Najlepsze przyjaciółki. Przyjaciółki. Tom 2

Jak wygląda prawdziwa przyjaźń?

Dla niektórych osób szkolne czasy jawią się jako okres nieskrępowanej zabawy, fascynacji światem, nawiązywania rozmaitych relacji. Są jednak osoby, którzy nawet po latach wspominają szkołę z niechęcią, dla których uczęszczanie do niej było ciągiem traumatycznych wydarzeń i pozostawiło trwały ślad w ich psychice. Taka sytuacja ma miejsce zwykle, kiedy do szkoły masowej trafia dziecko z pewnymi deficytami, problemami wychowawczymi, bądź też dziecko, określane przez rówieśników jako „inne”.

Szóstoklasistka Sara jest taką właśnie dziewczynką – nieco inną, dziwną, wyróżniająca się na tle innych z uwagi na swoje kompulsywne zachowania czy też pewnego rodzaju wyalienowanie. Poprzednie lata nie były dla niej zbyt szczęśliwe, nie dość, że nie była zbyt lubiana, to jeszcze kpiono z niej. Teraz jednak jest szansa, że wszystko się zmieni – w końcu jest już w szóstej klasie, zaś jej najlepszą przyjaciółką zostaje Aśka, najpopularniejsza dziewczynka w szkole. I choć w tej przyjaźni to przebojowa koleżanka wiedzie prym i dyktuje zasady, to Sara jest szczęśliwa, że nareszcie stała się popularna.

Szkoda tylko, że codzienność u boku Aśki jest taka trudna, a Sara nigdy nie może się zorientować, która piosenka jest teraz na topie, kiedy należy żartować, kiedy wypada coś powiedzieć, a kiedy lepiej zamilknąć. Zmieniające się reguły gry wytrącają ją z równowagi, całe szczęście że wciąż jeszcze ma swoją bibliotekę szkolną, gdzie pracuje, a także swoje książki i historie, które tworzy. Wciąż też przyjaźni się z Moniką i Magdą, choć wszystko wskazuje na to, że ktoś próbuje je poróżnić.

O codzienności w szkole, w której najbezpieczniej jest udawać kogoś, kim się nie jest, o problemach dorastających dziewczynek, o pierwszych miłościach, ale także o pasjach i rozważaniach na temat przyszłości powstał wspaniały komiks „Najlepsze przyjaciółki”. To kontynuacja „Prawdziwych przyjaciółek", opublikowana nakładem Wydawnictwa Jaguar. Autorki, Shannon Hale i LeUyen Pham, stworzyły książkę piękną i mądrą, opartą w dużej mierze o osobiste doświadczenia Shannon. Autorka sama bowiem zmagała się z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi, wiele z jej cech przejęła zatem Sara, która na przykład wącha książki.

Lektura komiksu, który pokochają dziewczynki nie tylko w wieku Sary, pozwala uporać się z wieloma problemami okresu dorastania, może być też wspaniałą okazją dla rodziców do rozpoczęcia rozmowy o przyjaźni, traktowaniu różnych osób, szykanach czy nawet o wyborach, jakich dziecko dokonuje, a które determinować mogą przyszłość.

Wkraczamy wraz z Sarą i innymi uczniami do szkoły, przekonujemy się, jak wyglądają relację pomiędzy rówieśnikami, widzimy również, na co warto szczególnie zwrócić uwagę. Sara, mimo iż jest dziewczynką rezolutną i nad wyraz dojrzałą, kochającą literaturę, wciąż jest dzieckiem i pragnie kontaktów z innymi rówieśnikami czy aprobaty otoczenia. Do tego stopnia, że zupełnie nie widzi tego, jak bardzo jednostronne jest zaangażowanie w przyjaźń i jak mocno jest przez Aśkę manipulowana.

Frapującą fabułę komiksu i doskonale skonstruowanych bohaterów uzupełniają jeszcze wspaniałe ilustracje. Wyraźna kreska, postacie nieco uproszczone, ale pełne ekspresji i emocji, pozwalają nam wczuć się w sytuację Sary, pozwalają towarzyszyć jej na każdym kroku, a także … zaprzyjaźnić się z nią.

Justyna Gul

Qultura słowa

PRZYJACIÓŁKĄ BYĆ

Pamiętam, kiedy sięgałem po pierwszy tom „Przyjaciółek”. Okładka nie wyglądała szczególnie zachęcająco (a w komiksach to przecież pierwsze wrażenie, czyli ona właśnie, decyduje o tym, czy rzecz trafi w ręce czytelnika czy nie, szczególnie gdy na okładce nie widnieją szczególnie znane nazwiska), więc miałem mieszane uczucia. Dałem jednak całości szansę i muszę przyznać, że bawiłem się naprawdę dobrze. Po drugi tom sięgnąłem więc z ochotą i nie żałuję, bo zabawa nadal jest udana i dobrze było wrócić do bohaterek i ich świata.

Sara marzyła o posiadaniu przyjaciół i teraz jej marzenie się spełniło. W szóstej klasie sytuacja jest dla niej na tyle dobra, że należy do popularnej grupy, a jej przyjaciółką jest najpopularniejsza dziewczyna w szkole. Problem w tym, że Sara nie do końca się w tym wszystkim odnajduje, nie nadąża za trendami i zasadami. Pytanie czy rzeczywiście powinna to robić?

Jakie zmiany przynosi druga część „Przyjaciółek”? Na pewno lepsza jest okładka, która tym razem wygląda bardziej zachęcająco i reprezentacyjnie, ale cała reszta pozostała właściwie bez zmian. Owszem, fabuła toczy się nieco bardziej pozytywnie dla naszej bohaterki, wciąż jednak tomik to słodko-gorzka opowieść o dorastaniu i szkolnym życiu. Tym bardziej realistyczna, że oparta po części na doświadczeniach autorki z młodości. Oczywiście nie zabrakło tu także miejsca na bajkowe elementy – w końcu to życie dziewczynki u progu nastoletniości, więc podobne drobiazgi znaleźć się po prostu musiały – ale nigdy nie są to rzeczy oderwane od ziemi. I to mi w tym wszystkim najbardziej odpowiada.

Co jeszcze można o całości powiedzieć to to, że jak to w życiu, tak i tu bywa zabawnie, bywa smutno, ale przede wszystkim jest uroczo i sympatycznie. Bo „Najlepsze przyjaciółki” to taka lekka, szybka i przyjemna w odbiorze opowieść dla wszystkich dziewczyn – i nie tylko. Może stać się odskocznią od codzienności, ale często też posłuży za poradnik w codziennych problemach. Bohaterka zamieniła jedne z nich – poszukiwanie przyjaźni – na inne: utrzymanie przyjaźni i popularności. Czy słusznie stara się w ogóle nadążyć za tym, co się dzieje i co w jej wieku wiedzieć i lubić trzeba? Dzieło duetu Hale i Pham to komiks z gatunku nauki poprzez zabawę, tyle że tu dostajemy życiową lekcję o szukaniu swojego miejsca i własnego „ja”.

Oczywiście nie jest to dzieło skomplikowane, ale należy docenić, że w jego lekkiej prostocie tkwi sporo głębi. Głębi uniwersalnej, bo nie tylko dziewczynki będą dobrze się bawić czytając całość – a i niejeden sentymentalny dorosły znajdzie tu coś dla siebie – i bardzo przyjemnie, także pod względem graficznym podanej. W skrócie: dobra powieść obrazkowa dla starszych dzieci, w której czeka na nie coś więcej, niż tylko kolorowa zabawa.