NAGA

10 opowiadań o kobietach. 10 spojrzeń na różne ich oblicza. Żona. Matka. Wdowa. Córka. Kochanka. Samotna. Naga. Zgwałcona. Trans.

Krótkie formy, a tak wiele w nich emocji i prawd. Dość niepoprawne politycznie, bo przecież w naszym kraju o wielu rzeczach nie wypada mówić. Można bełkotać, ale nie nazywać rzeczy po imieniu.

Smutne są to historie. Przygnębiające, pełne bólu i cierpienia. O stracie, niezrozumieniu, mijaniu się, złych wyborach. O przemocy i samotności. Życie. Życie kobiet nie należy do łatwych. Przynajmniej nie w tym zbiorze opowiadań. Rozedrgane. Pełne pretensji ale i też z odrobiną nadziei. Pogodzenia, rozliczenia. Czyli będzie lepiej, będzie dobrze.

Choć z dłuższą formą Izabeli Szolc (przy okazji “Strzeż się psa”) miłości nie było, to są to kolejne opowiadania autorki, które do mnie przemawiają. Lubię je za pomysł i styl, wrażliwość autorki na świat. Jest w nich jakaś poezja. Jest metafizycznie, ulotnie, autorka zostawia czytelnikowi uchylone drzwi. I najważniejsze, że prawdy w nich dużo.

Każde opowiadanie jest inne, każde na swój sposób wstrząsające, każde nie daje spokoju. To nie jest łatwe czytanie. Polecam, jak ja to zrobiłam, codziennie przeczytać jedno, aby dać mu się w głowie odpowiednio zagnieździć, aby rozmyślnie w głowie przedyskutować. Nie pożałujecie.

Książka "Naga" do zbiór kilku opowiadań o kobietach. Kobietach, które wiele przechodzą w swoim życiu. O kobietach marzących o macierzyństwie, ale także o tych tym przerażonych. "Naga" pokazuje jak traktowane są kobiety przez inne kobiety, ale także przez mężczyzn. Książka ta porusza wiele ważnych i trudnych kwestii, które mocno uderzają w czytelniczkę. Bo to tak jakbyś czytała o sobie. To tak jakbyś czytała o swojej koleżance, matce czy babce.

W opowiadaniach tych usłyszymy wiele głosów kobiet. Kobiet zranionych, skrzywdzonych, zgwałconych. Kobiet szczęśliwych, przestraszonych, tęskniących i pragnących pożądania. Z tych opowiadań wyziera taka życiowa prawda. Te opowiadania pokazują, że każda z nas ma wybór. A w zależności jaki wybór każda z nas podejmie, albo będziemy kobietami wyzwolonymi, albo nie.

Książka nie jest długa, czyta się ją z zapartym tchem i wzbudza wiele emocji podczas lektury, jednak głównie odczuwałam ból. Polecam. Naprawdę polecam tę książkę, nie tylko wielbicielkom prozy Lisy Taddeo i Megan Nolan, jak zostało to napisane przy opisie. Ale polecam tę książkę naprawdę każdej kobiecie, która chce być kobietą wyzwoloną. Kobiecie, która nie chce czuć się ze sobą źle. Bo co by się nie wydarzyło, to nie była twoja wina. I choć może ci się wydawać, że jesteś sama ze swoim problemem, bólem - to tak nie jest. Jeśli boisz się powiedzieć bliskim o tym co się spotkało, to może odważysz się zadzwonić pod numer telefonu zaufania i tam wylejesz swój ból, i tam otrzymasz zrozumienie i wsparcie od drugiej osoby.

"To, co łączy wszystkie kobiety, to bycie Kobietą." Bette Davis