Najlepsza przyjaciółka

Najlepsza przyjaciółka to książka Izabeli M. Krasickiej.

Do przeczytania tej historii zachęcił mnie tytuł i przepiękna okładka oraz fakt że poprzednie książki autorki bardzo mi się podobały.

Głównymi bohaterami tej książki jest Asia i Kuba, młodzi ludzie ,którzy planują wspólną przyszłość.

Asia to dziewczyna nieśmiała, walcząca z demonami przeszłości, domatorka, lubiąca swoją pracę.

Kuba to przeciwieństwo Asi. Ma wielu znajomych, lubi ludzi i swoją pracę.

Do pewnego czasu są zgodną parą- choć to Kuba przewodzi w tym związku.

Pewnego dnia Asia poznaje na kursie francuskiego nową koleżankę Elwirę. Jest szczęśliwa że znalazła kogoś kto ją rozumie.

Zafascynowana tą znajomością nie zauważa że ten związek zaczyna być toksyczny i źle wpływa na jej relacje z Kubą.

O tym kim jest Elwira, co nią kieruje i dlaczego upatrzyła sobie Asię jako ofiarę w bardzo ciekawy sposób dowiadujemy się z lektury.

Nazywając kogoś swoim przyjacielem wyrażamy swoje pełne zaufanie do tej osoby. Jesteśmy gotowi zrobić wszystko by takie osobie pomóc i mamy pewność że to działa w obie strony.

Niestety często życie weryfikuje takie przyjaźnie.

W książce mamy przykład toksycznej przyjaźni która doprowadza do bardzo smutnych, tragicznych zdarzeń.

Toksyczna przyjaźń i prawdziwa miłość, która być może uratuje Asię.

Chociaż po tytule spodziewałam się zupełnie innej treści to książka mnie wciągnęła na tyle że przeczytałam ją niemal na raz.

Polecam wszystkim i zostawiam najwyższą ocenę.

Z niecierpliwością będę czekać na kontynuację.

Myslałam, że będzie to lekka książka obyczajowa, a tu miłe zaskoczenie. Taka troszkę psychologiczna, ale za to bardzo ciekawa i wciągająca. Bardzo polecam.

Kochani dziś chciałabym podzielić się z wami moją opinią na temat książki „Najlepsza przyjaciółka”.

Książka była dla mnie totalnym zaskoczeniem! Sądząc po tytule myślałam, że będzie to typowa opowieść obyczajowa opowiadająca o przyjaźni dwóch kobiet. Maksymalnie się pomyliłam...

No i tu mam lekki zamęt głowy, chciałbym napisać wam coś więcej, ale wydaje mi się, że mogłabym zdradzić za dużo i moglibyście stracić przyjemność z jej czytania. Więc może lepiej będzie jeśli nie będę zdradzać za wiele i sami bliżej poznacie losy bohaterów. Tak jak wspominałam wyżej powieść nie jest typową obyczajówką, jest w niej coś z thrillera, coś intrygującego, coś co trzymało mnie w napięciu i sprawiło, że bardzo czekałam na finał całej tej historii. Oczywiście wyczekiwanie finału miało wpływ na to, że pochłonęłam ja w kilka godzin. Doczepię się jedynie do tego, że minimalnie brakowało mi oryginalności. Nie jest to jakoś bardzo rzadko spotykana historia i napewno każdy z was spotkał się z podobną w jakimś filmie lub powieści. A teraz kilka słów na temat fabuły.



Asia i Kuba są szczęśliwą parą. Mieszkają razem i planują wspólną przyszłość. On rozrywkowy i przebojowy, ona raczej skryta w sobie i odosobniona. Pewnego razu na lekcji francuskiego Asia poznaje Elwirę, w której od razu odnajduje bratnią duszę. Kobiety spędzają ze sobą coraz więcej czasu. Jednak Asia nie zauważa, że im bardziej angażuje się w relację z Elwirą, tym bardziej odsuwa się od Kuby. Na szczęście w gorszych chwilach na posterunku jest Elwira, która zawsze potrafi wybrnąć z ciężkiej sytuacji.

Książkę oceniam 4/5

363 str.

[Adres usunięty]

Po pierwsze jest to literatura polska🙊(ten kto mnie zna to wie że mało czytam z polskiej literatury).

Po drugie jestem zaskoczona tym co przeczytałam wydaje się że to będzie miła i przyjemna książka ale .... tu niespodzianka 🎉

A po trzecie książka tak mnie wciągnęła że zamiast iść spać i odpocząć to czytałam ją do późna.. 🙈

Najlepsza przyjaciółka ukazuje to wszystko czego uważam niektóre z Nas kobiet doświadczyły że miały taką przyjaciółkę , która pragnęła manipulować i prześladować a jednocześnie udawała że wszystko robi w imię przyjaźni.

Brawo dla autorki za niesamowity zmysł i wyobraźnię no podziwiam bardzo 👏

Książki tego typu czyta się jednym tchem i teraz właśnie tak było. Jestem świeżo po lekturze i cieszę się, że autorka tak bardzo przyłożyła się do stworzenia kreacji bohaterów. WAŻNE: jest to pierwsza część opowieści o perypetiach Kuby i Joanny, druga część nosi tytuł "Ten jedyny". Szkoda, że ani ten portal, ani katalog biblioteczny tego nie uwzględnia.

Joanna Witecka i Jakub Duński to zakochana w sobie para od czterech lat. Witecka wychowywała się w domu, gdzie rodzice z różnych względów byli nieco nadopiekuńczy. Kobieta w końcu buntuje się i zaczyna życie na własny rachunek wraz ze swym chłopakiem, a już niedługo narzeczonym. Joanna nie ma przyjaciół, zawsze uchodziła za osobę skrytą, typową szarą myszkę. Aby zmienić ten stan, dziewczyna zapisuje się na kurs francuskiego. Tam poznaje tajemniczą Elwirę Ratajską. Kobiety zaprzyjaźniają się ze sobą do tego stopnia, że Joanna zaczyna totalnie zaniedbywać narzeczonego. Ratajska ma w tym swój konkretny cel: jest to typowa femme fatale, której zadaniem jest zniszczyć kolejny związek. Dlaczego jest takim złym człowiekiem? W jakimś stopniu ma na to wpływ jej dzieciństwo- matka pijaczka, ojciec dziwkarz, nie jest to dobre połączenie dla nastolatki, prawda? Kobieta z wiekiem zaczyna nienawidzić mężczyzna i zrobi wszystko, by niszczyć szczęście innych ludzi. Czy Joanna w porę zauważy, jaka naprawdę jest Elwira? Czy związek naiwnej kobiety rozpadnie się? Warto się tego dowiedzieć. Czy żal mi Elwiry? Sama nie wiem. Raz ją nienawidziłam, a czasem rzeczywiście pojawiał się jakiś element żalu. Dzieciństwo i zasady panujące w domu rodzinnym mają niebagatelny wpływ na nasze dalsze życie i postrzeganie świata, dlatego sami przemyślcie ocenę pani Ratajskiej.

Nie mam żadnych zarzutów co do treści książki. Podoba mi się w niej absolutnie wszystko. Warto czytać o toksycznych przyjaźniach i zauważać w porę złe intencje osób trzecich. Równie idealna jest też kontynuacja, czyli "Ten jedyny", jestem pewna, że wrócę do tych powieści. Równie rewelacyjną książkę o toksycznej przyjaźni napisała Katarzyna Misiołek, a jej tytuł to " Nie podchodź bliżej". Polecam bez mrugnięcia okiem:)) Ach, jeszcze jedno- proszę nie sugerować się delikatną oprawą i dość ckliwą okładką- czasem taki zabieg jest celowy, chodzi o zaskoczenie czytelnika odmienną tematyką. Tutaj na pewno o to chodziło.