obce dziecko. Czcionka jest dość spora, więc mimo tych 300 stron czyta się bardzo szybko. Rozdziały są krótkie, co również powoduje, że metodą "jeszcze tylko jeden rozdział" książka szybko się kończy. Okładka jest jedyna w swoim rodzaju. Widzimy na niej śpiącego słodkiego maluszka z misiem. Kolory są pastelowe, co dość wyróżnia książkę pośród innych. Szczerze mogę polecić oraz na pewno nie będzie to moje ostatnie spotkanie z autorką.

Bardzo ciekawa pozycja dla osób spragnionych wrażeń płynących z lektury. Polecam

Autorka ma niesamowity talent, tak pięknego, wzruszającego zakończenia serii się nie spodziewałam.

Spędziłam z nią pełen emocji dzień, dokładnie tyle zajęło mi czytanie tej książki. Wręcz płynęłam przez każde kolejne kartki, a każdy, kto próbował mnie od niej odciągnąć, musiał pogodzić się z porażką i niepowodzeniem.

*

Tego, jak bardzo, zupełnie niespodziewanie, namiesza malutka Michasia na dworze w Marcinkach, jak bardzo niechciana tam będzie, a później jak ciężko będzie się z nią rozstać, dowiecie się sięgając po "Najpiękniejszy sen".

Jak poczuje się Magda, gdy niespodziewanie w dzień Wigilii, pół żywy mąż przyniesie do domu obcego noworodka?

Jak Wy byście się poczuły, zostawione z małym dzieckiem bez słowa wyjaśnienia?

*

To była niesamowita przyjemność móc poznać historię zamkniętą w tak przepięknie wydanej książce ❤. Okładka i treść, są tak cudowne, że muszą zająć honorowe miejsce w mojej biblioteczce😍.

Otulina dobrą energią, miłością płynącą z książki, oddaje się w ręce Morfeusza życząc Wam spokojnej nocy. Mam nadzieję, że zdecydujecie się sięgnąć po niesamowite Serię Mazurską.

Po książkę 'Najpiękniejszy sen' Katarzyny Michalak sięgnęłam z dużym zainteresowaniem, już sama okładka wydała mi się bardzo ciekawa, warta tego by zajrzeć do środka. Lubię literaturę obyczajową oraz romanse a książka wpisuje się w najlepsze cechy tych gatunków. Sięgnęłam po tę książkę również dlatego, że znam autorkę a wcześniejsze jej pozycje książkowe podobały mi się. Również w tym przypadku jestem w pełni ukontentowana, zdecydowanie po lekturze 'Najpiękniejszego snu', czuję się podniesiona na duchu, zdecydowanie polecam.

Uwielbiam twórczość tej autorki i zawsze chętnie sięgam po jej książki. Jej mazurską sagą wręcz się zaczytuję. Kilka dni temu sięgnąłem po szósty, a zarazem ostatni tom tej serii. Muszę przyznać, że ta książka, tak samo jak pozostałe, robi ogromne wrażenie i bardzo mocno wciąga. Muszę przyznać, że udało mi się przeczytać tę pozycję w przeciągu jednego wieczora, gdyż tak mocno przypadła mi ona do gustu. Fabuła jest tutaj naprawdę przemyślana, spójna i pełna niezwykle pięknych i ciekawych wątków. Zachęcam do czytania.

Na ostatni tom serii mazurskiej Katarzyna Michalak kazała czekać swoim czytelniczkom aż dwa lata. Powieść jest niepowtarzalną okazją do tego aby po raz ostatni zagościć w dworze Marcinki, dowiedzieć się co słychać u jego mieszkańców oraz przyjaciół.

Akcja powieści rozpoczyna się w dworku Marcinki wigilię Bożego Narodzenia na którą zjechały rodziny Sodarowów i Domoradzkich. Dworek po cioci Jadwidze odziedziczyła Natalia i to ona pełni rolę gospodyni. Niestety sielanka nie trwa długo. Siergiej zostaje ciężko ranny i pod drzwi doprowadza go przypadkowo spotkana kobieta. Dostrzeżony przez przyjaciół traci przytomność, a zanim trafia do szpitala okazuje się, że pod kurtką ukrywał niemowlę. Kim była kobieta, której zawdzięcza życie i dlaczego właśnie w jego ręce powierzyła dziecko? Oczywiście wszystkim nasuwa się tylko jeden wniosek, a mianowicie zdrada. Czy Siergiej przeżyje i jego najbliżsi dowiedzą się kim jest niemowlę, które przy nim znaleziono? Jakie jeszcze nieszczęścia spadną na bohaterów sagi? Z czym zmierzą się Nataniel i Bartosz? Jakich wyborów dokona dziewczyna? Czy mała Michasia znajdzie kochających opiekunów i czy wróci po nią mama?

Powieść okazała się bardzo wzruszająca, a zarazem pełna emocji i nadziei. Czytelnik z ochotą towarzyszył zaprzyjaźnionym bohaterom, których połączył uroczy stary dworek i jego nieżyjąca już właścicielka. Ich życie nigdy nie było łatwe. Bohaterowie wiele przeszli i zdawałoby się że wyczerpali już w swoim życiu LIMIT nieszczęść, ale los nieustannie rzuca im kolejne kłody pod nogi. Tym razem jednak ktoś czuwa nad ich losem. Poza tym kiedy ma się obok siebie prawdziwych przyjaciół łatwiej stawić czoła przeciwnościom, iść dalej i nie tracić nadziei.

Podsumowując więc książka ogromnie przypadła mi do gustu. Na pewno spędziłam przy niej miło czas. Troszkę szkoda, że to już ostatnie spotkanie z bohaterami, których za sprawą pisarki odwiedzałam regularnie przez kilka ostatnich lat, ale widocznie przyszedł czas na nowe historie i poznanie nowych bohaterów. Niemniej jednak całą sagę mazurską czytało się bardzo przyjemnie i zdecydowanie za szybko. W trakcie lektury były też obecne skrajne emocje od śmiechu po łzy, były dramaty, przemoc, zdrada, utrata bliskiej osoby, ale też wiele optymistycznych i rozgrzewających serce wydarzeń. Na pewno było dużo zaskakujących zwrotów akcji, na które początkowo zupełnie się nie zanosiło ;)

"Najpiękniejszy sen" gorąco polecam zarówno tym osobom, które znają poprzednie części serii jak i tym, którzy jeszcze się z nią nie zetknęli. Autorka zadbała bowiem o to aby każdy odnalazł się w tej powieści bez problemu.

"Najpiękniejszy sen" to książka, która doskonale wpisuje się we wcześniejszą twórczość autorki. A zatem jeśli ktoś szuka wybitnej literatury, to zdecydowanie się rozczaruje. "Najpiękniejszy sen" to przyjemna powieść obyczajowa, moim zdaniem bez jakiejś większej głębi. Ale ja sięgając po tego typu książki nie szukam jakichś intelektualnych rozrywek. Chcę raczej odpocząć od szarej codzienności i obowiązków. Książka spełniła moje oczekiwania. Odpoczęłam, zrelaksowałam się, ale raczej nie przeczytam 2 raz.

Książka bardzo mnie zaciekawiła. Od dawna jestem fanką tego gatunku. uwielbiam książki zawierające tajemnice, a ta właśnie taka jest. Przeczytałam ją w dwa dni, a zakończenie było dla mnie zaskakujące. Moja uwagę zwróciła również przepięknie graficznie wykonana okładka. Wszystkie elementy są bardzo dopracowane. Nie czytałam niestety poprzednich części, ale bardzo dobrze odnalazłam się w tej. Styl pisania autorki jest bardzo czytelny, stworzyła dla nas piękna i pouczającą historie. Bardzo polecam!